tag:blogger.com,1999:blog-77416592181590799572012-02-16T08:14:10.286-08:00လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.comBlogger1201100tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-40795895885323472462011-09-28T17:34:00.000-07:002011-09-28T17:42:57.068-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-biTxvXI5aT4/ToO-_uFi32I/AAAAAAAABBA/DPHy-vnEHcI/s1600/dalianprotest.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-biTxvXI5aT4/ToO-_uFi32I/AAAAAAAABBA/DPHy-vnEHcI/s320/dalianprotest.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657575558819798882" /></a><div style="text-align:justify;"><br />တရုပ္ၿပည္ရဲ႕ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဝန္က်ားေပါင္က သူ႔ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ဒီမိုကေရစီစံနစ္ကို ပိုမိုက်င့္သံုးဖို႔ တိုက္တြန္းေနခဲ့တာ အခ်ိန္အေတာ္ႀကာ ခဲ့ၿပီ။ ဒီမိုကေရစီစံနစ္ကို မက်င့္သံုးဘူးဆိုရင္ တရုပ္ၿပည္ရဲ႕စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈႏႈန္းေတြကို ေၿပာဆိုေနမႈေတြဟာ ေသခ်ာေရရာမႈ မရိွဘူး လို႔ သတိေပးခဲ့ဘူးတယ္။ တကယ္ေတာ့ တရုပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ငလ်င္ဒဏ္ေႀကာင့္ဆံုးရႈံးပ်က္စီးတဲ့ေဒသေတြကို ကိုယ္ေယာင္ၿပသြားေရာက္ခဲ့ေပမဲ့ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ၿပည္သူေတြအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ၊ ၿပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းေတြကို ၿဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့ႀကတယ္။ အဲ့ဒီေဒသေတြမွာ ဆႏၵၿပပြဲေတြကလည္း မႀကာခဏေတြ႔ၿမင္ႀကမွာၿဖစ္သလို၊ သဘာဝဝန္းက်င္နဲ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို အဆိပ္ၿဖစ္၊ ေသေႀကပ်က္စီးေစမဲ့ စီမံကိန္းေတြကို အန္တုစိန္ေခၚေနတဲ့ သပိတ္ေမွာက္ပြဲေတြ၊ ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီကို ေဝဖန္ဆန္႔က်င္တဲ့ လူစုလူေဝးေတြကိုလည္း ေန႔စဥ္နီးပါး ေတြ႕ေနရတယ္။ မႀကာေသးမီ ရက္မ်ားအတြင္းက တရုပ္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီဟာ လယ္သမားေတြရဲ႕လယ္ေၿမေတြကို သိမ္းယူၿပီး ပုဂၢလိက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြဆီ ေရာင္းခ်ခဲ့တာေႀကာင့္ လယ္သမားဆႏၵၿပပြဲေတြေပၚေပါက္လာၿပီး အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ ေနရတဲ့အေၿခအေနကို ေရာက္ေနခဲ့တယ္။ <br />တကယ္ေတာ့ တိုင္းၿပည္တခုရဲ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ညႊန္ကိန္းေတြကို ေလ့လာတဲ့အခါ၊ GDP ၊ အလုပ္လက္မဲ့ႏႈန္း၊ နဲ႔ Consumer Price Index ေတြနဲ႔ တိုင္းတာတာၿဖစ္တယ္။GDP တြက္နည္း ႏွစ္မ်ိဳးရိွတယ္။ <br />Expenditure Method နဲ႔ Income Method တို႔ၿဖစ္တယ္။ Expendicture Method ဆိုတာ စားသံုးမႈစုစုေပါင္း၊( Consumption)၊ ရင္းႏွီးၿမဳပ္ႏွံမႈ ( Investment)၊ အစိုးရရဲ႕အသံုးစရိတ္( Government Spending) နဲ႔ ပို႔ကုန္စုစုေပါင္း ( Net Export) ေတြအားလံုးရဲ႕ စုစုေပါင္းကိုထြက္ခ်က္တာၿဖစ္တယ္။ Net Export ဆိုတာ ပို႔ကုန္စုစုေပါင္း (X) နဲ႔သြင္းကုန္စုစုေပါင္း( m) ႏွစ္ခုၿခားနားခ်က္ ကို ေၿပာတာၿဖစ္တယ္။ မိုက္ခရိုစီးပြားေရးရဲ႕ေဖၚၿမဴလာအရ<br /><br />GDP = C + I + G+ ( X- m) ၿဖစ္တယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br />Income Method ကေတာ့ ဗမာၿပည္မွာ ဘယ္လိုမွတြက္ရမွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ မေဆြးေႏြးေတာ့ပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လူမႈ႕ဖူလံုေရး ဆိုတဲ့ Social Security၊ နစ္နာေႀကးေတြ၊ တိုက္ရိုက္အခြန္ေဆာင္မႈ၊ သြယ္ဝိုက္အခြန္ေဆာင္မႈေတြ ကို လည္း တြက္ခ်က္မွရမွာမို႔ပါ။ ဗမာၿပည္မွာ ဒါေတြဘယ္ရိွႏိုင္ပါ့မလဲ။ <br />ဒါေပမဲ့ GDP အစစ္အမွန္တန္ဘိုးကို တြက္ခ်က္ဖို႔ဆိုတာ ဗမာၿပည္ အပါအဝင္ ၿခစားအက်င့္ပ်က္၊ အဂတိလိုက္စားမႈေတြ က်ဴးလြန္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ခက္ခဲမႈေတြရိွေနပါတယ္။ မိုက္ခရိုစီးပြားေရးဘာသာရပ္ေတြကို သင္ႀကားမယ္ ဆိုရင္ ဗမာၿပည္ဟာ ဆိုမာလီးယားႏိုင္ငံ ၿပီးရင္ အက်င့္ပ်က္ၿခစားမႈမွာ ဒုတိယ လိုက္တဲ့ႏိုင္ငံၿဖစ္တယ္။ ဒါ့အၿပင္ ေၿမေအာက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း ( အစိုးရနဲ႔လက္ဝါးခ်င္းရိုက္၊ လဒ္ေပးလဒ္ယူလုပ္ စီးပြာရွာေနတဲ့ အရာေတြ၊ အစိုးရနဲ႔မူဝါဒမွားေတြနဲ႔ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြေႀကာင့္ၿဖစ္ေပၚလာမဲ့ သဘာဝဝန္းက်င္ပ်က္စီးမႈေတြ ဟာ GDP တန္ဘိုးကို တြက္ခ်က္ဖို႔အတြက္ အတားအဆီးေတြ ၿဖစ္ေနၿပန္ပါတယ္။ ဒါ့ေႀကာင့္လည္း တရုပ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ “ဝန္က်ားေပါင္” က ဒီမိုကေရစီစံနစ္ကို ပိုမိုက်င့္သံုးဖို႔ တိုက္တြန္းေနၿခင္း ၿဖစ္တယ္။ တရုပ္ၿပည္မွာ တပါတီအာဏာရွင္စံနစ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့မႈ႕ေႀကာင့္၊ ပါတီတခုရဲ႕ ဝါဒၿဖန္႔မႈကရရိွတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ဆိုတာလည္း ဘယ္ေလာက္မွန္ႏိုင္မယ္ ဆိုတာ မွန္းဆဖို႔ခက္ပါတယ္။ လက္ရိွမွာေတာင္ လူမႈေရးမၿငိမ္သက္မႈေတြကို ေန႔စဥ္ႀကံဳေတြ႔ေနရတယ္။ <br />လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕ စက္တင္ဘာ (၂၇) ရက္ အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ တရုပ္ၿပည္ဆီက သဘာဝဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး လႈပ္ရွားမႈေတြအေႀကာင္းေဆြးေႏြး တင္ၿပထားပါတယ္။ <br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /> (၂၁) ရာစုမွာ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြနဲ႔ အေၿပးသန္ေနတဲ့ တရုပ္ၿပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံဟာ ႏိုင္ငံတြင္းမွာ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ၿပႆနာေတြကို ေလးေလးနက္နက္တိုင္တြယ္ေနခဲ့ရပါတယ္။ <br />“ တရုပ္ႏိုင္ငံဟာ ကြန္ၿမဴနစ္ႏိုင္ငံရယ္လို႔တည္ေထာင္ခဲ့ေပမဲ့ ကုန္းတြင္းေဒသ နဲ႔ ကမ္းရိုးတန္းေဒသ တေလွ်ာက္ၿမိဳ႕ ေတြမွာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာလူတန္းစားကြာဟမႈေတြကႀကီးမားလြန္းလွသလို၊ ၿမိဳ႕ၿပတိုးတက္ေရးအတြက္ ဥပေဒတခု၊ ဆင္းရဲတဲ့ေဒသေတြအတြက္ ဥပေဒတခု လို ကြဲၿပားၿခားနားစြာတည္ရိွေနခဲ့တယ္။ ၿမိဳ႕ၿပဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြအတြက္၊ စက္မႈလုပ္ငန္းေတြကို အစားထိုးဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့ အခါတိုင္း ေက်းလက္ေဒသေတြဟာ သဘာဝဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ၿပႆနာေတြကို ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ရခဲ့တယ္။”<br />တကယ္ေတာ့ တရုပ္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီဟာ လူမႈေရးမတည္ၿငိမ္ မႈေတြကိုလည္း ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ေၿဖရွင္းေနရပါတယ္။ ငလ်င္ဒဏ္၊ ဓါတုေဗတ အဆိပ္သင့္မႈ ၊ အလုပ္ခြင္မွာ ေနထိုင္ရွင္သန္ရတဲ့ ဘဝအေနအထား နဲ႔ သဘာဝ ဝန္းက်င္ကာကြယ္ေရး အေပၚမွာ တာဝန္ပ်က္ကြက္ခဲ့တဲ့ အစိုးရရဲ႕ ေပါ့ဆမႈေတြေႀကာင့္ တရုပ္ၿပည္တြင္းမွာရိွတဲ့ လယ္သမား၊ အလုပ္သမား ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာဟာ ပိုမိုလံုၿခံဳေကာင္းမြန္တဲ့ဘဝေတြအတြက္ ဆႏၵထုတ္ေဖၚၿပသေလ့ရိွႀကပါတယ္။ <br /><br />“ ပါရာစီလင္း ဓာတုေဗဒပစၥည္းဆိုတာ ဖိ္ုင္ဘာ န႔ဲ ဖလင္ေတြအတြက္ မရိွမၿဖစ္လိုအပ္တဲ့ ပိုလီစတာ လို ပလပ္တစ္ကုန္ႀကမ္းေတြကို အေရာင္ေၿပာင္းလဲေရးအတြက္ မရိွမၿဖစ္လိုအပ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿပႆနာက ပါရာစီလင္းအရည္ဟာ လူ႔ေတြကို ဒုကၡေပးႏိုင္တဲ့ အဆိပ္ေတြကိုလည္း လြႊင့္ထုတ္တယ္။ ဒါလီယံဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕မွာရိွတဲ့ ဖူဂ်ီယာ စက္ရံု ဆိုတာ ပါရာစီလင္း အဓိကထုတ္လုပ္တဲ့ စက္ရံုၿဖစ္တယ္။ ၁.၅ ဘီလွ်ံဘိုးတန္တဲ့ ဓါတုစက္ရံုတခုၿဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီ စက္ရံုဟာ ပင္လယ္နဲ႔ ကိုက္ (၅၀) အကြာအေဝးေလာက္မွာ တည္ေဆာက္ထားတယ္။ စက္ရံုက ထုတ္လုပ္တဲ့ ပါရာစီလင္းရည္ေတြဟာ လူေတြရဲ႕မ်က္စိေတြကို ထိခိုက္ဒဏ္ရာရ၊ တခ်ိဳ႕မ်က္လံုးကြယ္ခဲ့ရသလို၊ အဲ့ဒီအေငြ႔ကို ရႈမိတဲ့ လူေတြဟာ အသက္ရႈႀကပ္ေသဆံုးရတာမ်ိဳးေတြ ရိွခဲ့တယ္”<br />မုန္တိုင္းခ်ိန္မွာဆို ပင္လယ္လိႈင္းေတြဟာ ဖူဂ်ီယာစက္ရံုတဝိုက္မွာ စြန္႔ပစ္ထားတဲ့ ဓါတုေဗဒ အညစ္အေႀကးေတြကို သယ္ေဆာင္လာတတ္တာေႀကာင့္ စက္ရံုဆီမွ စိမ့္ယိုလာမဲ့ ဓါတုအဆိပ္ေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္ကို ထိတ္လန္႔လာတဲ့ ဒါလီယံၿမိဳ႕က ၿပည္သူေတြဟာ စိန္ေခၚမႈတခုကို စတင္လိုက္ႀက ပါတယ္။ အင္တာနက္ မိုဗ္ိုင္းဖံုးေတြကေန စည္းရံုးလႈံေဆာ္ ၿပည္တြင္းနဲ႔ႏုိင္ငံတကာမီဒီယာေတြ အာရံုစိုက္လာေအာင္စတင္ႀကိဳးစားလိုက္ပါတယ္။ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေက်ာင္းသားေတြ၊ အရာရိွေတြ၊ ကမ္းရိုးတန္းတေလွ်ာက္ေနထိုင္သူေတြဟာ “ဒါလီယံၿမိဳ႕ကို ငါ့တို႔ဆီၿပန္ေပး” ဆိုတဲ့ေႀကြးေႀကာ္သံ ေတြနဲ႔အတူ၊ စက္ရံုကို ခ်က္ခ်င္းပိတ္ပစ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုဆႏၵၿပခဲ့ႀကပါတယ္။ တရုပ္အာဏာပိုင္ေတြဟာ လူထုမၿငိမ္သက္မႈကို ႏွိမ္နင္းဖို႔အတြက္ လံုၿခံဳေရးတပ္ေတြကို ဆင့္ေခၚခဲ့ေပမဲ့ လူထုဟာ ေနာက္ဆုတ္ႏိုင္မဲ့အေနအထားမရိွဘူး ဆုိတာကို သေဘာေပါက္သိၿမင္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါလီယံၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ဟာ သူ႔ေဒသက ၿပည္သူေတြရဲ႕ မေက်နပ္မႈေတြကို ေတာင္းပန္ၿပီး စက္ရံုကို အၿမန္ဆံုးရပ္ဆိုင္း လိုက္ရပါတယ္။ <br />“ဒုတိယအၿဖစ္အပ်က္က တရုပ္ၿပည္ရဲ႕ အဆင္းရဲဆံုးေဒသၿဖစ္တဲ့ ယူနန္ခရိုင္မွာ ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ လူထုဆႏၵၿပပြဲ၊ ရွင္ေလာင္းေက်းရြာမွာတည္ရိွတဲ့ ဓါတုစက္ရံုေႀကာင့္ ေဒသခံၿပည္သူေတြရဲ႕ အိမ္ေမြးတိရိစၦာန္ေတြဟာ ထူးၿခားဆန္းႀကယ္စြာ ေသဆံုးကုန္ႀကတယ္။ ဓါတုစက္ရံုအနီးမွာ တန္ခ်ိန္ ငါးေထာင္ေက်ာ္တဲ့ ဓါတုစြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြဟာ အနံ႔အသက္ေတြ ဆိုးဝါးလြန္းလို႔ ၿပည္သူေတြ အသက္ရႈရင္ အန္ခ်င္သလိုလို ခံစားရတယ္။ ၿမစ္ေတြထဲက ေရေတြကဟာ နီဝါေရာင္ထေနတယ္ ။ ငါးေတြတၿဖဳတ္ၿဖဳတ္ေသကုန္ႀကတယ္။ ဒီစက္ရံုက ထုတ္လုပ္တဲ့ ဓါတုေဗဒပစၥည္းေတြထဲမွာ ဆိုင္းႏိုက္၊ ဆိုဒီယမ္ဒစ္ခ်ရိုမိတ္ လို ေသေစေလာက္တဲ့ အဆိပ္ေတြကလည္း ေလထုထဲကို ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနတယ္။ အဲ့ဒီ အဆိပ္ေငြ႕ေတြဟာ လူေတြကို ကင္ဆာေရာဂါ ၿဖစ္ေစႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ ပညာေပးမႈတခုကို လက္ဆင့္ကမ္းၿဖန္႔ေဝလိုက္ႀကတဲ့ အခါမွာေတာ့ ယူနန္ခရိုင္မွ ၿပည္သူေတြဟာ သဘာဝဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မွသာ သူတို႔ရဲ႕ဘဝလံုၿခံဳမႈကို ဖန္တီးႏိုင္မယ္ လို႔ ယံုႀကည္မိႀကေတာ့တယ္။ ပထမေတာ့ ေဒသခံၿပည္သူေတြရဲ႕ေဝဖန္မႈေတြကို အစိုးရဟာ ဥပကၡာၿပဳထားတယ္။ ဆႏၵၿပထုတ္ေဖၚသူေတြကို ဖမ္းဆီးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿပည္သူေတြဟာ အေသဆိုးနဲ႔ေသေစႏိုင္တဲ့အဆိပ္ေတြကို ၿငိမ္သက္စြာရႈရိႈက္ေနမဲ့အစား အစိုးရရဲ႕တာဝန္သိတတ္မႈကို ေမးခြန္းထုတ္ အန္တုခ့ဲႀကတယ္။ ေထာင္ေသာင္းခ်ီေနတဲ့ ဆႏၵၿပပြဲေတြကို ဆက္လက္တားဆီး ႏိုင္စြမ္းမရိွတဲ့ တရုပ္ကြန္ၿမဴနစ္အစိုးရဟာ လူလီယန္းစက္ရံုကို ပိတ္ပစ္လိုက္ရပါေတာ့တယ္။ <br />တဘက္မွာေတာ့ တရုပ္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီရဲ႕ စီးပြားေရးရည္မွန္းခ်က္ေတြက ႀကီးမားနက္ရိႈင္းစြာ တည္ရိွေနဆဲပါ။ ဆိုလာ ( ေနေရာင္ၿခည္ စြမ္းအင္) ကို အသံုးခ်ၿပီး သန္႔ရွင္းတဲ့နည္းပညာေတြအတြက္ ဂ်င္ကို ဆုိလာ စက္ရံ ကို Haining မွာ တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီ ဆိုလာဓါတုစက္ရံုဟာ ကမၻာ့ေစ်းကြက္မွာ အစုရွယ္ယာ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ရိွတဲ့ အႀကီးဆံုးစြမ္းအင္ကုမၼဏီတခုဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ၿပိဳင္ဘက္ ႏိုင္ငံတကာစီးပြားေရးအင္အားစုေတြကေတာ့ တရားမွ်တမႈမရိွ တဲ့ေခ်းေငြ၊အတိုးႏႈန္း၊ ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းမႈ ဥပေဒ ညံ့ဖ်င္းမႈ၊ အလုပ္သမားေတြအေပၚ လုပ္ခနည္းလြန္း မႈေတြေႀကာင့္ဘူး ေက်နပ္မႈမရိွခဲ့ႀကပါဘူး။ <br />“ေနေရာင္ၿခည္စြမ္းအင္ကိုအသံုးခ်ၿပီး Clean- Tech ကို ထုတ္လုပ္တဲ့ စက္ရံုဆိုတာ ကာဗြန္ဓါတ္ေငြ႕ထုတ္လုပ္မႈ ကို မရိွေပမဲ့ အဆိပ္သင့္ဓါတုေဗဒေတြက ပ်ံ႕ႏွံ႕ဒုကၡေပးေနဆဲပဲေလ။ ဒါေႀကာင့္လည္း ေဒသတြင္းက ၿပည္သူေတြဟာ “ငါတုိ႔ဘဝေတြကို ၿပန္ေပး ဂ်င္ကို နဲ႔ ေဝးေဝးေနႀကပါ” ဆိုတဲ့ေႀကြးေႀကာ္သံေတြကို ကိုင္စြဲၿပီး၊ ဂ်င္ကို ဆိုလာစက္ရံုကို ပိတ္ဆို႔ဆႏၵၿပႀကတယ္။ ၿပည္သူေတြအတြက္ အႏၱရာယ္ေတြႀကံဳလာလို႔၊ မလံုၿခံဳေတာ့တဲ့ဘဝေတြကို ထုတ္ေဖၚၿပေလ့ရိွတဲ့အခါ၊ ကြန္ၿမဴနစ္အစိုးရဟာ က်ေနာ္တို႔ကို ၿငိမ္သက္ခိုင္းတယ္။ ဆႏၵၿပသူေတြဟာ ရိုက္ႏွက္ခံရတယ္။ ဖမ္းခံရတယ္။ ဘယ္မွာလဲတရားမွ်တမႈ၊ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ေဟာ့ဒီဓါတုစက္ရံုကို မပိတ္မခ်င္း သပိတ္တိုက္ပြဲကို ရုတ္သိမ္းေနာက္ဆုတ္သြားမွာ မဟုတ္ဘူး။”<br />လက္ေတြ႔စိန္ေခၚမႈေတြကို ေတြ႔ၿမင္ႀကံဳေတြ႔႕ေနရတဲ့ တရုတ္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီဟာ ၿမိဳ႕ၿပဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနဲ႔လူလတ္တန္းစားေတြအတြက္ သန္႔ရွင္းတဲ့ ဝန္းက်င္တခုတည္ေဆာက္ေရးထက္ ေက်းလက္ေဟာင္းေတြဆီကေမြးၿမဴေရး၊ သဘာဝဝန္းက်င္ကာကြယ္ေရးနဲ႔ ၿပည္သူေတြ အသက္အိုးအိမ္လံုၿခံဳေရးအတြက္ ဦးစားေပးစိုးရိမ္ရေတာ့မယ္ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္လာႀကပါတယ္။ <br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ႕စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြကို GDP လို႔ေခၚတဲ့ အရာေတြနဲ႔ တိုင္းတာေလ့ရိွႀကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အစိုးရရဲ႕ စီမံကိန္းေတြေႀကာင့္ၿဖစ္ေပၚလာတဲ့ သဘာဝေဘးဒဏ္ေတြ၊ ေၿမေအာက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ၊ ၿခစားမႈေတြဟာလည္း GDP အစစ္အမွန္ကို တြက္ခ်က္ဖို႔အတြက္ အေရးပါတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြၿဖစ္တယ္ ဆိုတာ မာခရိုစီးပြားေရးပညာကို ေလ့လာသူတိုင္း နားလည္ႀကပါတယ္။ ဗမာၿပည္က အစိုးရသစ္လည္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ညႊန္ကိန္းေတြကို ရိုက္ခ်ိဳးဖ်က္ဆီးပစ္မႈေတြကေန ေရွာင္ရွားၿပီး စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏွစ္ကာလမ်ားကို တည္ေဆာက္ေစခ်င္ပါတယ္။ <br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-4079589588532347246?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-75361436549690403542011-09-23T20:45:00.000-07:002011-09-25T20:31:17.538-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-XgNktxQwxKY/Tn_xwTJY4mI/AAAAAAAABAw/iA6wSW1PhjE/s1600/Maos-Last-Dancer-2009--Front-Cover-34387.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-XgNktxQwxKY/Tn_xwTJY4mI/AAAAAAAABAw/iA6wSW1PhjE/s320/Maos-Last-Dancer-2009--Front-Cover-34387.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656505469076300386" /></a><div style="text-align:justify;"> <br />“ေမာ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ကေခ်သည္” ( Mao’s Last Dancer) ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ေလးကို အခ်ိန္ရရင္ ခံစားႀကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ တရုပ္ၿပည္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီဟာ ကေလးေတြကို ဘဲေလး ကေခ်သည္အၿဖစ္ ကခိုင္းဖို႔အတြက္ နယ္စြန္နယ္ဖ်ားေက်းရြာေလးေတြထိ သြားၿပီး ေရြးခ်ယ္ခဲ့တယ္။ ကေလးေတြကို အကသင္ခန္းစာေတြေပးတဲ့အခါ စစ္တပ္တတပ္လို ေမာင္းႏွင္ခဲ့တယ္။ ကေလးေတြက တကယ့္ကို တိုင္းၿပည္ဂုဏ္ေဆာင္ၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီထဲက အထူးခြ်န္ဆံုးေကာင္ေလးတေယာက္ကေတာ့ အေမရိကန္ ၿပည္ေထာင္စုဆီသြားၿပီး သူ႔ရဲ႕အႏုပညာ အကစြမ္းရည္ကို ၿပသခြင့္ရခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္ေတာင္းၿပီး ေနထိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ တရုပ္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြက ေက်းလက္မွာ ေနထိုင္ေနတ့ဲ ကေခ်သည္ရဲ႕ မိသားစုထံသြားၿပီး “ နင့္သားဟာ ငါတို႔ပါတီနဲ႔ႏိုင္ငံေတာ္ကို အရွက္ရေအာင္လုပ္တယ္” လို႔ ၿပစ္တင္ၿခိမ္းေၿခာက္တယ္။ ကေခ်သည္ေကာင္ေလးရဲ႕ အေမက ေဒါသနဲ႔ၿပန္ပက္တယ္။ “ နင္တို႔ပဲ ငါ့ရင္ခြင္ထဲကေန ငါ့သားကို ဆြဲထုတ္သြားခဲ့တယ္။ တရုပ္ၿပည္ႀကီး ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုဆီသြားၿပီး သူ႔ရဲ႕စြမ္းရည္ကို ၿပရမယ္ လို႔ ေႀကြးေႀကာ္ခဲ့တယ္။ နင္တို႔ လုပ္ခ်င္ရာေတြ အားလံုးလုပ္ၿပီး မွာ ငါ့ကို ဘာလို႔ အၿပစ္တင္ေနရတာလဲ။ ဒါေတြအားလံုးနင္တို႔ လုပ္ခဲ့တာေလ။ ထြက္သြားႀက။ ငါ့ၿခံထဲက ထြက္သြားႀက” တဲ့<br /><br /><span id="fullpost"><br />ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြ ေက်းလက္က လယ္သူမႀကီးရဲ႕ မ်က္လံုးေတြကို ရင္မဆိုင္ရဲေတာ့ဘူး။ အၿမန္ဆံုးတပ္ဆုတ္သြားရတယ္။ <br />တရုပ္ၿပည္ႀကီး စီးပြားေရးတိုးတက္ခဲ့တာမွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူတန္းစားမညီမွ်မႈ၊ အႀကမ္းဖက္မႈ ၊ အဂတိလိုက္စားမႈ နဲ႔ တာဝန္မဲ့မႈေတြကလည္း ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီရဲ႕ ဟန္ေဆာင္ကန္႔လကာ ေနာက္ကြယ္မွာ ေန႔စဥ္ရက္စက္ႀကံဳေတြ႔ေနရတယ္။ <br />လြတ္လပ္တဲ့ အာရွအသံရဲ႕ စက္တင္ဘာ(၁၃) ရက္၊ အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ တင္ဆက္ခဲ့တဲ့ေဆာင္းပါးေလးပါ။ <br /><br /> “ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးက လူေတြ၊ လမ္းမေတြ၊ အေဆာက္အဦေတြအေႀကာင္းေၿပာၿပေနတာမဟုတ္ပါဘူး စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေၿခအေနေတြကို ေၿပာၿပေနတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ပီကင္းဆိုတာ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္ေနတဲ့ေနရာ၊ အႀကမ္းဖက္မႈေတြခံေနရတဲ့ ၿမိဳ႕ပါဗ်ာ”<br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />၁၉၆၆-၇၆ မွာၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ တရုပ္ႏိုင္ငံဆီက ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးအေႀကာင္းမွတ္မိႀကပါလိမ့္မယ္။ “ေရွ႕သို႔ခုန္ပ်ံတိုးတက္ေရး” လို႔ ေခၚတဲ့ ဆိုရွယ္လစ္စီးပြားေရးမူဝါဒ ဟာ မေအာင္ၿမင္မႈေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္လိုက္ရၿပီးတဲ့ေနာက္၊ ကြန္ၿမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္ ေမာ္စီတုန္းရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးႀသဇာက်လာခဲ့မႈကို ၿပန္လည္အဖတ္ဆယ္ဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့ လႈပ္ရွားမႈတခုပဲၿဖစ္ပါတယ္။ ပစၥည္းရိွလူတန္းစားေတြဟာ ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီတြင္းကို ဝင္ေရာက္ၿပီး အရင္းရွင္ကမၻာကို အသက္ဆက္ဖို႔လုပ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ တပ္နီလူငယ္ေတြရဲ႕ ဝရုန္းသုန္းကား စြပ္စြဲမႈေတြေအာက္မွာ တရုပ္ကြန္ၿမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ အပါအဝင္၊ အႏုပညာရွင္ေတြ၊ ၿပည္သူေတြ ဖမ္းဆီးအသတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ တရုပ္ၿပည္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီရဲ႕ သမိုင္းကို အမဲစက္ထင္စြန္းေစတဲ့ ေၿခာက္ၿခားဘြယ္ရာ အိပ္မက္ဆိုးေတြလို႔ဆိုရရင္မမွားပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၈၀- ၁၉၉၀ ကာလေတြမွာေတာ့ တရုပ္ၿပည္ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးလမ္းေႀကာင္းဟာ ေၿပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ အရင္းရွင္ေတြနဲ႔စီးပြားေရးလုပ္ခ်င္တဲ့ ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ စီးပြားေရးလြတ္လပ္ခြင့္ တခ်ိဳ႕နဲ႔ ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီမွာ ပစၥည္းရိွလူတန္းစားေတြကို ေနရာေပးဖို႔ ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚေတြကို လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖၚခဲ့ပါတယ္။ <br />“ ပီကင္းၿမိဳ႕ကို ႀကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ အေနာက္တိုင္းႏုိင္ငံေတြလိုပဲ မိုးေမွ်ာ္တိုက္ေတြ၊ CCTV ေမွ်ာ္စင္ လို႔ လူသိမ်ားတဲ့ ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီရဲ႕ တယ္လီေဗးရွင္းအေဆာက္အဦႀကီးတခု၊ ၂၀၀၈ ပီကင္းအိုလံပစ္ သေကၤတတခုၿဖစ္တဲ့ ငွက္သိုက္ ပံုစံ အားကစားရံု ဗိသုကာလက္ရာ၊ အရာရိွေတြက အေနာက္တိုင္းဝတ္စံုကို ေႀကာ့ေကာ့ ေနေအာင္ဝတ္ဆင္ၿပီး၊ ငါတုိ႔နဲ႔အတူ စီးပြားေရးအတူတူ လုပ္ႏိုင္တယ္ လို႔ ဆိုႀကတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အေၿခခံအခြင့္အေရးေတြဟာ ၿငင္းပယ္ခံေနရတယ္”<br />ပစၥည္းရိွလူတန္းစားေတြက ေခါင္းေဆာင္တဲ့တရုပ္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီ ဟာ တရုပ္ႏိုင္ငံကို ကမၻာမွာ ဒုတိယအႀကီးဆံုးစီးပြားေရး အင္အားေတာင့္တင္းတဲ့ ႏိုင္ငံတခု အၿဖစ္ ဖန္တီးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးအသစ္ကို စတင္လိုက္ပါတယ္။ “ ေမာ္ လက္ထက္ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကာလတံုးက အႏုပညာရွင္တခ်ိဳ႕ကို ေဟာင္းႏြမ္းေဆြ႔ေၿမ႕တဲ့ အယူအဆရိွသူေတြ ဆိုၿပီး ဖမ္းဆီးခဲ့တယ္။ က်ေနာ့္အေဖ အိုင္ခ်င္း နဲ႔ အတူ က်ေနာ္တို႔မိသားစုတေတြ ပီကင္းၿမိဳ႕ဆီကေန နယ္ႏွင္ဒဏ္ေပးခံခဲ့ရတယ္။ အသက္ (၁၉) ႏွစ္ေယာက္တဲ့အခါက်မွာ ပီကင္းကို ၿပန္လည္အေၿခခ်ခြင့္ရခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ပီကင္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာ အႏုပညာသည္ေတြအေပၚ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ႏွိပ္စက္ ညွင္းပမ္းေနတာကို ၿမင္ေတြ႔ေနရဆဲပဲ။”<br /><br />ရင္ထဲမွာ ႀကိတ္ခံစားေနရတဲ့ အေႀကာင္းအရာေတြကို သရုပ္ၿပအႏုပညာတခုလိုဖန္တီးၿပီး Installation Art အၿဖစ္ ၿပသေလ့ရိွတဲ့ “အိုင္ေဝေဝ” ဆိုသူ တရုပ္အႏုပညာရွင္တေယာက္ဟာ ပီကင္းအားကစားအိုလံပစ္ရံုႀကီးကို ဒီဇိုင္းဆြဲခဲ့သူေတြအနက္ တဦးအပါအဝင္ ၿဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ၿခစားအက်င့္ပ်က္မႈ ကို ရႈတ္ခ်ေနသလို၊ လြတ္လပ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးေတြကို ခြင့္ၿပဳရမယ္ ဆိုၿပီး တရုပ္အာဏာပိုင္ေတြကို ေဝဖန္အႀကံၿပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အၿပင္ အစိုးရရဲ႕ ေပါ့ဆမႈေႀကာင့္ ဇီခြ်မ္းငလ်င္မွာ ေသဆံုးသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားကေလးငယ္ (၅၀၀၀) ကို ေအာက္ေမ့တသမႈအၿဖစ္ ေက်ာင္းသားေလးေတြရဲ႕ ေက်ာပိုးအိပ္ေလးေတြကို အသံုးၿပဳ၊ၿပီး ၿပပြဲတခုၿပဳလုပ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ဖန္တီးမႈဟာ တရုပ္အာဏာပိုင္ေတြကို ေဒါသထြက္ေစခဲ့သလို၊ တရုပ္ႏိုဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ လူေလွ်ာက္ဘို ကို ေၿပာင္ေၿပာင္တင္းတင္း ေထာက္ခံတဲ့အတြက္လည္း အာဏာပိုင္ေတြက သူ႔ကို အညိွဳးထားခဲ့ပါတယ္။ “လက္ရိွ ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီက က်ဴးလြန္ေနတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ေငြေႀကးခ်မ္းသာမႈကို ထိပါးေႏွာက္ရွက္လာမွာေႀကာက္လို႔၊ သူတို႔ ရဲ႕ ႀသဇာအာဏာ က်ဆင္းလာမွာေႀကာက္ေနတဲ့အတြက္ၿဖစ္တယ္။ အႏုပညာရွင္ေတြဟာ သူတို႔ေရာင္းခ်ရတဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြ၊ ဖန္တီးမႈေတြအေပၚမွာ အခြန္မေပးေဆာင္ဘူး ၊ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ ၿပစ္မႈေတြကို က်ဴးလြန္ေနတဲ့ ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ေတြနဲ႔အတူ အမ်ိဳးမ်ိဳးေႏွာက္ရွက္ၿခိမ္းေၿခာက္ေနေတာ့တယ္”<br />တကယ္ေတာ့ အိုင္ေဝေဝေၿပာခဲ့သလိုပါပဲ။ ပီကင္း ဆိုတာ အႀကမ္းဖက္မႈေတြၿပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးတခုပါ။ လူေလွ်ာက္ဘို အပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာစာေရးဆရာမ်ားအသင္း ကို ဆက္သြယ္ပူးေပါင္းပါဝင္ ေရးသားခဲ့တဲ့ ထင္ရွားတဲ့ စာေရးဆရာ (၄) ဦး နဲ႔ ဂ်ာနယ္လစ္ အေယာက္ (၄၀) ေက်ာ္ဟာ ပီကင္းရဲ႕အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံေနရပါတယ္။ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ အႏုပညာသည္ေတြအေႀကာင္း ထည့္သြင္းေၿပာႀကားမဲ့ ေတးဂီတ၊ ရုပ္ရွင္ အႏုပညာပြဲေတြဟာ လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ပိတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ တိုင္းၿပည္အတြင္းကေန ထြက္ေၿပးတိမ္းေရွာင္ဖို႔ႀကိဳးစား ခဲ့တဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြဟာ ေလဆိပ္ထဲမွာ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံခဲ့ရတာက မ်ားပါတယ္။ အိုင္ေဝေဝရဲ႕ အႏုပညာစတီဒီယို ခမ္းမဟာလည္း ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရသလို၊ ေဟာင္ေကာင္ကို ထြက္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ သူ႔ကိုလည္း ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့ပါတယ္။ “ က်ေနာတင္သာမကဘူး၊ တခ်ိဳ႕နာမည္ႀကီးအႏုပညာရွင္ေတြဆိုရင္ သူတို႔ဘယ္ကို သြားမယ္။ ဘယ္သူနဲ႔ေတြ႔မယ္ဆိုတဲ့အေႀကာင္းအရာေတြက အစ ေဒသဆိုင္ရာအစိုးရေတြဆီမွာ ခြင့္ၿပဳခ်က္ ေတာင္းရတယ္။ တရုပ္ၿပည္တြင္းမွာ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ ေတြရဲ႕ အေၿခအေနေတြကို သေဘာေပါက္ေနတဲ့ အေမရိကန္စာေရးဆရာမ်ားအဖြဲ႔ဟာ ပီကင္းၿမိဳ႕မွာ လာၿပီး၊ အႏုပညာႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲလုပ္ခဲ့ႀကတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ပညာရွင္ (၁၄) ေယာက္ကို ဖိတ္ခဲ့ေပမဲ့ (၃) ေယာက္တည္းသာ အေရာက္လာႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီအထဲကThree Georges Damေရကာတာရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးေတြကို ေဝဖန္စာတန္းေရးခဲ့တဲ့ ”ဒိုင္ခ်င္း” ကို တရုပ္အာဏာပိုင္ေတြက အနီးကပ္လိုက္လံ ေႏွာက္ရွက္ၿခိမ္းေၿခာက္ေနေတာ့ လာဖို႔အခြင့္အေရး မရခဲ့ႀကဘူး။ ၂၀၀၈ မွာဆိုရင္ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲ ကို လုပ္ခြင့္မေပးေတာ့တာေႀကာင့္ ႏိုင္ငံတကာစာေရးဆရာမ်ားနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေဆြးပြဲကို ေဟာင္ေကာင္ဘက္ဆီ ေရြ႕ေၿပာင္းခဲ့ရေတာ့တယ္။ လူေတြကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ စာေရးရမယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝခြင့္ေပးမယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အႏုပညာလုပ္ငန္းေတြကို ေဆြးေႏြးႏိုင္မယ္ ဆိုတာကို သူတို႔က ဆံုးၿဖတ္ေပးေနတယ္ေလ၊ ဝမ္းနည္းစရာပါပဲဗ်ာ”<br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာရင္၊ ႏိုင္ငံေရးပြင္းလင္းမႈေတြလည္း ကပ္ပါလာတတ္တယ္ လို႔ ဆိုေနေပမဲ့ တရုပ္ၿပည္မွာ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြက အဲ့ဒီအဆိုၿပဳခ်က္ေတြကို ၿငင္းဆန္ေနပါတယ္။ ေသာတရွင္တို႔လည္း အႀကမ္းဖက္ခံေနရတဲ့ၿမိဳ႕ေတြထဲမွာ ေန႔စဥ္ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အိပ္မက္ဆိုးေတြကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ႀကပါေစ။ <br /><br />ေအာင္မိုးဝင္း<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-7536143654969040354?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-11625737866935064332011-09-23T20:37:00.000-07:002011-09-25T20:35:45.936-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-AsMwcz1ST-Q/Tn_zBzuJg1I/AAAAAAAABA4/ju56AUCXLSE/s1600/chile-student-protests-007.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 192px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-AsMwcz1ST-Q/Tn_zBzuJg1I/AAAAAAAABA4/ju56AUCXLSE/s320/chile-student-protests-007.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656506869389820754" /></a><div style="text-align:justify;"><br />စစ္အာဏာရွင္ေတြ ေရြးဆြဲခဲ့တဲ့ အေၿခခံဥပေဒ ကို လက္ခံခဲ့ၿပီး သူတို႔ဦးစီးက်င္းပတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္သူ တခ်ိဳ႕ရဲ႕ အိပ္မက္ကို ၂၀၁၀ မတိုင္ခင္ကတည္းက နားေထာင္ေလ့လာႀကည့္မိတယ္။ တခ်ိဳ႕က ခ်ီလီႏိုင္ငံ လည္း ဒီလိုေၿပာင္းခဲ့တာပဲ လို႔ ဆိုတယ္။ အထူးသၿဖင့္ ၿပည္ပမွာ Conflict Resolutions ဘြဲ႔လြန္ဒီဂရီနဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးသူမ်ားလို႔ မိတ္ဆက္တဲ့သူေတြမွာ အဲ့သလိုမ်ိဳးအၿမင္ေတြကို ထုတ္ေဖၚေၿပာေလ့ရိွတယ္။ ဗမာၿပည္နဲ႔မတူတဲ့ ခ်ီလီႏိုင္ငံအေနအထားကို ေလ့လာႀကည့္ရေအာင္။<br />(၁) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ပီႏိုေခ်းက ၁၉၈၀ မွာ လူထုဆႏၵခံယူပြဲက်င္းပတယ္။ အေၿခခံဥပေဒသစ္ကိုေရြးဆြဲတယ္။ ပီႏိုေခ်း အသားစီးယူ လူလည္လုပ္ထားတဲ့ အေၿခခံဥပေဒသစ္ၿဖစ္တယ္။ ဒီကေန႔အထိ ခ်ီလီႏိုင္ငံရဲ႕ အေၿခခံဥပေဒဟာ ပီႏိုေခ်းခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ၁၉၈၀ ေဖာင္ေဒးရွင္းေပၚမွာပဲ ဆက္လက္သံုးစြဲေနတာၿဖစ္တယ္။ ၁၉၇၃ အာဏာသိမ္းပြဲကို ဆန္႔က်င္ဆႏၵၿပတဲ့ အလုပ္သမားလႈပ္ရွားမႈေတြကို ဖမ္းဆီးအေရးယူေနဆဲၿဖစ္တယ္။ တခုေတာ့ရိွတယ္။ ႏွစ္ (၃၀) အတြင္းမွာ စစ္အစိုးရေရးဆြဲခဲ့တဲ့ အေၿခခံဥပေဒ ထဲက အခ်က္ေပါင္း ၅၂ ခ်က္ကို ၿပင္ဆင္ေရးဆြဲခဲ့တယ္။ <br />(၂) ပီႏိုေခ်းရဲ႕ သမၼတသက္တမ္း (၈) ႏွစ္ၿပီးဆံုးခဲ့တယ္။ ၁၉၈၈ မွာ ခ်ီလီသမၼတအၿဖစ္ ပီႏိုေခ်းရဲ႕သက္တမ္းကို ထပ္မံတိုးသင့္ မတိုးသင့္ လူထုဆႏၵခံယူပဲြက်င္းပတဲ့အခါ၊ ခ်ီလီစစ္အာဏာရွင္ေတြ ပါဝါဆံုးရံႈးခဲ့ရတယ္။ ခ်ီလီၿပည္သူလူထုရဲ႕ ဆႏၵၿပပြဲေတြက ႏိုင္ငံတကာၿပည္သူေတြကို လႈပ္ခါသတိေပးလိုက္တယ္။ <br />(၃) ခ်ီလီႏိုင္ငံအေၿပာင္းအလဲမွာ ထူးၿခားခ်က္ အခ်ိဳ႕ကို ေၿပာခ်င္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပီႏိုေခ်းဟာ ၁၉၇၃ အာဏာသိမ္းပြဲကို မလုပ္ခင္ သူ႔ရဲ႕ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ညွိႏိႈင္းတဲ့အခါ၊ အာလန္းေဒးအစိုးရကို ၿဖဳတ္ခ်ၿပီးရင္ ခ်ီလီႏိုင္ငံရဲ႕သမၼတေနရာကို ေလတပ္၊ေရတပ္နဲ႔ႀကည္းတပ္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက တလွည့္စီ တာဝန္ယူသြားမယ္ လို႔ သေဘာတူခဲ့ႀကတယ္။ <br /><span id="fullpost"><br />ဒါေပမဲ့ ၁၉၇၄ မွာ စစ္အစိုးရကို အသက္သြင္းလိုက္တဲ့အခါ၊ ပီႏိုေခ်းက ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ သူ႔ကိုယ္သူ “ သမၼတ” အၿဖစ္ေႀကၿငာလိုက္တယ္။ သူ႔ရဲ႕လူလည္က်မႈကို လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက အစ သေဘာမက်ခဲ့ဘူး။ ( ပီႏိုေခ်းရဲ႕ဖိုင္ နဲ႔ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္က စစ္ခ်က္မ်ားကို ဖတ္ႀကည့္ပါ။) ဒါေႀကာင့္လည္း ၁၉၈၈ မွာ လူထုဆႏၵခံယူပြဲက်င္းပတဲ့အခါ၊ ပီႏိုေခ်းရဲ႕ လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္တခ်ိဳ႕က သူတို႔ မေက်နပ္ခဲ့တဲ့ ရာဇဝင္ေႀကြးကို ၿပန္ဆပ္တယ္။ ဆႏၵခံယူပြဲအၿပီး နန္းေတာ္ကို ညတြင္းခ်င္းေရာက္လာတဲ့ ပီႏိုေခ်းကို လူထုဆႏၵခံယူပြဲ ရလဒ္ကို အသိအမွတ္ၿပဳဖို႔ နားခ်ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ပီႏိုေခ်းအတြက္လည္း ထြက္ေပါက္ေပးထားခဲ့တယ္။ ဥပမာ တသက္တာ ဆီးနိတ္တာ ဆိုတဲ့ ရာထူးမ်ိဳးေတြနဲ႔ သူ႕ကို တရားစြဲလို႔ မရေအာင္၊ ကာကြယ္ေပးခ့ဲတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပီႏိုေခ်းကို တသက္လံုးေထာက္ခံလာတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံၿခားေရးမူေတြကလည္း ပီႏိုေခ်းကို မေထာက္ခံႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ ခ်ီလီမွာ လူထု လႈပ္ရွားမႈေတြအားေကာင္းလာခဲ့တယ္။ ပဋိပကၡေၿဖရွင္းေရး (Conflict Rosolutions) ဘာသာရပ္ေတြမွာ ေၿပာင္းလဲေရးအတြက္ အေရးပါတဲ့ လူထုပါဝါေတြကို ခ်န္လွပ္ထားေလ့ရိွပါတယ္။ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ ရႈေထာင့္ကေန ခ်ည္းကပ္သံုးသပ္တာက မ်ားပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း သူတို႔နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ႀကားမွာ မတူညီတဲ့အၿမင္ေတြရိွေနအံုးမွာပါ။<br />(က) ဗမာၿပည္အေၿပာင္းအလဲကေတာ့ ခရီးရွည္တခုကို ၿဖတ္ႀကရအံုးမယ္။ ႏိုင္ငံေရး ရာသီဥတုပ်က္တခု၊ ဝန္းက်င္ပ်က္တခု ေအာက္မွာ ၿပည္တြင္းက ဒီမုိကေရစီေရးလိုလားသူေတြဟာ သူတို႔ရတဲ့ ေဘာင္အတြင္းကေန ႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေနရတယ္။ ၿပည္သူေတြပါဝင္လုပ္ကိုင္လို႔ရမဲ့ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းတခုကို ၿပင္ဆင္ေနဆဲကာလ လို႔ပဲ မွတ္ယူပါတယ္။ တခုေတာ့ ရိွတယ္။ ခ်ီလီႏိုင္ငံလို အေၿခခံဥပေဒကို ႏွစ္ကာလတခုမွာ ၿပင္ဆင္ေရးဆြဲႏိုင္ မဆြဲႏိုင္ ဆိုတဲ့အခ်က္ကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ေရာက္အႏိုင္ရၿပီး၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ၿဖစ္သြားႀကတဲ့ သူေတြအေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဂတိကို မေမ့ဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ၿပည္သူလူထုအတြက္ သတိၱရိွရိွေၿပာရဲမယ္ဆိုရင္ သမိုင္းေႀကာင္းေကာင္းႏိုင္ပါတယ္။<br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />“ပင္ဂြင္းေတာ္လွန္ေရး” ဆိုတာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ခ်ီလီႏိုင္ငံမွာ ၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈကို ေခၚဆိုၿခင္းၿဖစ္တယ္။ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေလးေတြရဲ႕ ယူနီေဖာင္း ကို အမွတ္အသားၿပဳၿပီး အမည္ေပးခဲ့ႀကၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ ခ်ီလီႏိုင္ငံရဲ႕ အထက္တန္းေက်ာင္း၊ တကၠသိုလ္ေပါင္း (၂၅၀) ေက်ာ္က ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား (၈) သိန္းနီးပါးဟာ တကၠသိုလ္စာေမးပြဲဝင္ေႀကး၊ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ပညာေရးလိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္ႀကတဲ့ အသံေတြ ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ အတိတ္ရဲ႕အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို ၿပန္ႀကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ခ်ီလီႏိုင္ငံဟာ စစ္အာဏာရွင္ ပီႏိုေခ်းကို ဖယ္ရွားၿပီး လစ္ဘရယ္စီးပြားေရးစံနစ္ကို ပံုေဖၚခ့ဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီလစ္ဘရယ္စီးပြားေရးစံနစ္ထဲမွာအလုပ္သမားသမဂၢေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဘဝလံုၿခံဳေရးကို လံုၿခံဳမႈေပးႏိုင္ၿခင္းရိွမရိွ ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကလည္း မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြၿဖစ္ေနၿပန္ပါတယ္။ <br />“ စက္တင္ဘာ(၁၁) ရက္ဆိုတာ ၿပည္သူလူထုတင္ေၿမွာက္ထားတဲ့ ခ်ီလီ အာလန္ေဒး အစိုးရကို သတ္ၿဖတ္အာဏာသိမ္းတဲ့ေန႔ၿဖစ္ၿပီး အဲ့ဒီေန႔ကို ႏိုင္ငံရဲ႕ အားလပ္ရက္အၿဖစ္ တခမ္းတနားေႀကၿငာ ေအာင္ပြဲခံခဲ့တယ္။ ၁၉၈၀ မွာလည္း လိမ္ညာထားတဲ့လူထုဆႏၵၿပပြဲ ရလဒ္ကို အေႀကာင္းၿပဳၿပီး အေၿခခံဥပေဒသစ္ကို ေရးဆြဲခဲ့တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕အေၿခခံဥပေဒအရဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပီႏိုေခ်းကို သမၼတတင္ေၿမွာက္ထားၿပီး၊ ဥပေဒၿပဳအဖြဲ႕ကိုလည္း သူ႔ရဲ႕စစ္တပ္က ဦးေဆာင္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ ၁၉၈၈ မွာ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပ တဲ့အခါ၊ ပီႏိုေခ်းအေနနဲ႔ သမၼတရာထူးကို သက္တမ္းတိုး၊ ဆက္လက္တာဝန္ယူခြင့္မရခဲ့ေပမဲ့ သူ႕ကိုေထာက္ခံတဲ့ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ သူ႔ရဲ႕အနာဂတ္ကို လံုၿခံဳေစမဲ့ တသက္တာ ဆီနိတ္တာရာထူးကိုၿခီးၿမွင့္ၿပီး ကာကြယ္ေပးခဲ့တယ္။”<br />ဒါေပမဲ့ အတိတ္ရဲ႕ရာဇဝတ္မႈေတြက ပီႏိုေခ်းကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မေပးခ့ဲပါဘူး။ ၿဗိတိန္ကို ေဆးကုသဖို႔ထြက္ခြာလာတဲ့ အာဏာရွင္းေဟာင္းပီႏိုေခ်းကို စပိန္မ်ိဳးႏြယ္စုေတြအေပၚ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္သတ္ၿဖတ္မႈ စြပ္စြဲခ်က္ေတြအတူ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံတြင္းမွာ ဖမ္းဆီးခဲ့ပါတယ္။ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံက ပီႏိုေခ်းကို က်န္းမာေရးအေႀကာင္းၿပခ်က္နဲ႔ ၿပန္လႊတ္ေပးခဲ့ေပမဲ့ ႏိုင္ငံတြင္းမွာလည္း သူရင္ဆိုင္ရမဲ့အမႈေတြက ရိွေနပါတယ္။<br />“ ၂၀၀ခုႏွစ္မွာေတာ့ ခ်ီလီ ဆီးနိတ္သမၼတ နဲ႔ ပီႏိုေခ်းဟာ ၁၉၇၃ ပီႏို္ေခ်းရဲ႕အာဏာသိမ္းပြဲကို ႏိုင္ငံေတာ္အားလပ္ရက္ေန႔တေန႔အၿဖစ္ သတ္မွတ္ထားတာကို ဖ်က္သိမ္းေပးဖုိ႕သေဘာတူခဲ့ရတယ္။ ပီႏိုေခ်းကို ဂုဏ္ၿပဳထားတဲ့ ဆီးနိတ္ဘြဲ႔ေတြကို ရုတ္သိမ္းပစ္လိုက္သလို၊ သူ႔နဲ႔အတူပူးေပါင္းပါဝင္ခဲ့တဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္ရဲတပ္ဖြဲ႔အႀကီးအကဲနဲ႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ကို ဖမ္းဝရမ္းထုတ္လိုက္တယ္။ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ အာဏာသိမ္းပြဲေန႔မွာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ အႏုပညာရွင္ေတြအေႀကာင္း သတင္းေပးမဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို သူတို႔က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ၿပစ္မႈေတြကို ခႊင့္လႊတ္စဥ္းစားေပးမယ္ လို႔ ကမ္းလွမ္းခဲ့တယ္ေလ။ ပီႏိုေခ်း နဲ႔ တြဲၿပီး ပါေနမယ္ဆိုရင္ သူတို႔ပါနာမည္ပ်က္ေတာ့မွာသိေနတဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း ပီႏိုေခ်းက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ္မႈေတြနဲ႔ မပတ္သက္ေႀကာင္းေခါင္းေရွာင္ခဲ့ႀကတယ္”<br />ခ်ီလီအာဏာရွင္ေဟာင္း ပီႏိုေခ်း မိသားစုအတြက္ ကံဆိုးမိုးေမွာင္ႀကမႈေတြက ထပ္မံေရာက္ရိွ လာခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၁ စက္တင္ဘာ (၁၁) ရက္ေန႕မွာ အႀကမ္းဖက္သမားေတြက အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုကို တိုက္ခိုက္လိုက္တဲ့အခါ၊ အႀကမ္းဖက္သမားေတြ အေပၚ ေငြေႀကးေထာက္ပ့ံပါဝင္ေနမႈမွာ ရစ္ခ္ ဘဏ္လည္း ပါဝင္ပတ္သက္ေနတယ္လို႔ အေမရိကန္ကြန္ဂယက္က သံသယရိွခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီဘဏ္ဟာ “ရွဲလ္” ေရနံကုမၼဏီနဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ကိုင္ၿပီး တရားမဝင္ရတဲ့ ပီႏိုေခ်းရဲ႕ သန္းေပါင္းမ်ားစြာရိွတဲ့ေငြေႀကးေတြကို ေငြမဲကေန ေငြၿဖဴအၿဖစ္၊ ေၿပာင္းလဲေပးတယ္၊ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုကို အခြန္လိမ္ၿပီး လုပ္တယ္ ဆိုတယ္ စြပ္စြဲခ်က္နဲ႔အတူ ပီႏိုေခ်းမိသားစုလည္း တရားစြဲခံခဲ့ရပါတယ္။ <br />“ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့ ခ်ီလီအစိုးရဟာ ပီႏိုေခ်းရဲ႕အေၿခခံဥပေဒထဲက အခ်က္ေပါင္း (၅၂) ခုေက်ာ္ကို ေၿပာင္းလဲၿပင္ဆင္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ၿပည္သူလူထုက ေရြးခ်ယ္တင္ေၿမာက္တာ မဟုတ္ခဲ့တဲ့ တသက္တာဆီးနိတ္တာ ဆိုတ့ဲ ရာထူးတည္ရိွမႈေတြ၊ စစ္တပ္ရဲ႕ အခန္းက႑ ဆိုတာေတြကို ၿပင္ဆင္ေရးဆြဲခဲ့တယ္။ ပီႏိုေခ်းလူလည္က်ခဲ့တဲ့ “ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ သည္ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး႒ာန အႀကီးအကဲ ကို ၿဖဳတ္ခ်ပိုင္ခြင့္မရိွ” ဆိုတဲ့အခ်က္ကိုလည္း ၿပင္ဆင္ေရးဆြဲခဲ့ႀကတယ္။”<br />စစ္အာဏာရွင္ပီႏိုေခ်းေရးဆြဲခဲ့တဲ့ အေၿခခံဥပေဒေတြဟာ ဆယ္စုႏွစ္ သံုးစုအတြင္းမွာ တၿဖည္းၿဖည္းေၿပာင္းလဲလာခဲ့ပါတယ္။ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ပီႏိုေခ်းရဲ႕အရိပ္ေတြေအာက္မွာ မရိွေႀကာင္းၿပသခဲ့ႀကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၇၃ စက္တင္ဘာ (၁၁) ရက္ေန႔ေရာက္တိုင္း ၁၉၇၃ အာဏာသိမ္း သတ္ၿဖတ္ခဲ့မႈအေပၚ ဆႏၵၿပေလ့ရိွႀကတဲ့ အလုပ္သမားသမဂၢေတြအေပၚမွာေတာ့ သက္ညွာမႈတခုမွမလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ဆႏၵၿပပြဲမွာ ဦးေဆာင္သူေတြကို ေခတ္ေပၚစကားလံုးေတြၿဖစ္တဲ့ “ အႀကမ္းဖက္သမားမ်ား” အၿဖစ္ တံဆိပ္ကပ္ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့ပါတယ္။<br />“ ပီႏိုေခ်းသက္တမ္းအၿပီးမွာ ခ်ီလီႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ အစိုးရအဆက္ဆက္ဟာ လစ္ဘရယ္စီးပြားေရး ပံုစံစံနစ္ နဲ႔ပဲ ဦးေဆာင္ ခဲ့ႀကတယ္။ ၿပႆနာက ပုဂၢလိက စီးပြားေရးသမားေတြရဲ႕လက္ထဲကိုပဲထုိးအပ္ၿပီး အေနာက္တိုင္းပညာေရးစံနစ္ပံုစံလို လုပ္လိုက္ႀကတယ္။ အစိုးရအေၿပာင္းအလဲလုပ္ခဲ့ေပမဲ့ အစိုးရပိုင္တကၠသုိလ္ေက်ာင္း အသစ္တခုမွ မတည္ေဆာက္ခဲ့သလို၊ အစိုးရရဲ႕ ပညာေရးအေပၚ ကာကြယ္မႈေတြကလည္း လံုးဝမရိွေတာ့ဘူး။ ႏိုင္ငံတြင္းမွာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာကြာဟ မႈေတြက မ်ားသထက္ မ်ားလာခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ၂၀၁၁ ေက်ာင္းသားအံုႀကြမႈကို ၿဖစ္ေပၚေစတဲ့ အဓိက အခ်က္ပဲ”<br />၂၀၀၆ ပင္ကြင္းေတာ္လွန္ေရး လိႈင္းေတြက ေနာက္တႀကိမ္ၿပန္ေရာက္လုိ႕လာပါၿပီ။ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ပညာေရးအခြင့္အေရးကြာဟမႈ၊ ပညာေရးအရည္အေသြးၿပည့္မွီမႈေတြကို ေတာင္းဆိုတဲ့အေနနဲ႔ ေက်ာင္းေပါင္း (၁၀၀) ေက်ာ္ကို သိမ္းပိုက္လိုက္ၿပီး ေႀကြးေႀကာ္သံေတြကို လႊင့္တင္လိုက္ႀကပါတယ္။ ခ်ီလီသမၼတ စီဘက္စတီယန္း ပင္နီယာ ဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို ေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းလိုက္ေလ်ာေပးမယ္ လို႔ တိုင္းၿပည္ရဲ႕အသံလႊင့္႒ာနေတြမွတဆင့္ ေႀကၿငာခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြအၿပည့္အဝ မရခဲ့ေပမဲ့ သူတို႔ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈကို လူထု (၈၀) % ေက်ာ္က ေထာက္ခံခဲ့ၿပီး ခ်ီလီသမၼတအေပၚ လူေထာက္ခံမႈ႕နည္းပါးလာတာကို အထင္အရွားေတြ႕ရပါတယ္။ <br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္က ဒီမိုကေရစီေန႔မိန္႔ခြန္းမွာ “ ေၿပာင္းလဲမႈေတြဟာ သိကၡာရိွရမယ္” လို႔ဆိုပါတယ္။ ေနၿပည္ေတာ္မွာ ႏိုင္ငံတကာ ဒီမိုကေရစီေန႔က်င္းပေနခဲ့ေပမဲ့၊ က်ေနာ္တို႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူေတြဟာ၊ အက်ဥ္းေထာင္ငရဲစခန္းေတြမွာၿဖတ္သန္းေနခဲ့ရပါတယ္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ကို တရားဝင္ဖြဲ႕စည္းခြင့္မရခဲ့သလို၊ သမဂၢၿမက္ခင္းၿပင္နဲ႔ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ေက်ာက္တိုင္ တို႔ဟာ အထီးက်န္ေသြ႕ေၿခာက္ေနပါတယ္။ လယ္သမားေတြရဲ႕လယ္ေၿမေတြသိမ္းပိုက္ခံေနရဆဲပဲၿဖစ္ပါတယ္။ လူထုရဲ႕မလံုၿခံဳမႈဟာ ဂုဏ္သိကၡာဆံုးရံႈးမႈတခုပဲၿဖစ္ပါတယ္။ ဗမာၿပည္က စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြလည္း ဂုဏ္သိကၡာရိွတဲ့အေၿပာင္းအလဲေတြကို ေဖၚေဆာင္ရဲတဲ့ ႏွလံုးသားရိွေစခ်င္ပါတယ္။<br />ေအာင္မိုးဝင္း<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-1162573786693506433?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-52789310274043102392011-04-05T18:20:00.001-07:002011-04-05T18:41:46.774-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-oEpZ4hXPeqM/TZu_5FylmbI/AAAAAAAABAc/okjx8AqAECY/s1600/traitor_ver3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-oEpZ4hXPeqM/TZu_5FylmbI/AAAAAAAABAc/okjx8AqAECY/s320/traitor_ver3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592274349838408114" /></a><br />လာမဲ့ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဆိုတာ စိတ္ဝင္စားစရာေတြအၿပည့္ပါ။ အေမရိကန္သမၼတေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမယ္။<br />“ပူတင္”က ရုရွားကိုတရားဝင္ၿပန္လည္ခ်ဳပ္ကိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားမယ္။<br />အေရွ႕အလယ္ပိုင္းႏိုင္ငံေတြမွာ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံသစ္ေတြမတည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ရင္ဘာေတြဆက္ၿဖစ္မလဲ။<br />ေသခ်ာတာတခုကေတာ့၊<br />က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္ကတမ်ိဳး၊လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္ေတာ့တမ်ိဳး၊<br />ၿပည္သူကိုဂတိခ်ိဳးေဖာက္တဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔လူမႈလံုၿခံဳေရးကိုေမးခြန္းထုတ္ေနတဲ့ၿပည္သူေတြႀကားၿပႆနာေတြမ်ားလာလိမ့္မယ္။<br /><br />ၿပင္းထန္တက္ႀကြတဲ့လႈပ္ရွားမႈကိုႀကိဳက္သူေတြအတြက္၊Traitor လို႔ေခၚတဲ့ရုပ္ရွင္ကားေလးကိုညာဘက္ေဘးမွာ<br />အၿမည္းေပးထားပါတယ္။ အေတြးအေခၚေတြ၊ ဒိုင္ယာေလာ့ေတြအၿပည့္ပါတဲ့ကားေလးမို႔ အခ်ိန္ရရင္ ႀကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။<br />အႀကမ္းဖက္စစ္အုပ္စုေတြရဲ႕လူသစ္စုေဆာင္းေရြးခ်ယ္မႈ၊သူတို႔ရဲ႕ကြန္ယက္တည္ေဆာက္မႈ၊ေထာက္လွမ္ေရးေတြရဲ႕အားၿပိဳင္မႈ<br />(လင့္ကို ကလစ္လိုက္ရင္ watch on youtube ကိုဆက္ႏွိပ္လိုက္ပါ။ ေထာင္ေဖာက္ေၿပးတဲ့ေဖာက္ခြဲမႈေတြ နဲ႔အတူ-----)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-5278931027404310239?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-24462974375121020332011-04-05T15:53:00.000-07:002011-04-05T17:46:14.748-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-L5UMY77QPfQ/TZu3e3iTXHI/AAAAAAAABAU/n8gnD_gxBkM/s1600/assad-father-and-son.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 243px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-L5UMY77QPfQ/TZu3e3iTXHI/AAAAAAAABAU/n8gnD_gxBkM/s320/assad-father-and-son.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592265103242386546" /></a><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရြႊရဲ႕စစ္အာဏာသိမ္းအစိုးရဟာ<br />(၁) တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕တန္းတူေရး၊ဒီမိုကေရးေရးေတြကိုေၿဖရွင္းဖို႔မႀကိဳးစားခဲ့သလို<br />(၂)ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ထားတဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုလည္း၊ၿပန္လႊတ္ေပးဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္မရိွခဲ့ဘူး။<br />လက္ရိွအစိုးရသစ္ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းနဲ႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊတို႔ရဲ႕အၿမစ္ၿပတ္ေခ်မႈန္းေရးအေတြးအေခၚေနာက္ကိုမလိုက္ပဲ၊<br />ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး၊ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကိုခြ်င္းခ်က္မရိွၿပန္လႊတ္ေပးေရး၊အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရးကိုၿပန္လည္ေဖၚေဆာင္ေရး--စတဲ့<br />အခ်က္ေတြကိုဦးစားေပးလုပ္ေစခ်င္တယ္။ဒီအခ်က္ေတြကိုအေကာင္အထည္ေဖၚမလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရင္၊ႀကိဳက္တဲ့အစိုးရဖြဲ႔ပါ။<br />အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာ၊ၿပည္သူေတြရဲ႕အန္တုမႈေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ရင္ဆိုင္ရအံုးမွာ အမွန္ပါ။<br /><br />ဆီးရီးယားႏိုင္ငံမွာ ဘာေတြၿဖစ္ခဲ့ပါသလဲ။ ဒီတပတ္၊လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ <br />၁၉၈၂ မွာၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံက အစုအလိုက္အၿပံဳလိုက္လူသတ္ပြဲေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ိဳးဆက္ေတြကို တင္ၿပထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><div style="text-align:justify;"><br />ဗင္နီဇြဲလားသမၼတ၊ဟူးဂိုးရွားဗက္က ဆီးရီးယားေခါင္းေဆာင္ဟာ လူသားဆန္တယ္။ <br />လတ္တေလာၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အာရပ္ကမၻာက လူထုအံုႀကြမႈေတြဟာ အေနာက္အုပ္စုရဲ႕ေၿမာက္ထိုးပင့္ေကာ္<br />လုပ္ေပးမႈေတြေႀကာင့္ေပၚေပါက္လာတယ္ ၿဖစ္တယ္ လုိ႔ အင္တာဗ်ဳးတခုမွာေကာက္ခ်က္ခ်ေၿပာဆိုလိုက္တဲ့အခါ <br />တကမၻာလံုးအံ့ႀသမင္သက္ ေဒါသထြက္ခဲ့ႀကပါတယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီေကာက္ခ်က္ဟာ အံံ့ႀသစရာေတာ့မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ <br />တရုတ္၊ေၿမာက္ကိုရီးယား၊ရုရွား၊ဗင္နီဇြဲလား လို အာဏာရွင္ဝန္ရိုးတန္းႏိုင္ငံေတြက အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ဖိႏွိပ္မႈကို ဖံုးကြယ္ေၿပာဆိုေနမွာၿဖစ္သလို၊ ဒီမိုကေရစီဝန္ရိုးတန္းႏိုင္ငံေတြကလည္း လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြဘက္က ကူညီအားေပးေနအံုးမွာ အမွန္ပါ။ <br />တကယ္ေတာ့ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံဆိုတာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကတည္းက စၿပီးအေရးေပၚစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးၿပ႒ာန္းခါ၊ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားစြာကို ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ် သတ္ၿဖတ္ခဲ့တဲ့ႏိုင္ငံတခုဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ <br />၁၉၈၂ ခုႏွစ္ ဟာမာၿမိဳ႕မွာၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္လူသတ္ပြဲအၿပီးမွာေတာ့ ဆီးရီးယားအစိုးရရဲ႕ရက္စက္မႈကို အစၥလာမ္ႏိုင္ငံေတြအပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းက အာရံုစိုက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။<br /><br /><span id="fullpost"><br />“ က်ေနာ္တို႔ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံဟာ ၿပင္သစ္ဆီကေန၁၉၄၆ မွာ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့တယ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးခ်ိန္က စၿပီး အေတာမသတ္တဲ့ စစ္အာဏာသိမ္းလႈပ္ရွားမႈေတြက <br />ေနရာယူထားခဲ့တယ္။ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္ဟာ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ႏိုင္ငံေရးလမ္းေႀကာင္းကို<br /> ေၿပာင္းလဲေစတဲ့အၿဖစ္အပ်က္ေတြေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီၿဖစ္တဲ့ ဘာ့ဒ္ပါတီဟာ အာဏာသိမ္းယူလိုက္ၿပီး က်န္တဲ့ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကို ရွင္သန္ခြင့္မေပး<br />ခဲ့ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၆၇ မွာ အစၥေရးနဲ႔ၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ေၿခာက္ရက္ႀကာ စစ္ပြဲမွာ စစ္ရံူးခဲ့မႈနဲ႔ ေဂ်ာ္ဒန္ႏိုင္ငံအတြင္းမွာၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ “ဘလက္စက္တင္ဘာ” အၿဖစ္အပ်က္ေတြက ဆီးရီးယားအာဏာပို္င္ေတြအတြင္းမွာ ညီညြတ္ေရးကြဲအက္လာခဲ့တယ္။ ဘာ့ဒ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးအႀကီးအကဲ ဟာဖာ့ဇ္ အာဆက္ဒ္ ရဲ႕ အႏၱရာယ္ကို ႀကိဳသိေနေပမဲ့ အခ်ိန္ေႏွာင္းခဲ့တယ္။ အာဆက္ဒ္ က ေတာ္လွန္ေရးကုိ ၿပန္လည္<br />ၿပဳၿပင္ယူရမယ္ လို႔ ေႀကြးေႀကာ္လိုက္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို သိမ္းယူလိုက္တယ္”<br /> <br />စစ္အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္သစ္ အာဆက္ဒ္ ဟာ ယခင္ဘာ့ဒ္ပါတီက်င့္သံုးခဲ့တဲ့ တပါတီအာဏာရွင္စံနစ္ကိုအေမြဆက္ခံခဲ့ယံုသာမက သူ႔လက္ထက္မွာ ႏိုင္ငံေရးဖိႏွိပ္မႈေတြကို ပိုမိုလုပ္ေဆာင္လာခဲ့ပါတယ္။ ၿပည္သူလူထု နားေနအပန္းေၿဖတဲ့ေနရာေတြကအစ သူ႔ရဲ႕စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ေနရာအႏွံ႕ေစာင့္ႀကည့္အကဲခပ္ေနခဲ့ပါတယ္။ လူထုေထာက္ခံမႈကို ရရိွဖို႔အတြက္ လူမႈေထာက္ပံ့ေရးစီမံကိန္းေတြ၊ ပညာေရးၿမွင့္တင္ေရး<br />ေတြ၊ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြကို အာရံုစိုက္လုပ္ေဆာင္လာခဲ့ပါတယ္။<br />“ စစ္ေအးတိုက္ပြဲကို ဘယ္လိုကစားရမလဲဆိုတဲ့အခ်က္ကို အာဆက္ဒ္ က ေကာင္းေကာင္း<br />နားလည္ေနတယ္။ ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုရဲ႕အကူအညီနဲ႔ စစ္ေရး၊စီးပြားေရးကိုတည္ေဆာက္<br />လိုက္တယ္။ အစၥေရးနဲ႔ အေနာက္အုပ္စုရဲ႕နယ္ခ်ဲ႕မႈ အႏၱရာယ္ နဲ႔ က်ဴးေက်ာ္မႈေတြကို အန္တုၿငင္းဆန္သူ ခ်န္ပီယံအၿဖစ္ သရုပ္ေဆာင္လိုက္ၿပီး၊ အာရပ္အမ်ိဳးသားေရးဝါဒ ကို လႊင့္တင္ခဲ့တာေႀကာင့္ ဒရူစ္၊ခရစ္ယာန္ဆီရီးယား စတဲ့ လူမ်ိဳးစုငယ္ေတြကလည္း အာဆက္ဒ္ကို <br />ေထာက္ခံခဲ့ႀကတယ္။ အာဆက္ ဟာ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံတြင္းက ႏိုင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈေတြကို <br />ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္းရိွသူ၊ ၿခစားမႈေတြကိုတိုက္ဖ်က္သူအၿဖစ္ ဂုဏ္သိကၡာရိွရိွရပ္တည္ခ်င္<br />ေႀကာင္းၿပသခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီလို ဝါဒၿဖန္႔မႈေတြရဲ႕ေနာက္မွာ အႏွစ္ (၃၀) ေက်ာ္ အာဏာလက္လႊတ္ခ်င္မႈမရိွတဲ့ သူ႔ရဲ႕အတၱႀကီးမားမႈေတြရိွေနတယ္ ဆိုတာကို မရိပ္မိခဲ့ႀကဘူး”<br /> <br />ဒါေပမဲ့ ဆီးရီးယားေခါင္းေဆာင္ ဟာဖက္ဇ္ အာဆက္ဒ္ ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးဖိႏွိပ္မႈေတြကို တဆင့္ၿခင္းအန္တုၿငင္းဆန္ေနတဲ့ ပါတီတခုရိွေနပါတယ္။ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားပါတီ လို႔ အမည္ရတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ေတြဟာ ဆီးရီးယား အာဏာရွင္ အာဆက္ဒ္ ကိုသာမက သူ႔ရဲ႕အစိုးရအဖြဲ႔တခုလံုးကို နည္းေပါင္းစံုလုပ္ႀကံသတ္ၿဖတ္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ တခါတေလ အာဆက္ဒ္ဟာ ေသကံေရာက္ကံမေပ်ာက္ပဲ လုပ္ႀကံမႈကေနလက္မတင္ေလးလြတ္ေၿမာက္သြား<br />တတ္ပါတယ္။ ဒမတ္စကဒ္ ရဲ႕ လမ္းမေတြမွာ ကားဗံုးခြဲမႈေတြ၊ ေသနတ္သံေတြနဲ႔ ဆူညံေန<br />တတ္ပါတယ္။ <br /> <br />“ ဟာမာ ၿမိဳ႕ ရဲ႕ ၿပည္သူေတြက စစ္အာဏာသိမ္းအစိုးရကို အၿမဲၿငင္းဆန္ခဲ့တယ္။ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္ကတည္းက စၿပီး စစ္အာဏာသိ္မ္းအစိုးရရဲ႕တပ္ေတြဝင္ေရာက္လာလို႔မရေအာင္ လမ္းေတြကုိ ပိတ္ဆို႔ႀကတယ္။ ၿပန္လည္ခုခံတိုက္ခိုက္ခဲ့ႀကတယ္။ အာဏာရွင္ အာဆက္ဒ္ ကို ၿဖဳတ္ခ်ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ႀကတယ္။အာဆက္ဒ္ကလည္း အညွိဳးတႀကီးေခ်မႈန္းခဲ့တယ္။ ၁၉၈၀ မွာ မြတ္စလင္ညီအကုိေတာ္မ်ားရဲ႕လုပ္ႀကံမႈေႀကာင့္ ဒဏ္ရာရခဲ့တဲ့အခါ ဖမ္းဆီးရမိတဲ့ မြတ္စလင္<br />ညီအကိုေတာ္ပါတီနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနသူမ်ားအၿဖစ္ သံသယရိွခဲ့တဲ့ ေထာင္ခ်ီေနတဲ့ အက်ဥ္းသမားေတြကို တိတ္တဆိတ္သတ္ၿဖတ္ပစ္ခဲ့တယ္။ မႀကာဘူး။ ဟာမာၿမိဳ႕ကို<br />ေခ်မႈန္းဖို႔ၿပင္ဆင္လိုက္ေတာ့တယ္”<br /> <br />ဆီးရီးယား အာဏာရွင္ အာဆက္ဒ္က စစ္ပြဲဆိုတာ တရားမွ်တမႈ ရိွမရိွဆိုတာေတြနဲ႔တိုင္းတာတာမဟုတ္ဘူး။<br />ဂ်ီနီဗာသေဘာတူညီမႈေတြကိုလိုက္နာစရာမလိုဘူး လို႔ ဆိုခဲ့ပါတယ္။ဒါေႀကာင့္လည္း ဟာမာၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့အခါ <br />အရင္းအႏွီးႀကိဳက္သေလာက္ကုန္က်ပါေစ၊ ၿမိဳ႕အတြင္းမွာခိုေအာင္းေနတဲ့ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္ ေပ်ာက္ႀကား<br />သူပုန္ေတြကိုၿဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔အၿပတ္ရွင္းရမယ္လို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့ပါတယ္။<br />“ ဟာမာၿမိဳ႕ေပၚကိုအဆက္မၿပတ္ဗံုးႀကဲခဲ့သလို၊ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားကို စာနာနားလည္သူေတြအားလံုးကိုလည္း <br />သုတ္သင္ေခ်မႈန္းခဲ့တယ္။ ၄ ရက္ႀကာ စစ္ပြဲအၿပီးမွာေတာ့ လူေလးေသာင္းနီးပါးေသဆံုးခဲ့ရသလို၊ တေသာင္းခြဲေက်ာ္ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရတယ္။ <br />ဟာမာၿမိဳ႕က ၿပည္သူေတြကို ၿဖတ္ေလးၿဖတ္လုပ္လိုက္ၿပီး၊ ပုန္ကန္မႈကိုအၿမစ္ၿဖဳတ္ ရွင္းလင္းဖို႔ႀကိဳးစားလိုက္တယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ ဟာမာၿမိဳ႕က ေသာင္းခ်ီေနတဲ့ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္လူသတ္ပြဲေတြအေႀကာင္းကို ႀကားလိုက္တဲ့ ၿပည္သူေတြဟာ <br />ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ခ့ဲႀကတယ္။ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံတြင္းက ဖိႏွိပ္သတ္ၿဖတ္မႈေတြကိုရပ္တန္႔ပစ္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈနဲ႔<br />လႈပ္ရွားခြင့္ေတြကိုေၿပာင္းလဲယူမွ ရေတာ့မယ္ဆိုတာကို ဆံုးၿဖတ္လိုက္ႀကတယ္။ <br /> <br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />ဗမာစစ္အစိုးရဟာ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕တန္းတူေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးေတြကိုေၿဖရွင္းႏိုင္မႈမၿပဳလုပ္ခဲ့ပဲ <br />စစ္ေရးအရဖိႏွိပ္အႀကမ္းဖက္ၿပီး အစိုးရသစ္ဆီကို ၿပႆနာေပါင္းေသာင္းေၿခာက္ေထာင္နဲ႔ထားရစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆီးရီးယားေခါင္းေဆာင္အာဆက္ တေယာက္လည္းဟာမာၿမိဳ႕အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္ပြဲအၿပီးမွာေတာသူထင္သလိုၿဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။<br /> ၿပည္သူေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးႏိုးႀကားမႈေတြကိုသာ ရင္ဆိုင္လိုက္ရတဲ့ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံအာဏာရွင္ႀကံဳေတြခဲ့ရသလိုမ်ိဳး၊ ဗမာအစိုးရသစ္လည္းႀကံဳေတြ႕ရအံုးမွာအမွန္ပါ။ ေနာက္တပတ္မွာ ဆီးရီးယားအာဏာရွင္အစိုးရကို ဆက္လက္တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ႀကတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကို ဆက္လက္တင္ၿပခ်င္ပါတယ္။ ေသာတရွင္တို႔လည္း ဖိႏွိပ္တဲ့အာဏာရွင္ေတြကို သင္ခန္းစာၿပန္လည္ေပးႏိုင္ႀကပါေစ။<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-2446297437512102033?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-11643078694659678562011-04-05T15:30:00.000-07:002011-04-05T15:42:26.522-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-KqP5B0QUAsM/TZuav-fP8BI/AAAAAAAABAE/N513EpO3l4k/s1600/saddamstatueDM1903_468x361.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 247px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-KqP5B0QUAsM/TZuav-fP8BI/AAAAAAAABAE/N513EpO3l4k/s320/saddamstatueDM1903_468x361.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592233511329198098" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /> <br />Green Zone ဆိုတာ အီရတ္နိုင္ငံ ဘဂၢဒက္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာတည္ရိွတဲ့ေနရာတခုၿဖစ္ပါတယ္။<br /> ၂၀၀၃ အီရတ္စစ္ပြဲကို ဆင္ႏြဲခဲ့တဲ့အခါ၊ အဲ့ဒီေနရာကိုသိမ္းပိုက္ႏိုင္ဖို႔အတြက္၊ မဟာမိတ္ညႊန္႔ေပါင္းတပ္ဖြဲ႔ဟာအၿပင္းအထန္<br />တိုက္ပြဲဆင္ႏြဲခဲ့ဲ့ရပါတယ္။ အီရတ္အာဏာရွင္ ဆဒမ္ဟူစိန္ၿပဳတ္က်သြားအၿပီးမွာေတာ့ ႏိုင္ငံတကာစစ္တပ္ရဲ႕<br />ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈေအာက္မွာထားရိွခဲ့ၿပီး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ အီရတ္အစိုးရသစ္လက္ေအာက္ကို လႊဲေၿပာင္းေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့မႀကာေသးမီကာလအတြင္းမွာေတာ့(Green Zone မွာ)တိုက္ပြဲေတြအၿပင္းအထန္ၿပန္လည္စတင္ေနခဲ့ပါတယ္။<br /> ဒီ တခါၿဖစ္ပြားေနတဲ့ တိုက္ပြဲေတြက က်ည္ဆံေတြ၊ အေၿမာက္သံေတြရဲ႕ေပါက္ကြဲသံေတြမဟုတ္ပါဘူး။<br /> နာက်င္စြာေအာ္ဟစ္ေနတဲ့ လူထုလိႈင္းေတြဆီက အသံေတြပဲၿဖစ္ပါတယ္။<br /> <br />“လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အာဏာရွင္တေယာက္ကိုၿဖဳတ္ခ်ပစ္လိုက္ၿပီးရင္ အရာအားလံုးတည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္း၊ လြတ္လပ္ႀကြယ္ဝတဲ့ <br />ကမၻာတခုကို တည္ေထာင္ႏိုင္လိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ထားေလ့ရိွႀကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အီရတ္ႏိုင္ငံမွာေတာ့ <br />အဲ့သလို မၿဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဆဒန္ဟူစိန္ ၿပဳတ္က်သြားေပမဲ့ အစိုးရအရာရိွေတြႀကားမွာၿခစားအက်င့္ပ်က္မႈေတြ၊ မတူကြဲၿပားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ လူမ်ိဳးစု၊ ဘာသာေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြႀကားက ပါဝါအားၿပိဳင္မႈ၊ အလိုမၿပည့္မႈေတြက ရႈပ္ေထြးလြန္း<br />လွသလို၊ မတည္ၿငိမ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းေတြကို ဖန္တီးလိုက္ပါတယ္။ အာရပ္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို ၿပန္ႀကည့္လိုက္မယ္ ဆိုရင္<br /> ဒီမိုကေရစီ ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ထိေတြ႕ခြင့္မရခဲ့ဘူး။ အာဏာရွင္တေယာက္ က်ဆံုးသြားတယ္။ ေနာက္ထပ္ အာဏာရွင္တေယာက္ေပၚေပါက္လာၿပန္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ အီရတ္ႏို္င္ငံမွာဆဒမ္ဟူစိန္ ၿပဳတ္က်သြားၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲေတြ<br />က်င္းပေပးခဲ့တယ္။ အစိုးရသစ္ဖြဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ့ အလုပ္လက္မဲ့ၿပႆနာေတြ၊ ရာဇဝတ္မႈေတြ၊ ၿခစားမႈေတြဟာ <br />က်ေနာ္တို႔ အီရတ္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္းမွာ အၿမစ္တြယ္ေနခဲ့တယ္။ ဒီ ၿပႆနာေတြကိုအစိုးရအေနနဲ႔<br />တာဝန္သိသိ၊ ေလးေလးနက္နက္ကိုင္တြယ္ရမယ္။ လမ္းမေပၚမွာ ဆႏၵၿပေတာင္းဆိုေနသူေတြရဲ႕အသံေတြကို နားေထာင္လိုက္စမ္းဗ်ာ။ <br />က်ေနာ္တို႔မွာ ဘာမွမရိွဘူး။ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အရာအားလံုးလိုအပ္ေနပါတယ္ တဲ့။ <br />ဒီ အသံေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ အီရတ္မွာ ၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ တကယ့္အေၿခအေနေတြပါဗ်ာ။”<br /> <br /> <span id="fullpost"><br />ဘဆာရာၿမိဳ႕ရဲ႕တံတားႀကီးေပၚမွာေတာ့ အီရတ္ၿပည္သူေတြဟာ ေနရာအႏွံ႕ေနရာယူလိုက္ႀကၿပီး<br /> ေဒသဆိုင္ရာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၶယားတခုလံုးကို ရပ္တန္႔ပစ္လိုက္ပါတယ္။<br /> <br />ဘဂၢဒက္၊ ဘဆာရာ၊ ကာဘရာ အပါအဝင္ အီရတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ၿမိဳ႕အမ်ားအၿပားမွာ ဘဝလံုၿခံဳေရးအတြက္ ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္ေနႀကတဲ့ ၿပည္သူေတြနဲ႔အတူ ေရွ႕ေနမ်ားသမဂၢက အီရတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ေႏွးေကြးလြန္းတဲ့ တရားဥပေဒၿပဳမႈ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ေထာက္ၿပ ၿပင္ဆင္ခိုင္းပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးေဒသေတြမွာ လယ္သမားေတြအေပၚအစိုးရရဲ႕ကူညီပံ႔ပိုးမႈ<br />အားနည္းၿခင္းေႀကာင့္ သီးႏွံအထြက္ႏႈန္းညံ့ဖ်င္းက်ဆံုးခဲ့တယ္။ အစိုးရရဲ႕ၿပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးစီမံကိန္းတြမွာ အသံုးၿပဳဖို႔လ်ာထားတဲ့ဘတ္ဂ်က္ေတြဟာ ၿပည္သူလူထုလက္ထဲကိုမေရာက္ခဲ့ဘူး။ ဒါေႀကင့္ ၿခစားမႈေတြကို စံုစမ္းစစ္ေဆးရမယ္။ သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္အစိုးရအေနနဲ႔ႏႈတ္ထြက္ေပးသင့္တယ္ လို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ႀကပါတယ္။<br /> <br />“ အရင္တံုးက မိမိခႏၶာကိုယ္က ေသြးကိုေဆးရံုမွာ သြားေရာင္းၿပီး၊ ရတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႔အစားအစာၿပန္ဝယ္ တဲ့ဇာတ္လမ္းေတြကို ႀကားဘူးခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ နဖူးေတြ႕၊ ဒူးေတြ႔႔ပဲေလ။ အစိုးရအရာရိွေတြက ဆင္းရဲတဲ့ၿပည္သူေတြအတြက္ခြဲေဝေပးရမဲ့ အစားအေသာက္ခြဲတန္းေတြကို အၿပည့္အဝမေပးပဲ <br />ေရာင္းစားခဲ့သလို၊ က်ေနာ္တို႔တေတြရတဲ့ အစားအစာခြဲတန္းတခ်ိဳ႕ကို ေရာင္းခ်ၿပီး လိုအပ္တဲ့ေဆးဝါးပစၥည္းေတြကိုဝယ္ဖို႔ ႀကံစည္ၿပန္ေတာ့လည္း အၿပင္မွာေစ်းႏႈန္းေတြက <br />ေခါင္ခိုက္ေနခဲ့တယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ႏႈန္းကႀကီးၿမင့္ေနတဲ့အၿပင္၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက တရိပ္ရိပ္ၿမင့္တက္လာေတာ့ က်ေနာ္တို႔အလုပ္သင့္ဆံုးအလုပ္ဟာ တရားမွ်တမႈ၊ လူမႈလံုၿခံဳမႈေတြကို ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္မဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြကို သာ ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္ရမယ္။”<br /> <br />ဆႏၵၿပေတာင္းဆိုသူေတြဟာ အစိုးရအေဆာက္အဦေတြကို ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္စီးနင္းလိုက္ႀကပါတယ္<br />အက်ဥ္းေထာင္ေတြကိုေဖာက္ခဲ့ႀကတယ္။ အီရတ္လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြကလည္း ပစ္ခပ္ေခ်မႈန္းခဲ့တာေႀကာင့္ ၃၅ ေယာက္ေသဆံုးခဲ့တယ္။ အီရတ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ေနာ္ရီအယ္မာလီကီရဲ႕အစိုးရအဖြဲ႕က ဆႏၵၿပသူေတြကို ေအာ္ကိုင္းဒါးအႀကမ္းဖက္သမားမ်ားနဲ႔<br />ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ေနသူေတြလို႔စြပ္စြဲၿပီး ဆႏၵၿပသူ ရာေပါင္းမ်ားစြာကို ဖမ္းဆီးခဲ့တယ္။<br />အရာမထင္ခဲ့ပါဘူး။ ေသဆံုးဒဏ္ရာရသူေတြရဲ႕ရုပ္ပံုကားခ်ပ္ေတြကို ကိုင္ေဆာင္လာႀကၿပီး <br />ေဒါသသင့္ေသာ ေန႔အၿဖစ္၊ အစိမ္းေရာင္နယ္ေၿမ( GZ)အနီးမွာစုေဝးေရာက္ရိွလာခဲ့ႀကပါတယ္။<br /> <br />“ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး႒ာနရဲ႕အေထြေထြဒါရိုက္တာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အယ္ကူဘိုင္စီ ဆိုတဲ့အရာရိွဟာ အစိုးရပိုင္<br />ရုပ္ၿမင္သံႀကားသတင္းမွာ သူရဲ႕ရာထူးတံဆိပ္ေတြကို ဆြဲၿဖဳတ္လိုက္ၿပီး၊ ရာထူးကႏႈတ္ထြက္ေႀကာင္း<br />အစိုးရတဖြဲ႔လံုးရဲ႕ၿခစားမႈကိုဆန္႔က်င္ႀကၿပီး လူထုဆႏၵၿပပြဲေတြကို ဝင္ေရာက္ပူးေပါင္းႀကဖို႔ တိုက္တြန္းခဲ့တယ္။<br />မႀကာဘူး။ သူစကားေၿပာအၿပီးမိနစ္ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ အီရတ္လံုၿခံဳေရးရဲေတြက သူ႔ကိုဖမ္းဆီးလိုက္တယ္။<br />ၿပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး႒ာနက အရာရိွ (၃၇) ေယာက္ကလည္း ရာထူးကေနႏႈတ္ထြက္ေႀကာင္း<br />ေႀကၿငာခဲ့ႀကတယ္။”အီရတ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အယ္မာလီကီကလည္း ၂၀၁၄ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ<br />ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ၿခင္းမၿပဳေတာ့ပါဘူး လို႔ ဂတိေပးခဲ့ရၿပန္တယ္။ ဆႏၵၿပပြဲေတြရဲ႕ ရို္က္ခပ္မႈဟာ ေနာင္လာမဲ့ေရြးေကာက္ပြဲအေၿခအေနေတြအားလံုးကိုေၿပာင္းလဲပစ္ေစလိမ့္မယ္။ <br />ၿပႆနာေတြကို တာဝန္သိသိမေၿဖရွင္းႏိုင္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို လူထုက <br />ေနာက္တႀကိမ္ မဲထည့္ ေထာက္ခံမႈလုပ္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ဆံုးၿဖတ္ခဲ့ႀကတယ္။<br /> <br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္က ၿပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ လူထုအက်ိဳးစီးပြား<br />အတြက္ ပါလီမန္တြင္းကေနတိုက္ယူမယ္။ ၂၀၀၈ အေၿခခံဥပေဒကိုေၿပာင္းလဲယူမယ္ လို႔ ဟစ္ေႀကြးခ့ဲပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူထုတရပ္လံုးရဲ႕စီးပြားေရးႀကပ္တည္းမႈဟာ ပိုမိုဆိုးဝါးလာ<br />ခဲ့သလို၊ ၂၀၀၈ အေၿခခံဥပေဒကိုထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္အာခံဖို႔မၿဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့အသံေတြကို ေၿပာင္ေၿပာင္တင္းတင္းေၿပာဆိုလာခဲ့ႀကပါတယ္။ မ်က္ႏွာဖံုးေတြသာေၿပာင္းခဲ့ၿပီး အႏွစ္သာရအတူတူၿဖစ္ေနတဲ့ စစ္အစိုးရရဲ႕ပါလီမန္သစ္ဟာ လူမႈလံုၿခံဳေရးအနာဂတ္တခုကို<br />ဖန္တီးႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့အခ်က္ကိုေတြ႕ၿမင္ေနရပါၿပီ။<br />ေသာတရွင္တို႔လည္း ၿခစားအက်င့္ပ်က္၊ လူထုအေပၚတာဝန္မသိတတ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို ဖယ္ရွားပစ္ၿပီး လံုၿခံဳေအးခ်မ္းတဲ့ဘဝသစ္ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ႀကပါေစ။<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-1164307869465967856?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-55535754930835781322011-03-02T00:38:00.001-08:002011-04-05T15:45:03.945-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-T9j-5x4nSTU/TW4COBGHDII/AAAAAAAAA_0/sOyf-pZluG0/s1600/Gaddafi.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 220px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-T9j-5x4nSTU/TW4COBGHDII/AAAAAAAAA_0/sOyf-pZluG0/s320/Gaddafi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579399428194110594" /></a><br /><div style="text-align:justify;">အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသဆီမွာ ႏိုင္ငံေရးမတည္ၿငိ္မ္မႈေတြနဲ႔အတူ၊ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုမွာ ဓါတ္ဆီေစ်းေတြ<br />တရိပ္ရိပ္တက္လာတယ္။ ေလစ္ဗ်ားႏိုင္ငံ နဲ႔ ေၿမာက္အာဖရိက မွ ထုတ္လုပ္တဲ့ ေရနံေတြကို အဓိက ဝယ္ယူသံုးစြဲေနသူေတြဟာ ဥေရာပႏို္င္ငံေတြၿဖစ္ေပမဲ့၊ ေစ်းကြက္မတည္ၿငိမ္မႈေတြက တကမၻာလံုးဆီကို ရိုက္ခပ္လာခဲ့တယ္။ <br />၁၉၆၀ ကာလမွာ ဓါတ္ဆီေစ်းဟာ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၃) ေဒၚလာပဲရိွတယ္။<br /> (Barrel တလံုးေစ်းနဲ႔တြက္တာၿဖစ္တယ္။ 1 Barrel= 42 gallions ရိွတယ္။)<br />၁၉၇၃ မွာ အစၥေရးနဲ႔ ယြမ္ကစ္ပါး စစ္ပြဲ ( Yom Kippur War) ၿဖစ္ေတာ့ ဓါတ္ဆီေစ်းႏႈန္းဟာ ၈ ေဒၚလာမွ- ၁၄ ေဒၚလာအထိ<br />ခုန္တက္သြားတယ္။ ၁၉၇၉ အီရန္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔၊ ၁၉၈၀-၈၇ အီရန္အီရတ္စစ္ပြဲ ႏွစ္ခုအၿပီးမွာေတာ့ ၃၅ ေဒၚလာအထိ<br />ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ ပင္လယ္ေကြ႕စစ္ပြဲ(၁၉၉၁) နဲ႔ အီရတ္စစ္ပြဲ( ၂၀၀၃) ဟာ ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္းေတြကို ေၿပာင္းလဲပစ္ခဲ့သလို၊ လတ္တေလာၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းႏိုင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈေတြအားလံုးဟာလည္း <br />ေစ်းကြက္ စီးပြားေရး တခုလံုးဆီကို ရိုက္ခပ္လာမွာအမွန္ပဲ။<br /><br />ႏိုင္ငံေရးသိပၸံကိုေလ့လာတဲ့သူတေယာက္ဟာ ႏိုင္ငံေရးပထဝီဝင္( Political Geography)၊ နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးေဘာဂေဗဒ( Political Economy) ကို စိတ္ဝင္စားရပါမယ္။ ဒီႏွစ္ခုကို ဆက္ႏြယ္စဥ္းစားဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ <br />လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံရဲ႕လူထုလႈပ္ရွားမႈ ကို မတင္ၿပခင္၊<br /> လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာေရးရာ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မႈေတြ၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြကို ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။<br />ဒီတပတ္ လြတ္လပ္တ့ဲအာရွအသံ ( Radio Free Asia) ရဲ႕ အဂၤ ါေန႔႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ ထုတ္လႊင့္ခဲ့တဲ့ေဆာင္းပါးၿဖစ္ပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီ ရဲ႕ အစိမ္းေရာင္ စာအုပ္တအုပ္အေႀကာင္းကို ႀကားဖူးမိႀကပါလိမ့္မယ္။<br /> အဲ့ဒီ အစိမ္းေရာင္ စာအုပ္ မွာ တိုင္းၿပည္တည္ေဆာက္ေလွ်ာက္လွမ္းမဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚေတြေရးသားထားခဲ့ပါတယ္။<br />ဒီမုိကေရစီရဲ႕ၿပႆနာကိုေၿဖရွင္းဖို႔အတြက္၊ လူထုကသာ အာဏာပိုင္ဆိုင္တဲ့ အစိုးရတရပ္ဖြဲ႔စည္းရမယ္။ <br />ဆိုရွယ္လစ္စီးပြားေရးစံနစ္ကို က်င့္သံုးၿပီး တတိယအႀကိမ္ေၿမာက္ႏိုင္ငံတကာသီအိုရီမူဝါဒအတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းႀကမယ္ ဆိုတဲ့ <br />အခ်က္သံုးခ်က္ကို အဓိကထားေဖၚေဆာင္ရမယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။ ႀကြယ္ဝခ်မ္းသာမႈေတြကို မွ်ေဝသံုးၿခင္းနဲ႔ တန္းတူညီမွ် တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကိုတည္ေဆာက္ၿခင္းဟာ ကိုရမ္က်မ္းစာမွာ သင္ႀကားထားတဲ့အခ်က္အလက္ေတြၿဖစ္တယ္။<br />ဒါေႀကာင့္ ဂ်မာဟာရီရာ လို႔ေခၚတဲ့ လူထုႏိုင္ငံေတာ္တရပ္ကို တည္ေဆာက္ႀကရမယ္ လို႔ ေႀကြးေႀကာ္ခဲ့ပါတယ္။ <br />“ ဗိုလ္ဗွဴး ကဒါဖီ ကို အာဖရိကရဲ႕ေခ်ေဂြဗားရား အၿဖစ္လူသိမ်ားခဲ့တယ္။ <br />ကာဂီေရာင္ စစ္ဝတ္စံုေအာက္မွာ ေရဘင္မ်က္မွန္တပ္ၿပီး၊ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ေၿပာေလ့ရိွတယ္။ <br />က်ေနာ္တို႔ လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံဟာ အီတလီကိုလိုနီၿဖစ္ခဲ့ရၿပီး၊ တိုင္းၿပည္လြတ္လပ္ေရးရခဲ့ၿပန္ေတာ့၊ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ဘုရင္ကလည္း ၿပည္သူလူထုရဲ႕စားဝတ္ေနေရးဖူလံုမႈကို ဥေပကၡာၿပဳထားခဲ့တယ္။ ၁၉၆၉ မွာ ဗိုလ္မွဴး ကဒါဖီဦးေဆာင္တဲ့ စစ္အုပ္စုဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာကို သိမ္းယူလိုက္ ႀကေတာ့တယ္ ”<br /><br />အီဂ်စ္သမၼတ နာဆာရဲ႕ အာရပ္အမ်ိဳးသားေရးဝါဒ ကို ႏွစ္သက္သေဘာက်တဲ့ ကဒါဖီဟာ နာဆာ ေသဆံုးအၿပီးမွာေတာ့ အာရပ္ကမၻာကို ဦးေဆာင္ဖို႔ စိတ္အားထက္သန္ခဲ့ပါတယ္။ လစ္ဗ်ား၊ အီဂ်စ္၊ ဆီးရီးယား ႏိုင္ငံသံုးႏိုင္ငံေပါင္းစည္းၿပီး အာရပ္သမၼတႏိုင္ငံမ်ားရဲ႕<br />ဖက္ဒရယ္ၿပည္ေထာင္စု အၿဖစ္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သံုးႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္မႈအတြက္ ကာလအပိုင္းအၿခား<br />သတ္မွတ္မႈေတြကို သေဘာတူညီမႈမရခဲ့သလို၊ အီဂ်စ္ေခါင္းေဆာင္ အန္နဝါဆာဒတ္ရဲ႕အစၥေရးနဲ႔ စစ္ေၿပၿငိမ္းေရးသေဘာတူညီမႈ<br />စာခ်ဳပ္ခ်ုဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့အတြက္ လစ္ဗ်ား၊ အီဂ်စ္ ဆက္ဆံေရး၊ တင္းမာလာေစခဲ့ပါတယ္။ <br />“ ကဒါဖီဟာ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံေတြအေပၚမွာ ႀသဇာႀကီးမားေအာင္လုပ္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ဆာဟာရ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံေတာ္ကို<br />တည္ေဆာက္ႀကရမယ္ လို႔ ေဆာ္ႀသေလ့ရိွတယ္။ အာဖရိကႏိုင္ငံေတြဆီက သူပုန္အဖြဲ႔အစည္းအမ်ားအၿပားကို <br />လက္နက္အင္အားေငြအင္အားေထာက္ပံ့အားေပးခဲ့တယ္”<br /><br /><br />၁၉၇၀ ကာလမွာေတာ့ အာရပ္ကမၻာမွာတင္မကေတာ့ဘူး၊ ကိုလံဘီရာ ႏိုင္ငံအပါအဝင္ လက္တင္အေမရိကႏိုင္ငံဆီက <br />ေပ်ာက္ႀကား သူပုန္ေတြရဲ႕အႀကမ္းဖက္စစ္ဆင္ေရးေတြကိုလည္း ကူညီအားေပးခဲ့တယ္။ <br />“ Black September Movement ဆိုတာ အစၥေရးရဲ႕တည္ရိွမႈကို ဆန္႔က်င္တိုက္ခို္က္ေနႀကတ့ဲ ပါလက္စတိုင္းလက္နက္ကိုင္<br />အႀကမ္းဖက္လႈပ္ရွားမႈတခုၿဖစ္တယ္။ ၁၉၇၂ မွာ ၿမဴးနစ္အိုလံပစ္ပြဲက်င္းပေတာ့ အစၥေရးႏိုင္ငံက လာေရာက္ၿပိဳင္ဆိုင္ႀကတဲ့<br />အားကစားသမားေတြေနထိုင္ရာအေဆာက္အဦကို ဝင္ေရာက္သိမ္းပိုက္လုိုက္ႀကတယ္။ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြညိွႏိႈင္းလို႔မရတဲ့<br />အတြက္ အစၥေရးႏိုင္ငံမွအားကစားသမားေတြအစုလိုက္အၿပံဳလုိုက္အသတ္ခံလိုက္ရေတာ့တယ္။<br />ၿမဴးနစ္လူသတ္ပြဲအၿဖစ္နာမည္ႀကီးခဲ့တယ္ေလ”<br /><br />တကယ္ေတာ့ လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီ ဟာ ရာဆာအာရာဖတ္ ရဲ႕ ပါလက္စတိုင္းလြတ္ေၿမာက္ေရးအဖြဲ႕ကို <br />ကူညီအားေပးခဲ့ယံုသာမက၊ “အနက္ေရာင္ စက္တင္ဘာ”အဖြဲ႕ရဲ႕ အႀကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈေတြကိုလည္း ေနာက္ကြယ္ကေန<br /> အဓိကေငြေႀကး ေထာက္ပံ့ေပးေနတဲ့သူတဦးၿဖစ္ပါတယ္။<br />“ ကဒါဖီ ကို အေနာက္ဆန္႔က်င္ေရးရုပ္ပံုလႊာအၿဖစ္ေရးၿခယ္ႀကေလ့ရိွတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ပါလက္စတိုင္း-အစၥေရးၿပႆနာအေပၚ ေဆြးေႏြးလုိက္ေလ်ာမႈမရိွတဲ့ အၿမင္၊ ၁၉၈၀-၈၇ အီရန္-အီရတ္စစ္ပြဲမွာ အီရန္ႏိုင္ငံဘက္က ဝင္ေရာက္ကူညီခဲ့မႈ၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ဆဲ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕လြတ္ေၿမာက္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈေတြကို အားတက္သေရာကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြေႀကာင့္ <br />သူနဲ႔ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုႀကားက ဆက္ဆံေရးဟာ ပိုမိုဆိုးဝါးလာခဲ့တယ္။ <br />ေရဂင္လက္ထက္မွာေတာ့ တင္းမားမႈဟာ အထြဋ္အထိပ္ကို ေရာက္လာခဲ့ေတာ့တယ္။ ”<br /><br />ကဒါဖီ ဟာ အေနာက္အုပ္စုနဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ကိုင္ေလ့ရိွတဲ့ ေဆာ္ဒီေရနံသေ႒းေတြကုိလည္းၿပန္ေပးဆြဲေလ့ရိွပါတယ္။ <br />အေမရိကန္သမၼတ ေရာ္နယ္ေရဂင္ကေတာ့ လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီကို အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသဆီက ရူးသြပ္ေနတဲ့ ေခြးတေကာင္ လို႔ ေခၚဆိုေလ့ရိွပါတယ္။ လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံက ေရနံေတြကို မဝယ္ယူႀကဖို႔၊ တိုးတက္တဲ့ နည္းပညာေတြကိုလည္း ေရာင္းခ်ၿခင္း<br />မၿပဳႀကဖို႔ တိုက္တြန္းႏိုးေဆာ္လိုက္ၿပီး လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံအေပၚ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ခဲ့ပါတယ္။ <br />ဒါေပမ့ဲ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြက အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုနဲ႔သေဘာထားကြဲခဲ့ႀကပါတယ္။ <br />“ ၁၉၈၆ မွာ စီဒရာ ပင္လယ္ေကြ႔ဆီမွာ အေမရိကန္နဲ႔ လစ္ဗ်ားကင္းလွည့္ေရတပ္ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ၿပႆနာတက္ေနတံုး၊ <br />အေနာက္ဘာလင္ၿမိဳ႕ဆီက ႏိုက္ကလပ္ပြဲတခုမွာအေမရိကန္ႏိုင္ငံသားေတြ ဗံုးႀကဲတိုက္ခိုက္ခံလိုက္ရတယ္။ <br />လစ္ဗ်ားအစိုးရ တို္က္ရိုက္ပါဝင္ပါတ္သက္ေနတယ္ဆိုတာကို သိတဲ့ေရာ္နယ္ေရဂင္ဟာ <br />လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံၿမိဳ႕ေတာ္ ထရီပိုလီ နဲ႔ ဘင္ဂါဇီ ကို အႀကီးအက်ယ္ ဗံုးႀကဲတိုက္ခိုက္ခဲ့တယ္။ <br />ကဒါဖီ ရဲ႕ ေမြးစားသမီးအပါအဝင္ စစ္သား (၄၅) ေယာက္၊ ၿပည္သူ (၁၅) ေယာက္ေသဆံုးခဲ့တယ္” <br /> <br />လူ (၂၇၀) ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ပန္အေမရိကန္ေလယာဥ္ဗံုးခြဲတိုက္ခို္က္မႈမွာလစ္ဗ်ားႏိုင္ငံသားႏွစ္ေယာက္ပါဝင္ပတ္သက္ေနတယ္ လို႔ အေမရိကန္အစိုးရက ယံုႀကည္ေနခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ကိုစစ္ေဆးဖို႔အတြက္ ၿဗိတိန္နဲ႔အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုက ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ကဒါဖီ က ၿငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္။အေနာက္အုပ္စုရဲ႕စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈေတြသာ မကေတာ့ပါဘူး။ <br />သံတမန္ဆက္ဆံမႈေတြၿဖတ္ေတာက္ခံလိုက္ရၿပီးအထီးက်န္တဲ့ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံၿဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ <br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ခံရမႈေတြဆိုတာ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းရဲ႕ေတာင္းဆိုမႈေတြအေပၚ မလိုက္ေလ်ာေခါင္းမာတတ္တဲ့ အုပ္စုိးသူလူတန္းစားေႀကာင့္ရင္ဆိုင္ရတဲ့အရာတခုၿဖစ္ပါတယ္။ ကဒါဖီရဲ႕ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မႈေတြေႀကာင့္ လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံဟာ <br />၁၉၉၀ ကာလတေလွ်ာက္ အႀကပ္အတည္းမ်ားစြာကို ရင္ဆိုင္လိုက္ရပါတယ္။ ဒီ အႀကပ္အတည္းေတြနဲ႔ လက္ရိွၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြကို ေနာက္တပတ္မွာ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။<br />ေသာတရွင္တို႔လည္း အနာဂတ္မွာ အၿမင္က်ယ္တဲ့ အုပ္စိုးသူလူတန္းစားနဲ႔ဆံုဆည္းႏိုင္ႀကပါေစ။<br /><br />ေအာင္မိုးဝင္း<br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-5553575493083578132?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-72339713759614460692011-02-14T21:44:00.000-08:002011-02-14T21:46:05.487-08:00“မူဘာရက္” ၿပဳတ္က်အၿပီး၊ ေနာက္တေန႔မွာ တရားမဝင္အဖြဲ႔အစည္းၿဖစ္တဲ့ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႕က သူတို႔ရဲ႕ရံုးခန္းကို ကိုင္ရိုၿမိဳ႕လည္မွာ စတင္ဖြင့္လွစ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနသလို၊ အစၥေရးေထာက္လွမ္းေရးေတြကလည္း အီဂ်စ္ႏိုင္ငံနဲ႔နယ္နမိတ္ခ်င္း ထိစပ္ေနတဲ့ အပမ္းေၿဖစခန္းမ်ားတည္ရိွရာ ၿမိဳ႕ေလးဆီကို ကမၻာလွည့္ခရီးသြားေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြအၿဖစ္ ေရာက္ရိွလာခဲ့ႀကတယ္။ <br />ႏိုင္ငံတြင္းမွာေတာ့ အလုပ္သမားဆႏၵၿပပြဲေတြနဲ႔ရဲေတြရဲ႕လခပိုမိုတိုးေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခ်ီတက္သံေတြက ၿပည့္ႏွက္ေနဆဲ……. <br /><br />“ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ အႏၱရာယ္ေတြ၊ ၿခိမ္းေၿခာက္မႈေတြ၊ မတည္ၿငိမ္မႈေတြကို သယ္ေဆာင္လာတတ္တယ္။<br />ကဲ- အခုေတာ့ အဲ့ဒီ ေတာ္လွန္ေရးေတြ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕တံခါးေပါက္တည့္တည့္ကို ေရာက္လာၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ ဘာလုပ္ႀကမလဲ ”<br /><a title="View Egypt and Iran Doc on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/48852640/Egypt-and-Iran-Doc" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Egypt and Iran Doc</a> <object id="doc_78953420692548" name="doc_78953420692548" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=48852640&access_key=key-65siqvjly4wk3iggbqp&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_78953420692548" name="doc_78953420692548" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=48852640&access_key=key-65siqvjly4wk3iggbqp&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-7233971375961446069?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-18934822591336287042011-02-07T23:56:00.001-08:002011-02-08T06:43:07.587-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TVFKCs_N0bI/AAAAAAAAA_s/cFZUGzcVJ6Q/s1600/Mideast-Egypt-Muslim-Brotherhood-JPEG-4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TVFKCs_N0bI/AAAAAAAAA_s/cFZUGzcVJ6Q/s320/Mideast-Egypt-Muslim-Brotherhood-JPEG-4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5571315624330514866" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br />အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုမွာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ႏိုင္ငံေရး၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံၿခားေရးမူဝါဒ နဲ႔ အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးဘာသာရပ္ေတြကို ေလ့လာသင္ယူတဲ့ ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ“ ပေရာဖက္ မိုဟာမက္” “ ကိုရန္ က်မ္းစာ” နဲ႔ “ ရွရီရာ” ဥပေဒသေတြကို <br />သင္ႀကားႀကရတယ္။အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေၿမပံုေတြမွာ စစ္ေရး၊ စီးပြြားေရးအေရ အေရးပါမဲ့နယ္ေၿမေတြအားလံုးကို အလြတ္က်က္ရတယ္။ <br />ဟက္စ္ဘိုလာ၊ ဟားမတ္စ္၊ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖဲြ႔၊ အစၥလာမ္မစ္ဂ်ီဟတ္ အဖြဲ႔ေတြအပါအဝင္၊<br />ေအာ္ကိုင္းဒါး နဲ႔ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ယီမင္၊ ပါကစၥတန္၊ အာဖကန္ ႏိုင္ငံေတြဆီက အစၥလာမ္စစ္အုပ္စုေတြရဲ႕အမူအက်င့္ေတြ၊ လူသစ္စုေဆာင္းပံုေတြ၊ သူတို႔အဖြဲ႔ေတြႀကားက တူညီမႈ၊ အၿငင္းပြားမႈ၊ မုန္းတီးမႈေတြကို ဆက္လက္ေလ့လာႀကရတယ္။<br /> <br />စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြပါ။ ကိုရန္က်မ္းနဲ႔ ရွရီရာဥပေဒသေတြမွာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို အမ်ားႀကီးေတြ႔ရမွာၿဖစ္သလို၊ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ ပညာတတ္ေတြရဲ႕ သူတို႔ႏိုင္ငံအေပၚမွာထားတဲ့ ႀကီးမားတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကလည္း ေႀကာက္ခမန္းလိလိ ၿပင္းထန္ေလးနက္လြန္းတယ္။ <br />အေမရိကန္ႏိုင္ငံၿခားေရးမူဝါဒေတြေႀကာင့္ ထြက္ေပၚလာတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကို ေဆြးေႏြးအေၿဖရွာႀကတယ္။ ၿငင္းခုန္ႀကတယ္။ အေနာက္အုပ္စုနဲ႔ ကြန္ၿမဴနစ္စံနစ္အေပၚမွာ ထားတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ေတြရဲ႕သေဘာထားေတြကိုလည္း ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးႀကတယ္။<br /> အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုနဲ႔ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြဆီက စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ဒီမိုကေရစီအၿပည့္ရိွေနတာအမွန္ပါ။ ႏိုင္ငံၿခားေရးမူဝါဒအမွားေတြကို ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ေဝဖန္သူေတြကလည္း အခ်က္အလက္အၿပည့္နဲ႔ ေထာက္ၿပသလို၊<br /> ကာကြယ္ခုခံသူေတြကလည္း အကိုးအကားအၿပည့္အစံုနဲ႔လာတယ္။ <br /> <br />၁၉၉၁ ပင္လယ္ေကြ႕စစ္ပြဲဟာ အစၥလာမ္ကမၻာက လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြကို အၿပင္းအထန္စဥ္းစားေစခဲ့တယ္။ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသ တည္ၿငိမ္မႈကို ဒုကၡေပးေနသူဟာ ဆဒန္ဟူစိန္လား၊ အေနာက္တိုင္းယဥ္ေက်းမႈလား၊ အစၥေရးႏိုင္ငံလား၊ အစြန္းေရာက္ ဘာသာေရးအေတြးအေခၚေတြလား ဆိုတဲ့ေမးခြန္းေတြအေပၚမွာ မဟာမိတ္ဖြဲ႔လိုမႈ၊ ရန္ဘက္ၿဖစ္လိုမႈ အၿမင္ေတြကဲြထြက္လာခဲ့တယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br /><br />ေဆာ္ဒီဘုရင္ေတြက ဆဒမ္ဟူစိန္ရဲ႕ စစ္ေရးက်ဴးေက်ာ္ၿခိမ္းေၿခာက္မႈကို စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ အေမရိကန္စစ္အေၿခစိုက္စခန္းေတြကို သူတို႔ရဲ႕နယ္ေၿမထဲမွာ အခိုင္အမာတပ္စြဲခြင့္ၿပဳလုိက္တယ္။ တခ်ိန္မွာ ေအာ္ကိုင္းဒါးေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္လာမဲ့ ဘင္လာဒင္ ကလည္း <br />ေဆာ္ဒီဘုရင္ေတြကို ခါးခါးသီးသီးေဝဖန္တိုက္ခိုက္တယ္။ ဘင္လာဒင္ အေပၚမွာ ႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာေရးအေတြးအေခၚလႊမ္းမိုးမႈေပးႏိုင္ဆံုး<br />အဖြဲ႔အစည္းက မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႕ၿဖစ္တယ္။ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲရဲ႕ အဓိကေခါင္းေဆာင္တဦးၿဖစ္တဲ့ ပါေမာကၡတဦးနဲ႔ ဘင္လာဒင္..တို႔ ၁၉၉၅ မွာ ပါကစၥတန္၊ ပက္ရွ္ဝါၿမိဳ႕မွာ ဆံုဆည္းႀကၿပီး ေအာ္ကိုင္းဒါးအႀကမ္းဖက္အဖြဲ႕ကို စတင္ဖြဲ႔စည္းလိုက္ႀကတယ္။ ဒါေပမဲ့ အိုစမာ ဘင္လာဒင္မွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာၿပႆနာတခုရိွတယ္။<br />သူက အႀကမ္းဖက္အဖြဲ႔အစည္းေတြအတြင္းမွာ ႀသဇာအႀကီးဆံုးပုဂၢိဳလ္ၿဖစ္ခ်င္တယ္။ ေအာ္ကိုင္းဒါး ကိုအတူတကြ စတင္တည္ေထာင္သူ <br />မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားေခါင္းေဆာင္ပါေမာကၡကို ကားဗံုးခြဲၿပီး လုပ္ႀကံသတ္ၿဖတ္ပစ္လိုက္သလို၊ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးဆန္တဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြကိုလည္း စတင္တိုက္ခိုက္ေဝဖန္လာခဲ့တယ္။ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔နဲ႔ ဟက္စ္ဘိုလာ တို႔ကလည္း သူတို႔ဟာ ဘင္လာဒင္ရဲ႕ ေအာ္ကိုင္းဒါးအဖြဲ႕နဲ႔ မတူညီေႀကာင္းရွင္းရွင္းလင္းလင္းရပ္တည္ၿပလိုက္တယ္။ <br /> <br />ဒါေႀကာင့္လည္း အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုအေပၚစစ္ဆင္ေရးဆင္ႏဲြခဲ့တဲ့ ဘင္လာဒင္ရဲ႕ စက္တင္ဘာ (၁၁) အႀကမ္းဖက္မႈကို မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔နဲ႔ ဟက္စ္ဘိုလာ တို႔က ရႈတ္ခ်ၿပစ္တင္ခဲ့ႀကတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုရဲ႕<br />ႏိုင္ငံၿခားေရးမူဝါဒေတြအေပၚစိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ခဲ့ႀကေပမဲ့၊ အၿပစ္မဲ့ၿပည္သူေတြကို လူမဆန္စြာၿပဳလုပ္တဲ့ လုပ္ရပ္မွန္သမွ်ကို ဆန္႔က်င္သြားမယ္လို႔ဆိုတယ္။<br /> <br />မြတ္စလင္ ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ဟာ၊ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရးလုပ္ငန္းေတြကို တက္ႀကြစြာလုပ္ေဆာင္ရင္း၊ သူတို႔ရဲ႕အဖြဲ႔အစည္းကို ခိုင္မာေအာင္တည္ေဆာက္ခဲ့ႀကတယ္။ အီဂ်စ္အစိုးရက သူတို႔ကို တရားမဝင္အဖြဲ႔အစည္းအၿဖစ္ ၁၉၅၂ ေလာက္ကတည္းက ပိတ္ပင္တားဆီးခဲ့ေပမဲ့၊ လက္ရိွမွာ အင္အားအႀကီးမားဆံုးအတိုက္အခံအဖြဲ႔အစည္းတခုအၿဖစ္၊ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့ႀကတယ္။ လူထုကိုပညာေပးလႈံ႕ေဆာ္ႏိုင္ခဲ့ႀကတယ္။ ႏိုင္ငံေရးပရိယာယ္ကို ပါးပါးနပ္နပ္ေလွ်ာက္တယ္။ ဂါဇာကမ္းေၿမာင္မွာ အေနာက္အုပ္စု<br />ဆန္႔က်င္ေရးအသံေတြ ဆူညံေနတဲ့ ဟားမတ္စ္၊ အစိုးရဖြဲ႕ေတာ့ ဘယ္လုိအႀကပ္အတည္းေတြ႕ခ့ဲရတယ္ဆိုတာကို၊သေဘာေပါက္<br />ခဲ့ႀကတယ္။ဒါေႀကာင့္ အီဂ်စ္မွာ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြၿဖစ္ပြားလာတဲ့အခါ၊ အေမရိကန္ဆန္႔က်င္ေရးအသံေတြ ေရွ႕တက္မလာဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ႀကသလို၊ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ေနရာအႏွံ႔မွာ စိမ့္ဝင္ထိုးေဖာက္ထားႀကတယ္။ ခုေတာ့ အီဂ်စ္အစိုးရရဲ႕ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးစားပြဲဝိုင္းမွာသူတို႔ကို ေလးေလးနက္နက္ဖိတ္ေခၚေနရေတာ့တယ္။ <br /> <br />ဒီတပတ္လြတ္လပ္တဲ့ အာရွအသံရဲ႕အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔အေႀကာင္းကိုတင္ၿပထားပါတယ္။ <br /><br /><br />ငါတုိ႔မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရိွေတာ့ဘူးလို႔ ေၿပာဆိုေနသေရြ႕ကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနမွာအမွန္ပဲ။ <br />ဒါေပမဲ့ ၿပင္းထန္တဲ့ဆႏၵေတြနဲ႔အတူ၊ ယံုႀကည္မႈေတြကို ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲတည္ေဆာက္လိုက္ပါ။ <br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေတြ႔လာပါလိမ့္မယ္။ <br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />အီဂ်စ္ႏိုင္ငံကိုင္ရိုၿမိဳ႕ရဲ႕တရီရာရင္ၿပင္ဆီမွာစုေဝးေနတဲ့ဆႏၵၿပသူေတြဆီ မူဘာရက္ကိုေထာက္ခံသူ အႀကမ္းဖက္သမားမ်ားက <br />မိုလိုေတာ့ပ္မီးေလာင္ဗံုးေတြနဲ႔တိုက္ခိုက္ၿပီး ရုန္းရင္းဆန္ခပ္ၿဖစ္ေအာင္ႀကံစည္ခဲ့ႀကပါတယ္။အေမွာင္ထဲမွာ ေပၚထြက္လာတဲ့<br />ေသနတ္သံေတြနဲ႔အတူႏိုင္ငံတကာသတင္းေထာက္ေတြအေပၚနည္းေပါင္းစံုၿခိမ္းေၿခာက္တိုက္ခိုက္ဖမ္းဆီးေနတဲ့သတင္းေတြကို <br />ကမၻာ့ၿပည္သူတရပ္လံုးက စိတ္မခ်မ္းေၿမ႕စြာၿမင္ေတြ႔ခံစားေနရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့မူဘာရက္အစိုးရရဲ႕အႀကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲမႈေတြက <br />အီဂ်စ္ၿပည္သူေတြရဲ႕အလွ်ံညီးညီးေတာက္ေလာင္ေနတဲ့အသံေတြကိုဆိတ္ၿငိမ္သြားေအာင္၊ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။<br /> မူဘာရက္ဟာ တကမၻာလံုးကို မေထမဲ့ၿမင္ၿပဳလုပ္ေနခဲ့ေပမဲ့ တရားမွ်တမႈကိုလိုလားသူေတြအားလံုးကေတာ့ အီဂ်စ္ၿပည္သူေတြနဲ႔အတူရပ္တည္ေနႀကပါတယ္။<br /> <br />“ အီဂ်စ္အာဏာရွင္ မူဘာရက္ကိုၿဖဳတ္ခ်ဖို႔အတြက္ ဒီမိုကရက္တစ္ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရးအဖြဲ႔အၿပင္၊ေနာက္ထပ္အေရးႀကီးတဲ့အဖြဲ႔<br />တဖြဲ႔ရိွတယ္။သူတို႔ကို မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ လို႔ လူသိမ်ားႀကတယ္။ ၁၉၂၈ ကတည္းက စတင္ဖြဲ႕စည္းတဲ့ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ဟာ အာရပ္ကမၻာရဲ႕အေတြးအေခၚသမားအမ်ားအၿပားကိုေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္။ <br />ဘုရားသခင္ရဲ႕ဆိုဆံုးမမႈေတြကို လစ္လ်ဴရႈထားတဲ့ အစိုးရေတြ၊အဖြဲ႔အစည္းေတြအားလံုးကိုဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္ရမယ္။ <br />အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ေတြ လိုက္နာက်င့္သံုးသင့္တဲ့ ဥပေဒသမ်ားအပါအဝင္၊ Milestones လို႔ေခၚတဲ့က်မ္းစာေတြကို ထုတ္ေဝၿဖန္႔ၿဖဴးခဲ့ႀကတယ္။ တခ်ိန္မွာ ေအာ္ကိုင္းဒါးအႀကမ္းဖက္သမားေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္လာမဲ့ ဘင္လာဒင္တေယာက္၊အီဂ်စ္မွာ<br />ေက်ာင္းတက္ေနစဥ္၊ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕ဘာသာေရး၊ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚေတြဟာ သူ႔ကိုလႊမ္းမိုးႏိုင္ခဲ့တယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ဟာ လူမႈအခြင့္အေရးတရားမွ်တမႈ၊ ႏိုင္ငံေရးလြပ္လပ္ခြင့္ဆိုတဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြကို <br />ပိုမိုေဇာင္းေပးလုပ္ကိုင္ႀကတယ္။သူတို႔ရဲ႕အဖြဲ႔ဝင္ေတြဟာ အေနာက္တိုင္းကေထာက္ခံထားတဲ့ ဘုရင္စံနစ္ေတြ၊ဆီးရီးယားႏိုင္ငံက <br />ဘာ့ဒ္ပါတီ အာဏာရွင္ေတြကိုၿဖဳတ္ခ်ခဲ့ယံုသာမက၊ ဂါဇာကမ္းေၿမာင္မွာ ဟားမတ္လိုအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကို<br />တည္ေထာင္ၿပီး လႈပ္ရွားႀကတယ္။”<br /> <br />၁၉၅၄ ခုႏွစ္မွာ အီဂ်စ္သမၼတ နာဆာ ကိုလုပ္ႀကံမႈမွာ ပါဝင္ပါတ္သက္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့စြပ္စြဲခ်က္နဲ႕အတူမြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ကို <br />တရားဝင္ပါတီရပ္တည္ခြင့္မွ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ပါတယ္။ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္ေခါင္းေဆာင္အမ်ားအၿပားဖမ္းဆီးသတ္ၿဖတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။<br /> <br />“ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕အဆက္မၿပတ္အရိွန္အဟုန္ၿမင့္လုပ္ကိုင္ေနတဲ့အရာ (၃) ခုရိွတယ္။ <br />အဖြဲ႔အစည္းတြင္းတည္ေဆာက္မႈကို ခုိင္မာသန္စြမ္းေအာင္လုပ္တယ္။ လူထုအဖြဲ႔အစည္းေတြကို သန္မာလာေအာင္အားၿဖည့္တယ္။ <br />ႏုိင္ငံေရးသီအိုရီေတြကိုအဆက္မၿပတ္သင္ႀကားအားၿဖည့္ၿပီး၊လူမႈေရး၊ ပညာေရးလုပ္ငန္းေတြမွာတက္တက္ႀကြႀကြပါဝင္ဖို႔ <br />ညႊန္ႀကားတယ္။ အဖြဲ႔အစည္းက တရားဝင္ရပ္တည္လို႔မရေတာ့တဲ့အခါ၊ မူဘာရက္ကို ဥပေဒေဘာင္အတြင္းကဝင္ၿပီးတိုက္လို႔ရမဲ့ တသီးပုဂၢလိက ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုအမ်ားအၿပားေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္။ဒါေႀကာင့္လည္း ၂၀၀၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ <br />ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေနရာ (၈၈) ေနရာအႏိုင္ရခဲ့တယ္။မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕လႊတ္ေတာ္အမတ္<br />ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ၊မူဘာရက္အစိုးရရဲ႕မူဝါဒမွားယြင္းမႈ၊ ၿခစားမႈေတြကို ပါလီမန္ထဲမွာ ေဝဖန္တိုက္ခိုက္ႀကတာေႀကာင့္ <br />မူဘာရက္အစိုးရဟာေနာက္ထပ္ေရြးေကာက္ပြဲေတြမွာ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို<br />ဝင္ေရာက္ပါဝင္လို႔မရေအာင္ထိ ႀကံစည္ခဲ့ေတာ့တယ္။ <br /> <br />တဘက္မွာေတာ့ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ဟာ ဂါဇာကမ္းေၿမာင္မွာ အေနာက္အုပ္စုနဲ႔ထိပ္တိုက္တိုးေနတဲ့ ဟားမတ္စ္အစိုးရအဖြဲ႔<br />ဘယ္လိုအခက္ႀကံဳခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ကိုေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ေနပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း အေမရိကန္ဆန္႔က်င္ေရးအသံေတြကို ေဖ်ာက္ထားၿပီး၊အေနာက္တိုင္းပညာတတ္အီဂ်စ္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ေနရာေတြမွာ<br />တင္ေၿမွာက္ထားခဲ့ႀကတယ္။ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ားကို စုေဆာင္းမႈေတြမွာလည္း အာရံုစိုက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ <br />ပညာတတ္လူငယ္ေတြဟာ ေဖ့ဘြတ္ စာမ်က္ႏွာေတြမွာ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ဝင္ေတြၿဖစ္တယ္ လို႔ ေၿပာင္ေၿပာင္တင္းတင္းမိတ္ဆက္လာခဲ့ႀကတယ္။ <br /> <br />“၂၀၀၈ ဧၿပီ (၆) ရက္ေန႔ မွာႏုိင္းၿမစ္ဝွမ္းအလယ္ပိုင္းမွာရိွတဲ့ အယ္မေဟာ္လာ-အယ္ ကူဘရာၿမိဳ႕အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုအလုပ္သမားေတြဟာ <br />အစိုးရကိုဆန္႔က်င္ေဝဖန္ႀကဆႏၵၿပႀကတယ္။ လူငယ္ထုဟာ ေဖ့ဘြတ္၊ တြစ္တာနဲ႔အင္တာနက္ကြန္ယက္ေတြကတဆင့္ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံု<br />အလုပ္သမားေတြရဲ႕ဆႏၵပြဲကိုပူးေပါင္းေထာက္ခံႀကဖို႔တပ္လွန္႔ခဲ့တယ္။ ဧၿပီလ (၆) ရက္ လူငယ္ထုလႈပ္ရွားမႈအၿဖစ္လူသိမ်ားတယ္ေလ။ အစိုးရကလည္း စတင္လႈံ႕ေဆာ္တဲ့“အာမက္မဟာ”နဲ႔အဖြဲ႔ဝင္ (၁၆) ေယာက္ကို ဖမ္းဆီးခဲ့တယ္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ အဖြဲ႔ဝင္ေပါင္း <br />(၇) ေသာင္းေက်ာ္ၿဖစ္လာတဲ့ ေဖ့စ္ဘြတ္လူငယ္ဖိုရမ္ေတြဟာ အစိုးရအရာရိွေတြရဲ႕မိသားစုေကာင္းစားေရးအတြက္သာ<br />လုပ္ေဆာင္ေနမႈ၊ လြတ္လပ္စြာေၿပာဆိုေရးသားႏိုင္မႈေတြကို ေဆြးေႏြးၿငင္းခုန္လာခဲ့ႀကတယ္။ <br />မူဘာရက္အစိုးကလည္း လူငယ္ဖိုရမ္ေတြကို ဆက္တိုက္ တိုက္ခိုက္ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့တယ္။ <br />ဂ်န္နဝါရီ ၂၅ ရက္ေန႔ဆိုတာ ရဲတပ္ဖြဲ႔ေန႔ၿဖစ္တယ္ေလဗ်ာ။<br />အစိုးရရဲ႕ဖိႏွိပ္မႈေတြ၊ ရဲေတြရဲ႕အက်င့္ပ်က္ၿခစားမႈေတြကိုေဖၚထုတ္ဖို႔အတြက္ အဲ့ဒီေန႔ကိုေရြးၿပီးဆႏၵၿပပြဲေတြက်င္းပဖို႔စီစဥ္ခဲ့ႀကတယ္။ <br />ရဲတပ္ဖြဲ႔ေန႔မွာ သမိုင္းတခုကို မွတ္မွတ္ရရစၿပီး စိုက္ထူလိုက္ႀကတာေပါ့။<br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />အစိုးရက ပါတီတခုကို တရားဝင္တည္ေထာင္ခြင့္မွ တားၿမစ္ခဲ့ေပမဲ့၊ အဖြဲ႔အစည္းတခုဟာ လူထုႀကားမွာတည္ရိွေနတယ္ဆိုရင္ <br />ႏိုင္ငံေရးအေၿပာင္းအလဲေတြဆက္လက္လုပ္ကိုင္လို႔ရေနတယ္ဆိုတာ၊လတ္တေလာ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံမွာၿဖစ္ေနတဲ့အၿဖစ္အပ်က္ေတြက<br />သက္ေသခံေနခဲ့ပါတယ္။<br />“ ၿပည္သူကိုဖိႏွိပ္ၿဖိဳခြဲတဲ့ေန႔ဟာ ေတာ္လွန္ေရးစတင္လိုက္တဲ့ေန႔ပဲၿဖစ္တယ္ဆိုတဲ့အေႀကာင္း မူဘာရက္သိေစရမယ္” တဲ့။ <br /><br />ကိုရိုၿမိဳ႔ဆီက ပ်ံဝဲေနတဲ့အီဂ်စ္ၿပည္သူေတြရဲ႕စိတ္ဓါတ္ဝိညာဥ္ေတြ- ေသာတရွင္တို႔ရဲ႕ႏွလံုးသားေတြဆီကို ကူးစက္ေတာက္ေလာင္<br />ေစခ်င္ပါတယ္။<br /> <br /> <br /><br />ေအာင္မိုးဝင္း</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-1893482259133628704?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-29250196690807366712011-02-05T10:13:00.000-08:002011-02-05T13:00:01.986-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TU2XlFzlDvI/AAAAAAAAA_k/HPAfj30GE4s/s1600/egyburma%2Bcopy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 120px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TU2XlFzlDvI/AAAAAAAAA_k/HPAfj30GE4s/s320/egyburma%2Bcopy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570274977596641010" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br />အီဂ်စ္ႏိုင္ငံမွာၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ လူထုအံုႀကြမႈေတြကို ႀကည့္ၿပီး ဗမာၿပည္ကႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ လိုက္မလုပ္ရေကာင္းလားလို႔ <br />အားမလိုအားမရၿဖစ္ေနတဲ့ ၿဖစ္ေနတဲ့သူေတြရိွမွာအမွန္ပဲ။လူတိုင္းဟာ၊ကိုယ္လိုက္မွီတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအဆင့္ေလာက္ကေနေတြးၿပီး<br />ေရးႀကတာကိုး။တခ်ိဳ႕ကႏိုင္ငံေရးစလုပ္ခါစလူေတြမို႔လို႔ စိတ္ခံစားမႈေနာက္လိုက္ၿပီးေရးႀကသလို၊တခ်ိဳ႕ကေတာ့လူထုလႈပ္ရွားမႈမွာ<br />တခါမွမပါဘူး၊ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဘူးေတာ့၊ၿပည္ပေရာက္မွလူထုအံုႀကြမႈတို႔၊ႀကားၿဖတ္အစိုးရတို႔-ဘာတို႔ေအာ္ခ်င္ရွာႀကတယ္။<br />ဒါေပမဲ့၊အရက္သမားမ်ား စိတ္က်တဲ့အခ်ိန္မွာ ဟိုလူ႔မေက်နပ္၊ဒီလူ႔မေက်နပ္။ အလိုမၿပည့္တဲ့ေရာဂါရၿပီး ေရးေလ့ရိွတဲ့သေဘာဆိုရင္ေတာ့<br />မေကာင္းဘူးေပါ့၊ထားေတာ့။သမိုင္းဆိုင္ရာႏိႈင္းယွဥ္ခ်က္ေတြကိုသာ ႀကည့္ႀကမယ္။<br />ကဲ ဒီအခ်က္အလက္ေတြကို စဥ္းစားႀကည့္ပါ။<br /><br />၁၉၈၈ လူထုအံုႀကြမႈဟာ ရက္ေပါင္း(၄၁) ရက္ႀကာပါတယ္။ ဗမာၿပည္မွာ ရိွတဲ့ၿမိဳ႕အားလံုးကို အတိုက္အခံေတြက သိမ္းပိုက္ခဲ့တယ္။<br /> စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းပြဲညမွာ ၿပည္သူေထာင္ခ်ီၿပီးေသခဲ့ရတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြေထာင္ခ်ီၿပီးေတာခိုတယ္။ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲဆင္ႏြဲတယ္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။အႀကမ္းဖက္နဲ႔နည္းက လြတ္လပ္ေရးရၿပီး<br />ကတည္းကစေရႀကည့္ရင္ ႏွစ္ေပါင္း ( ၆၃) ႏွစ္ေက်ာ္ရိွခဲ့သလို၊ အႀကမ္းမဖက္လႈပ္ရွားမႈကလည္း အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ထဲကို<br />ေရာက္ရိွလာခဲ့တယ္။ အႀကမ္းဖက္တဲ့နည္းက (၄၃) ႏွစ္ေစာပါတယ္။ ဘယ္လႈပ္ရွားမႈက ပိုသာတယ္ဆိုတဲ့ ေကာက္ခ်က္ခ်ဖို႔ <br />အေၿဖတခုရခဲ့ပါၿပီလား။<br /><span id="fullpost"><br />အီဂ်စ္မွာ ဗမာၿပည္အတိုက္အခံေတြလုပ္ခဲ့တဲ့အေၿခအေနမ်ိဳး ရခဲ့ပါသလား။ ရက္ေပါင္း (၁၂) ရက္အတြင္းမွာ ရႈပ္ေထြးတဲ့<br />ႏိုင္ငံတကာစြက္ဖက္မႈမ်ားနဲ႔သံသရာလည္ေနဆဲၿဖစ္တယ္။ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ဆႏၵၿပသူေတြကိုလာၿပီး<br />စကားေၿပာညွိႏိႈင္းတယ္။ စစ္တပ္က လူထုကို ပစ္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ေႀကၿငာတယ္။ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုကလည္း <br />အီဂ်စ္စစ္တပ္ကိုေန႔တိုင္းစကားေၿပာ ဖိအားေပးတယ္။ အခြင့္အေရးနဲ႔ ညွိႏိႈင္းတယ္။ သူတို႔ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပြဲကလည္း <br />တမ်ိဳးခက္ခဲတယ္။ ပြဲမၿပီးေသးပါဘူး။ မူဘာရက္ ထြက္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ပိုမိုရႈပ္ေထြးတဲ့လမ္းေႀကာင္းတခုကို<br />သြားႀကရအံုးမယ္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ ကို ဦးတည္မွာလား၊ အစၥလာမ္ အစြန္းေရာက္ႏိုင္ငံေတာ္ကိုဦးတည္မွာလား ဆိုတဲ့ အိမ္နည္းခ်င္းႏိုင္ငံေတြရဲ႕ စိုးရိမ္မႈေတြကလည္း အီဂ်စ္ႏိုင္ငံေရးေၿပာင္းလဲမႈမွာ အခက္အခဲရိွေနပါအံုးမယ္။ <br /><br />ဒီလိုေတြႏိႈင္းယွဥ္ၿပလို႔ ဘယ္သူက ဘယ္သူထက္ပိုၿပီးရဲရင့္တယ္ဆိုတာ ေၿပာေနၿခင္းမဟုတ္ပါ။<br />ႏိုင္ငံတိုင္း၊ ၿပည္သူတိုင္းမွာ သူ႔အခက္အခဲေတြရိွႏိုင္ပါတယ္။ မတူၿခားနားတဲ့ ႀကိဳးစားမႈေတြ၊ အနစ္နာခံမႈေတြရိွေနပါလိမ့္မယ္။ တၿခားၿပည္သူေတြရဲ႕ ရုန္းႀကြမႈကို အားေပးေထာက္ခံဖို႔လိုသလို၊ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ကိုလည္း ယံုယံုႀကည္ႀကည္နဲ႔<br /> ဂုဏ္ယူေနဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ကလည္း ဘာမွမလုပ္ႏိုင္၊ ၿပည္သူေတြယံုႀကည္အားကိုးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို ညစ္တြန္းတြန္းေလွ်ာက္ေရးေနရင္ေတာ့၊စိတ္ဓါတ္က်ေရာဂါစြဲကပ္ေနတဲ့ အရက္သမား၊ေဆးသမားမ်ားရဲ႕<br />ေနာက္ဆံုးထြက္ေပါက္ဟာ ကိုယ့္ဘာသာသတ္ေသရမဲ့အၿဖစ္သာၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ <br />ကုိယ့္ႏိုင္ငံက လာတဲ့သူေတြ အဲ့သလိုမ်ိဳးဇာတ္သိမ္းမသြားေစခ်င္ပါ။ <br /><br />အီဂ်စ္နဲ႔ ဗမာၿပည္ ႏိုင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈ ႏွစ္ခု ကို ေလ့လာႀကည့္လိုက္ပါအံုး။ <br />အီဂ်စ္မွာ အဓိကဦးေဆာင္ေနတဲ့ အတိုက္အခံအဖြဲ႔က ႏွစ္ဖြဲ႕ပဲရိွတယ္။ “ Enough” လို႔ေခၚတဲ့တပ္ေပါင္းစု နဲ႔ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ၿဖစ္တယ္။ ဒီႏွစ္ဖြဲ႔လံုးက သူတို႔လုပ္ခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္ကို စည္းကမ္းတက်လုပ္တယ္။ <br />ကိုယ့္ဘာသာတန္ဘိုးထားတယ္။ လူရိုေသ ရွင္ရိုေသၿဖစ္ေအာင္ေနတယ္။ ပညာတတ္ေတြမ်ားတယ္။ဇြဲေကာင္းတယ္။မိတ္ေဆြေတြအေပၚ<br />သစၥာရိွတယ္။ လူမႈဖြံ႕ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြက တဆင့္ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္အမ်ားအၿပားကိုေမြးထုတ္ေပးတယ္။<br /><br />ဗမာၿပည္မွာ ၁၉၉၀ ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖို႔အတြက္ ပါတီေပါင္း (၂၀၀) ေက်ာ္ေထာင္တယ္။ မဆလစရိုက္ လႊတ္ေတာ္အမတ္<br />အမ်ားအၿပား အတိုက္အခံေလာကထဲမွာ ပါလာတယ္။တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြကိုႀကည့္လိုက္ပါအံုး။ <br />၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားၿဖစ္ႀကတဲ့၊ရခိုင္ေခါင္းေဆာင္ေဒါက္တာေအးေမာင္ က သိန္းစိန္ရဲ႕ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕ေတြကို ၿခီးေၿမာက္သဝဏ္လႊာေတြဖတ္၊ က်ားၿဖဴပါတီကလည္း သူတို႔ရဲ႕ရွမ္းလူမ်ိဳး ႀကံ႕ဖြံ႕ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာ စိုင္းခမ္းေမာက္ တေယာက္သမၼတၿဖစ္တာကို၊ ဂုဏ္ယူဝမ္းေၿမာက္ေႀကာင္း သေဘာေတြ႔အူေခြ႔ေနသလို၊ <br />ငါတို႔လူမ်ိဳးစုအတြက္ အခြင့္အေရးနည္းနည္းပဲရရ၊ ရတဲ့အခြင့္အေရးကို ဗမာစစ္အစိုးရနဲ႔ေပါင္းၿပီးယူမယ္ ဆိုတဲ့ <br />လူမ်ိဳးစုေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြကလည္း ဗမာၿပည္ရဲ႕ထူးၿခားတဲ့ႏိုင္ငံေရးၿဖစ္စဥ္ၿဖစ္တယ္။ ဒါ့အၿပင္ “တေကာင္တည္းပဲဒါေပမဲ့ ႀကြက္” ၿဖစ္ေနတဲ့၊အန္အယ္ဒီနဲ႔ အန္ဒီအက္ဖ္အဖြဲႏွစ္ခုလံုးရဲ႕အနားကို ကပ္ခြင့္မရိွရွာသူ၊<br /> ဦးသိန္းညႊန္႕ကလည္း လႊတ္ေတာ္တက္ခြင့္ရတာကို အလြမ္းဇာတ္ကေနရသလိုမ်ိဳး ဂိုက္ဖမ္း။<br /><br />ဒါတင္လား။ မၿပီးေသးဘူးေလ။ နယ္စပ္က လူလိမ္သူခိုးမ်ား ကလည္း ဘယ္ၿပည္သူလူထုကိုမွ အသိမေပးရဲ၊ အမ်ားဆႏၵမဲေပးမႈ<br />မလုပ္ပဲနဲ႔ ပါလီမန္ေခၚ၊ လႊတ္ေတာ္အတြင္းဝန္ရံုးမွဴးဆိုလား၊ စာေရးဆိုလားဖြဲ႔၊ ရူးပံုမ်ားေတာ့ ကမ္းကုန္ပဲ။တကယ္ေတာ့ <br />ကိုယ္ေရၿပားေရာဂါ ရြာေလးတရြာမွာ သူေတာင္းစားနဲ႔သူခိုးမ်ား စားခြက္လုေနတဲ့အၿဖစ္ထက္မပိုတဲ့ေနရာဟာ ေတာ္လွန္ေရးဗဟိုခ်က္မၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အတြင္းမွာ လူတိုင္းသေဘာေပါက္ေနႀကပါၿပီ။ <br />( လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲကို ယံုယံုႀကည္ႀကည္ အနစ္နာခံတိုက္ေနတဲ့ ရဲေဘာ္မ်ား ကို မဆိုလိုပါ၊ )<br /><br />ဆိုေတာ့ ဗမာၿပည္ႏိုင္ငံေရးဟာ အႀကမ္းဖက္နည္း ႏွစ္ေပါင္း (၆၃) ႏွစ္၊ အႀကမ္းမဖက္နည္း (၂၃) ႏွစ္ ကိုၿဖတ္သန္းခဲ့ဘူးတယ္။ <br />အဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစံု၊ လူေပါင္းစံုရဲ႕ေၿမြလိုအေရခြံအမ်ိဳးမ်ိဳးေၿပာင္းတဲ့ ပံုသ႑န္ေတြကိုလည္းၿမင္ေတြ႔ခဲ့ႀကတယ္။ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ အမည္ခံ လူလိမ္၊ သူခိုး၊ ႀကာကူလီမ်ားကိုလည္းေတြ႕ခဲ့ရ၊ ေတြ႔ေနဆဲၿဖစ္တယ္။ ဒီႀကားထဲမွာ ပဲ ေက်ာင္းသားတိုက္ပဲြေတြၿဖစ္ခဲ့တယ္။ <br />၂၀၀၇ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးၿဖစ္ခဲ့တယ္။ ၿပည္ပအတိုက္အခံအဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ လူလိမ္သူခိုးမ်ားရဲ႕အႀကီးအက်ယ္ၿခစားမႈမ်ား ကို သိေနေပမဲ့ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူေတြဟာ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ၿခင္းမရိွခဲ့ႀကဘူး။ <br />လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ႀကတယ္။ အီဂ်စ္မွာ ဒီလို အေၿခအေနေတြ ႀကံဳခဲ့ပါရဲ႕လား။ <br /><br />ဒီလို တေယာက္တေပါက္ၿဖစ္၊ အၿမွီထြက္အၿမွီးစား၊ ေဂါင္းထြက္ ေဂါင္းစား ( က်က္ခ်ိန္ေတာင္ မေစာင့္ေတာ့ပါဘူး) ၿဖစ္ေနတဲ့ ဗမာၿပည္ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္ဓါတ္မက်ပဲ ယံုယံုႀကည္ႀကည္လုပ္ေနႀကသူ၊ ၿပည္တြင္းၿပည္ပ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြအားလံုးကို ကိုယ္ခ်င္းစာမိတာအမွန္ပါ။ ဗမာၿပည္ႏိုင္ငံေရးဟာသူမ်ားႏိုင္ငံမွာၿဖစ္ခဲ့တဲ့အၿဖစ္အပ်က္ေတြထက္ေက်ာ္ၿပီးအင္မတန္သိမ္ေမြ႕တဲ့အဆင့္ကို<br />ေရာက္ရိွလာတယ္။ဒါကိုႏိုင္ငံေရးလုပ္ဘူးသူတိုင္းနားလည္ႀကပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုအေၿခအေနမ်ိဳးမွာ ကေလးတေယာက္လိုပူဆာေအာ္ဟစ္ေနတဲ့ “ အက္ဆစ္” လို ခ်ာတိတ္ တေယာက္ကိုေတာ့ <br />ဥေႏွာက္ႀကပ္မၿပည္တဲ့ကေလးတေယာက္ လမ္းမေပၚေရာက္လာတယ္လို႔သာ သေဘာထားေပးလိုက္ႀကပါ။ လူေတြအာရံုစိုက္မႈရခ်င္ေတာ့ ေအာ္ဟစ္နည္းတခုသာ တတ္ရွာတာကိုး။ သူ႔အေတြ႔အႀကံဳသူ႔အဆင့္နဲ႔သူေၿပာေနရွာတဲ့သူကို<br />ရွင္းၿပရင္လည္းလိုက္မမွီ၊ေအာ္သံကိုနားေထာင္ေနရင္လည္းအာရံုေနာက္ ယံုကလြဲလို႔ ဘာမွအက်ိဳးရိွတာမဟုတ္။<br />အႀကမ္းဖက္ခ်င္တဲ့သူ၊ လူထုအံုႀကြမႈလုပ္ခ်င္ေနသူမ်ားကလည္း၊ အရက္ေသာက္အတင္းေၿပာေအာ္ဟစ္ေနမဲ့အစား လက္ေတြ႔လုပ္ၿပ လိုက္ႀကပါ။ တစံုတခုကို ၿဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္၊ ကိုယ္က စလုပ္ၿပမွ လူထုကယံုႀကည္မွာေပါ့။<br />တခုေတာ့ အႀကံေပးပါရေစ။ လူထုဟာ ေႀကြးေႀကာ္သံစကားလံုးေတြကို အေတာင့္လိုက္ရြတ္ေနတဲ့ သူေတြကို ရင္မခုန္ေတာ့ဘူး ဆိုတာကိုသေဘာေပါက္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဗမာၿပည္လူထုက၊ လူထုအံုႀကြမႈလည္းႀကံဳခဲ့ၿပီးၿပီ။ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုၿပီးေတာ့ သူပုန္ေတြမ်ားၿမိဳ႕တက္သိမ္းမလားလို႔ေစာင့္ခဲ့ရွာတဲ့ရက္ေတြလည္းေပးဆပ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္၊ကပ္ေပါင္းစံုကိုလည္း<br />နဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔ခံစားၿပီးၿပီ။ကိုယ့္က်င့္သိကၡာပ်က္စီးယိုယြင္းေနတာ၊စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြသာမက၊နယ္စပ္အတိုက္အခံေတြမွာလည္း<br />HIV ေရာဂါစြဲသလိုစြဲေနပါလားဆိုတာလည္းသေဘာေပါက္ေနႀကၿပီ။ <br /><br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊မိမိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ကို ယံုယံုႀကည္ႀကည္လုပ္ၿပီး၊ ဘဝတူေတြရဲ႕အခက္အခဲကို စာနာနားလည္တတ္မယ္ဆိုရင္ <br />စိတ္က်ၿပီး ကိုယ့္ဘာသာသတ္ေသတဲ့အၿဖစ္ဆိုးေတြမွ ေရွာင္ကြင္းသြားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />အရက္နည္းနည္းေလ်ာ့ေသာက္ၿပီး၊ အေကာင္းၿမင္ေၿခလွမ္းေတြ ပိုမိုလွမ္းႏိုင္ႀကပါေစ။<br /><br />ခင္မင္စြာၿဖင့္<br />ေအာင္မိုးဝင္း<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-2925019669080736671?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-23300334649797584102011-02-01T17:03:00.001-08:002011-02-01T17:07:25.459-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TUitqp6IZTI/AAAAAAAAA_c/I5kGz42Ezj8/s1600/egyptdemo%2Bcopy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TUitqp6IZTI/AAAAAAAAA_c/I5kGz42Ezj8/s320/egyptdemo%2Bcopy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568891887559402802" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br />အေမရိကန္အသံလႊင့္႒ာနေတြမွာ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံၿခားေရးဝန္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္ရဲ႕အင္တာဗ်ဴးေတြ ၿပည့္ႏွက္<br />ေနခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုအတြက္ေတာ့ ႏိုင္ငံၿခားေရးမူဝါဒအႀကပ္အတည္းကိုရင္ဆိုင္ေနရတယ္။ ဘရက္အိုဘားမား အစိုးရအဖြဲ႔က အီဂ်စ္ႏိုင္ငံရဲ႕ဒီမိုကရက္တစ္အသြင္ကူးေၿပာင္းမႈေတြကို စံနစ္တက်ၿမင္ခ်င္ေနတယ္လို႔ထုတ္ေဖၚေၿပာႀကားခဲ့ေပမဲ့၊<br />ရီပတ္ပလင္ကန္ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕မွာ စိုးရိမ္စိတ္ေတြရိွေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ အစၥေရး၊ ေဆာ္ဒီအာေရဗီးယားနဲ႔ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေတြႀကားမွာ “မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ား” ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြကို အနီးကပ္သံုးသပ္ေနၿပီး၊ အတြင္းႀကိတ္ေဆြးေႏြးေနႀကရတယ္။ <br /> အီဂ်စ္ႏိုင္ငံေရးအေၿခအေနကိုတင္ၿပတဲ့အခါ၊ ရႈေထာင့္ႏွစ္ခုကေနတင္ၿပခ်င္ပါတယ္။<br />(၁) လူထုလႈပ္ရွားမႈဆိုင္ရာရႈေထာင့္<br />(၂) ႏိုင္ငံၿခားေရးမူဝါဒ ဆိုင္ရာရႈေထာင့္- ဆိုတ့ဲသံုးသပ္ရႈၿမင္မႈအၿမင္ေတြပဲၿဖစ္တယ္။<br /><span id="fullpost"><br />လူထုလႈပ္ရွားမႈဆိုင္ရာရႈေထာင့္<br /><br />အီဂ်စ္ၿပည္သူလူတုလႈပ္ရွားမႈကို အဓိကဦးေဆာင္ေနတဲ့အဖြဲ႔အစည္းႏွစ္ခုရိွတယ္။ လစ္ဘရယ္ဝါဒီ၊ မာ့က္စ္ဝါဒီေတြ နဲ႔ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒီေတြ <br />မဟာမိတ္လုပ္ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဒီမိုကရက္တစ္ေၿပာင္းလဲမႈ ( အီဂ်စ္) ( Demoratic Change in Egypt) ဆိုတဲ့အဖြဲ႔၊ အာရပ္ေဝါဟာရ မွာေတာ့<br /> ဒီအဖြဲ႔ကို Kafiya ( လံုေလာက္ၿပီ ) လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔လို႔ေခၚတယ္။ မူဘာရက္ ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးဖိႏွိပ္မႈ၊ စီးပြားေရးအႀကပ္အတည္းဆိုက္မႈ၊ အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ၿခစားမႈ၊ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံတခုတည္ေဆာက္မႈေတြဟာ ေတာ္ေလာက္ၿပီ လို႔ ေႀကြးေႀကာ္ရင္း အတိုက္အခံတပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔<br />အၿဖစ္ရပ္တည္လႈပ္ရွားေနတဲ့အဖြဲ႔ၿဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံမွာ ၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အစိုးရဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြက အခုမွ ဝုန္းကနဲေပၚေပါက္လာခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ က စၿပီး၊ ဒီမိုကရက္တစ္ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရးအဖြဲ႔ဟာ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားေတြရဲ႕ နစ္နာခ်က္ေတြကိုေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္ဖို႔အတြက္ စက္ရံုအလုပ္ရံုေတြ၊ လယ္ယာေၿမေတြဆီမွာ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့ႀကတယ္။ မူဘာရက္အစိုးရကို ၿဖဳတ္ခ်ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ႀကတယ္။<br /> <br />ေနာက္တဖြဲ႔ကေတာ့ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ ၿဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီအဖြဲဟာ အာရပ္ကမၻာမွာ လူမႈလႈပ္ရွားမႈေတြကို အႀကီးမားဆံုး<br />လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့အဖြဲ႔အစည္းၿဖစ္တယ္။ ဂါဇာကမ္းေၿမာင္၊ အေနာက္ဘက္ကမ္းနဖူးနဲ႔ ေဂ်ာ္ဒန္ ႏိုင္ငံတို႔မွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေထာင္ၿပီး အတိုက္အခံအုပ္စုေတြအေပၚႀသဇာႀကီးမားတဲ့အဖြဲ႔တခုအၿဖစ္ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့ႀကတယ္။ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံမွာ ေတာ့ အီဂ်စ္သမၼတ နာဆာ ကို လုပ္ႀကံဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ စြပ္စဲြခ်က္နဲ႔အတူ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္ကတည္းက တရားဝင္အဖြဲ႔အစည္းတည္ေထာင္ခြင့္ကို ဖ်က္သိမ္း<br />ခံခဲ့ရတယ္။ နာဆာလက္ေအာက္မွာ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္အမ်ားအၿပား ဖမ္းဆီးသတ္ၿဖတ္ခံရတယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ မြတ္စလင္ ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ဟာအီဂ်စ္လူထုလႈပ္ရွားမႈ ကို ဦးေဆာင္ေနတဲ့ အႀကီးမားဆံုးအဖြဲ႕ၿဖစ္တယ္ လို႔ <br />အေနာက္အုပ္စုနဲ႔အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုတို႔က ယံုႀကည္ေနႀကတယ္။ တကယ္ေတာ့ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕ <br />လူမႈေရး၊ ပညာေရးလႈပ္ရွားမႈေတြက အရိွန္ၿမင့္သထက္ၿမင့္လာခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီ အၿဖစ္တရားဝင္ရပ္တည္ခြင့္မရိွေတာ့တဲ့ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ဟာ သူတို႔ရဲ႕အဖြဲ႔ဝင္ေတြကို တသီးပုဂၢလိကႏိုင္ငံေရးသမားေတြအၿဖစ္ ေမြးဖြားေလ့က်င့္ေပးလိုက္ၿပီး၊ မူဘာရက္အစိုးရက က်င္းပခဲ့တဲ့ ၂၀၀၅ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခိုင္းခဲ့တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ အႏိုင္ရခဲ့တယ္။ မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ မဲဆႏၵနယ္ေၿမေတြဟာ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီအားလံုးေပါင္း အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ မဲဆႏၵနယ္ေၿမ စုစုေပါင္းထက္ မ်ားတယ္။ <br /><br />(၂) ႏိုင္ငံၿခားေရးမူဝါဒဆိုင္ရာ ရႈေထာင့္<br /><br />မြတ္စလင္ညီအကိုေတာ္မ်ားနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အၿငင္းပြားဘြယ္အခ်က္အလက္ေတြ၊ ႏိုင္ငံၿခားေရးမူဝါဒဆိုင္ရာအၿမင္ေတြကိုေတာ့<br /> “အေရွ႕အလယ္ပိုင္းႏိုင္ငံေရး”အေႀကာင္းေဆြးေႏြးတဲ့အခါ က်မွ အေသးစိတ္တင္ၿပသြားပါမယ္။ ေအာ္တိုမန္အင္ပါယာ၊ ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာရဲ႕ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီးအႀကံအစည္၊ စစ္ေအးတိုက္ပြဲအားၿပိဳင္မႈ၊အႀကမ္းဖက္သမားမ်ားအေပၚ<br />စစ္ဆင္ေရးစီမံကိန္းေႀကြးေႀကာ္သံမ်ားကို အသံုးခ်ေနသည့္ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံမ်ားအေႀကာင္း ပါဝင္ေနပါလိမ့္မယ္။ <br /><br />ဒါေပမဲ့ အေရးႀကီးတဲ့သမိုင္းဆိုင္ရာအခ်က္အလက္ သံုးခုကိုေတာ့ ႀကိဳတင္စဥ္းစားထားေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br />(က) အီဂ်စ္ႏိုင္ငံေရးကိုႀကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္အဆက္ဆက္ကသာ ႏွစ္ေပါင္း (၆၀) ေက်ာ္အာဏာခ်ဳပ္ကိုင္<br />ထားခဲ့တာကိုေတြ႔ရမယ္။ အီဂ်စ္-ဆူဒန္ မင္းဆက္မွစၿပီး၊ နာဆာ၊ အန္(န) ဝါ ဆဒက္၊ မူဘာရက္ လက္ထက္အထိႀကည့္ပါ။ အီဂ်စ္ၿပည္သူေတြအတြက္ေတာ့ ဒီမိုကရက္တစ္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတည္ေဆာက္ခြင့္ဆိုတာ တခါမွမရခဲ့ပါဘူး။ <br /><br />(ခ) အီဂ်စ္ႏိုင္ငံရဲ႕ေဒသဆိုင္ရာအေရးပါမႈ၊ လႊမ္းမိုးမႈေတြက ႀကီးမားပါတယ္။ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ႏိုင္ငံေရးမွာ မဟာဗ်ဴဟာအရ အေရးပါသလို၊ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈ၊ အႏုပညာဖန္တီးမႈ၊ ဘာသာေရးအေတြးအေခၚေတြဟာ အာရပ္ကမၻာကို လႊမ္းမိုး<br />ထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္တူနီးရွားႏိုင္ငံရဲ႕ႏိုင္ငံေရးအေၿခအေနလိုေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူေၿပာင္းလဲဖို႔မလြယ္ကူပါ။ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြ အပါအဝင္ ေဆာ္ဒီအာေရဗီးယား၊ အစၥေရးႏိုင္ငံတို႔ရဲ႕ ပါဝင္ပတ္သက္မႈေတြကလည္း အနာဂတ္ႏိုင္ငံေရး<br />ဆံုးၿဖတ္မႈမွာ အေရးပါေနၿပန္ပါတယ္။ <br /><br />(ဂ) ဆူးအက္တူးေၿမာင္းအႀကပ္အတည္း၊ ၁၉၆၇ ေၿခာက္ရက္ႀကာစစ္ပြဲနဲ႔ အန္(န)ဝါဆဒက္ ကို လုပ္ႀကံခဲ့တဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာေရး<br />အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕အေနာက္အုပ္စုအေပၚအၿမင္ေတြ ကို ေလ့လာေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ဘာပဲဲၿဖစ္ၿဖစ္ ဖိႏွိပ္တဲ့အာဏာရွင္ေတြကို အန္တုၿငင္းဆန္ေနႀကတဲ့ အီဂ်စ္ၿပည္သူေတြနဲ႔အတူ ရပ္တည္ႀကရပါေအာင္ပါ။ <br /><br />ဒီတပတ္လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕ အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ Democratic Change in Egypt ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြကိုတင္ၿပထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />၁၉၅၆ မွာၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ဆူးအက္တူးေၿမာင္းအေရးအခင္းကို မွတ္မိႀကပါလိမ့္မယ္။ ၿဗိတိန္အစိုးရဟာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသကို<br />ခ်ဳပ္ကိုင္လႊမ္းမိုးထားဖို႔အတြက္ အီဂ်စ္နဲ႔ အီရတ္ႏိုင္ငံေတြဟာ အသက္တမွ်အေရးပါတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကုိ သေဘာေပါက္ေနခဲ့ေပမဲ့၊ <br />အီဂ်စ္အမ်ိဳးသားေရးဝါဒီ “နာဆာ” ရဲ႕ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကေတာ့ သူတို႔အတြက္စိုးရိမ္စရာတခုၿဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။<br />အီဂ်စ္သမၼတ “နာဆာ”ဟာ ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယားႏိုင္ငံဆီက လက္နက္အမ်ားအၿပားဝယ္ယူလိုက္ၿပီး<br />ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုနဲ႔နီးကပ္သြားမႈ၊ ေမာ္စီတုန္းရဲ႕တရုတ္ၿပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံသစ္ကို တရားဝင္ အသိအမွတ္ၿပဳမႈေတြေႀကာင့္၊<br /> ၿဗိတိန္ နဲ႔ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုတို႔ဟာ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ “အက္ရွ္ဝမ္ ေရကာတာ” ေဆာက္လုပ္ေရးစီမံကိန္းမွာ ကူညီေထာက္ပံ့<br />ေပးထားတဲ့သူတို႔ရဲ႕ေငြေတြကို ရုတ္သိမ္းလိုက္ပါတယ္။ “နာဆာ” ကလည္း ဆူးအက္တူးေၿမာင္းကို ၿပည္သူပိုင္သိမ္းပိုက္လိုက္ၿပီး အေနာက္အုပ္စုကိုအာခံလိုက္တယ္။ၿဗိတိန္၊ၿပင္သစ္နဲ႔အစၥေရးႏိုင္ငံတို႔ဟာ အီဂ်စ္ကိုဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္လိုက္တဲ့အတြက္ ဆူးအက္တူးေၿမာင္းအေရးအခင္းစတင္ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဆူးအက္တူးေၿမာင္းၿပႆနာဟာ စစ္ေအးတိုက္ပြဲကာလ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း<br />ေဒသရဲ႕မဟာဗ်ဴဟာကိုေၿပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့သလို၊ စစ္ေအးတိုက္ပြဲ ရဲဲ႕ အားၿပိဳင္မႈေတြေပၚမွာအခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို<br />ခ်ဳပ္ကိုင္လာတဲ့ အာဏာရွင္ေတြ ကလည္း အေရွ႕အလယ္ပိုင္းႏိုင္ငံေရးစင္ၿမင့္ေပၚမွာ ေရာက္ရိွလာခဲ့ပါတယ္။ <br />“နာဆာ” ေသဆံုးအၿပီး၊ အန္(န)ဝါ ဆဒက္ လက္ထက္မွာေတာ့ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုနဲ႔နီးစပ္တဲ့ မူဝါဒေတြဆီ ေၿပာင္းေရြ႕<br />လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့၁၉၈၁ မွာ “အန္(န)ဝါ ဆဒက္”တေယာက္လုပ္ႀကံသတ္ၿဖတ္ခံလိုက္ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေလတပ္အရာရိွ<br />တဦးလည္းၿဖစ္၊ “ဆဒက္”လက္ထက္မွာ ဒုတိယေခါင္းေဆာင္တဦးၿဖစ္တဲ့“မူဘာရက္”အာဏာရလာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />“အန္(န)ဝါ ဆဒက္”လက္ထက္မွာ အစၥေရးႏိုင္ငံဆီအလည္သြားေရာက္ခဲ့သလို၊ အစၥေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တယ္။ <br />ဒါေႀကာင့္လည္း အာရပ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ထုတ္ပယ္ၿခင္းကို ခံခဲ့ရပါတယ္။ မူဘာရက္ အာဏာရအၿပီး ၈ႏွစ္အႀကာမွာေတာ့ <br />အာရပ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံအၿဖစ္ၿပန္လည္ေရာက္ရိွလာခဲ့တယ္။ ၁၉၉၁ ပင္လယ္ေကြ႔စစ္ပြဲမွာ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုနဲ႔<br />ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့တာေႀကာင့္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံဟာ အေနာက္အုပ္စုအတြက္အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသ စစ္ေရးမဟာမိတ္ႏိုင္ငံ<br />တခုၿဖစ္လာခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံစီးပြားေရးၿပန္လည္တည္ေဆာက္မႈအတြက္ အေနာက္အုပ္စုဆီမွေထာက္ပံ့မႈေတြလည္းရလာခဲ့ၿပီး၊<br />လစ္ဘရယ္ စီးပြားေရးစံနစ္ကိုေဖၚေဆာင္ခဲ့တယ္”<br /><br />အီဂ်စ္သမၼတ မူဘာရက္ဟာ ႏိုင္ငံတကာဆီက အေထာက္အပံ့ေတြကိုရယူၿပီးသူ႔ရဲ႕တည္ၿမဲမႈကို ေရရွည္ခိုင္မာေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ <br />၁၉၉၇ မွာ မူဘာရက္အစုိးရဟာ ေၿမယာဆိုင္ရာၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈတရပ္ကိုၿပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ေၿမရွင္ေႀကးရွင္ေတြရဲ႕မတရားလႊမ္းမိုး<br />ခ်ဳပ္ကိုင္မႈကိုကာကြယ္ထားတဲ့ “နာဆာ” ရဲ႕မူဝါဒနဲ႔လမ္းခြဲလိုက္ၿပီး၊ ေၿမရွင္ေႀကးရွင္ေတြကို အခြင့္အေရးေဖာေဖာသီသီၿပန္လည္ေပးအပ္ခဲ့<br />ပါတယ္။ဒါေပမဲ့စီးပြားေရးၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈေတြကို ႏိုင္ငံေရးဖိႏွိပ္မႈစက္ဝန္းထဲမွာသာ ၿပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ၁၉၉၀ ႏွစ္ကာလ<br />အတြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈနဲ႔ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံရသူ ေၿခာက္ေသာင္းနီးပါးရိွခဲ့ၿပီး၊ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းမႈေတြ၊<br />လုပ္ႀကံသတ္ၿဖတ္မႈ၊ ေသဒဏ္အၿပစ္ေပးမႈေတြကလည္း နာမည္ဆိုးနဲ႔ေက်ာ္ႀကားခဲ့တယ္။စီးပြားေရးၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး မူဝါဒေတြဟာ<br />ေအာင္ၿမင္မႈမရိွခဲ့ပါ။ စက္ရံုအမ်ားအၿပားပိတ္ခဲ့ရသလို၊ ပုဂၢလိကစီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြဟာလည္းက်ဆံုးခဲ့ရတယ္။ <br />ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ေခါင္ခိုက္လာတယ္။ အဓိက အစားအစာၿဖစ္တဲ့ ေပါင္မုန႔္ ၿပတ္ေတာက္မႈေတြလည္း<br /> ႀကံဳေတြ႕လာခဲ့တယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း လူထုရဲ႕မေက်နပ္မႈ၊ ေဒါသေတြက ၿပင္းထန္သထက္ ၿပင္းထန္လာခဲ့တယ္။<br /><br />“ ၂၀၀၃ မွာ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒီေတြ၊ လစ္ဘရယ္ဝါဒီေတြနဲ႔ လက္ဝဲႏိုင္ငံေရးသမားေတြက စုေပါင္းဦးေဆာင္ၿပီး “ေတာ္ေလာက္ၿပီ” လို႔<br />အမည္ရတဲ့ “ ကဖီရာ” အဖြဲ႔ကိုဖြဲ႔စည္းလိုက္ႀကတယ္။မူဘာရက္အစိုးရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲမဲလိမ္မႈေတြ၊ လူထုအေပၚဖမ္းဆီးႏိွပ္စက္မႈေတြ၊ <br />အာဏာရွင္တိုင္းၿပည္တည္ေဆာက္မႈေတြအၿပင္၊ ေၿမယာေၿမသိမ္းပိုက္မႈ၊ အလုပ္ၿဖဳတ္ခံရမႈနဲ႔ ပုဂၢလိကပိုင္လုပ္ငန္္းေတြ အထိန္းအခ်ဳပ္မဲ့<br /> ႀကီးစိုးလာမႈကို ရပ္ဆိုင္းပစ္ဖို႔ေတာင္းဆိုႀကတယ္။ “ႏိုင္းၿမစ္ကမ္းေဘးက ဆရမ္ဒူ ဆိုတဲ့ရြာေလးမွာ ေငြရွင္ေႀကးရွင္ေတြဟာ <br />အစိုးရလက္ကိုင္ဒုတ္ေတြကို အသံုးခ်ၿပီး လယ္ေၿမေတြကိုအတင္းအဓမၼသိမ္းယူႀကတဲ့အခါ၊ လယ္သမားေတြက ဆႏၵၿပ ခုခံ<br />ကာကြယ္ႀကတယ္။ လယ္သမားေတြရဲ႕လႈပ္ရွားမႈဟာ မူဘာရက္အစိုးရကို အာခံတဲ့သေကၤတတခု အၿဖစ္တည္ရိွလာခဲ့တယ္။ <br />ဒီသေကၤတ ကို သယ္ေဆာင္ဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ လယ္သမားေတြနဲ႔အတူရပ္တည္တိုက္ပြဲဝင္ႀကတယ္။<br /> အဲ့သလိုပဲ ကိုင္ရိုၿမိဳ႕ေတာ္အနီးက ရမန္ဒါဆိုတဲ့ေဒသအတြင္းက စက္ရံုေတြမွာလုပ္ကိုင္ရတဲ့ အလုပ္သမားေတြရဲ႕<br />အလုပ္ခြင္အေၿခအေနဟာအရမ္းဆိုးဝါးလာခဲ့တယ္။ စက္ရံုအလုပ္သမားေတြက ဖ်ားနာမႈ၊ အလုပ္ခြင္အေၿခအေန ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစမႈနဲ႔<br />အလုပ္ရွင္ေတြရဲ႕မတရားလုပ္ေဆာင္ေနမႈကို အစိုးရအေနနဲ႔အေရးယူေပးဖို႔တင္ၿပတဲ့အခါတိုင္းအာဏာရပါတီရဲ႕အမာခံလူေတြ<br />ႀကီးစိုးထားတဲ့ အလုပ္သမားသမဂၢေတြဟာ ေခြ်းသိပ္နည္း၊ၿခိမ္းေၿခာက္နည္းေတြသံုးၿပီး အလုပ္သမားေတြရဲ႕ နစ္နာခ်က္ေတြကို <br />ဘာတခုမွလုပ္မေပးခဲ့ႀကဘူး။ဒါေႀကာင့္ စက္ရံုအလုပ္သမားေတြဟာ ဘဝတူလုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္ အလုပ္သမားေတြကို တိုင္ပင္၊ <br />ေကာ္မတီေတြေတြဖြဲ႔ႀကတယ္။ ကိုင္ရို၊ ဟီလာၿမိဳ႕အပါအဝင္ စက္မႈဇံုအားလံုးမွာတည္ရိွေနတဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔<br />ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေကာ္မတီကိုထပ္မံဖြဲ႔စည္းခဲ့ႀကတယ္။ စက္ရံုေတြလည္ပတ္မႈရပ္ဆိုင္းသြားေအာင္ သိမ္းပိုက္ဆႏၵၿပႀကတယ္။ <br />အလုပ္ရွင္ေတြနဲ႔ အစိုးရလက္ကိုင္တုတ္ေတြေရာက္လာၿပီး အလုပ္သမားေတြကို စက္ရံုေတြက ႏွင္ထုတ္တဲ့အခါ <br />စက္ရံုအလုပ္သမားေတြက လမ္းမေပၚထြက္လာခဲ့ႀကတယ္။ မူဘာရက္ရဲ႕ စက္ရံုေတြကို ပုဂၢလိကပိုင္စီးပြားေရးမူဝါဒေတြကို<br />စတင္လိုက္ကတည္းက အလုပ္သမားဆႏၵၿပမႈစုစုေပါင္း (၇၁၂) ခုထက္မနည္းၿဖစ္ပြားခဲ့တယ္။ အလုပ္သမားတသန္းေက်ာ္<br />ပူးေပါင္းပါဝင္ခဲ့ႀကတယ္။ အလုပ္သမားထုႀကားမွာလည္း က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔ဝင္ေတြက အမ်ားႀကီးရိွေနေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕“ လံုေလာက္ၿပီ” <br />ဆိုတဲ့ တပ္ေပါင္းစုဟာ အလုပ္သမားလႈပ္ရွားမႈေတြကို ဦးေဆာင္ပါဝင္ႏိုင္ခဲ့ႀကတယ္။”<br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />မူဘရက္ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဖိႏွိပ္မႈ၊ စီးပြားေရးမူဝါဒေတြမွားယြင္းမႈေတြဟာ လယ္သမားအလုပ္သမားလူတန္းစားေတြတင္သာမက၊ <br />တတိုင္းၿပည္လံုး ခါးစီးခံႀကရမဲ့ အေၿခအေနကို ေရာက္ရိွလာခဲ့ပါတယ္။ဒါေႀကာင့္လည္း အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံတခုၿဖစ္တဲ့ တူနီးရွားႏိုင္ငံမွာ<br />အာဏာရွင္ကိုၿဖဳတ္ခ်ပစ္လိုက္ႀကတဲ့အခါ၊မူဘာရက္အစိုးရအေပၚေဒါသထြက္ေနႀကတဲ့ လူထုဟာ အံုႀကြေပါက္ကြဲခဲ့ႀကပါတယ္။<br />လူထုလႈပ္ရွားမႈ၊ အတိုက္အခံပါတီေတြရဲ႕အေၿခအေန၊ အစိုးရရဲ႕တုန္႔ၿပန္မႈေတြကတူနီးရွားနဲ႔အီဂ်စ္ႏိုင္ငံေတြမွာ ဘယ္လိုကြာၿခားပါသလဲ။ <br />ေနာက္တပတ္မွာ ဆက္လက္တင္ၿပသြားပါမယ္။ေသာတရွင္တို႔လည္း လူထုဒုကၡေတြကို ခံစားနားလည္၊ ဦးေဆာင္တိုက္ပြဲဝင္မဲ့စိတ္ဓါတ္ေတြပိုင္ဆိုင္ႀကပါေစ။<br /><br />ေအာင္မိုးဝင္း<br /><br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-2330033464979758410?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-36254997928580915452011-01-25T22:00:00.000-08:002011-01-25T22:08:23.820-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TT-4wXd7E2I/AAAAAAAAA_Q/DVKaj1aeVGM/s1600/cyber_security.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TT-4wXd7E2I/AAAAAAAAA_Q/DVKaj1aeVGM/s320/cyber_security.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566370805525975906" /></a><div style="text-align:justify;"><br />လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအေႀကာင္းမႀကာခဏာလာေၿပာတတ္တဲ့၊မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကို၊အေမရိကန္အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးဘာသာရပ္မွာ သင္ႀကားေလ့ရိွတဲ့စိုးရိမ္မႈေတြအေႀကာင္း၊ ေဆြးေႏြးႀကည့္ၿဖစ္တယ္။ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုကိုအႀကမ္းဖက္တုိက္ခိုက္မဲ့သူေတြဟာ ဇီဝေဗဒနည္းပညာေတြကို အေမရိကန္တကၠသိုလ္ေတြဆီမွာသင္ယူၿပီး၊ ႏိုင္ငံတြင္းမွာလက္နက္အၿဖစ္အသံုးခ်တိုက္ခုိက္လာႏိုင္တယ္။ ဆိုင္ဘာ အႀကမ္းဖက္မႈေတြကလည္း အခ်ိန္မေရြးေပၚေပါက္လာႏိုင္တယ္။ ဒါေႀကာင့္ အဲ့ဒီ အႏၱရာယ္ႏွစ္ခုကို အဆက္မၿပတ္ေစာင့္ႀကည့္ကာကြယ္ေနရတယ္ လို႔ဆိုတယ္။ Biomedical Engineering၊ Biotech ဆိုတာ တိုးတက္တဲ့ႏိုင္ငံေတြမွာ ေခတ္စားေနတဲ့ဘာသာရပ္တခုၿဖစ္လာသလို၊ ဆိုင္ဘာ တိုက္ခိုက္မႈနည္းပညာေတြကလည္း မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြအတြက္ ဆန္းသစ္တီထြင္စရာနယ္ပယ္တခုလိုၿဖစ္ေနခဲ့တယ္။ <br />တူနီးရွားႏိုင္ငံရဲ႕လႈပ္ရွားမႈမွာ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္တခ်က္ကိုေတြ႔ရတယ္။<br />အစိုးရက ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူတေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ကြန္ၿပဴတာကို ဟက္ခ္ လုပ္မိၿပီဆိုရင္၊<br />က်န္တဲ့ ကြန္ၿပဴတာေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာၿပင္မွာ “ အန္မာ- ၄၀၄” ဆိုတဲ့ အစိုးရဆင္ဆာအဖြဲ႔နာမည္ေပၚလာၿပီး လႈပ္ရွားသူေတြအားလံုးကို သတိေပးလိုက္တယ္။ က်န္တဲ့သူေတြက အၿမန္ဆံုးေၿခရာေဖ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး၊ <br />ေနာက္ထပ္ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္တခုကိုတည္ေဆာက္ႀကၿပန္တယ္။ <br /><br /><span id="fullpost">ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ အစိုးရႀကားမွာ ဆိုက္ဘာတိုက္ခိုက္မႈေတြႀကိတ္ၿဖစ္ေနခဲ့တာ ရက္အေတာ္ႀကာေနၿပီ။<br /><br />နည္းပညာအသစ္ေတြဟာ ၉၆ ေၿခာက္ပါးေရာဂါအားလံုးေပ်ာက္သြားမယ္ လို႔ ဘယ္သူကမွမေႀကြးေႀကာ္ခဲ့ႀကပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အတတ္ပညာကို အက်ိဳးရိွရိွအသံုးခ်တတ္သူရဲ႕အတိမ္အနက္ေပၚမွာႀကည့္ၿပီး လႈပ္ရွားမႈရဲ႕အရိွန္ကို ခ်ိန္ဆႀကည့္ၿခင္း၊ တဘက္နဲ႔တဘက္အားၿပိဳင္ၿခင္းေတြေပၚေပါက္လာႀကပါမယ္။ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ အတိတ္တံုးက <br />ေၿမေအာက္လႈပ္ရွားမႈလုပ္တဲ့အခါ၊ ၿပည္သူလူထုကိုအခ်ိန္ယူလႈံ႕ေဆာ္ေနရတဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြအစား၊ လူေတြကိုရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံရမဲ့ စြန္႔စားမႈေတြအစား၊နည္းပညာသစ္ေတြရဲ႕အက်ိဳးေက်းဇူးေႀကာင့္ လူထုနဲ႔ႏိုင္ငံေရးသမားေတြႀကားကအသံေတြဟာ <br />အၿမန္ဆံုးကူးလူးဆက္ဆံခဲ့ႀကတယ္။ လႈံ႕ေဆာ္ႏိုင္ခဲ့ႀကတယ္။ <br /> <br />ဒီတပတ္ လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ တူနီးရွားႏိုင္ငံက ဆိုင္ဘာတိုက္ခုိက္မႈေတြအေႀကာင္း<br />တင္ၿပထားပါတယ္။ <br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />ၿဂိဳလ္တုဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာေတြတိုးတက္လာမႈနဲ႔အတူ သတင္းနဲ႔မီဒီယာေခတ္ဟာ ကမၻာႀကီးကိုေၿပာင္းလဲပစ္လို္က္ပါတယ္။ လူမႈဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြဟာ ဖိႏွိပ္တဲ့ အစိုးရေတြနဲ႔လက္ေရြးစင္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြၿပန္ေပးဆြဲထားတဲ့ <br />သတင္း႒ာနေတြအားလံုးကိုၿပန္လည္လုယူလိုက္ႀကပါတယ္။ မႀကာေသးခင္ကၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ တူနီးရွားႏိုင္ငံရဲ႕ <br />ႏိုင္ငံေရးအေၿပာင္းအလဲကိုႀကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒီအခ်က္ကို အထင္အရွားေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။<br /><br />တူနီးရွားအစိုးရရဲ႕၁၉၅၆ ကတည္းက ထုတ္ၿပန္ခဲ့တဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ (၁) အရ- လြတ္လပ္စြာေၿပာဆိုေရးသားထုတ္ေဝခြင့္၊ လူထုစုေဝးခြင့္ ေတြအားလံုးဟာ တူနီးရွားဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွာသာရိွရမယ္လို႔ဆိုခဲ့ပါတယ္။ အရာအားလံုးဟာ အစိုးရဝါဒၿဖန္႔<br />လက္တံေတြအၿဖစ္တည္ရိွခဲ့ပါတယ္။ တူနီးရွားသမၼတ ဘင္အလီ လက္ထက္မွာေတာ့ မီဒီယာေတြအေပၚ တင္းတင္းႀကပ္ႀကပ္ခ်ဳပ္ကိုင္<br />လာမႈဟာ ပိုမိုဆိုးဝါးလာခဲ့ပါတယ္။ တူနီးရွားေရဒီယိုန႔ဲရုပ္ၿမင္သံႀကား (၇) ၊ Canal 21 တို႔ဟာ အစိုးရရဲ႕သတင္း႒ာနေတြၿဖစ္ခဲ့တာမို႔ <br />အစိုးရအရာရိွေတြရဲ႕မိန္႔ခြန္းေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕အစည္းအေဝးမွတ္တမ္းေတြ၊ ခရီးသြားလာမႈေတြနဲ႔သာၿပည့္ႏွက္ေနခဲ့ပါတယ္။<br />၂၀၀၅-၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ေရဒီယို မိုဇိုင္းကြီး နဲ႔ ဇီတမ္မာ လို လြတ္လပ္တဲ့ အသံလႊင့္႒ာနေတြကို လႊင့္ထုတ္ခြင့္ေပးခဲ့ေပမဲ့ <br />လူငယ္ထုအတြက္ေၿဖေၿဖာ္ေရး၊ ဘာသာေရးေတြကလြဲလို႔ က်န္တဲ့အရာေတြကိုထုတ္လႊင့္ခြင့္မၿပဳခဲ့ပါဘူး။ လြတ္လပ္တဲ့လူမႈအဖြဲ႔<br />အစည္းေတြ၊ ေရွ႕ေနေတြ၊ ပညာတတ္ေတြနဲ႔အလုပ္သမားသမဂၢေတြအတြက္ေတာ့ အစိုးရအသံလႊင့္႒ာနေတြနဲ႔<br />လြတ္လပ္တဲ့ ပုဂၢလိက မီဒီယာေတြမွာ ေနရာမရိွခဲ့ပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႕အသံေတြေပ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />ႏိုင္ငံတကာသတင္းစာေတြၿဖစ္တဲ့ လီမြန္ဒီ နဲ႔ လီ ဖီဂါရို သတင္းစာေတြက စိုးရအရာရိွေတြရဲ႕ၿခစားမႈေတြ၊လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြ၊ <br />ဒီမိုကေရစီဆံုးရံႈးေနမႈေတြကို ေဖၚထုတ္ေရးသားဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့အခါတိုင္း၊ အစိုးရရဲ႕ဆင္ဆာၿဖတ္ေတာက္မႈ၊ ၿခိမ္းေၿခာက္မႈေတြကို ႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ သတင္းေထာက္ေတြ၊လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြဟာ အစိုးရရဲ႕အဓိက ပစ္မွတ္ေတြလိုၿဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />“ပံုသ႑န္အသစ္ မီဒီယာေတြဟာ တူနီးရွားႏိုင္ငံအေၿပာင္းအလဲမွာ အဓိကေနရာကေန ပါဝင္ေနခဲ့တယ္။<br />ဘြဲ႔လြန္ေက်ာင္းသားတေယာက္ၿဖစ္တဲ့ မိုဟာမက္အဇစ္ ကိုယ့္ဘာသာမီးရိႈ႕ဆႏၵၿပတဲ့ သတင္းသာမက ႏွစ္ပတ္လံုးလံုး<br />တႏိုင္ငံလံုးမွာၿဖစ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးမၿငိမ္သက္မႈေတြကို တူနီးရွားအစိုးရဟာ ဘာတခုမွထုတ္ေဖၚမေၿပာႀကားခ့ဲဘူး။ <br />လူထုဟာ လူမႈကြန္ယက္ေတြၿဖစ္တဲ့ ေဖ့ဘြတ္ န႔ဲ တြစ္တာကို အသံုးၿပဳၿပီး မိုဟာမက္အဇစ္အေႀကာင္းဖြင့္ခ်လိုက္ႀကတဲ့အခါ ၿမိဳ႕ေတာ္တူးနစ္အပါအဝင္၊ဂ်န္ေဒါင္ဘာ၊ ဟာမန္မက္၊ ဘိုင္ဇာတီ လို႔ၿမိဳ႕ေတြအထိ ဆႏၵၿပပြဲေတြကူးစက္ၿပန္႔ပြားသြားခဲ့တယ္။<br />တကယ္ေတာ့၊လူထုမီဒီယာေတြရဲ႕ ထိေရာက္တဲ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ႏွစ္ခုကိုအထင္အရွားေတြ႔ရတယ္။ <br />ပထမ တခုကေတာ့ အဆက္အသြယ္ၿဖတ္ေတာက္ခံေနရတဲ့ အသံေတြ၊ အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာလူထုနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးၿပီး၊ လႈပ္ရွားမႈအဟုန္ကို ထိန္းသိမ္းေပးထားၿခင္းၿဖစ္တယ္။ဒုတိယ တခုကေတာ့ အၿဖစ္အပ်က္ေတြအေပၚမွာ ရႈၿမင္သံုးသပ္<br />ေဝဖန္မႈေပးႀကတဲ့လူထုရဲ႕သေဘာထားေတြကို လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအၿဖစ္ေကာက္ယူၿပီး၊ ကစားပြဲစည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကိုလိုအပ္သလို<br />ေၿပာင္းလဲၿဖည့္စြက္ၿခင္းၿဖစ္တယ္”<br />တူနီးရွားအာဏာရွင္ ဘင္အလီက ကလည္း အစိုးရသတင္း႒ာနေတြနဲ႔အၿပိဳင္ အားၿပိဳင္ထုတ္လႊင့္မဲ့လူထုမီဒီယာေတြရဲ႕စြမ္းအားကို <br />စတင္သေဘာေပါက္လာတာေႀကာင့္ ကစားပြဲကိုေၿပာင္းပစ္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ <br />တူနီးရွား ဒိုင္နာေငြ (၅) ဘီလွ်ံဖိုးကုန္က်မဲ့ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔အတူ၊ အလုပ္အကိုင္ သံုးသိန္းေက်ာ္ဖန္တီးေပးပါမယ္။ မီဒီယာေတြမွာ လြတ္လပ္စြာေၿပာဆိုထုတ္ေဖၚခြင့္၊ အင္တာနက္သံုးစြဲမႈအေပၚတင္းႀကပ္ထားတာေတြကို ၿပင္ဆင္ေလ်ာ့ေပါ့ေပးပါမယ္လို႔ ဂတိေပးခဲ့ပါတယ္။<br /><br />“ မရေတာ့ဘူးေလ။ အႏွစ္ (၅၀) ေက်ာ္သတင္းအေမွာင္ခ်ထားမႈထဲမွာေနထိုင္ခဲ့ရတဲ့သူေတြအပါအဝင္၊မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြဟာ <br />လူမႈဆက္သြယ္ေရးမီဒီယာေတြကို အရိွန္ၿမင့္အသံုးခ်ခဲ့ႀကတယ္။ ဘေလာက္ေတြနဲ႔ ေဖ့ဘြတ္ေတြကတဆင့္<br /> “ သမၼတေရ- မင္းရဲ႕လူေတြကေတာ့ သူတို႔ဘာသာမီးရိႈ႕သတ္ေသေနႀကၿပီ” ဆိုၿပီး တူနီးရွားလံုၿခံဳေရးစစ္သားေတြရဲ႕ပံုကို <br />မီးေလာင္ေနတဲ့ၿမင္ကြင္းေတြထဲမွာ ပံုေဖၚၿပခဲ့ႀကသလို၊ “ညေန (၄) နာရီမွာ ဆႏၵၿပႀကမယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ခမ္းမေရွ႕မွာ စုႀကပါ” ဆိုတဲ့ အခ်က္ေပးသံေတြကိုလည္းအစီအစဥ္က်က်ၿပဳလုပ္ခဲ့ႀကတယ္။ လူေတြစိတ္အဝင္စားဆံုးအရာတခုကေတာ့ အသက္(၂၂) ႏွစ္<br />အရြယ္ ရက္ပ္အဆိုေတာ္ ဟာမန္ဒါဘင္အမ္မာရဲ႕ ပို႔စ္တခုပဲဗ်။ သူ က ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူတခ်ိဳ႕ကို ဦးေဆာင္ၿပီး <br />တူနီးရွားအာဏာပိုင္ေတြဆီ သြားေရာက္အဖမ္းခံတယ္။ သူတို႔နဲ႔တူနီးရွားစစ္တပ္အေၿခအတင္ေၿပာတဲ့စကားေတြ၊ <br />ေသြးထြက္သံယိုၿဖစ္တဲ့အရာေတြကို သူ႔ရဲ႕ဘေလာက္မွာ ဗီဒီယိုကလစ္လုပ္ၿပီး ပို႔ခိုင္းလိုက္တယ္။ <br />သူတို႔ရဲ႕သတၱိရိွရိွစိန္ေခၚမႈေတြဟာ လူထုဆႏၵၿပပြဲေတြကို အရိွန္ၿမွင့္ေပးသလို ၿဖစ္ခဲ့တယ္”<br /><br />တကယ္ေတာ့ တူနီးရွား လူထုမီဒီယာေတြရဲ႕အေရးပါမႈကို သိနားလည္ေနတဲ့ႏိုင္ငံတကာအသံလႊင့္႒ာနေတြထဲမွာ <br />အယ္ဂ်ာဇီးယားရုပ္သံ က အဓိကပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။ တူနီးရွားလူမႈကြန္ယက္ေတြၿဖစ္တဲ့ေဖ့ဘြတ္နဲ႔တြစ္တာဆီက သတင္းေတြ၊<br />အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို မွီၿငမ္းၿပီး သူ႔ရဲ႕အသံလႊင့္႒ာနကတဆင့္ ႏိုင္ငံတကာကိုမိတ္ဆက္ေပးခဲ့တာေႀကာင့္ တူနီးရွားဒီမိုကေရစီေရး<br />လႈပ္ရွားမႈအတိုင္း ပံုေဖၚႀကမဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။ အာရပ္ကမၻာက အာဏာရွင္ေတြဟာ ထိတ္လန္႔စိုးရိမ္ခဲ့ပါတယ္။<br />“ လမ္းမေပၚမွာ အာဏာရွင္ရဲ႕ဖိႏွိပ္ေရးလက္တံေတြကို လူထုကထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေနခဲ့ႀကသလို၊<br />အစိုးရနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူ ကြန္ၿပဴတာ ပရိုဂရမ္မာေတြရဲ႕အားၿပိဳင္မႈ ဆိုင္ဘာစစ္ပြဲေတြကလည္း ၿပင္းထန္ေနခဲ့တယ္။ <br />အစိုးရက တက္ႀကြလႈပ္ရွားသူတေယာက္တေယာက္ရဲ႕ကြန္ၿပဴတာကိုအင္တာနက္ကတဆင့္ ေၿခရာခံလိုက္မိသြားၿပီဆိုရင္ <br />ကြန္ၿပဴတာအားလံုးရဲ႕မ်က္ႏွာၿပင္မွာ အန္မာ-၄၀၄ ဆိုတ့ဲ အစိုးရရဲ႕အင္တာနက္ဆင္ဆာနံမည္တခုေပၚလာၿပီး က်န္တဲ့သူေတြကို သတိေပး<br />လိုက္တယ္။ ေနာက္-ဆက္တိုက္ဆိုသလို၊ အစိုးရဝက္ဆိုက္ေတြကို စံနစ္တက်ၿပန္တိုက္ခိုက္ႀကတယ္။<br />တူနီးရွားအစိုးရဝက္ဆိုက္ေတြဆီမွာ “အစိုးရသို႔အိပ္ဖြင့္ေပးစာ” စာေတြဆက္တိုက္ေနရာယူလာတဲ့အခါမွာေတာ့ အာဏာရွင္ဘင္အလီဟာ <br />လူထုသတင္းကြန္ယက္ေတြရဲ႕စြမ္းအားကိုခုခံႏိုင္စြမ္းမရိွေတာ့ပါဘူး။အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္းမွာလည္း ေယာက္ယက္ခပ္ရႈပ္ေထြး<br />ေနတာေႀကာင့္ ႏိုင္ငံကေနထြက္ေၿပးခဲ့ရပါေတာ့တယ္။<br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />လူထုမီဒီယာေတြဟာ အက်ိဳးၿဖစ္ထြန္းမႈအခ်က္(၂)ခ်က္ကိုေပးစြမ္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ <br />သတင္းၿဖစ္ရပ္မွန္ေတြကိုမိမိလူထုသာမက ႏိုင္ငံတကာကသိရိွလာၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈကိုဆက္လက္အသက္ဝင္ေနဖို႔ၿဖစ္တယ္။<br />လူထုရဲ႕ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္ေတြကိုသံုးသပ္၊လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအၿဖစ္ေဆာင္ရြက္ခါ ကစားပြဲကိုေၿပာင္းလဲပစ္ဖို႔ၿဖစ္ပါတယ္။ <br />လူထုေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္က လူမႈဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြကိုက်ယ္က်ယ္ၿပန္႔ၿပန္႔ဖြဲ႕ခ်င္ေနသလို၊<br /> ေသာတရွင္တို႔လည္းကစားပြဲကိုေၿပာင္းလဲပစ္ႏိုင္ႀကပါေစ။<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-3625499792858091545?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-66596571861161895582011-01-18T17:30:00.000-08:002011-01-18T17:31:56.399-08:00(၂၀၀၁ ) အာဖကန္နစၥတန္စစ္ပြဲနဲ႔ (၂၀၀၃) အီရတ္စစ္ပြဲေတြဆီမွာ လူေတြရဲ႕အာရံုေတြအားလံုးလိုက္ပါသြားႀကတယ္။ <br /> “လူေတြက သမိုင္းေတြကို မေထမဲ့ၿမင္ၿဖတ္ေနႀကတာဗ်။ ခုေတာ့ ကိုဆိုဗိုမွာၿဖစ္ခဲ့တဲ့ ေႀကကြဲစရာအၿဖစ္ဆိုးေတြ၊ ေဘာ့စနီးယား-ဟာဇီဂိုးဗီးနားစစ္ပြဲ ရဲ႕ ေသြးပ်က္ဘြယ္နာက်င္မႈေတြ၊ ရဝမ္ဒါရဲ႕သေစၦရိပ္ေတြကို ဘယ္သူမွ အေလးအနက္မေၿပာႀကေတာ့ဘူးေလ” လို႔ ေဘာ့စနီးယားေခါင္းေဆာင္တေယာက္က ညီးတြားခဲ့ဘူးပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေဘာလ္ကန္ေဒသဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ (၃) ႏွစ္ေလာက္ ကစၿပီး အခ်ိန္မေရြးထေပါက္ကြဲႏိုင္တဲ့ မီးေတာင္တလံုးၿဖစ္ေနခဲ့တယ္ဆိုတာကို ဥေရာပသမဂၢနဲ႔အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စု တို႔ဟာ ရိပ္စားမိေနခဲ့ေပမဲ့ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ စစ္ပြဲႀကီးႏွစ္ခုႀကားမွာပဲ အသဲအသန္ရွင္သန္ေနခဲ့ရပါတယ္။” <br /><br /><a title="View Bosnia and Herzegovina.new on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/47143235/Bosnia-and-Herzegovina-new" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Bosnia and Herzegovina.new</a> <object id="doc_863819334019817" name="doc_863819334019817" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=47143235&access_key=key-27pf2w2y5e622423am8c&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_863819334019817" name="doc_863819334019817" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=47143235&access_key=key-27pf2w2y5e622423am8c&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-6659657186116189558?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-34812646113592761342011-01-11T16:22:00.000-08:002011-01-12T01:44:05.673-08:00ဝီကီလိ သတင္းေပါက္ႀကားမႈေတြဟာ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုသာမက၊ အာဖရိက အာဏာရွင္ ေရာဘတ္မူဂါဘီအပါအဝင္၊<br />အာရပ္ကမၻာ ကို လည္းစိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ေစတယ္။ “ ေရာဘတ္မူဂါဘီ ရဲ႕ အမ်ိဳးသမီး၊ “ဂေရ႕စ္ မူဂါဘီ” ဟာ ဇင္ဘာေဘြႏိုင္ငံတြင္းမွာရိွတဲ့ စိန္တြင္းေတြဆီက အက်ိဳးအၿမတ္ေဝစုရွယ္ယာေတြရေနတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္း အခ်က္အလက္ေတြကိုလည္း ေဖါက္ခ် ေဝဖန္ခဲ့ႀကတယ္။ ဂေရ႕စ္မူဂါဘီကလည္း ဝီကီလိ သတင္းဝက္ဆိုဒ္ပိုင္ရွင္ကို <br /> ဂုဏ္သိကၡာ နစ္နာေႀကးအတြက္ ေဒၚလာ(၁၅)သန္း ေရာ္ေႀကးေပးရမယ္လို႔တရားစြဲဆိုတယ္။ <br /><a title="View Tunisia Politial Crisis on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/46687455/Tunisia-Politial-Crisis" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Tunisia Politial Crisis</a> <object id="doc_932716119128551" name="doc_932716119128551" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=46687455&access_key=key-38ct7haadyumc8q7j5y&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_932716119128551" name="doc_932716119128551" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=46687455&access_key=key-38ct7haadyumc8q7j5y&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-3481264611359276134?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-71404127568091730752011-01-04T16:48:00.000-08:002011-01-04T16:55:08.211-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TSPBVKQG9GI/AAAAAAAAA_I/7sVx4glB3yM/s1600/dictators.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 217px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TSPBVKQG9GI/AAAAAAAAA_I/7sVx4glB3yM/s320/dictators.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558498934378656866" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br />ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုႀကီးၿပိဳကြဲသြားတဲ့အေႀကာင္းကိုေၿပာခဲ့ႀကတယ္။ ေဂၚဗာေခ်ာ့ရဲ႕ စီးပြားေရးပံုသ႑န္ၿပန္လည္တည္ေဆာက္မႈ <br />(ပယ္ရီစတိြဳက္ဂါ) နဲ႔ ပြင့္လင္းမႈ ( ဂလက္စေနာ့)အေႀကာင္းေတြကိုေဆြးေႏြးႀကတယ္။ ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယား၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊<br />ယူကရိန္း နဲ႔ ဆားဗီးယားႏိုင္ငံေတြဆီက အေရာင္ေတာ္လွန္ေရးေတြအေႀကာင္း၊အားတက္ဘြယ္ေကာင္းတဲ့ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ<br />လိႈင္းေတြအေႀကာင္းေလ့လာခဲ့ႀကတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔တေတြ အခ်က္ (၄) ခ်က္ကို ဆက္လက္ ေမးခြန္းထုတ္ဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။<br /><br />(၁) တခါတံုးက ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုဦးေဆာင္တဲ့ ဝါေဆာသေဘာတူညီမႈအဖြဲ႔ဝင္ ႏိုင္ငံေဟာင္း အားလံုးနီးပါးဟာ ဘာေႀကာင့္ <br /> ေၿမာက္အတၱလန္တိတ္သေဘာတူညီမႈ ( NATO) အဖြဲ႕ထဲကိုဝင္ေရာက္ပူးေပါင္းခဲ့သလဲ။ <br /><br />(၂) အေရွ႕ဥေရာပႏိုင္ငံေတြႀကားက စစ္ေရးတည္ေဆာက္မႈန႔ဲ အနာဂတ္ဥေရာပလံုၿခံဳေရးရဲ႕အဓိကၿပႆနာေတြက ဘာေတြလဲ။<br /><br />(၃) ရုရွားၿပည္ေထာင္စု က ဦးေဆာင္ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဓနသဟာယႏိုင္ငံေတြ၊ ၿပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံမ်ား ( Union States) နဲ႔ <br /> သူတို႔ႀကားက ပဋိပကၡသစ္ေတြ၊ မဟာမိတ္ဖြဲ႔စည္းမႈအသစ္ေတြ၊ စီးပြားေရးဆက္ႏြယ္မႈအသစ္ေတြရဲ႕အက်ိဳးဆက္ေႀကာင့္ ၿဖစ္ေပၚ<br /> ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းသစ္ေတြက ဘာေတြလဲ။ <br /><br />(၄) အေရာင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ ကို ၿပည္လည္အႏိုင္ရလိုက္တဲ့ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ၊ သမိုင္းလမ္းေႀကာင္းေၿပာင္းမႈေတြ က ဘာေႀကာင့္ၿဖစ္ေပၚခဲ့သလဲ။<br /><br /><span id="fullpost"><br />အထက္ပါအခ်က္ (၄) ခ်က္ကို ႀကိဳတင္စဥ္းစားထားေစခ်င္ပါတယ္။ တခ်က္ၿခင္းဆီကို ဆြဲထုတ္မေဆြးေႏြးခင္ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံ က ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကို တင္ၿပပါရေစ။<br /><br /><br /><strong> ႀကည့္မွန္တခ်ပ္ေအာက္က အလင္းစက္မ်ား</strong><br /><br />“က်ေနာ္တို႔အခန္းထဲက မီးေတြကို ခဏေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္မွိတ္ပစ္လိုက္ႀကပါစု႔ိ၊ ၿပီးရင္ ၿပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚမွာ <br />ဖေယာင္းတိုင္မီးေလးကိုထြန္းညွိလိုက္ပါ။ က်ေနာ္တို႔ေနထိုင္တဲ့ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံအေႀကာင္းစိတ္ကူးႀကည့္သင့္တာေပါ့။ <br />မဲေမွာင္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ေတြနဲ႔ အလင္းတစက္ေရာက္မလာႏိုင္တဲ့ ၿပတင္းေပါက္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္မီးေရာင္ေလးေတြ--- အဲ့ဒီပံုရိပ္ေတြက စၿပီးစဥ္းစားႀကည့္ႀကမယ္။ ဒါေတြဟာ ႀကည့္မွန္တခုလိုၿဖစ္လာၿပီး <br /> ေအာ္--က်ေနာ္တို႔လို လြတ္ေၿမာက္ခ်င္တဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးပါလား လို႔ သေဘာေပါက္လာလိမ့္မယ္”<br /><br />(၁)<br />၁၉၈၀-၁၉၉၀ ကာလေတြဆိုတာ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံအတြက္ ယိမ္းထိုးလႈပ္ခါေနတဲ့ သကၠရာဇ္ေတြၿဖစ္တယ္။<br />သစ္ေတာအုပ္ေတြထဲမွာ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ၿမွဳပ္ႏွံထားတဲ့လူေသအေလာင္းေတြကို ရွာေဖြတူးေဖၚရခဲ့သလို၊ <br />ကိုယ့္ကံႀကမၼာကို ကိုယ္ဖန္တီးႏို္င္ခြင့္ဆိုတဲ့အသံေတြကလည္း လူတိုင္းပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေရပန္းစားေနတဲ့ စကားလံုးေတြၿဖစ္တယ္။<br /> “မင့္စ္က္ ၿမိဳ႕အနီးက ရြာတရြာမွာ၊ လူေသအေၿမာက္အမ်ားၿမွဳပ္ႏွံထားတဲ့ သၿခိ ၤဳင္းေတြကို တူးေဖၚေတြ႔ရိွခဲ့တယ္။ <br />၁၉၃၇-၄၁ အတြင္းက ရုရွားတပ္နီေတာ္ဟာ သူတို႔ရဲ႕ဘဲလားရူးစ္ၿပည္သူေတြကို မ်ိဳးၿဖဳတ္သတ္ၿဖတ္ခဲ့တယ္” တဲ့။ <br />ခရူးေရွာ့ေၿပာခဲ့ဘူးတဲ့ “ ရွရွားစကားၿမန္ၿမန္ေၿပာႏိုင္ေလေလ ကြန္ၿမဴနစ္စံနစ္ၿမန္ၿမန္ေအာင္ပြဲခံေလ” ဆိုတဲ့ ဆိုဗီယက္အၿဖစ္<br />သြပ္သြင္းမႈေတြကို ၿပန္လည္စဥ္းစားခဲ့ႀကတယ္။ ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုႀကီးအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးရႈပ္ေထြးမႈေတြက တစထက္တစ<br />ၿပင္းထန္လာေနသလို၊ စီးပြားေရးခြ်တ္ၿခံဳက်မႈေတြက တႏိုင္ငံၿပီးတႏိုင္ငံ ရုိုက္ခပ္ၿပိဳက်ေနၿပီ။ ဒီလိုၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေၿခအေနေအာက္မွာ ေတာေႀကာင္ေတြကလည္း အုပ္စုဖြဲ႔ေနတယ္။ <br />စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ေအာက္က ႏိုင္ငံတခုမွာ လူကုန္ကူးတဲ့အလုပ္၊ မူးယစ္ေဆးဝါးေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားခဲ့တဲ့အလုပ္ကို အခြင့္ေကာင္းအၿဖစ္ <br />အသံုးခ်ေနတဲ့ မာဖီးယားဂိုဏ္းေတြကလည္းေနရာအႏွံ႕၊ သိတ္မႀကာဘူး။ သူတို႔ရဲ႕လက္တံေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြကို <br />အိပ္ထဲထည့္ထားတဲ့အဆင့္ထိေရာက္လာႀကတယ္။ ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုႀကီး ၿပိဳကြဲသြားမဲ့ရက္မွာ အာဏာရလူတန္းစားသစ္ကို <br />ဘယ္လိုစဝင္ၿပီး ဘယ္လိုခ်ဳပ္ကိုင္ရမယ္ဆိုတာကို သိေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဘဝမွာ ကိုယ့္ကံႀကမၼာကို ကိုယ္ဘာသာ<br />ဖန္တီးႏိုင္ခြင့္ဆိုတာ တကယ္ရိွခဲ့ရဲ႕လား။ အင္ပါယာတခုၿပီးတခု၊ စစ္ႀကီးတခုၿပီးတခု၊အားၿပိဳင္မႈအရိပ္ေတြတခုၿပီးတခု <br />က်ေရာက္ေနတဲ့ ဥေရာပမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔လို ႏိုင္ငံငယ္ေတြဆိုတာ စစ္တုဘုရင္ခံုေပၚက ပြန္း တေကာင္ထက္မပိုဘူး။<br /><br /> (၂)<br /><br />တကယ္ေတာ့ ဘဲလားရူးစ္ဆိုတာ “ဘယ္လုိရွရွား” ( Belorussia) လို႔ေခၚတဲ့ ရုရွားၿဖဴေတြၿဖစ္တယ္။ ေမာ္ဒန္သမိုင္းကိုၿပန္ေကာက္ႀကည့္ရင္ ၁၉၁၈ မွာ လြတ္လပ္တဲ့ ဘဲလားရူးစ္ၿပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံကိုတည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သိတ္မႀကာခင္မွာပဲ ပိုလန္ နဲ႔ ဆိုဗီယက္ေတြ စစ္ပြဲစတင္ခဲ့တယ္။ စစ္ပြဲထဲမွာ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံတခုလံုး<br />ဆုတ္ၿပတ္ေႀကမြခဲ့ရတယ္။ ၁၉၂၁ မွာ ပိုလန္-ဆိုဗီယက္ စစ္ပြဲအၿပီးမွာ ဆိုဗီယက္ေတြနဲ႔ ပိုလန္ႏိုင္ငံတို႔က ဘဲလာရူးစ္ႏိုင္ငံ ကို ႏွစ္ပိုင္းခြဲသိမ္းပိုက္လိုက္ႀကတယ္။ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲအေရွ႕ဥေရာပမွာ ဂ်ာမဏီ ရဲ႕ နယ္ခ်ဲ႕သိမ္းပိုက္မႈေတြက တၿဖည္းၿဖည္း<br />စတင္လာၿပီ။ ၁၉၃၉ မွာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ရဲ႕ ပိုလန္ႏိုင္ငံကို ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္သိမ္းပုိက္မႈ၊ ၁၉၄၁ မွာ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ ကို ဝင္ေရာက္<br />တိုက္ခိုက္မႈတို႔ေႀကာင့္ ဆိုဗီယက္ေတြလည္း ဖက္ဆစ္ဂ်ာမဏီရဲ႕နယ္ခ်ဲ႕က်ဴးေက်ာ္မႈကို ရိုက္ခ်ိဳးတားဆီးၿဖစ္ဖုိ႔ႀကိဳးစားႀကတယ္။<br /> ဒုတိယကမၻာစစ္စတင္ၿဖစ္ပြားခဲ့တယ္။ ဘဲလားရူးစ္ ႏိုင္ငံဟာ အႀကမ္းတမ္းအရက္စက္ဆံုးစစ္ပြဲရဲ႕အလယ္မွာရိွေနခဲ့တယ္။ ဂ်ာမန္ဖက္ဆစ္ေတြက ဘဲလာရူးစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ၿမိဳ႕ေပါင္း (၂၉၀) အနက္ (၂၀၉) ၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးသြားခဲ့တယ္။ ၿပည္သူ ႏွစ္သန္းနဲ႔<br />သံုးသန္းအႀကားေသဆံုးခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံလူဦးေရရဲ႕ သံုးပံုတပံုနီးပါး အသက္ေပးလို္က္ရၿခင္းၿဖစ္တယ္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီးမွာေတာ့ <br /> ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စု နဲ႔ အတူ ကုလသမဂၢကိုစတင္တည္ေထာင္တဲ့ (၅၁) ႏိုင္ငံအနက္ တႏိုင္ငံၿဖစ္လာခဲ့တယ္။<br /><br />(၃)<br />အင္ပါယာေတြၿပိဳကြဲၿပီးရင္ ဘာေတြဆက္ၿဖစ္လာအံုးမလဲ ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္မႈတဝက္၊ စိုးရိမ္မႈတဝက္ ေရာေထြးေနတဲ့အရာေတြက <br />အခုမွစခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ေအာ္တိုမန္အင္ပါယာလက္ေအာက္မွာ က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ ဆားဗီးယား၊ရိုေမးနီးရား ေတြရဲ႕လြတ္လပ္ေရးေတြကို<br /> ဘယ္သူကူညီခဲ့သလဲ။ ၁၉၁၇ ကာလေလာက္တံုးက ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊ ယူကရိန္းႏိုင္ငံေတြမွာ ဘာေတြၿဖစ္ခဲ့သလဲ။ <br />ရုရွားအင္ပါယာၿပိဳကြဲအၿပီးေၿပာင္းလဲသြားတ့ဲ အေရွ႕ဥေရာပရဲ႕ေၿမပံုေတြ၊ နာဇီဂ်ာမဏီရဲ႕ေၿပာင္ေၿပာင္တင္းတင္းက်ဴးေက်ာ္မႈေတြ <br />------ေဘာ္လ္ရွီဗစ္ကြန္ၿမဴနစ္ေတြရဲ႕အခန္းက႑က ၂၀ ရာစု ဥေရာပႏိုင္ငံေရးကစားပြဲမွာ ဘယ္လိုအေရးပါခဲ့သလဲ။<br />တကယ္လို႔ ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုႀကီးၿပိဳကြဲသြားၿပီဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ရမဲ့လြတ္လပ္ေရးဆိုတာကေရာ၊ ေရရွည္တည္ၿမဲႏိုင္ပါ့မလား။<br /><br />အထက္ပါေမးခြန္းေတြဟာ ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုဆီက မႀကာခင္ကြဲထြက္လာမဲ့ ႏိုင္ငံ (၁၅) ႏိုင္ငံရဲ႕ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြႀကားမွာ<br /> ၿငင္းခုန္ေနႀကတဲ့အရာေတြၿဖစ္တယ္။ ၁၉၉၁ မွာ ဆုိဗီယက္ကြန္ၿမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္သစ္ၿဖစ္လာမဲ့ ယဲ့ဆင္တေယာက္၊ ဘဲလူးရွား ႏိုင္ငံ<br />ဆီကိုေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံေလွ်ာက္လွမ္းေတာ့မဲ့ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေရးခရီးႀကမ္းအတြက္ေဆြးေႏြးခ့ဲတယ္။<br /><br />(၄) <br />ဘဲလားရူစ္းသမၼတ အလက္ဇန္းဒါး လူကာရွန္ကို ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံၿခားေရးဝန္ႀကီးေဟာင္း ကြန္ဒိုလီဇာရြိဳက္စ္ က<br /> “ ဥေရာပရဲ႕ေနာက္ဆံုးအာဏာရွင္” အၿဖစ္ အမည္ေပးေဝဖန္ခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုက အလက္ဇန္းဒါး လူကာရွန္ကို ကို ေဒါသထြက္စိတ္ဆိုးေနတာက သဘာဝက်ပါတယ္။ “လူကာရွန္ကို” ရဲ႕ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံမွာ လီနင္ရဲ႕ရုပ္ထု၊ ေကဂ်ီဘီေထာက္လွမ္းေရး၊<br />အေမရိကန္ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြက အၿမစ္တြယ္ေနသလို၊ အေမရိကန္သမၼတ ဘီလ္ကလင္တန္က ကိုဆိုဗို ကို ဗံုးႀကဲေတာ့မယ္ဆိုတာကို ႀကိဳတင္သတင္းရေနတဲ့ “လူကာရွန္ကို” ဟာ “ဆားဗီးယားေခါင္းေဆာင္ မီလိုဆီဗစ္ အေနနဲ႔<br />ရုရွားနဲ႔ ဘဲလားရူးစ္-ရုရွား ၿပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံေတြဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ၿပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံတခု ဆီကိုလာေရာက္ပူးေပါင္းသင့္တယ္” လို႔ အႀကံေပးခဲ့တယ္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တံုးကလည္း ဆဒမ္ဟူစိန္ ကိုလည္း သူ႔ႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္ယူဖို႔ကမ္းလွမ္းခဲ့တယ္။<br /> တကယ္ေတာ့ လူကာရန္ကို ဆိုတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ “ ဆလားဗစ္ စကားေၿပာသူေတြရဲ႕ၿပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံတခုကိုတည္ေထာင္ခ်င္သူတဦး<br />ၿဖစ္တယ္။ရုရွားေတြရဲ႕ဦးေဆာင္မႈကို ႏွစ္ႀကိဳက္သေဘာက်သူၿဖစ္တယ္။ ပထဝီဝင္အေနအထားရ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံဟာ စိတ္ကူးယဥ္လို႔မရဘူး လို႔ သေဘာေပါက္ေနတဲ့ သူဟာ ၊ ရုရွားႏိုင္ငံဆီက မွီခုိေနရတဲ့ ေလာင္စာစြမ္းအင္ေတြကို အၿမဲထည့္တြက္ စဥ္းစားေလ့ရိွတယ္။ လူကန္ရွန္ကို လက္ထက္မွာ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ၊ ပညာသင္ႀကားမႈ နဲ႔ လူေနမႈအဆင့္အတန္းေတြ<br />အားလံုးနီးပါးထြန္းကားခဲ့တယ္။ အေရွ႕ဥေရာပႏိုင္ငံေတြထဲမွာ လူမႈဖြံ႕ၿဖိဳးမားအၿမင့္မား အညႊန္းၿပကိန္းက႑န္းကို တည္ေထာင္ႏိုင္ခဲ့သူ<br />အၿဖစ္ လူသိမ်ားတယ္။ ဒါေပမဲ့ တဘက္မွာေတာ့ အာဏာကိုလက္မလႊတ္ခ်င္တာေတြ၊ ေရြးေကာက္ပြဲမဲလိမ္တာေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြကလည္း အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးသမားေတြႀကားမွာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ႀကားေနရတဲ့အရာေတြ<br />ၿဖစ္တယ္။ ဒီတပတ္လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ “အလက္ဇန္းဒါး လူကာရွန္ကို” ေအာက္မွာ<br />လြတ္ေၿမာက္ခ်င္သူေတြရဲ႕ဖန္တီးမႈေတြအေႀကာင္းေဆြးေႏြးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br /> “၁၉၉၁ ဒီဇင္ဘာ ၈ ရက္ေန႔မွာခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ ဘယ္လာဗားရွားသေဘာတူညီမႈ ( Belavezha Accords) ဆိုတာ <br /> ရုရွား၊ဘဲလာရူးစ္နဲ႕ယူကရိန္းသံုးႏိုင္ငံႀကားမွာခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့စာခ်ဳပ္တခုၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာတူညီမႈအရ ဆိုဗီယက္ယူနီယံတည္ေထာင္ခြင့္ကို<br />ေပးခဲ့တဲ့ ၁၉၂၂ သေဘာတူညီမႈစာခ်ဳပ္ကိုရႈတ္ခ်ခဲ့ၿပီး၊ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံ ကို လြတ္လပ္တဲ့အခ်ဳပ္အၿခာအာဏာပိုင္ႏိုင္ငံတခုအၿဖစ္ေႀကၿငာခဲ့တယ္။<br />တဘက္မွာေတာ့ ရုရွားၿပည္ေထာင္စုနဲ႔ဆက္လက္ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္မဲ့ လြတ္လပ္တဲ့ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ဓနသဟာယအဖြဲ႔အစည္းသစ္တခုကို<br />ဖြဲ႔စည္းခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုၿပိဳကြဲမႈသြားကို ခါးခါးသီးသီးဆန္႔က်င္လက္မခံသူတဦးရိွေနပါတယ္။ <br />သူကေတာ့ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံအၿမင့္ဆံုးအာဏာပိုင္ေကာင္စီရဲ႕ဒုတိယဥကၠ႒ၿဖစ္သူ “အလက္ဇန္းဒါး လူကာရွန္ကို” ဆိုသူၿဖစ္ပါတယ္။ <br />ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုၿပိဳကြဲသြားအၿပီး လြတ္လပ္တဲ့ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံအၿဖစ္တည္ေထာင္ခ့ဲႀကတဲ့အခါ၊ တိုင္းၿပည္ကို ၿခစားေနတဲ့<br />ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔မာဖီးယားဒုစရိုက္ဂိုဏ္းသမားေတြက ခ်ဳပ္ကိုင္လာေနတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို စိုးရိမ္ေနသူတဦးၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း လူကာရွန္ကို ဟာ ဘဲလားရူးပါလီမန္လက္ေအာက္မွာ ၿခစားမႈတိုက္ဖ်က္ေရးေကာ္မတီကိုဖြဲ႔စည္းလိုက္ၿပီး၊<br /> ဥကၠ႒အၿဖစ္တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ <br /> “အလက္ဇန္းဒါး လူကာရွန္ကို က သူ႔လိုခ်င္တဲ့ႏိုင္ငံေရးပံုစံကိုတဆင့္ၿခင္းၿပန္အသက္သြင္းတယ္။ <br />ပါလီမန္ဥကၠ႒အပါအဝင္အရာရိွ (၇၀) ေက်ာ္ကိုၿခစားအက်င့္ပ်က္မႈနဲ႔စြပ္စြဲၿပီးပါလီမန္ကေန ႏႈတ္ထြက္သြားေအာင္ၿပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။<br /> ၁၉၉၄ မွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္လြတ္လပ္တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲေတြကို က်င္းပလိုက္တဲ့အခါ သူက လြတ္လပ္တဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားအၿဖစ္ဝင္ေရာက္<br />ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီး မာဖီးယားေတြကိုစစ္ဆင္ေရးဆင္ႏြဲအႏိုင္ယူပစ္မယ္ဆိုတဲ့ေႀကြးေႀကာ္သံကိုလႊင့္တင္လိုက္တယ္။ <br />ဒါေႀကာင့္လည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို မဲအၿပတ္အသတ္န႔ဲအႏိုင္ရလိုက္ၿပီး ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ပထမဆံုးသမၼတၿဖစ္လာခဲ့တယ္။ <br />သမၼတၿဖစ္လာအၿပီးမႀကာခင္၊ ရုရွားၿပည္ေထာင္စု ဒူးမားလႊတ္ေတာ္မွာမိန္႔ခြန္းေၿပာတဲ့အခါ “ဆလားဗစ္” စကားေၿပာသူေတြရဲ႕<br />ၿပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံဖြဲ႔စည္းဖို႔ အဆိုတင္သြင္းခ့ဲတယ္။”<br /> “အလက္ဇန္းဒါးလူကာရွန္ကို” ဟာ သူအာဏာရအၿပီးမႀကာခင္မွာ အေၿခခံဥပေဒကိုၿပင္ဆင္ေရးဆြဲဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တာေႀကာင့္<br /> ပါလီမန္အဖြဲ႔ဝင္ ၁၉၉ ေယာက္အနက္ (၇၀)ေက်ာ္က သူ႔ကိုတရားစြဲဆိုဖို႔ၿပင္ဆင္လိုက္ႀကပါတယ္။ လူကာရွန္ကို ကလည္း<br />လက္ဦးမႈရယူလိုက္ပါတယ္။ ပါလီမန္ေဟာင္းကိုၿပန္လည္မြမ္းမံရမယ္ဆိုၿပီး ဖ်က္သိမ္းပစ္လိုက္ကာ သူ႕ကိုသစၥာရိွမဲ့သူေတြကို ရာထူးဆြဲတင္ေပးလိုက္ၿပီးပါလီမန္သစ္ဆီမွာညီလာခံေခၚယူခဲ့တယ္။ သမၼတပါဝါကို ပိုမိုရရိွေအာင္ဖန္တီးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ လူထုဆႏၵခံယူပြဲေတြက်င္းပၿပီးသူ႔ရဲ႕ဆႏၵကိုေထာက္ခံခိုင္းခဲ့တာေႀကာင့္တရားစြဲဆိုမဲ့ပါလီမန္အဖြဲ႔ဝင္ေတြလည္း ပါလီမန္<br />အေဆာက္အဦေဟာင္းနဲ႔အတူေနရာေပ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။<br />“ ၁၉၉၈ မွာ ဘဲလားရူးစ္ေငြေႀကးတန္ဘိုးကထိုးက်လာတယ္။ လူကာရွန္ကို က အေနာက္အုပ္စုရဲ႕ႀကံစည္မႈလို႔စြပ္စြဲၿပီး၊ <br />အမ်ိဳးသားဘဏ္ေတြကိုထိန္းခ်ဳပ္လာခဲ့တယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္မင့္န္စ္ အနီးမွာတည္ရိွတဲ့ ဒရာဇီဒီအေဆာက္အဦ ဆီက သံတမန္ေတြအားလံုးကို<br />ႏွင္ထုတ္ပစ္လိုက္ၿပီးေနရာသစ္တခုမွာသြားေနႀကဖို႔အမိန္႔ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း ဥေရာပသမဂၢနဲ႔ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုက လူကာရွန္ကို ကို ခရီးသြားလာေရးဗီဇာေတြပိတ္ပင္ပစ္ခဲ့တယ္။ လူကာရွန္ကို ကလည္း အေနာက္အုပ္စုဆန္႔က်င္ေရးကို ဆက္တိုက္လုပ္လာၿပီး ရုရွားေတြနဲ႔နီးစပ္ေအာင္ေနခဲ့တယ္”<br /><br />ရုရွားႏိုင္ငံမွ ဥေရာပသမဂၢႏိုင္ငံေတြဆီတင္ပို႔ေရာင္းခ်တဲ့ေရနံပိုက္လိုင္းေတြဟာဘဲလားရူးစ္ႏို္င္ငံဆီကေနၿဖတ္ၿပီးလာတာေႀကာင့္ <br />လူကာရွန္ကိုရဲ႕ၿပဳမူပံုေတြဟာအေနာက္အုပ္စုအတြက္ စိုးရိမ္စရာတခုလိုၿဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အေနာက္အုပ္စုနဲ႔ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့<br />ၿပႆနာေတြကိုက်ားကုပ္က်ားခဲရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ “လူကာရွန္ကို” ကလည္း သူ႔ရဲ႕အာဏာကိုေရရွည္တည္ၿမဲဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။<br />၂၀၀၁ ခုႏွစ္ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲကို ဒုတိယအႀကိမ္အႏိုင္ရလိုက္တယ္။ သံုးႏွစ္အႀကာမွာ လူထုဆႏၵေခၚယူက်င္းပခဲ့ၿပီး <br />သမၼတသက္တမ္းကိုအကန္႔အသတ္မရိွေရြးခ်ယ္ႏိုင္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေၿခခံဥပေဒကိုပင္ဆင္ေရးဆြဲလိုက္ၿပန္ပါတယ္။<br /><br />“လူကာရွန္ကို” လက္ထက္မွာ စီးပြားေရးၿပန္လည္တိုးတက္လာခဲ့ေပမဲ့သူ႔ရဲ႕အာဏာစြန္႔လႊတ္ခ်င္စိတ္မရိွမႈကိုသိလိုက္ရတဲ့၊ <br />အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာညီညြတ္ေသာ ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ေပါင္းစုကိုဖြဲ႔စည္းလိုက္ႀကၿပီး၊ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲ<br />ကုိယ္စားလွယ္အၿဖစ္ အလက္ဇန္းဒါး မင္လင္ကီယိဗ္ ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘဲလားရူးစ္အာဏာရွင္ လူကာရွန္ကိုက <br />“ သူ႔ကိုဆန္႔က်င္တဲ့သူေတြဟာ ဘဲတေကာင္လိုလည္လိမ္ခ်ိဳးခံရမယ္။ ဘဲလားရူစ္ႏိုင္ငံမွာ လိေမၼာ္ေရာင္၊ႏွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ<br />မေၿပာနဲ႔ ငွက္ေပ်ာသီးေတာ္လွန္ေရးေတာင္ ၿဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး” လို႔ ၿခိမ္းေၿခာက္ေၿပာဆိုလိုက္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲြမွာ <br />အတိုက္အခံေတြေနရာမရေအာင္ႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါတယ္။<br /><br />“၂၀၀၅ ခုႏွစ္ကစၿပီး လြတ္လပ္တဲ့ၿပဇာတ္ရံုေတြဟာ ေၿမေအာက္လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔အစည္းတခုလိုၿဖစ္လာတယ္။ <br />လူကာရွန္ကို လက္ထက္မွာ သူတို႔ကို ၿခီးေၿမွာက္တဲ့အရာေတြကလြဲလို႔ဘာမွ မရိွဘူး။ ဒါေႀကာင့္လူထုဖန္တီးထုတ္လုပ္တဲ့ ကပြဲရံုေတြတည္ရိွရမယ္။ တရားဝင္ေႀကာ္ၿငာတာမ်ိဳး မလုပ္ပဲ ကိုယ္ပိုင္တိုက္ခန္းေတြ၊ လူသိႏိုင္တဲ့အေဆာက္အဦေတြထဲမွာ <br />ကၿပခဲ့ႀကတယ္။ လူ ငါးေထာင္ေလာက္ထိတက္ေရာက္လာႀကတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအေႀကာင္းေတြမပါဝင္ေပမဲ့၊ စိတ္ဓါတ္က်မႈေတြ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသမႈေတြအေႀကာင္းတင္ၿပရင္း ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့အလွတရားေတြအေႀကာင္း ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ႀကတယ္။<br /> လူထုက တရားခံဘယ္သူလဲဆိုတာသိေနတယ္ေလ။”<br /><br />အတိုက္အခံေတြဟာ အေနာက္အုပ္စုကေၿမွာက္ေပးတဲ့သူေတြၿဖစ္တယ္လို႔စြပ္စြဲရင္း ၂၀၀၈ ပါလီမန္ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း <br />လူကာရွင္ကိုရဲ႕အာဏာရပါတီကသာ ဆက္လက္အႏိုင္ယူခဲ့ပါတယ္။ၿပဇာတ္ရံုေတြမွာ ေၿမေအာက္ပံုသက႑န္လို စုေဝးေနရံုတခုတည္းနဲ႔<br />မလံုေလာက္ဘူးဆိုတာကိုသိေနႀကတဲ့လူငယ္ေတြကလည္းလူထုႀကားမွာအစုအဖြဲ႔ေတြကိုအသြင္သ႑န္ေပါင္းစံုဖြဲ႕စည္းလာႀကတယ္။<br />၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာလည္း အစိုးရက မဲလိမ္တဲ့အတြက္ စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ေနတဲ့လူအုပ္ဟာ အစိုးရအေဆာက္အဦေတြကို<br />ဝင္ေရာက္သိမ္းပိုက္ဖို႔ႀကံစည္ခဲ့ႀကတယ္။ လူတေသာင္းေက်ာ္ကလည္း“လူကာရွင္ကို ထြက္သား” ဆိုတ့ဲေႀကြးေႀကာ္သံေတြနဲ႔အတူ<br />ခ်ီတက္ဆႏၵၿပႀကတယ္။ ဘဲလားရူးစ္ေကဂ်ီဘီေတြကလည္း သမၼတေရြးေကာက္ပြဲကိုယ္စားလွယ္ (၇) ေယာက္နဲ႔ဆႏၵၿပသူရာခ်ီၿပီး<br />ဖမ္းဆီးခဲ့တယ္။တသက္လံုးအာဏာဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္တဲ့ ဘဲလားရူးစ္အာဏာရွင္အတြက္ လူထုကလည္းလက္ေဆာင္တခုေပးဖို႔ၿပင္ဆင္<br />ခဲ့ႀကတယ္။ လစဥ္ (၁၆) ရက္ေၿမာက္ေန႔ေရာက္တိုင္း ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေတြ၊ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့သူေတြအတြက္<br />ေအာက္ေမ့သတိယပြဲေတြ ၿပဳလုပ္ႀကရင္းပိုမိုထိေရာက္တဲ့လႈပ္ရွားမႈကိုစဥ္းစားႀကတယ္။<br />ဒီလႈပ္ရွားမႈကို သိန္းခ်ီေနတဲ့ၿပည္သူလူထုက ပူးေပါင္းပါဝင္ခဲ့ႀကတယ္။<br /><br />“က်ေနာ္တို႔အခန္းထဲက မီးေတြကို ခဏေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္မွိတ္ပစ္လိုက္ႀကပါစု႔ိ၊<br /> ၿပီးရင္ ၿပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚမွာ ဖေယာင္းတိုင္မီးေလးကိုထြန္းညွိလိုက္ပါ။<br /> က်ေနာ္တို႔ေနထိုင္တဲ့ ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံအေႀကာင္းစိတ္ကူးႀကည့္သင့္တာေပါ့။ <br />မဲေမွာင္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ေတြနဲ႔ အလင္းတစက္မွေရာက္မလာႏိုင္တဲ့ၿပတင္းေပါက္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္မီးေရာင္ေလးေတြ--- <br /> အဲ့ဒီပံုရိပ္ေတြက စၿပီးစဥ္းစားႀကည့္ႀကမယ္။ ဒါေတြဟာ ႀကည့္မွန္တခုလိုၿဖစ္လာၿပီး <br /> ေအာ္--က်ေနာ္တို႔လို လြတ္ေၿမာက္ခ်င္တဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးပါလား လို႔ သေဘာေပါက္လာလိမ့္မယ္” တဲ့<br /><br />ေသာတရွင္တို႔ရဲ႕လြတ္ေၿမာက္ခ်င္တဲ့စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း အေမွာင္ထုနဲ႔အက်ဥ္းစခန္းေတြကိုရဲရဲတင္းတင္း ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ႀကပါေစ။<br /><br />ရည္ညႊန္း<br /><br /><strong>Grigory Ioffe ရဲ႕ Understanding the Belarus: How Western Foreign Policy miss the mark နဲ႔ <br /><br />ကုလသမဂၢရဲ႕ ၂၀၁၀ တင္ၿပခ်က္ ( http://hdr.undp.org/en/media/HDR_2010_EN_Table1.pdf) ပါ<br />အခ်ကိအလက္မ်ားကိုယူငင္သံုးစြဲပါတယ္</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-7140412756809173075?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-64618205581687780602011-01-03T23:07:00.000-08:002011-01-03T23:21:28.333-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TSLJFCw_AAI/AAAAAAAAA_A/lgipiQffpAs/s1600/shell.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 182px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TSLJFCw_AAI/AAAAAAAAA_A/lgipiQffpAs/s320/shell.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558225978607468546" /></a><br /><strong>ေဝးေခါင္ရဲ႕ကဗ်ာေဟာင္းေလးတပုဒ္၊ေဖ့ဘြတ္ခ္ေပၚမွာတက္လာလို႔ၿပန္တင္ေပးလိုက္တယ္။ကဗ်ာခ်စ္သူေတြ၊ခံစားတတ္မွာပါ။<br />ဟိန္းၿမတ္ေဇာ္၊ထက္တည္ၿမင့္၊စံၿငိမ္းဦး တို႔ရဲ႕ကဗ်ာေတြကိုလည္းဖတ္ခ်င္ပါေသးတယ္။</strong><div style="text-align:justify;"><br />ဘလိတ္ဓားလုိ စိတ္ယားစရာေနေရာင္မွာ<br />ေျမြလုိလူးလြန္႔တဲ့ အရိပ္<br />လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ခံစားရတဲ့ အဓိပၸာယ္က<br />ဟင္းလင္းျပင္ထဲ ပစ္ဖဲတစ္ခ်ပ္ လြင့္လုိ႔<br />အမွတ္ရစိတ္က........ ေၾကးမုံမွာ<br />နဂါးေငြ႔တန္းဆန္ဆန္ အစုိျပန္လာတယ္။ <br /><br />မာစီဒီးအစ၊ဆုိက္ကားအဆုံး<br />တ၀ုန္း၀ုန္း ငါ့ကုိေက်ာ္တက္သြားၾက<br />ငါ့ဘီးက အလင္းရဲ ႔ အလ်င္နဲ႔ ေနာက္ျပန္ဆုတ္လုိ႔<br />ေခြ်းနဲ႔ သံနဲ႔ မီးပြိဳင့္မွာ ငါ့နာရီက ေအးခဲလုိ႔။<br />ငါ့အခ်စ္ကုိ သူ ၾကားမသြားဘူး<br />သူသိတာ ခလုတ္ခုံ တေဂ်ာက္ေဂ်ာက္ ႏွိပ္ဖုိ႔<br />ၾကည့္ေလ…<br />“ရွင္က တိတ္ဆိတ္မႈ အတုံးအခဲႀကီးပဲ” တဲ့<br />ငါတုိ႔ခြဲခြာၾကေတာ့<br />သူ႔ကုိငါ ခရုခြံတစ္ခု ေပးလုိက္သလား<br />ခရုခြံတစ္ခုလုိ ငါက်န္ခဲ့သလား<br />မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ <br /><br /><span id="fullpost">မျဖစ္ခ်င္ဘူး<br /> ဘီလ္ဂိတ္ေရာ၊ဘီလ္ကလင္တန္ေရာ မျဖစ္ခ်င္ဘူး<br />သစ္ရြက္ေတြကုိပဲ အားက်တယ္<br />သူတုိ႔ ရွင္ေနတုန္း အသံမထြက္ဘူး<br />သူတုိ႔ေသေတာ့ ေျမၾသဇာျဖစ္တယ္ ။<br />အိမ္ေရာက္ေတာ့ ငါတစ္ေယာက္တည္း<br /> ေခါင္းအုံးေပၚက မုိးတိမ္ေတြကုိ အတင္းေမာင္းထုတ္ရတယ္<br />ဒီအသည္းကေပ်ာ့ေပမယ့္ ဒီေခါင္းက မာပါတယ္။ <br /><br />အေမဆုံးတာ<br />ငါၾကက္ေခ်းတန္းတုန္းကလား<br />ၾကယ္ေတြေပါက္ကြဲစတုန္းကလား<br />မမွတ္မိေတာ့ပါ ။ ။<br /><br /><strong>ေ၀းေခါင္<br /> ျမားနတ္ေမာင္မဂၢဇင္း<br />ဇြန္လ၊၂၀၀၁ ခုနွစ္</strong> <br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-6461820558168778060?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-12024565166100953072011-01-03T22:48:00.000-08:002011-01-03T23:03:56.955-08:00လူသားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈညႊန္းကိန္း ( Human Development Index) ဆိုတာ <br />(၁) လူေနမႈအဆင့္အတန္း (၂) ပညာသင္ေရး (၃) အသက္ရွည္မႈ ဆိုတဲ့အခ်က္ သံုးခ်က္အေပၚမွာ ႏိႈင္းယွဥ္ေလ့လာၿခင္းၿဖစ္တယ္။<br />တခါတံုးက အာဏာရွင္လက္ေအာက္ႏိုင္ငံေတြၿဖစ္တဲ့ ေတာင္အေမရိကတိုက္အတြင္းက ခ်ီလီ၊ဘရာဇီး၊အာဂ်င္တီးနား၊<br />အေရွ႕ဥေရာပႏိုင္ငံေတြၿဖစ္တဲ့ရိုေမးနီးယား၊ဘူေဂးရီးယား၊ဘဲလားရူးစ္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕တိုးတက္မႈေတြကအားက်စရာေကာင္းတယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံကေတာ့ ၁၃၂ အဆင့္ေလာက္မွာ ဆင္းရဲမ်က္ႏွာငယ္စြာ။ ကုလသမဂၢရဲ႕ ၂၀၁၀ သံုးသပ္ခ်က္ေလးကိုႀကည့္ႀကည့္ပါ။<br />ေအာက္ပါလင့္ကိုသြားႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><strong>http://hdr.undp.org/en/statistics</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-1202456516610095307?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-33412450175249938422010-12-29T23:55:00.000-08:002010-12-30T00:01:13.442-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TRw8LSLjtiI/AAAAAAAAA-4/y-1NQ91RKxQ/s1600/wildlily.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 278px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TRw8LSLjtiI/AAAAAAAAA-4/y-1NQ91RKxQ/s320/wildlily.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556382204824892962" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br />ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈ (ဒုတိယပိုင္း) ကို ဆက္လက္ေဆြးေႏြးသြားခ်င္ပါတယ္။<br />ေဆြးေႏြးမႈကိုမစခင္ ရႈၿမင္သံုးသပ္ပံုႏွစ္ခု နဲ႔ အေတြးအေခၚႏွစ္ခု ကိုတင္ၿပခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ရႈၿမင္သံုးသပ္ပံုႏွစ္ခု<br /><br />ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ႕ႏိုင္ငံေရးအႀကပ္အတည္းေတြကိုေလ့လာတဲ့အခါ၊ၿပည္တြင္းဖိအားေတြေႀကာင့္ရင္ဆိုင္ရမဲ႕ အႏၱရာယ္နဲ႔ၿပည္ပဖိအားေႀကာင့္<br />ရင္ဆိုင္ရမဲ့အႏၱရာယ္ေတြကို ခြဲထုတ္စဥ္းစားေလ့ရိွတယ္။ တခါတေလေတာ့ ဒီအႏၱရာယ္ႏွစ္ခုဟာ ဒဂၤ ါးၿပားတခုရဲ႕ေခါင္းနဲ႔ပန္းလို ကပ္လွ်က္တည္ရိွေနတယ္။ တခါတေလက်ေတာ့လည္း တခုခုကိုဦးစားေပးေၿဖရွင္းပစ္လိုက္ရတယ္။ ခ်န္ေကရွိန္ရဲ႕ကြန္မင္တန္ပါတီဟာ သူဖန္တီးခဲ့တဲ့ အၿဖဴေရာင္အႀကမ္းဖက္စစ္ဆင္ေရးေႀကာင့္ ထိုင္ဝမ္ၿပည္သူေတြရဲ႕မေက်နပ္မႈ၊ အန္တုမႈေတြကိုရင္ဆိုင္ေနခဲ့ရတယ္။ ၿပည္သူေတြက သူတို႔အတြက္ လြတ္ေၿမာက္ရာနည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြေနႀကတယ္။ တဘက္မွာေတာ့၊ခ်န္ေကရွိတ္အစိုးရဟာ<br /> တရုတ္ၿပည္သူ႔တပ္မေတာ္ ( PLA) ရဲ႕စစ္ေရးအရၿခိမ္းေၿခာက္မႈကို၊တိုက္ခိုက္မႈေတြကိုခံေနရတယ္။ <br />တရုတ္ၿပည္မႀကီးနဲ႔ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံႀကားမွာတည္ရိွတဲ့ ထိုင္ဝမ္ေရလက္ႀကားဟာ မိုင္ (၁၂၀) ခန္႔က်ယ္ဝန္းတယ္။<br /><br />ထိုင္ဝမ္ေရလက္ႀကားအႀကပ္အတည္း (၃) ႀကိမ္ၿဖစ္ပြားခဲ့ဘူးတယ္။ <br />၁၉၅၄-၅၅ မွာ တရုတ္ၿပည္မႀကီးက ေမာ္စီတုန္းရဲ႕တပ္နီေတာ္ဟာ ကမိုရီ နဲ႔ မက္စုကြ်န္းတန္းေတြကို တိုက္ခိုက္ရင္း <br />ပထမအႀကိမ္ေၿမာက္ ထိုင္ဝမ္ေရလက္ႀကားပဋိပကၡကိုစတင္လိုက္တယ္။အဲ့ဒီကာလတံုးက ကိုရီးယားစစ္ပြဲၿပီးခါစၿဖစ္တယ္။<br />အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုရဲ႕အၿမင္မွာေတာ့ တရုတ္ကြန္ၿမဴနစ္ေတြရဲ႕ပါဝါၿဖန္႔က်က္လာမႈကို တားဆီးပိတ္ဆို႔ဖို႔အတြက္<br />ခ်န္ေကရွိတ္အစိုးရကိုကူညီအားေပးရမယ္။ ထိုင္ဝမ္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္လို႔ ယံုႀကည္တယ္။ <br />အေမရိကန္သမၼတ ထရူးမင္းန႔ဲအိုင္ဆင္ေဟာင္ဝါအစိုးရႏွစ္ရပ္လံုးကလည္း အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသေတြကို <br />ထိန္းထားႏိုင္ဖို႔အတြက္ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံဟာ အေရးပါတဲ့ေနရာတခုၿဖစ္တယ္လို႔ယူဆခဲ့တယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br />ဒုတိယအႀကိမ္ ထိုင္ဝမ္ေရလက္ႀကားပဋိကၡ က ၁၉၅၈ မွာၿဖစ္တယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း ၁၉၆၀ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဂြ်န္အက္ကေနဒီ နဲ႔ ရစ္ခ်ပ္နစ္ဆင္ တို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံၿခားေရးမူေႀကြးေႀကာ္သံေတြကလည္း ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံကိုကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ၿဖစ္တယ္။<br /> ခ်န္ေကရွိတ္အစိုးရအတြက္ေတာ့ တရုတ္ၿပည္မႀကီးဆီက အႏၱရာယ္ကို ၿပၿပီးႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းဆီက စစ္ေရးအကူအညီရခဲ့တယ္။ <br />တဘက္မွာေတာ့ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဥပေဒန႔ဲအႀကမ္းဖက္မႈေတြကို က်င့္သံုးရင္း ထိုင္ဝမ္ ၿပည္သူေတြအေပၚဖိႏွိပ္ရက္စက္ခဲ့တယ္။ <br /><br />တတိယအႀကိမ္ ထိုင္ဝမ္ေရလက္ႀကားပဋိပကၡက ၁၉၉၅-၉၆ မွာၿဖစ္ပြားခဲ့တယ္။<br />ႏိုင္ငံတကာႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းကေၿပာင္းလဲခဲ့ၿပီ။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲၿပီးဆံုးသြားခ့ဲသလို၊ အေမရိကန္သမၼတ ဘီလ္ကလင္နဲ႔<br />တရုတ္ၿပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံႀကားမွာ ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖာက္ေနၿပီ။ ဒါေႀကာင့္ ၁၉၉၅ မွာ ကြန္မင္တန္ပါတီရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္လာခဲ့သူ၊ လီတန္ဝွီးတေယာက္ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံဆီကိုအလည္သြားတဲ့အခါ၊အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုပိုင္ ဟာဝိုင္အီကြ်န္းမွာ ဝင္ေရာက္<br />စခန္းခ်နားဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ဘီလ္ကလင္တန္က ဗီဇာေပးဖုိ႔ ၿငင္းဆန္ခဲ့တယ္။ ဝါရွင္တန္ဒီစီမွာ ရိွတဲ့ ထိုင္ဝမ္အေရးေလာ္ဘီလုပ္သူေတြက ကြန္ဂယက္ကိုခ်ည္းကပ္ၿပီး ကလင္တန္ရဲ႕မူကိုေၿပာင္းလဲေစဖို႔ ဖိအားေပးႀကတယ္။ ၁၉၉၆ မွာ ေကာ္နဲလ္တကၠသိုလ္က ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္လီတန္ဝွီး ကုိ ဖိတ္ႀကားၿပီး၊ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေၿပာင္းေရး<br />ဘယ္လိုေအာင္ၿမင္ခဲ့သလဲဆိုတဲ့အေႀကာင္းေဟာေၿပာဖို႔ဖိတ္ႀကားခဲ့တယ္။<br /><br />ကလင္တန္အစိုးရရဲ႕ႏုိင္ငံၿခားေရးဝန္ႀကီး ဝါရင္းခရစ္တုိိဖာ က “ လီတန္ဝွီး” ကို ဗီဇာေပးလိုက္ရင္၊ တရုတ္ၿပည္မႀကီးနဲ႔<br />ဆက္ဆံေရးထိခိုက္ပ်က္ယြင္းႏိုင္တယ္လို႔ ခိုင္ခိုင္မာမာေၿပာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထိုင္ဝမ္အေရးေလာ္ဘီလုပ္သူေတြရဲ႕ <br />စည္းရံုးမႈေႀကာင့္ ကြန္ဂယက္ဟာ ဘီလ္ကလင္တန္ ကို ဖိအားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ <br />လီတန္ဝွီး ကို ေကာ္နဲလ္တကၠသိုလ္မွာလာေရာက္ေဟာေၿပာဖို႔ ဗီဇာေပးလိုက္တယ္။ <br />တရုတ္ၿပည္မႀကီး က အမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ခဲ့တယ္။ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံဆီကို အေၿမာက္ဆံေတြနဲ႔လွမ္းပစ္လိုက္ၿပီး <br />တတိယေၿမာက္ ထိုင္ဝမ္ေရလက္ႀကား ပဋိပကၡ ကို စတင္လိုက္တယ္။ လီတန္ဝွီး ဟာ သစၥာေဖာက္ၿဖစ္တယ္။ <br />တရုတ္ၿပည္ႀကီးကို ႏွစ္ပိုင္းပိုင္းလိုသူၿဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့စြပ္စြဲခ်က္ေတြနဲ႔အတူထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံ မက္စုကြြ်န္းတန္းေတြဆီကို <br />ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ခဲ့တယ္။ ၁၉၉၆ ထိုင္ဝမ္သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမွာ လီတန္ဝွီးကို မဲမထည့္ႀကဖို႔ၿခိမ္းေၿခာက္တဲ့အေနနဲ႔ <br />တရုတ္ၿပည္သူ႔လြတ္ေၿမာက္ေရးတပ္မေတာ္ဟာ သူတို႔ရဲ႕အေၿမာက္က်ည္ဆံေတြကို ထိုင္ဝမ္ကြ်န္းဆီ တဝုန္းဝုန္းပစ္ခ်ေဖာက္ခြဲလိုက္တယ္။ <br /> <br />လီတန္ဝွီးအတြက္ ေလးေလးနက္နက္စဥ္းစားရမဲ့အရာေတြရိွလာၿပီ။ အၿပင္မွာ တရုတ္ကြန္ၿမဴနစ္ေတြက သူ႕ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႔ေစာင့္ေနသလို၊ ၿပည္တြင္းမွာ ကြန္မင္တန္ပါတီရဲ႕ႏိုင္ငံေရးလက္ဝါးႀကီးအုပ္မႈကို အန္တုမဲ့ အတိုက္အခံေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြက ေစာင့္ႀကိဳေနတယ္။<br />လီတန္ဝွီးက “ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံသည္ထိုင္ဝမ္ၿပည္သူေတြအတြက္ၿဖစ္ရမယ္” ဆိုတဲ့ေႀကြးေႀကာ္သံကို တစထက္တစ လြႊင့္တင္လိုက္တယ္။<br />ႏိုင္ငံေရးၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရးလုပ္ဖို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္။ သူ႔ရဲ႕ဂတိေတြကိုဆက္လက္အေကာင္အထည္ေဖၚလိုက္တယ္။<br /> ဒါေႀကာင့္ ၁၉၉၆ ထိုင္ဝမ္သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမွာ၊လီတန္ဝွီး ဟာ ၅၄ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္နဲ႔အႏိုင္ရခဲ့တယ္။ <br />( အဖိႏွိပ္ခံၿပည္သူဘက္က ရပ္တည္မယ္၊ ၿပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီစံနစ္နဲ႔ခ်ီတက္မယ္လို႔ေႀကြးေႀကာ္ခဲ့တဲ့ တရုတ္ကြန္ၿမဴနစ္ေတြက တီယင္မင္ရင္ၿပင္ေက်ာင္းသားဆႏၵၿပပြဲကို ရက္ရက္စက္စက္အႀကမ္းဖက္ေခ်မႈန္းၿပခဲ့ေပမဲ့တခ်ိန္က ရက္စက္မႈေတြကို<br />လက္ရဲဇက္ရဲလုပ္လာတဲ့ ကြန္မင္တန္ပါတီဟာ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ကစၿပီး ေပ်ာ့ေၿပာင္းတဲ့လမ္းေႀကာင္းဆီကို ေၿပာင္းလဲခဲ့တယ္။ <br />“ငါတို႔ ထိုင္ဝမ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ တရုတ္ကြန္ၿမဴနစ္ေတြလို ေက်ာင္းသားဆႏၵၿပပြဲေတြကို ဖိႏွိပ္ေခ်မႈန္းမႈမလုပ္” တဲ့။ <br />သမိုင္းၿဖစ္ရပ္ေတြ က သံေဝဂရဖို႔ေကာင္းတယ္။ ဒါေႀကာင့္ၿပည္တြင္းဖိအားေႀကာင့္ႀကံဳေတြ႔ရမဲ့ အႏၱရာယ္နဲ႔<br />ၿပည္ပဖိအားေႀကာင့္ၿဖစ္ေပၚေနတဲ့ အႏၱရာယ္ေတြဟာ ဆက္စပ္ေနတယ္။ )<br /> <br />အေတြးအေခၚႏွစ္ခု<br /><br />(က) မႀကာေသးခင္တံုးကထုတ္ေဝတဲ့ The Voice ဂ်ာနယ္မွာ စာေရးဆရာေမာင္စူးစမ္းက Activist ေတြရဲ႕အၿမင္နဲ႔မခ်ဥ္းကပ္ဖို႔လိုတယ္ လို႔ဆိုၿပန္တယ္။ သူက Activist ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္ေဝါဟာရကိုေသေသခ်ာခ်ာနားလည္ေနခဲ့ေပမဲ့ ဒီလိုအယူအဆကိုခ်ၿပတယ္။ သူ႔ရဲ႕မရိုးသားမႈကို အထင္းသားၿမင္ေနရတယ္။ Activist ေတြမပါပဲ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေၿပာင္းခဲ့တဲ့ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံေလာက္ရိွရင္၊ ဥပမာေပးစမ္းပါ လို႔ စိန္ေခၚလိုက္ပါရေစ။ ႏိုင္ငံေရးသံုးသပ္မႈေတြကိုသမိုင္းၿဖစ္စဥ္ထဲမွာ အထင္အရွားတည္ရိွတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ<br /> ( significant historical facts)၊လူမႈေရးဆိုင္ရာ သရုပ္ၿပကိန္းဂ႑န္းေတြ (Social Statistics)၊ အုပ္စိုးသူလူတန္းစားရဲ႕စရိုက္လကၡဏာ<br /> ( the characteristic of government) ေပၚမွာ ႀကည့္ၿပီး သံုးသပ္အေၿဖထုတ္ေလ့ရိွတယ္။<br />ရက္စက္မႈကိုက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ အုပ္စုိးသူလူတန္းစားဟာ အလိုလိုသေဘာေကာင္းၿပီးႏိုင္ငံကို ဒီမိုကေရစီလမ္းေႀကာင္းေပၚေရာက္ေအာင္<br />ေၿပာင္းလဲခဲ့တယ္ဆိုတာ တခါမွမႀကားဘူးပါ။Activist ေတြရဲ႕ဖိအားေႀကာင့္သာ ေၿပာင္းလဲမႈကိုလုပ္ခဲ့ရတာပါ။ ဒါေႀကာင့္ Activist ေတြဟာ <br />ဆက္ၿပီး တက္ႀကြေနဖို႔လိုသလို၊ မတက္ႀကြေသးတဲ့သူေတြကိုလည္း တက္ႀကြလာေအာင္လုပ္ႏိုင္မဲ့နည္းလမ္းကိုရွာရပါလိမ့္မယ္။<br /><br />(ခ) ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ က်ားၿဖဴ ပါတီအပါအဝင္၊ တိုင္းရင္းသားပါတီတခ်ိဳ႕က <br />“ တရားဝင္မွတ္ပံုတင္ထားတဲ့ပါတီေတြနဲ႔သာ ေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းမယ္” ဆိုတဲ့စကားေတြကို အင္တာဗ်ဴးတခုမွာေၿပာခဲ့ဘူးတယ္။ <br />အထူးသၿဖင့္ ႀကံ႕ခိုင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီန႔ဲေတြ႔အၿပီးမွာ သူတို႔ရဲ႕ NLD အေပၚတုန္႔ၿပန္ေၿပာဆိုေနတဲ့စကားေတြက <br />ကြ်န္ေစာ္နံလာသလို ခံစားရတယ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲဝင္ခ်င္တာတခုတည္း၊ သက္ဆိုင္ရာလူမ်ိဳးစုအတြက္အခြင့္အေရးရရင္ၿပီးေရာဆိုတဲ့<br />အေတြးအေခၚတခုတည္းနဲ႔ေတာ့ တကိုယ္ေကာင္းမဆန္ေစခ်င္ပါ။ ေထာင္က်ေနတဲ့ မိမိလူမ်ိဳးစုေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကိုလည္း ေသးသိမ္ေစမ့ဲလုပ္ရပ္မ်ိဳးမလုပ္ေကာင္းပါ။<br />၁၉၉၀ မွာ NLD ကို လူမ်ိဳးတမ်ိဳးတည္းေလာက္ကပဲ၊ မဲထည့္အႏိုင္ရခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ <br />ဘဝသစ္ရမလားလို႔ သြားေမ်ာခဲ့မိတဲ့ အပစ္အခပ္ရပ္ဆဲေရး တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြဆီက သင္ခန္းစာေတြကို ပူပူေႏြးေႏြးယူႏိုင္ပါတယ္။ ကုလားအုပ္ပံုၿပင္ထဲကလို မိမိရဲ႕ေနရာတၿဖည္းၿဖည္းအၿမိဳခံရမဲ့ၿဖစ္စဥ္တခုမွာ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုၿခင္း၊<br />ေနာက္ေက်ာဓါးနဲ႔ထိုးတဲ့လုပ္ရပ္ကို မလုပ္မိဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံမွာ ပါလီမန္ကို ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႕ကြန္မင္တန္ပါတီက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားတဲ့အခါ၊ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွာ တရားဝင္တည္ေထာင္ခြင့္မရတဲ့ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ဘယ္လိုလုပ္ခဲ့ႀကသလဲ။ ပါလီမန္အၿပင္ကေန ထိုင္ေစာင့္ေနခဲ့ႀကပါသလား။ အၿပင္က ဖိအားမရိွပဲ၊ မိမိကုိယံုႀကည္ကိုးစားမဲ့လူထုမရိွပဲနဲ႔ ပါလီမန္တြင္းမွာ ကိုယ္လိုခ်င္တ့ဲအခ်က္ေတြ ေတာင္းဆိုဖို႔ဆိုတာ၊ေရမွာေရးတဲ့အရုပ္တရုပ္ထက္မပိုႏိုင္ပါဘူး။ <br />မိမိရဲ႕မဟာမိတ္ေဘာင္ကို မိမိကိုယ္တိုင္ ကန္႔သတ္ပစ္တာမ်ိဳးမလုပ္မိဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ <br /><br />ဒီတပတ္၊ လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕ အဂၤ ါေန႔ညပိုင္း အစီအစဥ္မွာ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈ (ဒုတိယပိုင္း) ကို တင္ၿပထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္တံုးက ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕၁၉၇၉ ဒီဇင္ဘာ(၁၀) လႈပ္ရွားမႈအေႀကာင္းကိုမိတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ဒီလႈပ္ရွားမႈကိုၿဖစ္ေပၚေစတဲ့<br />ေနာက္ခံကားခ်ပ္ေတြကိုထိေတြ႔ရင္း၊ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေၿပာင္းေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကို ဆက္လက္ေဆြးေႏြးပါရေစ။<br /> <br />“ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံေရးမဂၢဇင္း ( Political Review) ကို ၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွာ စတင္ထုတ္ေဝခဲ့တယ္။ ပဥၥမေၿမာက္စာေစာင္မွာေတာ့ <br />တရုတ္ၿပည္မႀကီးနဲ႔ထိုင္ဝမ္ႏွစ္ႏိုင္ငံႀကား အေၿခအေနေတြကိုေဝဖန္သံုးသပ္ထားတဲ့ပါေမာကၡေတြရဲ႕ေဆြးေႏြးပြဲကိုထည့္သြင္းခဲ့တယ္။ <br />အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ပါေမာကၡေတြရဲ႕ စာသင္ႀကားမႈဆိုင္ရာလိုင္စင္ေတြရုတ္သိမ္းခံလိုက္ရတယ္။ မဂၢဇင္းကိုဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ခဲ့သူ<br />ေတြက ဒီမိုကရက္တစ္လႈပ္ရွားမႈကိုစတင္လႈံ႕ေဆာ္ဖန္တီးမဲ့အဖြဲ႔အစည္းတခုလိုအပ္တယ္လို႔သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာတရားဝင္ထုတ္ေဖၚ<br />ေႀကၿငာခဲ့တယ္။ ၁၉၇၉ႀသဂတ္လမွာေတာ့ “ မ်ိဳးဆက္သစ္ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ပူးေပါင္းၿမွင့္တင္ေရးအဖြဲ႕” ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ <br />ဒီမိုကေရစီေရးဆိုင္ရာအေတြးအေခၚအယူအဆေတြကိုစတင္ထုတ္ေဝခဲ့တယ္။ ပထမအႀကိမ္ထုတ္ေဝလိုက္ကတည္းက <br />ေစာင္ေရ ႏွစ္ေသာင္းခြဲ ေရာင္းထြက္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝလို္က္တဲ့အခါတိုင္းမွာ ေစာင္ေရ တသိန္းခြဲေက်ာ္အထိ အေရာင္းသြက္လာခဲ့တယ္။ ကြန္မင္တန္အစိုးရဟာ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံေရးမဂၢဇင္းရဲ႕ႀသဇာႀကီးမားမႈကို စိုးရိမ္တႀကီးသေဘာေပါက္<br />လာတာေႀကာင့္ မဂၢဇင္းထုတ္ေဝခြင့္ကိုရပ္ဆိုင္းပစ္လိုက္တယ္။ ဒါေႀကာင့္ “ေကာင္ရႊမ္း” ၿမိဳ႕က မဂၢဇင္းတာဝန္ခံေတြဟာ ဖူလန္ ပန္းၿခံမွာ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာေဆြးေႏြးပြဲေတြၿပဳလုပ္ဖို႔အတြက္ အစိုးရကိုခြင့္ေတာင္းခဲ့ေပမဲ့ ကြန္မင္တန္အစိုးရက ခြင့္မၿပဳခဲ့ဘူး။<br />အခန္းတခုခုမွာ ၿပဳလုပ္ခ်င္တယ္လို႔ဆိုခဲ့ေပမဲ့လည္း ခြင့္ၿပဳခ်က္မရခဲ့ဘူး။ ကြန္မင္တန္အစိုးရရဲ႕တင္းႀကပ္မႈေတြကို <br />ဆန္႔က်င္ရႈတ္ခ်ႀကဖို႔အတြက္ ဒီဇင္ဘာ (၁၀) ရက္ဆႏၵၿပပြဲေတြကို ေကာင္ရႊန္း႒ာနခ်ဳပ္မွာက်င္းပႀကဖို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ႀကၿခင္းၿဖစ္တယ္။”<br /><br />ကြန္မင္တန္အစိုးရကလည္း စစ္တပ္ေတြကိုေစလြႊတ္ၿပီး ေကာင္ရႊန္း႒ာနခ်ဳပ္ကိုဝိုင္းရံပိတ္ဆို႔ခဲ့ပါတယ္။ ဆႏၵၿပသူေတြနဲ႔ လံုၿခံဳေရး<br />တပ္သားေတြႀကားမွာရုန္းရင့္ဆန္ခပ္ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မႈေတြၿဖစ္ပြားခဲ့ေပမဲ့ အစိုးရစစ္တပ္ဟာထင္ရွားတဲ့ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ<br />အားလံုးနီးပါးကို ဖမ္းဆီးႏိုင္ခဲ့ၿပီး ဆႏၵၿပပြဲကိုၿဖိဳခြဲႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ <br />“ စစ္ေႀကာေရးစခန္းေတြထဲမွာ ႏွစ္လေက်ာ္ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းၿပီး အဆက္အသြယ္ၿဖတ္ေတာက္ခံခဲ့ရသလို၊ ေဆးဝါးကုသခြင့္လည္းမရခဲ့ႀကဘူး။ <br />အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာဒီမိုကရက္တစ္လႈပ္ရွားမႈေခါင္းေဆာင္တေယာက္ကို ကြန္မင္တန္ရဲေတြက မတရားသၿဖင့္ရိုက္ႏွက္ေနတဲ့သတင္းကို<br />ႀကားသိလိုက္တဲ့သူ႔အေမက အိုဆာကာၿမိဳ႕မွာတည္ရိွတဲ့ ႏိုင္ငံတကာလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ဆီကိုစာေရးအကူအညီေတာင္းခဲ့တယ္။ <br />ေနာက္တေန႔မွာ အဲ့ဒီအေမၿဖစ္သူန႔ဲ (၇) ႏွစ္အရြယ္ အမႊာညီအမႏွစ္ေယာက္လံုး ကို ကြန္မင္တန္ပါတီရဲ႕စစ္ရဲေတြက မေသမခ်င္း <br />ဓါးနဲ႔ထိုးသတ္ပစ္လိုက္တယ္။၁၉၇၉ ဒီဇင္ဘာလႈပ္ရွားမႈကို ေခါင္းေဆာင္ခဲ့သူ (၈) ေယာက္လံုးဟာ ေထာင္ဒဏ္ (၁၂) ႏွစ္မွ <br />တသက္တကြ်န္းထိၿပစ္ဒဏ္ေပးၿခင္းခံလုိုက္ရသလို၊ လႈပ္ရွားသူေတြကို ကူညီဖြက္ေပးသူမ်ားအၿဖစ္သံသယရိွၿခင္းခံရတဲ့ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ဆက္ႏြယ္မႈရိွသူေတြအားလံုးလည္း ေထာင္ဒဏ္ (၆) ႏွစ္ထက္မနည္း အၿပစ္ေပးခံလိုက္ရပါေတာ့တယ္။ <br />ေဖာ္မိုဆာမဂၢဇင္းအပါအဝင္ စာေစာင္ (၁၅) ေစာင္ေက်ာ္ ထုတ္ေဝခြင့္ေတြကိုပိတ္ပင္ပစ္လိုက္ေတာ့တယ္”<br /> <br />တကယ္ေတာ့ေကာင္ရႊန္းအေရးေတာ္ပံုဟာ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕အနာဂတ္ႏိုင္ငံေရးအတြက္အေရးပါတဲ့အခ်ိဳးအေကြ႕တခုၿဖစ္ပါတယ္။ <br />ေဒသခံထိုင္ဝမ္ၿပည္သူေတြသာ မက ႏိုင္ငံတကာမွာေရာက္ရိွေနတဲ့ ထိုင္ဝမ္သားေတြဟာ ၿပည္မႀကီးကလာေရာက္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ <br />တရုတ္အစိုးရကို စိတ္ပ်က္ေဒါသထြက္ေနခဲ့ႀကပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း ဒီမိုကေရစီေရးၿမွင့္တင္မႈအဖြဲ႕ေတြကို ဥေရာပနဲ႔ေၿမာက္အေမရိကား ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာဗဟိုၿပဳဖြဲ႕စည္းလိုက္ႀကပါတယ္။ “ အဲ့ဒီတံုးက က်ေနာ္တို႔ထိုင္ဝမ္သားေတြဟာ တရုတ္ၿပည္မႀကီးဆီကေန လြတ္လပ္ေရးေတာင္းဆိုမႈဆိုတာမ်ိဳးမလုပ္ခဲ့ႀကပါဘူး။ မိမိကံႀကမၼာကို မိမိဖန္တီးႏိုင္ခြင့္ေလာက္သာ ေတာင္းဆိုခဲ့ႀကတာပါ။<br />ထိုင္ဝမ္ပါလီမန္မွာ ကြန္မင္တန္ပါတီတခုတည္းသာေရြးခ်ယ္တင္ေၿမွာက္ခံရၿပီး အရာရာကိုလက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားတာေႀကာင့္၊<br /> ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူေတြဟာ လႊတ္ေတာ္ၿပင္ပမွာ အတိုက္အခံအုပ္စုေတြကိုဖြဲ႔စည္းရင္း <br />အေကာင္းဆံုးဖိအားေပးႏိုင္မဲ့ အခ်ိန္တခုကိုၿပင္ဆင္ေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ႀကပါတယ္။”<br /> <br /> ၿပည္တြင္းၿပည္ပဖိအားေတြကိုရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ထိုင္ဝမ္သမၼတ “ဂ်န္ဂ်ီဝွား” ကလည္း အတိုက္အခံပါတီေတြကို <br />တရားဝင္အသိအမွတ္မၿပဳခဲ့ေပမဲ့၊ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြအေပၚဖမ္းဆီးေႏွာက္ရွက္မႈေတြကိုေလ်ာ့ခ်ပစ္လိုက္သလို၊ <br />သူ႔ရဲ႕အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္းမွာလည္း ထိုင္ဝမ္ဖြားတရုတ္ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္အမ်ားအၿပားကိုထည့္သြင္းေနရာေပးလာခဲ့ပါတယ္။ <br />၁၉၈၇ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အေရးေပၚစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဥပေဒ ကို ရုတ္သိ္မ္းလိုက္ၿပီး၊ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံသားေတြကို တရုတ္ၿပည္မႀကီးဆီ<br />အလည္သြားေရာက္ခြင့္ေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္။<br /><br />“ ၁၉၈၈ မွာ ဂ်န္ဂ်ီဝွားတေယာက္ ေသဆံုးသြားတ့ဲအခါ သူ လက္ေရြးစင္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ “လီတန္ဝွီး”ဟာ ကြန္မင္တန္ပါတီရဲ႕<br />ဥကၠ႒ၿဖစ္လာခဲ့တယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္လုပ္ရင္ ထုိင္ဝမ္သမၼအၿဖစ္ သူ႔ကိုပဲေရြးခ်ယ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ<br />အေၿဖထြက္ၿပီးသားေလ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ထိုင္ဝမ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာက ြန္မင္တန္ပါတီတခုတည္းကိုသာ တရားဝင္ ဝင္ေရာက္<br />ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ရတယ္။ဒါေပမဲ့ ၁၉၉၀ မွာေတာ့အဲ့သလိုေရြးေကာက္ပြဲက ေခတ္မမွီေတာ့ဘူးဗ်။”<br /><br />၁၉၉၀ မတ္လမွာ၊ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေအာက္ေမ့ဘြယ္ရင္ၿပင္ဆီကို အင္အား (၃) သိန္းေက်ာ္တဲဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြေရာက္ရွိ<br />လာႀကပါတယ္။ သူတို႔ဟာအၿဖဴေရာင္ေဖာ္မိုဆာလီလီပန္း ကို ဒီမိုကေရစီရဲ႕သေကၤတအၿဖစ္၊ဝတ္ဆင္လာခဲ့ႀကၿပီး အတိုက္အခံပါတီ<br />ကိုယ္စားလွယ္ေတြပါဝင္တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲေတြက်င္းပေပးဖို႔ေတာင္းဆိုလိုက္ႀကတယ္။ ေၿခာက္ရက္ႀကာထိုင္သပိတ္ကိုဆင္ႏြဲလိုက္ႀကပါတယ္။ <br />“ထိုင္ဝမ္သမၼတ လီတန္ဝွီးက ပါးနပ္တယ္ဗ်။သူက ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံဟာ၊ ထိုင္ဝမ္သားေတြအတြက္ပဲၿဖစ္ရမယ္လို႔ေႀကြးေႀကာ္ထားသူၿဖစ္တယ္။<br />ဒါေႀကာင့္ တရုတ္ကြန္ၿမဴနစ္ေတြလို တီယင္မင္ဆႏၵၿပပြဲကိုအႀကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲတာမ်ိဳးမလုပ္ခဲ့ဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြကို သူ႔ရဲ႕သမၼတ<br />နန္းေတာ္မွာေခၚေတြ႔ခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုနားလည္ေႀကာင္း၊ လာမဲ့ေႏြဦးကစၿပီး ဒီမိုကေရစီေရး<br />ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရးကိုအၿပည့္အဝလုပ္သြားမွာၿဖစ္ေႀကာင္း ဂတိေပးခဲ့တယ္။”<br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />၁၉၉၁ မွာ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီေတြတရားဝင္တည္ေထာင္ခြင့္ရခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၉၂၊၉၄၊ ၉၆ မွာေတာ့ ၿပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၊ <br />ေဒသဆိုင္ရာအစိုးရနဲ႔ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲေတြကို က်င္းပလိုက္ရင္း ကြန္မင္တန္ပါတီရဲ႕ဥကၠ႒ လီတန္ဝွီးဟာ “ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံသည္ ထို္င္ဝမ္ၿပည္သူေတြအတြက္ၿဖစ္ရမယ္”ဆိုတဲ့ လမ္းစဥ္ကို ဒီမိုကေရစီနည္းက်က်ေဖၚေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ <br />ေသာတရွင္တို႔လည္း ႏွစ္သစ္မွာ ရာဇဝတ္မႈနည္းနည္း၊ ၿပည္သူ႔အက်ိဳးမ်ားမ်ားစဥ္းစားတတ္တဲ့အစိုးရသစ္ နဲ႔ ဆံုဆည္းႏိုင္ႀကပါေစ။<br /><br />ေအာင္မိုးဝင္း<br /><br />Dangerous Strait : the U.S- Taiwan-China Crisis ( ISBN 0231135645) စာအုပ္ပါအခ်က္အလက္တခ်ိဳ႕ႏွင့္<br />အင္တာနက္ေဆာင္းပါးပါအခ်က္အလက္တခ်ိိဳ႕ကိုယူငင္သံုးစြဲပါတယ္။<br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-3341245017524993842?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-27014131593313978642010-12-29T11:11:00.000-08:002010-12-29T11:14:59.750-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TRuIFCkJGYI/AAAAAAAAA-o/P2seEUlxKw0/s1600/aso.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TRuIFCkJGYI/AAAAAAAAA-o/P2seEUlxKw0/s320/aso.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556184185460824450" /></a><br />ပင္လံုညီလာခံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးႀကံဳေတြ႔ႏိုင္မဲ့ၿပႆနာေတြ၊တေယာက္ခ်င္း၊တဖြဲ႔ခ်င္းစီရဲ႕ရပ္တည္ခ်က္ေတြကိုတင္ၿပထားပါတယ္။<br />အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္တဦးၿဖစ္တဲ့၊ သမိုင္းသုေတသီ ဦးေအာင္ေစာဦးရဲ႕အၿမင္ေတြကိုတင္ၿပထားပါတယ္။<br /><a title="View KASO's Answers. on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/46041597/KASO-s-Answers" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">KASO's Answers.</a> <object id="doc_778518440103630" name="doc_778518440103630" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=46041597&access_key=key-2ftxkqkuqde06soyjfdg&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_778518440103630" name="doc_778518440103630" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=46041597&access_key=key-2ftxkqkuqde06soyjfdg&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-2701413159331397864?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-7885444482579055972010-12-29T10:45:00.001-08:002010-12-29T11:07:52.356-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TRuG_kOERJI/AAAAAAAAA-g/UeB6QW5ao8M/s1600/suggestion_box%2Bcopy.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 156px; height: 146px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TRuG_kOERJI/AAAAAAAAA-g/UeB6QW5ao8M/s320/suggestion_box%2Bcopy.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556182991904195730" /></a><br />-ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားေနတဲ့လူငယ္တေယာက္ေပးပို႔လိုက္တဲ့စာပါ။အႀကံၿပဳလႊာတခုၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဝင္းတင့္ထြန္းနဲ႔ဘုိဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းအၿပန္အလွန္ေရးစာေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးမေနႏိုင္လို႔ေရးလိုက္ရပါတယ္။<br />က်ေနာ့္အထင္ေတာ့ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းဟာသူ႔အေဖကိုအရွက္လိုက္ခြဲေနသူတဦးလိုၿဖစ္ေနတယ္။<br /> ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ အမ်ိဳးသားေရးလႈပ္ရွားမႈမွာ ပါဝင္ခဲ့တယ္။ ဖဆပလမွာ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ၿဖစ္တယ္။<br />ဒီလို ယူဆခ်က္ေလးနဲ႔သမိုင္းကိုရပ္ထားမယ္ဆိုရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ အခုေတာ့ သူ႔အေဖကိုတင္ေရးၿပီး၊ <br />ငါတို႔မ်ိဳးရိုးဟာ ဒီလိုၿဖစ္ေႀကာင္း၊ သူဘယ္လိုပညာတတ္ေႀကာင္း၊ ေလွ်ာက္ၿပီးႀကြားဝါ၊ ႏိုင္ငံေရးကို မရိုးမသားလွမ္းတက္ဖို႔ႀကိဳးစားေတာ့ လူမုန္းခံရယံုသာမက၊ သူ႔ ရဲ႕တတ္ေယာင္ကား ႀကြားလံုးထုတ္မႈေတြဟာ ေပၚကုန္ေတာ့တယ္။ သူဟာ သခင္တင္ၿမရဲ႕တိုင္း (၁၀) တိုင္းကို ေကာင္းေကာင္းမဖတ္ခဲ့ေတာ့ ရည္ညႊန္းကိုးကားခ်က္ေတြကမွားၿပီးရင္းမွားေနတယ္။<br /><br />တခါတံုးကလည္း ကိုရီးယားစစ္ပြဲအေႀကာင္းေရးတဲ့အခါ ကုလသမဂၢမွာအေမရိကန္နဲ႔အေနာက္အုပ္စုဟာ ဆိုဗီယက္ကိုယ္စားလွယ္ အိမ္သာသြားေနတံုး မဲေပးဆံုးၿဖတ္ႀကတယ္။ ကိုရီးယားစစ္ပြဲကို ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္တယ္လို႔ဆိုတယ္။ ဘယ္ေလာက္ စည္းမရိွကမ္းမရိွ ကို႔ရိုးကားယားႏိုင္တဲ့ ေရးသားမႈလဲ။ စဥ္းစားႀကည့္ပါ။ အဲ့ဒီတံုးက ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုဟာ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စု နဲ႔ အေနာက္အုပ္စုက တရုတ္ၿပည္သူ႔သမၼတ ႏိုင္ငံကို ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ဝင္ႏို္င္ငံတႏိုင္ငံအၿဖစ္အသိအမွတ္မၿပဳတာေႀကာင့္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံက ကုလသမဂၢကို သပိတ္ေမွာက္ထားခ်ိန္ၿဖစ္တယ္။ ကုလသမဂၢအစည္းအေဝးမွာ တစံုတေယာက္က အိမ္သာသြားတံုး မဲခြဲတယ္ဆိုတာ တခါမွမႀကားဘူးသလို၊ လူဗိန္းတေယာက္ကေတြးေတာင္ လံုးဝမၿဖစ္ႏိုင္တဲ့ကိစၥပါ။ <br /><br />ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းကို အႀကံၿပဳခ်င္တာကေတာ့ ကိုယ့္အေဖကိုခ်စ္တယ္။ေလးစားတယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရးမွာ <br />လူရိုေသရွင္ရိုေသၿဖစ္တဲ့သူတေယာက္က ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းအေႀကာင္းေရးသားတဲ့အၿဖစ္မ်ိဳးကို တိုက္တြန္းအားေပးသင့္တယ္ လို႔ထင္ပါတယ္။<br />ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းကို မုန္းတဲ့သူကမ်ားတဲ့အၿပင္၊ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕ မဆင္မၿခင္ေရးသားမႈေတြေႀကာင့္ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ သိကၡာက်ၿပီးရင္းက်လာတယ္။ စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ။ စာေရးဆရာ ဝင္းတင့္ထြန္းေရးတဲ့အထဲက စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတြကေတာ့ ဦးႏုရဲ႕တာေတစေနသားစာအုပ္ပါအခ်က္အလက္ၿဖစ္တဲ့ သူမ်ားေရခ်ိဳးေနတံုး မွတ္တမ္းစာအုပ္ကိုခိုးဖတ္တာေတြ၊ သူမ်ားေတြရန္ၿဖစ္ေအာင္တိုက္ေပးၿပီး “ေအာင္ၿပီေအာင္ၿပီ” ေႀကြးေႀကာ္တာေတြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးကာလမွတ္တမ္းေတြၿဖစ္ပါတယ္။ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိ္မ္းေရးသားခဲ့တဲ့အထဲမွာေတာ့ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ အင္မတန္သတၲိရိွတယ္လို႔မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီတာေတစေနသားစာအုပ္မွာပဲ ဦးေက်ာ္ၿငိ္မ္းရဲ႕ရႈပ္ပံု၊ မရိုးသားေတြကို သံုးသပ္ထားတဲ့ ဦးႏု ရဲ႕ေကာက္ခ်က္ေတြကို ဖတ္လိုက္ရေတာ့ အံ့ႀသမိတာအမွန္ပဲ။ <br />တာေတစေနသားကို က်ေနာ္တို႔ၿ႔ပန္ဖတ္သင့္ပါတယ္။ဒီသမိုင္းေတြကို က်ေနာ္တို႔မသိခဲ့ဘူးေလ။<br />ေသသြားသူကို အားနာလို႔ မေရးႀကတာနဲ႔တူပါတယ္။ <br /><br />ခုေတာ့ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕ မာန္မာနေထာင္လႊားမႈ၊ မရိုးသားမႈ၊ ခေလာက္ဆန္မႈေတြေႀကာင့္<br />ဦးေက်ာ္ၿငိ္မ္းလည္း အရွက္ကြဲရၿပီ။ သမိုင္းေတြက ၿပန္ေပၚလာၿပီ။<br />ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းအေနနဲ႔ သတိရိွသင့္ပါတယ္။ အသက္ေတြလည္းႀကီးပါၿပီ။<br />ကိုယ့္ေႀကာင့္ အေဖလုပ္သူကို ထပ္အရွက္ခြဲတာမ်ိဳးမလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့။ <br /><br />ႏိုင္ငံေရးမွာ ေနရာရခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္း အက်ိဳးၿပဳလုပ္ငန္းေတြမွာ ရိုးရိုးသားသားပါဝင္ပါ။<br />ညီညြတ္ေရးကိုေလးေလးနက္နက္စဥ္းစားၿပီး၊ အသက္အရြယ္နဲ႔ကိုက္ညီမဲ့ တည္ၿငိမ္တဲ့ေရးသားမႈေတြကို ႀကိဳးစားပါ။ <br />ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း ရဲ႕ သမိုင္း ဂုဏ္သိကၡာတက္လာပါလိမ့္မယ္။<br />စစ္အစိုးရကို ညီညြတ္စြာတိုက္ပြဲဝင္ႀကပါစို႔။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-788544448257905597?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-35935818782749628512010-12-21T09:45:00.000-08:002010-12-21T09:50:54.736-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TRDn_q4aL6I/AAAAAAAAA-E/eH9pRFqVqeQ/s1600/wt%2Bcopy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 108px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TRDn_q4aL6I/AAAAAAAAA-E/eH9pRFqVqeQ/s320/wt%2Bcopy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553193421576482722" /></a><br /><div style="text-align:justify;"> အၿဖဴေရာင္ နဲ႔ အႀကမ္းဖက္မႈ ဆိုတဲ့စကားလံုးႏွစ္ခု ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ အပ္စပ္တဲ့အရာမဟုတ္ဘူး။<br />ဒါေပမဲ့ White Terror Campaign ဆိုတာ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံမွာရိွခဲ့ဘူးတယ္။ တရုတ္ၿပည္မႀကီးမွာ ၿပည္တြင္းစစ္ရံႈးလို႔ထြက္ေၿပးလာတဲ့ <br />ခ်န္ေကရိွတ္ရဲ႕ကြန္မင္တန္အစိုးရဟာ ၃၈ ႏွစ္၊ ၅၇ ရက္ (၁၉၄၉ ေမလ - ၁၉၈၇ ဂ်ဴလိုင္လအထိ) ရွည္ႀကာတဲ့စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဥပေဒကို<br />ၿပန္႒ာန္းခဲ့တယ္။ ကမၻာမွာ အႀကာရွည္ဆံုး စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအမိန္႔ၿဖစ္တယ္။ သူ႔ရဲ႕အၿဖဴေရာင္အႀကမ္းဖက္မႈစစ္ဆင္ေရးေအာက္မွာ <br />ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊အၿပစ္မဲ့ၿပည္သူေတြ စုစုေပါင္း( တသိန္းေလးေသာင္းေက်ာ္) ဖမ္းဆီးသတ္ၿဖတ္ခံရတယ္။ <br /><br />တရုတ္ၿပည္မႀကီးက ေမာ္စီတုန္းရရဲ႕ကြန္ၿမဴနစ္တပ္နီေတာ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔အတြက္ အေနာက္အုပ္စုနဲ႔အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုဟာ <br />ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႕ကြန္မင္တန္အစိုးရကို အၿပည့္အဝေထာက္ခံအားေပး ထားခဲ့တယ္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲကာၿဖစ္တယ္။ <br />ႏိုင္ငံတကာအေနအထားေတြက ထိုင္ဝမ္အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးသမားေတြအတြက္ အသက္ရွဴေခ်ာင္မဲ့အေၿခအေနေတြ မရခဲ့ဘူး။ <br />ဒါေပမဲ့ ခ်န္ေကရွိတ္ ရဲ႕ ရက္စက္ႀကမ္းႀကဳတ္မႈေအာက္က လြတ္ေၿမာက္ခ်င္တဲ့ ထိုင္ဝမ္ၿပည္သူေတြကေတာ့ နည္းလမ္းတခုၿပီးတခုရွာေဖြေနခဲ့ႀကတယ္။ ထိုင္ဝမ္ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈမွာ အဓိကအေရးပါတဲ့ သမိုင္းၿဖစ္စဥ္ (၃) ခုရိွခဲ့တယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"> <br />(၁) ၁၉၄၇ ေဖေဖၚဝါရီလ (၂၈) မွာၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အစိုးရဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈ၊ ေဖေဖၚဝါရီ (၂၈) ရက္ေန႔မွာၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့အတြက္ <br /> ၂၂၈ လႈပ္ရွားမႈလို႔ လူသိမ်ားတယ္။ ခ်န္ေကရိွတ္ရဲ႕ကြန္မင္တန္ပါတီက အႀကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲခဲ့တာေႀကာင့္ လူႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ေသဆံုးခဲ့ရတယ္။ <br /><br />(၂) ၁၉၇၉ ဒီဇင္ဘာ (၁၀) ရက္လူထုအံုႀကြမႈ<br /><br />(၃) ၁၉၉၀ “လီလီအရိုင္းပန္း” ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ ေတြၿဖစ္တယ္။ <br /><br />ဒီတပတ္လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ၊ ၂၂၈ လႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ဒီဇင္ဘာ (၁၀) ရက္လႈပ္ရွားမႈကို တင္ၿပထားပါတယ္။ <br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးအတြင္းက ကိုင္ရိုေႀကၿငာစာတမ္းကို မွတ္မိႀကပါလိ္မ့္မယ္။ ဒီေႀကၿငာခ်က္အရ၊<br /> ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာမန္ခ်ဴးရီးယား၊ထုိင္ဝမ္ အပါအဝင္ က်ဴးေက်ာ္သိမ္းယူထားခဲ့တဲ့တရုတ္နယ္ေၿမေတြအားလံုးကိုၿပန္လည္ေပးအပ္ရမယ္ဆိုတဲ့<br />အခ်က္ေတြလည္းပါဝင္ပါတယ္။ တရုတ္ၿပည္မႀကီးမွာေတာ့ ခ်န္ေကရွိတ္အစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ဖိႏွိပ္ရက္စက္မႈေတြကို အန္တုပုန္ကန္ႀကမဲ့ ၿပည္သူေတြကလည္းေတာ္လွန္ေရးတရပ္ကိုဆင္ႏြဲဖို႔တာဆူေနခ်ိန္ၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />“ ၁၉၄၅ မွာ စစ္ရံႈးဂ်ပန္ က ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံကို တရုတ္သမၼတႏိုင္ငံဆီၿပန္လည္လႊဲေၿပာင္းေပးခဲ့တယ္။<br />ၿပႆနာက ခ်ိန္ေကရွိတ္အစိုးရႀသဇာခံ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခ်န္ယီလက္ေအာက္မွာ စီးပြားေရး၊လူမႈေရးၿပႆနာေတြက တည္ၿငိမ္မႈမရိွခဲ့ဘူး။ <br />ေငြေႀကးေဖာင္းပြမႈေတြကလည္းအဆမတန္ၿမင့္တက္ေနခဲ့တယ္။အဲ့ဒီထက္ပိုအေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေဒသခံ<br />ထိုင္ဝမ္ၿပည္သူေတြနဲ႔ တရုတ္ၿပည္မႀကီးကေၿပာင္းေရြ႕ေရာက္လာႀကတဲ့တရုတ္လူမ်ိဳးေတြႀကားမွာ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ဘာသာေဗဒေတြကလည္း မတူညီခဲ့ႀကဘူး။ ဂ်ပန္နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္မွာ စီးပြားေရး၊ ပညာေရးမွာ ေအာင္ၿမင္ေနခဲ့တဲ့ ထိပ္တန္းထိုင္ဝမ္ပညာတတ္ေတြ<br />၊စီးပြားေရးသမားေတြကလည္း တရုတ္ၿပည္မႀကီးကလာအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ခ်ိန္ေကရွိတ္အစိုးရအဖြဲ႔ကိုေက်နပ္မႈမရွိခဲ့ႀကဘူး။ <br />ထိုင္ဝမ္အစိုးရသစ္အေပၚ လူထု က အၿမင္မႀကည္မလင္ၿဖစ္ေနခ်ိန္မွာ၊လူထုအံုႀကြမႈကိုၿဖစ္ေပၚေစတဲ့ အၿဖစ္အပ်က္တခုေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။ <br />ခ်န္ယီအစိုးရ ရဲ႕ ရဲေတြက ထိုင္ဝမ္ကုန္သည္အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ပိုင္တဲ့ စီးကရက္ေတြကို တရားမဝင္သြင္းယူခဲ့တဲ့အရာေတြဆိုၿပီး<br />ဇြတ္အတင္းသိမ္းယူလိုက္တယ္။ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ေခါင္းကို ေသနတ္ဒင္နဲ႔ရိုက္ခြဲလိုက္တယ္။ေဘးမွာ ရပ္ႀကည့္ေနတဲ့ ၿပည္သူေတြဟာ<br />စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ခဲ့ႀကတယ္ေလ။ လူထုက အဲ့ဒီတရုတ္အရာရိွကို ၿပန္လည္တိုက္ခိုက္ဖို႔ၿပင္ဆင္လိုက္ႀကတယ္။ <br />အရာရိွကလည္း လူအုပ္ထဲကိုေသနတ္နဲ႔ပစ္ၿပီး ထြက္ေၿပးသြားခဲ့တယ္။ လူတေယာက္ေသခဲ့ရတယ္။<br /> လူထုႀကီးက ရဲစခန္းဆီကိုခ်ီတက္လိုက္ႀကၿပီး ဆႏၵၿပခ့ဲႀကေပမဲ့အာဏာပိုင္ေတြက ဘာတခုမွအေရးယူမႈမလုပ္ခဲ့ဘူး”<br /><br />၁၉၄၇ ေဖေဖၚဝါရီလမွာေတာ့ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕လမ္းမေတြမွာ ဆႏၵၿပသူေတြနဲ႔ၿပည့္ႏွက္ေနခဲ့ပါတယ္။ခ်န္ေကရွိ္တ္အစိုးရအဖြဲ႔ကလည္း <br />ဆႏၵၿပသူေတြကိုၿဖိဳခြဲႏွိပ္ကြပ္ပစ္ဖို႔အမိန္႔ေပးလိုက္ပါတယ္။စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိုၿပ႒ာန္းလိုက္ပါတယ္။ အႀကမ္းဖက္မႈေတြကို အရွိန္ၿမွင့္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />“ အိမ္ေတြလည္းရိုက္ခ်ိဳးဖ်က္ဆီးခံရၿပီး အမ်ိဳးသမီးေတြလည္းမတရားၿပဳက်င့္ခံခဲ့ရတယ္ေလ။<br />ၿပည္သူေတြ ေႀကာက္ရြံ႕သြားေစဖို႔အတြက္ လူတခ်ိဳ႕ကိုေခါင္းၿဖတ္ၿပီး လမ္းမေတြေပၚပစ္ထားခဲ့တယ္။က်ေနာ္တို႔ထိုင္ဝမ္ၿပည္သူေတြကလည္း <br />တခ်ိဳ႕က တပ္မ (၂၇) လို ကိုယ္ပိုင္လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြဖြဲ႔စည္းႀကသလို၊ တခ်ိဳ႕က ေဒသဆိုင္ရာကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ေတြကို<br />ဖြဲ႔စည္းခဲ့ႀကတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲေတြက်င္းပေပးရမယ္။အစိုးရရဲ႕ၿခစားမႈကို ရပ္ဆိုင္းပစ္ရမယ္ ဆိုတာေတြအပါအဝင္ <br />ေတာင္းဆိုခ်က္(၃၂) ခ်က္ကိုေတာင္းဆိုခဲ့ႀကတယ္။ ခ်န္ေကရိွတ္အစိုးရက ဆႏၵၿပသူေတာင္းဆိုသူေတြရဲ႕အသံကိုနားမေထာင္ခဲ့ပါဘူး။<br /> ေက်ာင္းသားဝတ္စံုဝတ္ထားတဲ့သူမွန္သမွ်ကိုပစ္သတ္ခဲ့သလို၊ ဆႏၵၿပသူေတြကိုလည္းဖမ္းဆီးလိုက္တယ္။ဂ်ပန္လက္ေအာက္မွာတုန္းက <br />ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ ပညာတတ္ေတြကိုလည္းပုန္ကန္စိတ္ရိွသူေတြလို႔သတ္မွတ္ၿပီး ဖမ္းဆီးခဲ့တယ္။ <br />၂၂၈ လူထုအံုႀကြမႈလို႔နာမည္ႀကီးခဲ့ၿပီး၊ ေလ့လာသူေတြရဲ႕အဆိုအရ၊ လူ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ေသဆံုးခဲ့ရတယ္လို႔ဆိုတယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့ တရုတ္ၿပည္မႀကီးမွာေတာ့ ႏိုင္ငံေရးရာသီဥတုက တစထက္တစေၿပာင္းလဲလာခဲ့ပါတယ္။၁၉၄၉ မွာ ေမာ္စီတံုးဦးေဆာင္တဲ့ <br />ကြန္ၿမဴနစ္သူပုန္ေတြဟာ ၿပည္တြင္းစစ္ကို အႏိုင္ရလိုက္ဒါေႀကာင့္ ခ်န္ေကရိွတ္အစိုးရဟာထိုင္ဝမ္ကြ်န္းဆီကိုထြက္ေၿပးခဲ့ရပါတယ္။ ထိုင္ဝမ္ကြ်န္းေပၚက စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအမိန္႔ကိုေတာ့ ဆက္လက္တည္ၿမဲေစခ့ဲပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ကြန္မင္တန္အစိုးရဟာ <br />အၿဖဴေရာင္ထိတ္လန္႔ေႀကာက္ရြံ႕ဘြယ္ႀကီးလို႔ လူသိမ်ားတဲ့ White Terror စစ္ဆင္ေရးကိုဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။<br />ၿပည္သူတသိန္းခြဲနီးပါးကို ကြန္ၿမဴနစ္သူလွ်ိဳေတြလို႔စြပ္စြဲဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့တယ္။ ေသာင္းခ်ီသတ္ၿဖတ္ခဲ့ပါတယ္။<br />“ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕အခင္းအက်င္းကလည္း ေၿပာင္းလဲေနခဲ့တယ္ေလ။ ေမာ္စီတံုးရဲ႕တရုတ္ၿပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံကို ကုလသမဂၢမွာ <br />တရားဝင္လက္ခံဖို႔ၿငင္းဆန္ခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုနဲ႔ အေနာက္အုပ္စုဟာ ၁၉၇၁ မွာ ခ်န္ေကရိွတ္အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ေတြကို<br />ထုတ္ပယ္ပစ္လိုက္ၿပီး၊ကြန္ၿမဴနစ္တရုတ္ၿပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံကို ကုလသမဂၢမွာတရားဝင္အသိအမွတ္ၿပဳခဲ့တယ္။ <br /><br />ထိုင္ဝမ္ကြ်န္းမွာလည္း ခ်န္ေကရိွတ္အစိုးရရဲ႕ႏိုင္ငံေရးလက္ဝါးႀကီးအုပ္မႈေတြကိုေမးခြန္းထုတ္စၿပဳေနၿပီ။<br />၁၉၇၅ မွာ ခ်န္ေကရိွတ္ေသဆံုးခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ခ်န္ေကရိွတ္ရဲ႕သား ဂ်န္ဂ်ီဝွါ က ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕သမၼၿဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />“တကယ္ေတာ့ ဂ်န္ခ်ီဝါွ က ဆိုဗီယက္ၿပန္ကြန္ၿမဴနစ္တေယာက္ၿဖစ္တယ္။တိန္႔ေရွာင္ဖိန္နဲ႔ေက်ာင္းေနဘက္ၿဖစ္သလို၊ <br />ထေရာ့စကီးဝါဒီတေယာက္လည္းၿဖစ္တယ္။သူ႔လက္ထက္မွာ ခ်န္ေကရိွတ္လက္ထက္တံုးက ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့စီးပြားေရးမူဝါဒေတြကို<br />ေၿပာင္းလဲပစ္လိုက္တယ္။အႀကီးစားစက္မႈလုပ္ငန္းေပါင္း (၁၂) ခုထက္မနည္းတည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ထိုင္ဝမ္ေဒၚလာ ဘီလွ်ံ သန္း(၃၀၀) ေက်ာ္မဲ့စီးပြားေရးစီမံကိန္းေတြကိုခ်မွတ္အေကာင္အထည္ေဖၚခဲ့တယ္။ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံအတြက္ အံ့မခန္း တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးေစတဲ့<br />ႏွစ္ကာလတခုကိုေမြးဖြားေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမ့ဲ ၿပႆနာက ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံမွာ အေရးေပၚစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဥပေဒက တည္ရိွဆဲၿဖစ္သလို၊ ကြန္မင္တန္ တပါတီအာဏာရွင္စံနစ္ကိုပဲဆက္လက္ကိုင္စြဲထားခဲ့တယ္ေလ”<br /><br />၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အေမရိကန္သမၼတဂ်င္မီကာတာဟာ တရုတ္ၿပည္မႀကီးက ေမာ္စီတံုးအစိုးရကိုအသိအမွတ္ၿပဳလိုက္ၿပီး <br />ထိုင္ဝမ္ကြ်န္းမွာရိွတဲ့အေမရိကန္စစ္တပ္ကိုဆုတ္ခြာေစခဲ့ပါတယ္။ <br />“ ထိုင္ဝမ္အစိုးရ အေပၚ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕သေဘာထားေၿပာင္းလဲသြားတာကိုၿမင္လိုက္ရတဲ့ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကလည္း <br />ဂ်န္ဂ်ီဝွါ ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးလက္ဝါးႀကီးအုပ္မႈကိုေဝဖန္အန္တုႀကဖို႔ဆံုးၿဖတ္လိုက္ႀကတယ္။ <br />ခ်န္ေကရိွတ္လက္ထက္တံုးက လွ်ိဳ႕ဝွက္ရဲတပ္ဖြဲ႔ရဲ႕ ဒါရိုက္တာၿဖစ္ခဲ့သူ၊ သမၼတ ဂ်န္ဂ်ီဝွါ ရဲ႕လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြကိုလည္း<br />ထုတ္ေဖၚေၿပာဆိုလာခဲ့ႀကတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ႏိုင္ငံတကာလူ႕အခြင့္အေရးေန႔ကိုဂုဏ္ၿပဳတဲ့အေနနဲ႔ ၁၉၇၉ ဒီဇင္ဘာ (၁၀)ရက္ေန႔မွာ <br />ဆႏၵၿပပြဲေတြကိုက်င္းပရင္း ဒီမိုကေရစီနဲ႔လြတ္လပ္တဲ့ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကိုတည္ေဆာက္ဖို႔ေတာင္းဆိုခဲ့ႀကေတာ့တယ္”<br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br />၁၉၇၉ ဒီဇင္ဘာ (၁၀) ရက္ဆႏၵၿပပြဲေတြကို ထိုင္ဝမ္အစိုးရက ဘယ္လိုတုန္႔ၿပန္ခဲ့ပါသလဲ။<br />ဒီလႈပ္ရွားမႈရဲ႕ဂယက္ဟာ ထုိင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းကိုဘယ္လိုေၿပာင္းလဲေစခဲ့ပါသလဲဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကို <br />ဒုတိယပိုင္းမွာဆက္လက္ေဆြးေႏြးသြားပါမယ္။ <br /> ေသာတရွင္တို႔ရဲ႕လြတ္ေၿမာက္ခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြကို အုပ္စိုးသူလူတန္းစားေတြက စာနာနားလည္ႏိုင္ႀကပါေစ။<br /><br />ေအာင္မိုးဝင္း<br /><br />Sylvia Li-chun Lin ရဲ႕ Representing Atrocity inTaiwan: The 2/28 Incident and White Terror in Fiction and film <br />Jay Taylor ရဲ႕ The Generalissiomo: Chiang Kai-shek နဲ႔ Freedom House မွထုတ္ေဝတဲ့ ထိုင္ဝမ္ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈေဆာင္းပါးပါ<br />အခ်က္အလက္မ်ားကိုယူသံုးပါတယ္။ <br /><br /><br />ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈကို မတင္ၿပခင္မွာ <br />စာခ်ဳပ္တခု၊ ေႀကၿငာစာတမ္းတခု နဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ေယာက္အေႀကာင္းေလ့လာေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br /> (က) တိန္႔ေရွာင္ဖိန္ နဲ႔ ဂ်န္ဂ်ီဝွား<br /><br />တိန္႔ေရွာင္ဖိန္ကလည္း ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရးသမားၿဖစ္သလို၊ ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႕သား ဂ်န္ဂ်ီဝွား ကလည္း ထေရာ့စကီးဝါဒီ ကြန္ၿမဴနစ္<br />တေယာက္ၿဖစ္တယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကေက်ာင္းေနဘက္သူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္တယ္။ ဂ်န္ဂ်ီဝွားက ဆိုဗီယက္ေမာ္ဒယ္<br />စီးပြားေရးစံနစ္ေတြကို ေမာ္စကိုၿမိဳ႕က တကၠသိုလ္ဆီမွာ ေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာခဲ့ဘူးတယ္။ ခ်န္ေကရွိတ္လက္ေအာက္မွာ ရွန္ဟိုင္းစီးပြားေရးမူဝါဒေတြကို အေကာင္အထည္ေဖၚတဲ့အခါ ဆိုဗီယက္ေတြရဲ႕စီးပြားေရးစံနစ္တည္ေဆာက္မႈအတိုင္း<br />ႀကိဳးစားႀကံစည္ခဲ့တယ္။ လူလတ္္တန္းစားေတြန႔ဲခ်မ္းသာႀကြယ္ဝသူေတြရဲ႕စီးပြားေရးေတြကို ဦးတည္တိုက္ခိုက္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။<br /><br />ေမာ္စကိုၿမိဳ႕မွာ ေက်ာင္းတက္ေနစဥ္၊ ဆိုဗီယက္ေခါင္းေဆာင္ကေခၚယူေတြ႔ဆံုခဲ့ၿပီး၊ ထေရာ့စကီးေနာက္လိုက္ေတြကို တရားဝင္ရႈတ္ခ်ေပးဖို႔ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ တဘက္မွာေတာ့ ဂ်န္ဂ်ီဝွား ရဲ႕ ဆိုဗီယက္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီဝင္ေလွ်ာက္ထားမႈကို<br />ၿငင္းပယ္ခဲ့တယ္။ ဂ်န္ဂ်ီဝွား ဟာ“ဘဲလားရူး”အမ်ိဳးသမီးနဲ႔အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ၿပီး တရုတ္ၿပည္ကိုၿပန္လာခဲ့တယ္။<br />ဒါေပမဲ့ ခ်န္ေကရွိတ္ဟာ တရုတ္ၿပည္တြင္းစစ္ကာလအတြင္းမွာ ဆိုဗီယက္အႀကံေပးေတြကို သူ႔ရဲ႕အစိုးရအဖြဲ႔တြင္းက <br />ဖယ္ရွားပစ္ခဲ့သလို၊ ဂ်န္ဂ်ီဝွားရဲ႕ ရွန္ဟုိင္းစီးပြားေရးစီမံကိန္းေတြကလည္းမေအာင္ၿမင္မႈေတြနဲ႔ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္။ <br />ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္တဲ့အခါ မေအာင္ၿမင္ခဲ့တဲ့ ရွန္ဟိုင္းစီးပြားေရးေပၚလစီအေတြ႕အႀကံဳေတြကို သင္ခန္းစာ ယူခ့ဲတယ္။ တၿပိဳင္တည္းမွာပဲ သူ႔အေဖခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႕မူဝါဒေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ဆီီဦတည္လိုက္တယ္။ စီးပြားေရးလြတ္လပ္မႈေတြဖြင့္ေပးခဲ့ေပမဲ့၊ အႀကီးစားစက္မႈလုပ္ငန္းေတြအေပၚမွာ အစိုးရရဲ႕အခန္းက႑က အႀကီးမားဆံုး<br />တည္ရိွထိန္းခ်ဳပ္ထားခဲ့တယ္။ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕အံ့မခမ္းစီးပြားေရးႏွစ္ကာလမ်ားကို ဖန္တီးေပးခဲ့တယ္။ အာရွက်ားတေကာင္ၿဖစ္လာခဲ့တယ္။ သူ႔လက္ထက္မွာတရုတ္ၿပည္မႀကီးဆီကို တရားဝင္လည္ပတ္မႈေတြစတင္လိုက္တယ္။ <br /><br />(တိန္႔ေရွာင္ဖိန္နဲ႔ဂ်န္ဂ်ီဝွား တို႔ရဲ႕ စီးပြားေရးၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈ၊ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး၊ လုပ္နည္းကိုင္နည္းေတြကို ထေရာ့စကီးရဲ႕<br />“ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲတ့ဲေတာ္လွန္ေရးသီအိုရီ” နဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္စဥ္းစားႀကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ သမိုင္းစဥ္တေလွ်ာက္လံုးမွာ <br />ဆုိဗီယက္ေတြက “သစၥာေဖာက္”လို႔စြပ္စြဲခံခဲ့ရတဲ့ ထေရာ့စကီးရဲ႕အယူအဆ နဲ႔ စတာလင္အုပ္စုရဲ႕အယူအဆ ဘယ္သူမွန္ခဲ့ပါသလဲ။ <br />သမိုင္းက သက္ေသၿပခ့ဲၿပီးၿပီလို႔ထင္ပါတယ္)<br /><br />(ခ) ၁၈၉၅ ပထမ ဂ်ပန္-တရုတ္ စစ္ပြဲအၿပီး ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ “ရွီမိုႏိုဆက္ကီ သေဘာတူညီမႈ” ( Treaty of Shimonoseki) ဒီသေဘာတူညီမႈအရ- ခ်င္အင္ပါယာ ဟာ သူ႔ရဲ႕ ပက္စကာဒိုးလ္။ ထိုင္ဝမ္နဲ႔ မန္ခ်ဴးရီးယားအေရွ႕ေတာင္ပိုင္းေဒသေတြကို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဆီေပးအပ္လိုက္ရတယ္။<br /><br />(ဂ) ကိုင္ရိုေႀကၿငာစာတမ္း (၁၉၄၃) – <br /><br />ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ တရုတ္ပိုင္နယ္ေၿမေတြအားလံုးကိုၿပန္လည္ေပးအပ္ရမယ္ဆိုတဲ့သေဘာတူညီမႈၿဖစ္တယ္။<br /> ဒါေပမဲ့ ၁၉၄၅ ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီးမွာ ဂ်ပန္စစ္ရံႈးခဲ့ၿပီး တရုတ္ပိုင္နယ္ေၿမေတြကိုၿပန္ေပးဖို႔သေဘာတူညီခဲ့ေပမဲ့၊ <br />တရုတ္ၿပည္မွာ ခ်န္ေကရိွတ္ရဲ႕ကြန္မင္တန္ပါတီနဲ႔ ေမာ္စီတံုးရဲ႕ ကြန္ၿမဴနစ္သူပုန္ေတြႀကားက ၿပည္တြင္းစစ္ပြဲဟာအရွိန္ၿမင့္လာခဲ့တယ္။ <br />တဘက္မွာေတာ့ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုနဲ႔ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုတို႔ဟာ စစ္ေအးတိုက္ပြဲစတင္လိုက္ႀကတယ္။<br />ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရဲ႕အခ်ဳပ္အၿခာအာဏာပိုင္မႈကံႀကမၼာကို စစ္ေအးတိုက္ပြဲရဲ႕အားၿပိဳင္မႈေတြေပၚမွာ ေလာင္းေႀကးထပ္လိုက္ႀကရေတာ့တယ္။<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-3593581878274962851?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-28492196353439124982010-12-14T13:39:00.000-08:002010-12-20T11:01:04.282-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TQ-n5WQgBvI/AAAAAAAAA98/CHeCrpeaNaY/s1600/africa%2Bcopy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 216px; height: 248px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TQ-n5WQgBvI/AAAAAAAAA98/CHeCrpeaNaY/s320/africa%2Bcopy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552841469240280818" /></a><div style="text-align:justify;"><br />အာဖရိကတိုက္ ႏိုင္ငံေရးကိုေလ့လာႀကည့္ေစခ်င္တယ္လို႔ တိုက္တြန္းခဲ့ဘူးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့အေၿခအေန၊ ၿပႆနာနဲ႔ လူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕သေဘာသဘာဝေတြက သိတ္တူလြန္းလို႔ ညႊန္းရတာပါ။ အုပ္စိုးသူလူတန္းစား ကို ႀကည့္လိုက္မယ္<br />ဆိုရင္-- ဒီကေန႔ ဗမာစစ္အုပ္စုနဲ႔ စစ္အုပ္စုဘက္က ေရွ႕ေနလိုက္ေပးေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေဝါဟာရေတြ၊ လုပ္ပံုလုပ္နည္းေတြဟာ ၁၉၈၀-၉၀ ကာလအတြင္းအာဖရိက စစ္ဝါဒီေတြ၊ အာဏာရွင္ေတြသံုးစြဲခဲ့ဘူးတဲ့ အရာေတြၿဖစ္တယ္။ ဥပမာ- စည္းကမ္းရိွေသာ ဒီမုိကေရစီ၊ လမ္းညႊန္ဒီမိုကေရစီေဝါဟာရေတြ၊ေရြးေကာက္ပြဲကို အာဏာရပါတီက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံတကာကို မ်က္ႏွာသစ္တခုနဲ႔<br />လိမ္ညာဖို႔ႀကိဳးစားပံုေတြကိုႀကည့္ၿခင္းအားၿဖင့္ဗမာစစ္အုပ္စုဟာ အာဖရိကအာဏာရွင္ေတြႀကံစည္ခဲ့တဲ့အတိုင္းထပ္တူထပ္မွ်<br />လုပ္ကိုင္ေနတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အတိုက္အခံအင္အားစုေတြႀကားမွာ ႀကံဳေတြ႕ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့<br />အခက္အခဲ။ အာဖရိကတိုက္က ႏိုင္ငံေတြလိုပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ လူမ်ိဳးစုေတြသိတ္မ်ားတယ္။လူမ်ိဳးစုေတြက၊လူဦးေရအမ်ားဆံုး<br />လူမ်ိဳးစုကို အယံုအႀကည္မရိွႀကသလို၊ အခ်င္းခ်င္းလည္း တူညီတဲ့လမ္းေႀကာင္းတခုေပၚမွာမေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ႀကဘူး။ <br />အုပ္စိုးသူလူတန္းစားက လမ္းေႀကာင္းတခုကိုခ်ေပးလိုက္တိုင္း၊အတိုက္အခံေတြႀကားမွာတေယာက္တေပါက္ၿဖစ္လာတယ္။ <br />ဒုတိယအႀကိမ္လုပ္မဲ့ပင္လံုညီလာခံအေပၚသေဘာထားမွာ အာဖရိကႏို္င္ငံေတြလို အၿဖစ္အပ်က္နဲ႔သြားတူေနတာကိုေတြ႔ရတယ္။ <br />တခ်ိဳ႕လူမ်ိဳးစုေတြဆိုရင္ ေထာင္က်ေနတဲ့ သူတို႔ရဲ႕လူမ်ိဳးစုေခါင္းေဆာင္ေတြက သစၥာေဖာက္ႀကတယ္။ လက္လြတ္စံပယ္ေၿပာဆိုဆက္ဆံႀကတာကိုေတြ႔ရတယ္။ အေခ်ာင္လိုက္ေမွ်ာ္လင့္ေနသူ လူတန္းစားသစ္ ႏို္င္ငံေရးသမားေတြေႀကာင့္ ဘဝတခုလံုးတိုင္းၿပည္အတြက္ အနစ္နာခံတိုက္ပြဲဝင္လာခဲ့ရသူေတြခံစားခဲ့ႀကရတယ္။ အာဏာရလူတန္းစားကလည္း အတိုက္အခံေတြ<br />ႀကားမွာပဋိပကၡအသစ္ေတြကို ေမြးထုတ္ေပးလိုက္ရင္း သူတို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို ဆက္လက္ဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ခဲ့ႀကၿပန္တယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"> <br />အာဖရိကႏိုင္ငံ (၁၄) ႏိုင္ငံရဲ႕ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲအေႀကာင္းေလ့လာသံုးသပ္ထားတဲ့ စာအုပ္တအုပ္ကို ဖတ္ႀကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ အာဖရိကအတိုက္အခံေတြ ညီညြတ္ေရးၿပိဳကြဲမႈေႀကာင့္ အာဏာရပါတီကိုရင္မဆိုင္ႏိုင္တဲ့ဒီမိုကရက္တစ္အင္အားစုေတြရဲ႕ <br />ေနာက္ေကာက္က်မႈ၊က်ဆံုးမႈေတြကိုအတုယူသင့္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲေတြက်င္းပေပးခဲ့ေပမဲ့၊ အာဏာရလူတန္းစားက ေရြးေကာက္ပြဲမဲလိမ္မႈေတြ၊ လက္ဝါးႀကီးအုပ္မႈေတြကို တရစပ္က်ဴးလြန္ခဲ့ႀကတာေႀကာင့္ ယေန႔တိုင္ ႏိုင္ငံေရးၿပႆနာေတြကို<br />ရင္ဆိုင္ေနႀကရတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံရဲ႕ အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာတန္ဇန္းနီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲေတြ<br />အေႀကာင္းကိုတင္ၿပထားပါတယ္။ <br /><br />တခုေတာ့ သတိထားေစခ်င္ပါတယ္။ ဆိုရွယ္လစ္ဝါဒီ “ဂ်ဴးလီယက္ ညီရယ္” ဆိုတာ တန္ဇန္နီးယားႏိုင္ငံလြတ္ေၿမာက္ေရးလႈပ္ရွားမႈမွာ<br />ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ၿဖစ္ခဲ့သလို၊ သူဟာ တၿခားအာဖရိကန္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕နယ္ခ်ဲ႕လြတ္ေၿမာက္ေရးလႈပ္ရွားမႈကိုကူညီခဲ့သူတဦးၿဖစ္တယ္။ <br />ယူဂန္ဒါအာဏာရွင္ အိုင္ဒီေအမင္ရဲ႕ဘဝကို နိဂံုးခ်ဳပ္ေစမဲ့ စစ္ပြဲကိုဆင္ႏြဲခဲ့သူၿဖစ္တယ္။ <br />သူ႔ရဲ႕ႀကီးၿမတ္တ့ဲ ပံုရိပ္ေတြက အၿပည့္ရိွေနတယ္။ က်ေနာ္တင္ၿပတဲ့အပိုင္းမွာေတာ့ ဖိႏွိပ္မႈကိုအန္တုေနႀကတဲ့ <br />လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြသာၿဖစ္တာေႀကာင့္လူတေယာက္ရဲ႕ပံုရိပ္ကိုအေသးစိတ္ၿခယ္မႈန္းဖို႔ အာရံုမစိုက္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ <br />အာဏာရပါတီေတြက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကို ဘယ္လိုၿဖတ္သန္းႀကမလဲ။ ေမးခြန္းထုတ္အေၿဖရွာေစခ်င္ပါတယ္။ <br /><br /><strong> အာဏာရပါတီလက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားတဲ့လႊတ္ေတာ္ေအာက္မွာ……………</strong><br /><br />ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />Ujamma ဆိုတဲ့ေဝါဟာရဟာ တန္ဇန္နီးယားႏိုင္ငံရဲ႕လူမႈေရးစီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမူူဝါဒ ေတြကိုေဖၚေဆာင္မဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ဝါဒီ ဂ်ဴလီယက္ ညီရဲလ္ရဲ႕အၿမင္ပဲၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၆၁ နဲ႔ ၁၉၆၄ မွာ ၿဗိတိန္ကုိလိုနီဘဝကေနလြတ္ေၿမာက္လာခဲ့တဲ့ တန္ဂန္ညီဂါ နဲ႔ ဇန္ဇီဘာေဒသႏွစ္ခုေပါင္းၿပီး တန္ဇန္နီယားႏိုင္ငံသစ္ကိုဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါတယ္။ <br />“ႏိုင္ငံရဲ႕သမၼတသစ္ ဂ်ဳလီယက္ ညီရယ္(Julius Nyerere) ဟာ “အယူရွာ” ေႀကၿငာခ်က္ကိုထုတ္ၿပန္ေႀကၿငာလိုက္ၿပီး<br />အာဖရိကန္ဆိုရွယ္လစ္အယူအဆတခုကိုလမ္းခင္းလိုက္တယ္။ “ႏိုင္ငံသားေတြဟာ မိသားစုစိတ္ဓါတ္ေမြးၿမဴရမယ္။ <br />လူတေယာက္ဟာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ တသားတည္းၿဖတ္သန္းက်င္လည္ၿပီး တေယာက္ကိုတေယာက္စာနာစိတ္နဲ႔ေဖးမကူညီႀကရမယ္ လို႔ဆိုတယ္။<br /> ၿပည္သူေတြက Julius Nyerereကို တန္ဇန္နီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ဖခင္ အၿဖစ္သတ္မွတ္ႀကတယ္။ ဒါေပမဲ့ “အယူရွာ”ေႀကၿငာခ်က္<br />ထုတ္ၿပန္အၿပီးေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕ဆိုရွယ္လစ္အယူအဆေတြေအာက္မွာ လူေတြလိမ့္ေနေအာင္ခံစားခဲ့ႀကရတယ္။ <br />ဆိုရွယ္လစ္စံနစ္အတြက္ အႏၲရာယ္ရိွႏိုင္တယ္လို႔ထင္ရတဲ့ ပညာတတ္ေတြနဲ႔ဆန္႔က်င္ေဝဖန္သူေတြေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာကို <br />စစ္ေႀကာေရးစခန္းနဲ႔အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ ဖမ္းဆီးထားခဲ့တယ္။ ၿပည္သူေတြေနထိုင္တဲ့ရြာေတြကို မီးရိႈ႕ပစ္လိုက္ၿပီး၊ စုေပါင္း ဘံုလယ္ေၿမစိုက္ပ်ိဳးေရးစခန္းေတြဆီေမာင္းႏွင္ခ်လိုက္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ဟာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းသစ္တခုဆီမွာ ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္စြာ<br />ေနထိုင္ႀကရေတာ့မယ္လို႔လို႔ ဂတိေပးခဲ့ေပမဲ့လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ၿပည္သူအားလံုးနီးပါး အစာေရဆာငတ္မြတ္ေခါင္းပါးလာခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံၿခားက ေထာက္ပံ့ေပးထားတဲ့အစားအေသာက္ေတြေပၚမွာ လံုးဝမွီခိုေနခဲ့ရတယ္။ ဆိုဗီယက္နဲ႔ တရုတ္ အကြဲအၿပဲမွာေတာ့ <br />က်ေနာ္တို႔တန္ဇန္နီးယားဆိုရွယ္လစ္ေတြအတြင္းမွာလည္းႏိုင္ငံေရးအက္ေႀကာင္းေတြ အထင္အရွားေပၚေပါက္လာခဲ့သလို၊ <br />ဘက္မလို္က္လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ေတြလည္းေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။ ၁၉၇၀ မွာ တရုတ္ကြန္ၿမဴနစ္ေတြဆီက စီးပြားေရးအကူအညီ ရဖို႔ို႔ႀကိဳးစား<br />ခဲ့ေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံတြင္းမွာ အသစ္ေဆာက္တည္မဲ့စီမံကိန္းအားလံုးေတြမွာ တရုတ္အလုပ္သမားေတြကိုပဲသံုးရမယ္လို႔<br />တရုတ္ကြန္ၿမဴအစိုးရေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း၁၉၈၀ ကာလမွာေတာ့ IMF လို အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီက အကူအညီရဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၿပန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ လူမႈေရး၊စီးပြား၊ႏိုင္ငံေရးၿပႆနာေတြကို ေတာ့ေၿဖရွင္းႏိုင္စြမ္းမရိွခဲ့ပါဘူး။ <br />ဒါေႀကာင့္ ၁၉၈၅ မွာ တန္ဇန္နီးယားႏိုင္ငံေရးက အနားယူခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />သူ႔ရဲ႕“ ခ်န္မာခ်ာ မာပင္ဒူဇီ” ေတာ္လွန္ပါတီဟာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက တန္ဇန္းနီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးကို ခြ်တ္ၿခံဳက်ေစခဲ့တယ္။ Julius Nyerere ရာထူးကအနားယူသြားၿပီးတဲ့ေနာက္ ပါတီေခါင္းေဆာင္ “အလီမြီညီ” က<br /> ၿခစားမႈေတြကိုတိုက္ဖ်က္ရမယ္။ ပုဂၢလိကပိုင္ဆိုင္မႈနဲ႔ေစ်းကြက္စီးပြားေရးေတြကိုတိုးၿမင့္လုပ္ေဆာင္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ <br />ေရတိုစီးပြားေရးစီမံကိန္းေတြဟာ အထိုက္အေလ်ာက္ေအာင္ၿမင္ခဲ့ေပမဲ့၊ ေရရာတိက်တဲ့စီးပြားေရးစံနစ္ကအားနည္းေနဆဲေလ။ <br />“Kamahuru” လို အစိုးရကိုဖိအားေပးတဲ့အဖြဲ႔ေတြနဲ႔လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႕ေတြၿဖစ္တဲ့ “ လူထုလႈပ္ရွားမႈ” အဖြဲ႔ေတြေပါင္းၿပီး <br />“ညီညြတ္ေသာၿပည္သူ႔တပ္ဦး”ကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ႀကတယ္။ အစိုးရကိုဖိအားေပးခဲ့တာေႀကာင့္၊သူ႔လက္ထက္မွာ အေၿခခံဥပေဒကို<br />ိုၿပင္ဆင္ေရးဆြဲလိုက္တယ္။ ၁၉၉၂ ကစလို႔ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစံနစ္ကို သြားမယ္လို႔ေႀကၿငာခဲ့တယ္။ အတိုက္အခံေတြကလည္းေရြးေကာက္ပြဲကိုဝင္ၿပိဳင္ခဲ့ႀကတယ္။”<br /><br />ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစံနစ္ကိုသြားမယ္ဆိုခဲ့ေပမဲ့ တကယ့္တကယ္မွာေတာ့ အာဏာရပါတီ ကသာ လႊမ္းမိုးထားတဲ့ တပါတီႏိုင္ငံေရးစံနစ္သာ<br />ၿဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာလည္း အာဏာရပါတီရဲ႕ကိုယ္စားလွယ္ “ဘင္ဂ်ာမင္ မက္ကာပါ” က အႏိုင္ရခဲ့ပါတယ္။<br />“ ၁၉၉၅ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဟာ မသမာမႈေတြနဲ႔ၿပည္႔ႏွက္ေနတယ္ခဲ့တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့တဲ့ ညီညြတ္ေသာ<br />ၿပည္သူ႔တပ္ဦးဟာ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္နဲ႔အစိုးရသစ္ကိုအသိအမွတ္မၿပဳႀကဖို႔ေတာင္းဆိုတဲ့အခါ၊ ေခါင္းေဆာင္ (၁၈) ေယာက္ကို <br />ႏိုင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္မႈ နဲ႔ ၁၉၉၇ မွာ ဖမ္းဆီးအေရးယူခဲ့တယ္။ ဆႏၵၿပပြဲေတြကို အင္အားသံုးေၿခမႈန္းခဲ့တယ္။ ဖမ္းဆီးထားသူေတြကိုလည္း အခ်ိန္အတိုင္းအတာတခုမွာၿပန္လည္လြတ္ေၿမာက္လာခဲ့ပါတယ္။”<br /><br /> “ဘဂ်ာမင္ မက္ကာပါ” လက္ထက္မွာလည္း ၿခစားပ်က္စီးေနတဲ့အစိုးရယႏၵရားကိုၿပဳၿပင္တည္ေဆာက္မယ္လို႔ေႀကြးေႀကာ္ခဲ့ပါတယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ သမၼတကိုယ္တိုင္က ေပါင္စတာလင္ ၁၅ သန္းတန္ ကိုယ္ပိုင္ဂ်က္ေလယာဥ္ကိုဝယ္စီးဇိ္မ္ခံေနခဲ့ပါတယ္။ <br />ဒီလိုနဲ႔ တတိယသမၼတသက္တမ္း (၁၀) ႏွစ္ၿပီးဆံုးခဲ့ၿပန္ပါတယ္။ “က်ေနာ္တို႔တေတြ ၁၀၀၀ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္းဝင္ေရာက္<br />ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့တယ္။ၿပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၂၃၁ မွာ ၁၇ ေယာက္ပဲအႏိုင္ရခဲ့ၿပန္တယ္။ အာဏာရပါတီရဲ႕မဲလိမ္မႈ၊<br />မသမာမႈေတြက ဆက္လက္လႊမ္းမိုးထားဆဲပဲေလ။ ဒါေႀကာင့္ ပန္ပါကြ်န္းနဲ႔ အန္ဂူဂ်ာကြ်န္းေတြမွာတည္ရိွတဲ့ ဇန္ဇီဘာၿမိဳ႕အပါအဝင္<br /> ၿမိဳ႕ေလးၿမိဳ႕မွာ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကိုဆန္႔က်င္တဲ့လူထုဆႏၵၿပပြဲေတြေပၚေပါက္ခဲ့တယ္။ <br />ဆႏၵၿပပြဲတိုင္းမွာ လူ (၁၀) ေယာက္ေက်ာ္ေသဆံုးခဲ့တယ္။ ရာခ်ီၿပီးဒဏ္ရာရခဲ့တယ္။လူ ၄၀၀ ေက်ာ္အဖမ္းခံခဲ့ရတယ္ေလ”<br /><br />၂၀၀၅ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာလည္း အာဏာရပါတီေခါင္းေဆာင္ “ဂ်ာကာရာကစ္ဝီတီ”ကပဲ အႏိုင္ရခဲ့ၿပန္ပါတယ္။ <br />အတိုက္အခံပါတီၿဖစ္တဲ့ ညီညြတ္ေသာၿပည္သူ႔တပ္ဦးဟာအမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္မွာ ၁၇ ေနရာေလာက္ပဲအႏိုင္ရခဲ့ၿပန္ပါတယ္။<br /> “ ကစ္ဝီတီရဲ႕လက္ထက္မွာ အရြယ္ေရာက္တဲ့လူဦးေရ ရဲ႕ ၁၂ % ဟာ HIV ေရာဂါကူးစက္ခံစားေနႀကရတယ္။ <br />သူ႔လက္ထက္မွာ ပညာသင္ေက်ာင္းေပါင္းမ်ားစြာကိုတည္ေဆာက္ေပးခဲ့တယ္။ HIV ေရာဂါတိုက္ဖ်က္ေရးကိုလည္း<br />တက္တက္ႀကြႀကြလုပ္ေဆာင္လာခဲ့တယ္။ ဇင္ဘာေဘြက ေရာဘတ္မူဂါဘီရဲ႕ရက္စက္မႈေတြကိုၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ေဝဖန္ခဲ့သူ<br />တဦးၿဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ တန္ဇန္နီးယားရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဖိႏွိပ္မႈေတြက ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ၿဖစ္ေပၚေနဆဲပဲ”<br /><br />ေရြးေကာက္ပြဲ လိမ္လည္မႈေတြနဲ႔အာဏာရပါတီကခ်ည္းလက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကို ဖိအားေပးတဲ့နည္းနဲ႔တခုခုေၿပာင္းလဲပစ္မွ<br />ရေတာ့မယ္လို႔ ယံုႀကည္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး( ခ်က္ဒီမာ) ပါတီဟာ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ကစၿပီးလႈပ္ရွားမႈပံုစံအသစ္ကို<br />စတင္လိုက္ပါတယ္။စစ္မွန္တဲ့ေၿပာင္းလဲမႈဆိုတာ ေႀကြးေႀကာ္သံတခုတည္းနဲ႔လုပ္လို႔မရဘူး၊ လမ္းညႊန္မူဝါဒတခုအၿဖစ္လုပ္ႀကမယ္ လို႔<br />ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၿပီး မဲလိမ္အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ အာဏာရပါတီေခါင္းေဆာင္က်မ္းသစၥာႀကိမ္ဆိုတဲ့ေန႔မွာေရြးေကာက္ပြဲမသမာမႈကို<br />ရႈတ္ခ်တဲ့အၿပဳအမူအၿဖစ္၊ မိန္႔ခြန္းကိုနားမေထာင္ပဲ သပိတ္ေမွာက္ထြက္လိုက္ႀကပါတယ္။ အသိပညာေတြကိုဆာေလာင္မြတ္သိပ္စြာ<br />ေလ့လာဆည္းပူးၿပီး ထက္ၿမက္တဲ့မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို ေမြးထုတ္ရမယ္လို႔ဆံုးၿဖတ္ခဲ့ႀကပါတယ္။<br />“ လူထုကိုဦးေဆာင္မဲ့သူဆိုတာ လူထုက ယံုႀကည္ကိုးစားေလာက္တဲ့အသံကိုေၿပာႏိုင္လုပ္ၿပႏိုင္ဖို႔လိုတယ္<br />ေၿပာင္းလဲမႈကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ရဲရဲရင့္ရင့္ေတာင္းဆိုလုပ္ကိုင္မွ ႏိုင္ငံေရးလမ္းေႀကာင္းေတြပြင့္လာမွေပါ့ဗ်ာ၊ <br />ဒီလိုလမ္းေႀကာင္းကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့လို႔ပဲက်ေနာ္တို႔ပါတီကိုလူထုကတၿဖည္းၿဖည္းေထာက္ခံလာခဲ့ပါတယ္”တဲ့<br />ေသာတရွင္တို႔လည္း ေၿပာင္းလဲမႈကိုရဲရဲရင့္ရင့္ဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ႏိုင္သူေတြၿဖစ္ႀကပါေစ။<br /><br />ေအာင္မိုးဝင္း<br /><br />Michael Cowen & Liisa Laakso တို႔တည္းၿဖတ္ထုတ္ေဝတဲ့ “ The Multi party Elections in Africa” ပါအခ်က္အလက္မ်ားကို<br />ယူငင္သံုးစြဲပါတယ္။<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />The rest of the post</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-2849219635343912498?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-40129623518402349042010-12-08T22:37:00.000-08:002010-12-08T23:10:46.449-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TQCAyekHNuI/AAAAAAAAA9E/TjUJVueu1W0/s1600/RIT%2Bnoble%2Bcopy%25281%2529.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 217px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TQCAyekHNuI/AAAAAAAAA9E/TjUJVueu1W0/s320/RIT%2Bnoble%2Bcopy%25281%2529.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548576345606797026" /></a><div style="text-align:justify;"><br />စစ္ပြဲသံေတြၿပန္ႀကားရေတာ့ အၿဖစ္အပ်က္တခုကိုသြားသတိယမိတယ္။ <br />၁၉၉၁ ေအာက္တိုဘာလမွာၿဖစ္ခဲ့တဲ့ ၿမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ဘိုကေလးတိုက္ပြဲအေႀကာင္းပါ။ <br />ဘိုကေလးၿမိဳ႕တိုက္ပြဲမွာ နဝတ ရဲ႕ အတြင္းေရးမွဴး(၂) ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦး ရဲ႕ စစ္ရဟတ္ယာဥ္ကို သူပုန္ေတြက ပစ္ခ်ဖို႔ႀကိဳးစားတယ္။ <br />ဝမ္းပိုက္ ဆီကို ထိတယ္လို႔ဆိုတယ္။ ရဟတ္ယာဥ္ကိုေမာင္းႏွင္ခဲ့သူက ကြ်မ္းက်င္လြန္းလို႔ ေၿမၿပင္ကိုအၿမန္ဆံုးၿပန္ဆင္းႏိုင္ခဲ့ၿပီး <br />တင္ဦး တေယာက္ေသကံမေရာက္ ကံမေပ်ာက္ၿဖစ္ခဲ့ရတယ္။ <br />သူကလည္း ရက္ရက္စက္စက္ၿပန္တုန္႔ၿပန္တယ္။ဘိုကေလးတဝိုက္က၊ရြာကိုးရြာလံုးကိုပိတ္ၿပီး မီးတင္ရိႈ႕ခဲ့တယ္။<br /> ၿဖတ္ေလးၿဖတ္ဆင္ႏြဲၿပီး ၿမစ္ဝကြ်န္းေပၚစစ္ဆင္ေရးကို ႏိုင္ေအာင္ၿပန္တိုက္ခဲ့တယ္။ <br />ဘိုကေလးစစ္ပြဲသတင္းေတြက က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ေက်ာင္းေတြကို ရိုက္ခပ္ေနခဲ့တယ္။ <br />ဆရာေတြကလည္း ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕အေဆာင္ေတြအားလံုးကို ေစာင့္ႀကည့္အကဲခပ္ေနႀကတယ္။ <br />လူစိမ္းလာမလာ၊ ညတိုင္းဝင္စစ္ေလ့ရိွတယ္။ အဲ့သလို လႈပ္လႈပ္လႈပ္လႈပ္ၿဖစ္ေနတံုးမွာ <br />ႏိုင္ငံတကာ က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကို ႏိုဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုၿခီးၿမွင့္လိုက္တယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br /><br />ေၿခရာ (၁) <br /> <br />ခုေတာ့---- <br /> ရင္ခုန္သံေတြတိုးတိတ္သြားၿပီပဲ x x x စကားသံေတြမသဲကြဲ တို႔ႏွစ္ေယာက္လည္း<br />သီခ်င္းထဲကလို ----အလြမ္းစကားေတြနဲ႔ႏႈတ္ဆက္ဖို႔အခ်ိန္မရ။ မ်က္ႏွာေရွ႕မွာ ေရာက္လာသည့္ ကင္မရာမ်ားကို ရိုက္ခြဲဖို႔ႀကိဳးစား<br />လိုက္ႀကသည္။ ရထားဘီးအလိမ့္မွာ “ ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ - ီးပဲကြာ။ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ အလိုမရိွ” ဆိုသည့္အသံေတြက ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးတေလ်ာက္ ဝဲပ်ံေနခဲ့တယ္။ ဒီဇင္ဘာ တဲ့ေလ---<br /> ရန္ကုန္-မႏၱေလး ရထားတစင္းကို ညတညလံုး--အပိုင္သိမ္းထားခဲ့ႀကတ့ဲ ေက်ာင္းသားေတြရိွတယ္။ <br />ေၿခရာ (၂) <br /> <br />ဒါဟာ ၿမံဳေနတဲ့အၿပဳံးတခုအတြက္ေတာ့<br />တြင္းနက္တခုေပါ့၊ <br />ဥပမာ - မပြင့္ေသးတဲ့ သခြပ္ပန္းေတြကို <br /> ရင္တမမ ႀကည့္ေနရသလုိမ်ဳိး၊ <br />အခန္းက်ဥ္းေလးရယ္မင္းသိပါတယ္။ <br />အသက္ရူရတာ မ၀ဘူး။ ေလကလည္းမသန္႔ဘူး၊ <br />ဘဝမွာ ထစ္အေနတဲ့ ဂီတဆိုတာလည္းရိွေနေသးေတာ့---<br /> အိုေအာင္ ရဲ႕ အခ်စ္ကဗ်ာ မွ<br /> <br />ဝါယာၿဖဴ႕စ္ႀကိဳးေတြကို ဆြဲၿဖတ္လိုက္ေတာ့ တေလာကလံုးအေမွာင္။ စဥ္႕ကူေဆာင္ေပၚကေက်ာင္းသားေတြၿပိဳဆင္းလာၿပီ။ <br />“တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြကို ရက္အကန္႔အသတ္မရိွ ပိ္တ္လိုက္ၿပန္ၿပီ” တဲ့။ “ အေဆာင္တခုလံုးမီးရိႈ႕ပစ္ကြာ။ <br />ေဟ့ေကာင္ေတြ ဆင္းခဲ့ႀကေလ။ ဘာလို႔ၿငိမ္ခံေနႀကတာလဲ” <br /> <br />အေဆာင္မွဴး ဦးေအာင္ရွိန္က ေက်ာင္းသားေတြကိုတားဖို႔ႀကိဳးစားတယ္။ မရေတာ့ပါဘူး။ ေရတမာပင္ေအာက္မွာ ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့<br />ေက်ာင္းသားေတြက မီးလင္းေနသည့္အခန္းမ်ားကို ခဲမ်ားၿဖင့္ပစ္ေပါက္လိုက္တဲ့အတြက္ မွန္တံခါးကြဲက်သံေတြ၊ ေအာ္ဟစ္သံေတြနဲ႔ေယာက္ယက္ခပ္ေနတယ္။ ဇဝကေဆာင္ဘက္မွ ေၿပးလာသည့္ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕က အေဆာင္ေတြမွာ<br />တရားလွည့္ေဟာႀကဖို႔၊ သမိုင္းဝင္းကိုခ်ီတက္လွည့္လည္ႀကဖို႔ လႈံ႕ေဆာ္ေနႀကၿပီ။<br />“ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ငွက္ဖ်ားေတာထဲေရာက္ေနခ်ိန္၊ အက်ဥ္းေထာင္ထဲ ၿဖတ္သန္းေနရခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔တေတြ <br />ဒီအတိုင္းထိုင္ႀကည့္ေနႀကမွာလား။ အခုလည္း ေက်ာင္းပိတ္လိုက္ၿပန္ၿပီ။ ငွက္ဖ်ားေတာထဲက ခြပ္ေဒါင္းအလံ <br />စာသင္ခန္းေတြဆီကို ၿပန္ေရာက္မလာေသးသေရြ႕၊တကၠသိုလ္ေတြဆိုတာ တိုက္ပြဲရဲ႕ဗဟိုၿဖစ္ရမယ္။ အၿပင္ကိုထြက္လာခဲ့ႀကပါ” <br />ဇီဝကေဆာင္မွဴး ဦးေအာင္ေက်ာ္ၿမတ္က သူ႔ရဲ႕ေက်ာင္းသားေတြကိုအၿပင္မထြက္ဖို႔၊ စိတ္လိုက္မာန္ပါ မလုပ္ႀကဖို႔ တားဆီးေနသံေတြ၊ <br />ပံုရိပ္ေတြကို အတိုင္းသားၿမင္ေနရသည္။ ေက်ာင္းသားအုပ္က စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူး။ ပုပၸါးေဆာင္ဘက္ကိုထြက္သြားသည့္ လူတန္းႀကီးေနာက္ကိုဆက္လိုက္သြားႀကတယ္။ <br />ေၿခသံ (၃)<br /> <br />ေက်ာင္းေတြပိတ္လိုက္ၿပီ ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ကလည္း ကိုယ့္ရဲ႕ခ်စ္သူေတြဆီသြားအလြမ္းသည္ေနခ်ိန္ေပါ့။<br />မွတ္မွတ္ရရ အင္းႀကင္းေဆာင္ေရွ႕ကအၿဖစ္အပ်က္တခုဗ်ာ။ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္က <br />သူတို႔ႏွစ္သက္ၿမတ္ႏိုးတဲ့ေကာင္မေလးအတြက္ သဇင္ပန္းေလးေတြကို အေဆာင္တံခါးဝမွာ ခ်ိတ္ၿပီး ဂစ္တာတီးေႀကြေနခ်ိန္၊ <br />AD လမ္းမဘက္ကေန TE (11) စစ္ကားေတြ ရုတ္တရက္ဝင္ေရာက္လာတယ္။ အင္ႀကင္းေဆာင္ေရွ႕ကားမွတ္တိုင္ကစၿပီး စစ္သားေတြ ႏွစ္ေယာက္တတြဲ၊ ခုန္ဆင္းေနရာယူလိုက္ႀကတယ္။ သူပုန္စခန္းတခုကို ထိုးစစ္ဆင္ဖို႔ ၿပင္ဆင္ေနလိုက္ႀကတဲ့အတိုင္းပဲ။ <br />ဂစ္တာတီးေနတဲ့ ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း စစ္ဘက္နက္နဲ႔ထိုးၿပီး ရိုက္ႏွက္ကန္ေႀကာက္လိုက္ႀကတယ္။ အဲ့ဒီေက်ာင္းသားေတြက ဇြဲကပင္ေဆာင္က ေက်ာင္းသားေတြေလ။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ကားကိုပစ္တင္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတံုး အတင္းရုန္းၿပီးထြက္ေၿပးလာတာလို႔ဆိုတယ္။ သမိုင္းဝင္းစားေသာက္ဆိုင္တန္းေတြမွာ စုရံုးေရာက္ရိွေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအုပ္ဆီကိုေရာက္လာေတာ့ သူတို႔မ်က္ႏွာနဲ႔လက္ေမာင္းမွာ ေသြးေတြက်ေနတယ္။ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြကို သုတ္ေပးေနတဲ့ ေက်ာင္းသားတေယာက္က သူတို႔ႀကံဳခဲ့ရတဲ့အၿဖစ္အပ်က္ေတြ ၿပန္ေၿပာၿပဖို႔ေတာင္းဆိုေနခ်ိန္မွာပဲ ေသနတ္သံေတြကို အတြဲလိုက္ႀကားလိုက္ရေတာ့တယ္။ ပုပၸါးေဆာင္ အေဆာင္မွဴးဦးစိုးလြင္ က <br /> “ ေဟ့ေကာင္ေတြ အေဆာင္ထဲကို ၿပန္ဝင္ႀက၊ ၿပန္ဝင္ႀကပါကြာ။ တခုခုၿဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ” လို႔ စိုးရိမ္တႀကီးေၿပာရွာတယ္။ <br />ေက်ာင္းသားေတြက ေဒါသနဲ႔တုန္ေနတယ္။ ေဆာင္းဦးရဲ႕ၿမက္ေၿခာက္ေတြကို မီးတင္ရိႈ႕လိုက္ႀကတယ္။<br />“ ဒီကေန႔ ႏိုဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုၿခီးၿမွင့္တဲ့ ေန႔” တဲ့။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ေန႕ရက္ေတြကေတာ့ မီးေတြနဲ႔ကစားေနႀကရဆဲပဲေလ။<br /> <br />ေၿခသံ (၄) <br />ဒီအေဆာင္ေလးကေနခြာရေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တကယ့္ကိုမေကာင္းဘူး။<br />ေက်ာင္းကို တခါ တခါၿပန္ေရာက္ေရာက္လာတိုင္း ကုိယ္နဲ႔တြဲေနက် အေပါင္းအသင္းေတြက ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတယ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာကို နားမလည္ခ်င္ပါဘူး။ ေဟာ့ဒီေက်ာင္းကိုလာတက္ဖို႔အတြက္ ကိုယ့္မိဘက လယ္ေၿမေတြကုိေရာင္းခဲ့ရတယ္။ ကိုယ့္ ေက်ာင္းစရိတ္အတြက္ သူတို႔ထြန္ယက္ခဲ့ရတဲ့လယ္ေတာေတြ၊ ေတာစိမ္းရဲ႕ညေနခင္းေတြမွာ ရထားလမ္းတေလွ်ာက္ ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ထြန္စက္ေတြ၊ ႀကံခင္းေတြထဲကအရိပ္ေတြ ကို အားနာလြန္းလို႔ ၿပႆနာေတြနဲ႔ေဝးေဝးေနေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီည- အရက္ေသာက္ခ်င္စိတ္က ၿပင္းၿပင္းရွရွ အာသီသရိွေနတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြေအာ္ဟစ္ေနတဲ့အသံေတြကုိ စူးစူးစိုက္စိုက္နားေထာင္ေနမိတယ္။ အညာဘက္က ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ၿမစ္ႀကီးနား၊ ရွမ္းၿပည္က လာတက္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရိွရာ အခန္း (၂၁၀) ဘက္ဆီကိုထြက္လာခဲ့မိတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ရာဇသံကို အေဆာင္တခုလံုးႀကားေနရတယ္။<br />“ ဒီည အေဆာင္ကိုလာကပ္တဲ့လူစိ္မ္းမွန္သမွ် ကင္စားပစ္မယ္” တဲ့။<br /> <br />သူတို႔ခံစားမႈကို ကိုယ္နားလည္ပါတယ္။ ညေနခင္းတံုးက အၿဖစ္အပ်က္က သူတို႔ကို အခံရခက္ေစတယ္။<br />ေၿခာက္မိုင္ခြဲဘက္က ေရႊႀကယ္လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေလးမွာ ထိုင္ေနတံုး သူတို႔ဆီကို သတင္းတခုသယ္လာတယ္။ <br />“ ထြန္းၿမင့္ေထြး (ဘိုးဘိုး) နဲ႔ သန္းလြင္ဦး တို႔ကို စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ဖမ္းဆီးသြားၿပီတဲ့။ သူတို႔တေတြ ဒူးယားေဆာင္နဲ႔ ဇီဝကေဆာင္ကိုလိုက္သြားႀကတယ္။ ဒူးယားအေဆာင္မွဴး ဦးဝင္းၿမင့္ က ထြန္းၿမင့္ေထြးကို အေဆာင္တြင္းမွာ လိုက္ရွာၿပီး အပ္လိုက္တာလို႔ဆိုတယ္။ဦးေအာင္ေက်ာ္ၿမတ္ ကေတာ့ ပါေမာကၡက ေဆြးေႏြးခ်င္လို႔ ငါထည့္ေပးလိုက္တာလို႔ ေၿပာတယ္။<br />“ ဟာ -- ဆရာကလည္း ခဏေလာက္ေဆြးေႏြးစရာရိွလို႔ပါ ဆိုၿပီး (၁၀) ႏွစ္ေလာက္ႀကာသြားတာ ဆရာသိရဲ႕သားနဲ႔” ဆိုၿပီး ေတာက္ေခါက္အၿပစ္တင္ႀကတယ္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ပါသြားၿပီဆိုရင္ ေနာက္ထပ္လာဖမ္းခ်င္တဲ့ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက စဥ္႔ကူေဆာင္မွာရိွေနတယ္ လို႔ သေဘာေပါက္ေနႀကတယ္။ <br /> ကိုယ္တို႔ၿမင္ကြင္းေရွ႕မွာ ေက်ာင္းသားတေယာက္မွ အဖမ္းမခံရေစဘူး လို႔ ဆံုးၿဖတ္ရင္း သူတို႔အုပ္စုနဲ႔ေပါင္းဖို႔ အခန္းကူးလိုက္တယ္။<br /> <br />ေၿခသံ (၅) <br /> <br />တကယ္ေတာ့ စဥ္႕ကူေဆာင္အေပၚထပ္မွာ ဘယ္လိုသူေတြရိွေနတယ္ဆိုတာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္။ အေရးေတာ္ပံုအၿပီးမွာ ေတာခုိသြားၿပီးၿပန္လာတဲ့ေက်ာင္းသားေတြ၊ နယ္ေၿမအသီးသီးမွာ ဆႏၵၿပပြဲေတြကို ဦးေဆာင္ခဲ့ၿပီး အဖမ္းမခံရပဲ က်န္ရိွေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ၿမစ္ႀကီးနား၊ ရွမ္းၿပည္၊ မႏၱေလး၊ မံုရြာ၊ ေရႊဘို--- လူစံုပဲ။ <br />အေဆာင္မွဴးကလည္း စေရာက္ကတည္းကေၿပာတယ္။<br />“မင္းတို႔တေတြကို စုထားေပးလိုက္ေတာ့ ငါတို႔ထိန္းရလြယ္တာေပါ့”တဲ့။<br />ဒါေပမဲ့ အေဆာင္မွဴးဦးေအာင္ရိွန္ မွားသြားၿပီထင္တယ္။ <br />အဲ့ဒီ အေပၚထပ္မွာ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္မႈမရိွတဲ့ လူစိမ္းတက္လာရင္ အေဆာင္ေက်ာင္းသားေတြက ေက်ာင္းသားကဒ္ထုတ္ခိုင္းတယ္။ အရက္ဖိုးအလွဴခံတယ္။ သူတို႔ရဲ႕လြတ္ေၿမာက္ေဒသကို ထူေထာင္လိုက္ႀကတယ္။ <br />စဥ္ကူေဆာင္ဆိုတာ ေငြစကၠဴအေရးအခင္းကတည္းက အစိုးရကားေတြကို မီးတင္ရိႈ႕ခဲ့တဲ့ေနရာ။ သမိုင္းကိုဆက္ထိန္းထားရမယ္။<br />အဲ့ဒီတံုးက လက္ေထာက္အေဆာင္မွဴးက သခၤ်ာၿပတဲ့ ဦးေအးေအာင္၊ သူကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ နဲ႔အဆင္ေၿပတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြဆိုးသမွ်ကိုလည္းအႏြံအတာခံရွာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔တေတြ ဆူညံေနမွ ေနသာထိုင္သာရိွတယ္လို႔ ဆိုရွာတယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ ဒီတခါေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ စိုးရိမ္စိတ္ေတြလႊမ္းေနတယ္။အေဆာင္အေပၚထပ္မွာ ဝိုင္းဖြဲ႕စုထိုင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြက <br />ေလွခါးထစ္ေတြကို မ်က္ႏွာခက္ထန္စြာႀကည့္ေနတယ္။ သမိုင္းေဆာင္တခုလံုးကို စစ္တပ္က ဝိုင္းထားလိုက္ၿပီ ဆိုေတာ့ ဘယ္ကိုမွထြက္လို႔မရေတာ့ဘူး။ ညနက္လာတာနဲ႔အမွ် စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြလာေတာ့မယ္ဆိုတာသိေနတယ္။ အေဆာင္မွဴးေတြဆိုတာကလည္း ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ပါဘူး။ သူတို႔ အလုပ္ၿပဳတ္မွာပဲေႀကာက္ေနႀကတာမို႔လား။ <br />အေဆာင္မွဴး ဦးေအာင္ရိွန္က မႏၱေလးဘက္ကိုၿပန္မဲ့ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕အမည္စာရင္းကိုလာယူတယ္။<br /> <br />ေၿခသံ (၆) <br /> <br />သမိုင္းေဆာင္မွာ စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအုပ္ရဲ႕အေနအထားကို သိေတာ့ ညေနခင္းကတည္းက စတင္ဖမ္းခဲ့တဲ့ လူဖမ္းပြဲအစီအစဥ္ကိုရပ္လိုက္ႀကတယ္ထင္တယ္။ ေနာက္တေန႔မနက္ႀကမွ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးႏွစ္ေယာက္ ပါပလစ္ကာ အဝါေပ်ာ့ေပ်ာ့ေရာင္နဲ႔ေရာက္လာတယ္။ တတိယႏွစ္ေက်ာင္းသား “-----” ကို ခဏေတြ႔ခ်င္လို႔တ့ဲ။ <br />စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြ အေဆာင္မွဴးရံုးခန္းမွာေရာက္ေနၿပီဆိုတဲ့သတင္းကိုႀကားလိုက္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကေၿပးဆင္း<br />သြားတယ္။အဲ့ဒီကားကို မီးရိႈ႕ဖို႔ စတင္လိုက္ႀကတယ္။ ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္က ဆြဲကိုင္လႈပ္ယမ္းၿပီး ေက်ာင္းသားေတြကို လႈံ႕ေဆာ္ေနၿပီ။ အေၿခအေနကို ရိပ္မိသြားတဲ့ အေဆာင္မွဴးနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးေတြက အၿပင္ကိုထြက္လာတယ္။ <br />သူတို႔ဟာ ေမာ္ကြန္းထိန္းရံုးကၿဖစ္ေႀကာင္း အၿမန္မိတ္ဆက္ၿပီး ေမာင္းေၿပးသြားႀကတယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးမွာ ေစာင့္ေနႀကအံုးမယ္ဆိုတာ ေက်ာင္းသားတိုင္းသိေနႀကတယ္ေလ။<br /> <br />ေၿခသံ (၇)<br /> <br />အဲ့ဒီေန႔က မွတ္မွတ္ရရ၊ စက္မႈေက်ာင္းသားေတြ( Mechanical Students) Assembly Drawing ဆြဲေနတဲ့အခ်ိန္ေလ။ <br />လြန္ခဲ့တဲ့ (၂) ရက္ေလာက္ကတည္းက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္နဲ႔စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြႀကားမွာ<br /> “ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကို ဂုဏ္ၿပဳတဲ့ပြဲတပြဲလုပ္ႀကမယ္” လို႔ အခ်က္ေပးလိုက္ႀကတယ္။ <br />ေန႔လည္ (၁၁) နာရီေလာက္မွာ ေက်ာင္းပင္မေဆာင္ ( Building 1) ေအာက္မွာ ဆံုႀကမယ္ လို႔ ဆိုေနႀကတယ္။ <br />တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ႀကည့္ၿပီး ပံုဆြဲေနတာကို ရပ္လိုက္ႀကဖို႔ က်ေနာ္တို႔တေတြ အခ်င္းခ်င္းအခ်က္ေပးလိုက္ႀကတယ္။ <br />ေက်ာင္းသားအုပ္စုေတြလည္းေရာက္ႏွင့္ေနႀကၿပီ။ သန္းလြင္ဦး ( Electrical Power) က ခံုတလံုးကိုဆြဲယူၿပီး<br />တရားစေဟာတယ္။ ပညာေရးနစ္နာမႈေတြ ကို အစိုးရအေနနဲ႔တာဝန္ယူေၿဖရွင္းေပးဖို႔။ <br />ေနာက္-- ေက်ာက္ပေတာင္း အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ က လိႈင္မိုးသန္း၊ သူကလည္း ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရး<br />ကာကြယ္ေရးအေႀကာင္းေတြဆက္ေၿပာတယ္။ ေဘးနားမွာလည္း အေရးေတာ္ပံုအတြင္းမွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အားၿဖည့္ေပးထားတယ္။ ေမာ္ကြန္းထိန္းဦးဆန္းၿမင့္က ကြမ္းတၿမံဳၿမံဳဝါးရင္း ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ေရာက္လာတယ္။ ဆရာဦးသိန္းထြန္းေအာင္က ပင္မအေဆာက္အဦမွာ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို ထိုင္ေရးေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအုပ္ေတြနားကို <br />မေယာင္မလည္လာရပ္ၿပီး ႀကည့္ေနတယ္။ ထြန္းၿမင့္ေထြး (ဘိုးဘိုး) ၊ သန္းလြင္ဦး နဲ႔ ေက်ာင္းသားအုပ္စုေတြ<br />ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြထိုင္ေရးေနတံုး၊ ပဥၥမႏွစ္ေက်ာင္းသားတေယာက္က သူေရးေပးမယ္လို႔ဆိုတယ္။ <br />စာ စေရးတဲ့အခ်ိန္မွာကတည္းက ေက်ာင္းသားေတြက အဲ့ဒီေက်ာင္းသားအေပၚ သံသယရိွသြားၿပီ။ <br />သူ႔လက္ေရးက တကယ့္ကို ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လက္ေရး။ လက္ေရးလွတဲ့အၿပင္ ရံုးပံုစံစာကို ေကာင္းေကာင္းေရးတတ္တယ္။ <br />ေက်ာင္းသားတေယာက္က <br />“ အကိုရာ ဘယ္လိုမွ မေအာက္ေမ့န႔ဲခင္ဗ်ားရဲ႕ေက်ာင္းသားကဒ္တခ်က္ေလာက္ႀကည့္ပါေစ” ဆိုၿပီး ေတာင္းယူတယ္။ <br />သူကလည္း ေက်ာင္းသားကဒ္ထုတ္ၿပတယ္။ ပဥၥမႏွစ္ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ( ခံုနံပါတ္ -၅) တဲ့။ <br />က်ေနာ္တို႔တေတြ၊ တေယာက္မ်က္ႏွာတေယာက္ႀကည့္လုိက္ႀကတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ေက်ာင္းသားကဒ္က အတုပဲ။<br />ခံုနံပါတ္ (၅) ဘယ္သူလည္းဆိုတာ က်ေနာ္တို႔တေတြေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့။ ေက်ာင္းဖြင့္ကတည္းက ရန္သူဘက္က<br />ေက်ာင္းသားကဒ္အတုေတြအမ်ားႀကီးလုပ္ထားတယ္ဆိုတာေတြ၊ ေက်ာင္းသား (၁၀) ေယာက္၊ဆရာတေယာက္တာဝန္ယူရမယ္<br />ဆိုတာေတြ က နားယဥ္ၿပီးသားမို႔လား။ဘာဆက္ေမးခ်ိန္မွ မရလိုက္ေတာ့ပါဘူး။ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားၿဖစ္သြားတဲ့<br />ေက်ာင္းသားအုပ္ကိုႀကည့္လိုက္ရင္း သတို႔ လက္ညွိဳးထိုးၿပရာကို လွမ္းႀကည့္လိုက္ေတာ့ အၿပင္မွာ စစ္ကားေတြေရာက္ေနၿပီ။<br />က်ေနာ္တို႔တေတြ အေဆာင္ကို ၿပန္ဖို႔အတြက္လည္း ဘတ္စ္ကားႀကီးေတြကို ေက်ာင္းေရွ႕မွာ ေရာက္ေနႀကၿပီ။<br />ရန္ကုန္တကၠသိုလ္အတြင္းမွာ ၿဖစ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားဆႏၵၿပပြဲ နဲ႔ မေပါင္းမိေအာင္ လက္ဦးမႈယူ ၿဖတ္ေတာက္ပစ္ခ်င္ပံုရပါတယ္။ <br /> <br />ေၿခသံ (၈)<br /> <br /> အိမ္ကိုၿပန္မယ္သာေၿပာတာ။ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြက သမိုင္းေဆာင္တခုလံုးကို ပိတ္ထားၿပီး ပါဝင္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသား<br />ေခါင္းေဆာင္ေတြကို လက္ရ ဖမ္းဖို႔ႀကိဳးစားေနတယ္။ သမိုင္းဝင္းထဲကိုု ပတ္ေလွ်ာက္ႀကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ <br />ဇြဲကပင္ေဆာင္နဲ႔အံုးေတာအေဆာင္ေရွ႕၊ ဂႏၶမာေဆာင္ေရွ႕မွာ စစ္ကားေတြနဲ႔လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြ ေနရာယူထားႀကတယ္။ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြက ေနရာတခုကို ၿဖတ္ကနဲသတိယလိုက္ႀကတယ္။ ေၿခာက္မိုင္ခြဲဘက္ကိုေပါက္ထြက္တဲ့လမ္းေႀကာင္းတခုရိွတယ္။<br />မိန္းကေလးေဆာင္ေတြက ၿဖတ္သြားရင္ အဲ့ဒီ လမ္းမကိုေရာက္ႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး တခ်ိဳ႕က လက္ဘက္ရည္ဆိုင္စားပြဲထိုးပံုစံ <br />ဟန္ေဆာင္ၿပီး စစ္သားေတြေစာင့္တဲ့ဂိတ္ေတြကို ၿဖတ္ေလွ်ာက္သြားႀကတယ္။ လြတ္ထြက္သြားႀကတယ္။ <br /> <br />ေၿခသံ (၉)<br /> <br />ဘူတာႀကီးကိုလာရတယ္ဆိုတာကလည္း အထိတ္တလန္႔ပါပဲ။ ေက်ာင္းဆရာေတြနဲ႔အတူပါလာတဲ့ေထာက္လွမ္းေရးေတြက <br />နယ္ၿပန္မဲ့ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕စာရင္းကိုႀကည့္ၿပီးၿပီေလ။ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြကို ၿဖတ္ဖမ္းတယ္။ <br />မမိလိုက္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြကို ပဲခူး၊ ပ်ဥ္းမနား၊ သာစည္ဘူတာေတြကို ဖမ္းခဲ့တဲ့အၿဖစ္အပ်က္ေတြ ကို မတ္လအေရးအခင္းတံုးက<br />လည္းႀကံဳခဲ့ဘူးတယ္မို႔လား။ က်ေနာ္တို႔တေတြ သမိုင္းတပတ္ၿပန္မေႀကာ့ေအာင္မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္<br />လုပ္ပစ္ႀကဖို႔ စိတ္ကူးလိုက္ႀကတယ္။ <br /> “ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရမွ ေက်ာင္းသားမ်ားအားေအးခ်မ္းစြာ အိမ္ၿပန္လႊတ္လုိက္သည္” သတင္းမွတ္တမ္းရိုက္ေနတဲ့ ကင္မရာေတြနား<br />ကပ္သြားႀကတယ္။ ရထားအထြက္မွာ ဆဲသံေတြ၊ ခဲေတြပလူပ်ံသြားတယ္။ ဒီ ရထားကို က်ေနာ္တို႔ပိုင္တယ္။ <br />အခုခ်ိန္ကစၿပီး ရထားေပၚစစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြတက္လာရင္ ၿပန္ခုခံခ်ႀကေပေတာ့” လို႔ <br />ေက်ာင္းသားႀကီးတေယာက္က ေအာ္ဟစ္ႀကိမ္းဝါးသံကိုႀကားလိုက္ရတယ္။ <br />ရထားရပ္မဲ့ေနရာေတြမွာ မိနစ္အနည္းငယ္ပဲနားရမယ္လို႔ မီးရထားေမာင္းႏွင္တဲ့သူနဲတြဲေစာင့္ေတြကို သတိေပးလိုက္တယ္။<br /> <br />ေၿခသံ (၁၀) <br /> <br />တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီညက က်ေနာ္တို႔ ရထားေပၚကို ဘယ္လူစိမ္းမွ ေရာက္လာခဲ့ၿခင္းမရိွခဲ့ပါဘူး။ <br />ဒါေပမဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးေတြက သက္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ၿမိဳ႕အသီးသီး အိမ္အသီးသီးကေန ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ <br />ခင္ေမာင္ေရႊ ( သတၱဳတူး၊ မံုရြာ အၿမဲစိ္မ္းလူငယ္မ်ားအဖြဲ႔)၊ မ်ိဳးႏိုင္ ( ေရနံ၊ မႏၱေလး)၊ ေဇာ္ကိုေမာင္ ( ၿမိဳ႕ၿပ၊ မႏၱေလး)၊<br />စိုးလြင္( စက္မႈ၊ အမရပူရ) တို႔ကို အိမ္ေတြမွာေစာင့္ဖမ္းၿပီး ခ်က္ၿခင္းပဲ စစ္ရဟတ္ယာဥ္ေတြနဲ႔ ရန္ကုန္စစ္ေႀကာေရးဆီ ပို႔ခဲ့တယ္။ <br />ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ေတြက်ခဲ့ႀကတယ္။ က်ေနာ့အခန္းေဖၚခင္ေမာင္ေရႊ တေယာက္လည္း (၁၅) ႏွစ္အႀကာမွာ အက်ဥ္းေထာင္က ၿပန္လြတ္လာၿပီး၊မံုရြာၿမိဳ႕ကိုၿပန္ေရာက္ၿပီးက်န္းမာေရးမေကာင္းဘူး၊စိတ္ကစင့္ကလ်ားၿဖစ္ေနတယ္ တဲ့။<br /> <br />ေအာ္----<br />အိမ္မၿပန္ရဲသူေတြရိွတယ္။<br />ကမ္းပါးၿပိဳတဲ့ညေအာက္အနီးကပ္ေရာက္သြားတဲ့ ငွက္တို႔ပ်ံသန္းရာ<br />လေရာင္ ေကာက္ေႀကာင္းမွာတဲ့ေလ……………..<br /> <br />ဘဝေတြကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ တရားက်ခဲ့ဘူးတယ္။<br />ဘိုကေလးစစ္ဆင္ေရးမွာ ကရင္ရြာ (၉) ရြာကိုရက္ရက္စက္စက္ မီးရိႈ႕သတ္ၿဖတ္ခဲ့တ့ဲ နဝတ အတြင္းေရးမွဴး (၂) တင္ဦးလည္း ရဟတ္ယာဥ္ပ်က္ၿပီး၊ အေသဆိုးနဲ႔ေသခဲ့ရတယ္။ အခ်င္းခ်င္းဇာတ္တူသားစားတဲ့ကိစၥမွာ ဝဋ္လည္တာေတြ၊ အတုန္႔အလွည့္ေတြ နဲ႔ သံသရာလည္ေနတဲ့ ၿဖစ္စဥ္ေတြႀကားမွာ ဘာေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ့မိႀကသလဲ။ <br />တခါတံုးက အႏၱရာယ္ႀကားမွာ တေယာက္ကိုတေယာက္ အသက္ထပ္ၿပီး တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့သူေတြ၊ နယ္စပ္မ်ဥ္းကိုၿဖတ္ေက်ာ္လိုက္ကတည္းက တစိမ္းဆန္ဆန္ၿဖစ္ခဲ့ႀကရတယ္။ ေသနတ္က်ည္ဆံေရွ႕မွာ ၿဖတ္ေၿပးဖို႔ ဝန္မေလးခဲ့တဲ့သူေတြ၊ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ တေယာက္ထိရင္အားလံုးၿပန္ခ်ခဲ့ဘူးသူေတြ--<br />မိတ္ေဆြ၊ <br />အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္အတြင္းမွာ ဒဏ္ရာထက္ ခ်ိဳၿမိန္ခဲ့တ့ဲအရာ ခင္ဗ်ားဘဝမွာ ပိုင္ဆိုင္ဘူးပါရဲ႕လား။<br />ခုလို ေဆာင္းညေတြမွာ လိပ္ၿပာသန္႔သန္႔နဲ႔ မီးခပ္ထြန္းညွိခဲ့တဲ့ ဆြတ္ဆြတ္ၿဖဴ ႏွင္းေတြ နဲ႔အတူ<br />က်ေနာ္တို႔တေတြ လမ္းမေတြေပၚထြက္လာခဲ့ႀကဘူးတယ္……………………….။<br /> <br /> ေအာင္မိုးဝင္း <br /> Reply Forward<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-4012962351840234904?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-9757067648559346462010-12-07T18:10:00.000-08:002010-12-07T18:14:42.104-08:00ပင္လံုညီလာခံ၊လူမ်ိဳးစုၿပႆနာနဲ႔ဖက္ဒရယ္ၿပည္ေထာင္စုစံနစ္တည္ေဆာက္ေရးဆိုင္ရာၿငင္းခုန္မႈေတြႀကားေနရတယ္။ <br />ကိုေအာင္ေစာဦးၿပဳစုထားတဲ့စာတမ္းေလးတေစာင္ ကိုတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ <br />သမိုင္းဆိုင္ရာအခ်က္အလက္ေတြနဲ႔စိတ္ဝင္စားစရာအၿပည့္မို႕အသံုးဝင္ပါလိမ့္မယ္။<br /><a title="View Ethnic Issue on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/44873096/Ethnic-Issue" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Ethnic Issue</a> <object id="doc_993325728997585" name="doc_993325728997585" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=44873096&access_key=key-1e20z6wt7g2bg83iumc7&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_993325728997585" name="doc_993325728997585" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=44873096&access_key=key-1e20z6wt7g2bg83iumc7&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-975706764855934646?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-23343259532837783492010-12-07T09:34:00.000-08:002010-12-07T09:50:46.115-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TP5zB4Pa2uI/AAAAAAAAA88/2RQXedEGT3E/s1600/hunnew2%2Bcopy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 120px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TP5zB4Pa2uI/AAAAAAAAA88/2RQXedEGT3E/s320/hunnew2%2Bcopy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547998267081153250" /></a><br />၁၉၅၆ ဟန္ေဂရီေတာ္လွန္ေရးဘယ္လိုအဆံုးသတ္ခဲ့သလဲ။<br />သူတို႔ရဲ႕ဝိညာဥ္ေတြဟာ ဘယ္အခ်ိန္ထိရိုပ္ခပ္ဖမ္းစားထားခဲ့ပါသလဲ။<br />ဒုတိယပိုင္းကို ဆက္လက္တင္ၿပထားပါတယ္။<br /><a title="View Hungarian Revolution Part2 .Final on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/44848258/Hungarian-Revolution-Part2-Final" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Hungarian Revolution Part2 .Final</a> <object id="doc_338248094747076" name="doc_338248094747076" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=44848258&access_key=key-2k8etzhnci7aeidy0w8e&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_338248094747076" name="doc_338248094747076" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=44848258&access_key=key-2k8etzhnci7aeidy0w8e&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-2334325953283778349?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-3956163567211942132010-12-05T12:33:00.000-08:002010-12-05T19:58:20.012-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TPv5uHUNEqI/AAAAAAAAA7U/Erg_k_Psk-E/s1600/d%2Bcopy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 288px; height: 144px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TPv5uHUNEqI/AAAAAAAAA7U/Erg_k_Psk-E/s320/d%2Bcopy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547301936669987490" /></a><br />ဒရမ္ရိုက္ခ်က္ေတြကို ႀကားရဲ႕လား ဖနန္ဒို<br />ဟိုး-- တခါတုန္းက ႀကယ္စံုတဲ့ညတညကို သတိယမိေနတုန္းပဲ<br />---------------------------<br />--------------------------<br />ငါသိတ္ေႀကာက္ေနခဲ့ဘူးတယ္။ <br />ငါတို႔ဟာ ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳေနခဲ့တယ္။ <br />ရွင္သန္ဖို႔အတြက္ ဘဝကလည္းအၿပည့္ပဲေလ။<br />ေသနတ္သံေတြနဲ႔အေၿမာက္သံေတြက ငါ့ကို ငိုေႀကြးမတတ္ ၿဖစ္ေစခဲ့တာ အမွန္ပဲ။ <br />ဒါကိုငါဝန္ခံဖို႔မရွက္ပါဘူး။<br />---------------------------------<br />ငါတို႔အသက္ေတြႀကီးလာသလို ဆံပင္ေတြလည္းၿဖဴလာပါၿပီ<br />ဒါေပမဲ့- ေနာက္တခါ ဒီလိုအလုပ္မ်ိဳးလုပ္ရအံုးမယ္ဆိုရင္<br />ငါ-လုပ္အံုးမွာပဲ သူငယ္ခ်င္း--- တဲ့<br /><br />ခင္ဗ်ား ABBA ရဲ႕ Fernando ဆိုတဲ့သီခ်င္းေဟာင္းေလးကို မွတ္မိေသးလားမသိဘူး။<br />အာရံုထဲမွာ ႏွင္းေတြကုိ အၿပည့္အသိပ္ေခၚသြင္းႀကည့္ပါလား။<br />အဲ့ဒီ လွည္းတန္းလမ္းဆံုေလးမွာ ဝါက်င့္က်င့္ ဆိုဒီယံမီးေရာင္ေတြရိွတယ္။<br />လူရိပ္ေတြက တရိပ္ရိပ္တက္လာေနေတာ့တယ္။<br />ဒီဇင္ဘာ (၃) ရက္ေန႔မနက္ပိုင္းနဲ႔ (၇)ရက္ေန႔ မနက္ (၄) နာရီေလာက္က ေအာ္ဟစ္သံေတြကို မွတ္မိေသးရဲ႕လား။<br />ဖက္ဆစ္တေကာင္ရဲ႕ၿငီးတြားသံကိုႀကားလိုက္ရတယ္။<br />“ ကေလးေတြလည္း ေက်ာင္းမသြားရဘူး” တဲ့ “ ခဏေလးဆိုၿပီးေခၚေခၚသြားတာ” တဲ့<br />က်ေနာ့စိတ္ကူးထဲကေန အႀကိမ္ႀကိမ္ အန္ထုတ္ပစ္ခဲ့တယ္<br />ေအာ္--- က်ေနာ္တို႔လည္း က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ေက်ာင္းကို ခဏေလးခြဲခဲ့ရမယ္ ထင္ခဲ့တာကိုး<br />ဒီည တိတ္တိတ္ေလး အိမ္ၿပန္ႀကည့္မိတယ္---------<br />( ေအာက္က ေဆာင္းပါးကို ဆက္ဖတ္ၿဖစ္တဲ့အခါ ညာဘက္ထပ္က သီခ်င္းေလးကို ႏွိပ္ထားလိုက္ပါ)<br /><a title="View December1996.final4 on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/44724632/December1996-final4" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">December1996.final4</a> <object id="doc_897336690794724" name="doc_897336690794724" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=44724632&access_key=key-1pjkg81vqhn8962jebhq&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_897336690794724" name="doc_897336690794724" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=44724632&access_key=key-1pjkg81vqhn8962jebhq&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-395616356721194213?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-87483969763754254842010-12-02T04:14:00.000-08:002010-12-02T10:59:11.944-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TPeQXPdTC9I/AAAAAAAAA68/K0PgdQWw6pE/s1600/knife-thrower%2Bcopy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 221px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TPeQXPdTC9I/AAAAAAAAA68/K0PgdQWw6pE/s320/knife-thrower%2Bcopy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546060195090861010" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ရဲ႕လံုၿခံဳေရးကိုၿပည္သူအမ်ားစုကစိုးရိမ္ေနခဲ့ႀကတယ္။ ဒါကလည္းသဘာဝက်ပါတယ္။<br />စစ္အုပ္စုရဲ႕လက္ရဲဇက္ရဲယုတ္မာမႈကိုလူတိုင္းၿမင္ေတြ႔ခဲ့ႀကတဲ့အတြက္ၿဖစ္တယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ စစ္အုပ္စု ဒီတခါလုပ္ႀကံမဲ့အရာက ၂၀၀၃ ဒီပဲယင္းမွာၿဖစ္ခဲ့တဲ့ေသြးထြက္သံယိုလုပ္ႀကံမႈလိုမလုပ္ပဲ<br />ႏိုင္ငံေရးလုပ္ႀကံမႈတခုကို ပထမအဆင့္အေနန႔႔ဲစတင္လုပ္ေဆာင္မွာၿဖစ္တယ္။<br />လုပ္ဖို႔အတြက္လည္္းေၿခလွမ္းစလွမ္းေနၿပီၿဖစ္တယ္။ <br /><br />ဒုတိယပင္လံုေခၚယူေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးအေၿခအေနေတြကိုႏိႈင္းယွဥ္ေဆြးေႏြးၿပတဲ့အင္တာဗ်ဴးေတြ၊ <br />ေဆာင္းပါးေတြကိုဖတ္ရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အၿမင္ကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕စည္းလံုးညီညြတ္မႈဘယ္ေလာက္ရိွသလဲ<br />ဆိုတ့ဲေမးခြန္းအေပၚမွာပိုၿပီးအေၿဖထုတ္ခ်င္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခတ္ကလို<br />လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြရဖို႔ဆိုတာအခုအခ်ိန္မွာမလြယ္ကူသလို၊လက္နက္ကိုင္အင္အားစုေတြကိုၿပည္သူေတြေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ<br />ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာႀကာၿမင့္ခဲ့ၿပီၿဖစ္တဲ့အတြက္စိတ္ကူးယဥ္လို႔မရတာေတြကိုလည္းဗမာၿပည္သူေတြသိပါတယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br />ဒါေႀကာင့္ အာဏာရွင္ေတြကိုစိတ္ဓါတ္ေၿပာင္းလဲေအာင္လုပ္ဖို႔အတြက္ဖိအားေပးႏိုင္မဲ့စုစည္းမႈေတြ၊လႈပ္ရွားမႈေတြကို<br />လုပ္ေနၿခင္းၿဖစ္တယ္လို႔ပဲနားလည္ပါတယ္။ သမိုင္းဆိုင္ရာၿဖတ္သန္းမႈအေတြ႕အႀကံဳအရ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးပါးနပ္မႈကိုယံုႀကည္ေနဆဲၿဖစ္တယ္။ <br /><br />ဒုတိယပင္လံုကိုမေၿပာခင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကိုပါတီရပ္တည္ခြင့္အၿဖစ္ကေနပ်က္ေစခ်င္တဲ့အဖြဲ႔ေတြက<br />ိုစာရင္းတို႔ႀကည့္ပါ။ NDF က ထုတ္ခံရတဲ့ ေကာ့ကရိတ္သိန္းညႊန္႔လိုပုဂၢိဳလ္ရဲ႕အင္တာဗ်ဳးတခုမွာဆိုရင္<br />အန္အယ္ဒီဟာဥပေဒေႀကာင္းအရတရားမဝင္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့အေႀကာင္းကို၊အားရဝမ္းသာတက္တက္ႀကြႀကြေၿပာခဲ့တယ္။<br />ေဒၚစုမလြတ္ခင္တံုးက၊ေအးလြင္တို႔ညီအကိုတေတြကိုၿခံထဲမွာေခၚထားၿပီးေဒၚစုဆန္႔က်င္ေရးလုပ္ခဲ့တဲ့အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြရိွတယ္။<br />မမစုလြတ္လာတာဝမ္းသာပါတယ္လို႔ဆိုေပမဲ့၊ေရြးေကာက္ပြဲဆိုရင္နန္႔နန္႔တက္ၿဖစ္ေနတဲ့သူေတြက၊<br />၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲကိုသပိတ္ေမွာက္ထားတဲ့အန္အယ္ဒီနဲ႔လက္တြဲဖို႔ဆိုတာ၊သူတို႔အတြက္<br />အခက္ခဲဆံုးအရာတခုၿဖစ္တယ္။ ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္း(NDF) ရဲ႕အင္တာဗ်ဴးကိုႀကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္လည္း<br />“အန္အယ္ဒီဟာႏိုင္ငံေရးလုပ္မွာလား၊လူမႈေရးလုပ္မွာလားဆိုတဲ့အခ်က္ကိုတိတိက်က်သိၿပီးမွေဆြးေႏြးရမွာေပါ့”လို႔<br />မလိုလားအပ္တဲ့စကားေတြနဲ႔တိုက္ခိုက္သြားတာကိုသတိထားမိတယ္။<br />အမ်ိဳးသားေန႔ကိုက်င္းပႀကတဲ့ေနရာႏွစ္ခုကိုႀကည့္ၿခင္းအားၿဖင့္ဒီအခ်က္ကိုထင္ထင္ရွားရွားေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။<br />၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲကိုဝင္ၿပိဳင္ခဲ့တဲ့ပါတီေတြကတအုပ္စု၊ အန္အယ္ဒီနဲ႔ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကတအုပ္စု၊<br />ေသခ်ာတာတခုက ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲဟာလူတန္းစားသစ္တရပ္၊အေၿခအေနသစ္တရပ္ကို<br />ထပ္မံေမြးဖြားေပးလိုက္ၿပီၿဖစ္တယ္။ဒါေႀကာင့္လည္း၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရသူေတြနဲ႔၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲ<br />အႏိုင္ရသူေတြညွိႏိႈင္းေဆြးေႏြးႀကဖို႔၊ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကတိုက္တြန္းေနတာၿဖစ္တယ္။ <br /><br />ဒီအေၿခအေနေတြက အန္အယ္ဒီတခုတည္းႀကံဳေနရတဲ့အေၿခအေနမဟုတ္ပါ။ ဗမာမဟုတ္ေသာတိုင္းရင္းသားေတြဆီမွာလည္းၿမင္ေတြ႕ႀကားသိေနရတဲ့ပံုရိပ္ေတြၿဖစ္တယ္။<br />ႀကံ႕ဖြံ႕ပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲမွာအႏိုင္ရခဲ့တဲ့ရွမ္း(က်ားၿဖဴပါတီ)၊ရခိုင္အဖြဲ႔ေတြကိုသြားေရာက္ညွိႏိႈင္းခဲ့သလို၊<br />က်ားၿဖဴပါတီကလည္းခြန္ထြန္းဦးရဲ႕SNLD ဟာ တရားမဝင္ေတာ့ဘူးလို႔ေၿပာဆိုခဲ့ႀကတယ္။<br />ပါလီမန္အတြင္း၊ဥပေဒေဘာင္အတြင္းကတိုက္ရမွာမို႔၊အန္အယ္ဒီဦးေဆာင္လုပ္မဲ့ဒုတိယပင္လံုညီလာခံကို<br />တက္ေရာက္ဖို႔ဆိုတာမၿဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ရွမ္းေခါင္းေဆာင္တေယာက္ကေၿပာဆိုခဲ့တယ္။<br />အမ်ိဳးသားညီလာခံတက္ေရာက္ေရး၊မတက္ေရာက္ေရးအေပၚၿငင္းခုန္ေနခဲ့ႀကတဲ့အၿဖစ္အပ်က္ထက္၊<br />အခုအေၿခအေနကပိုဆိုးပါတယ္။<br />“ပါလီမန္အမတ္”ဆိုတဲ့ဂုဏ္ပုဒ္ဟာအမ်ိဳးသားညီလာခံကိုယ္စားလွယ္ဆိုတဲ့ရာထူးထက္ပိုရူးသြပ္လို႔ေကာင္းတယ္မို႔လား။<br />ဒီလိုရူးသြပ္ေနတဲ့အတိုက္အခံေတြႀကားမွာေလွ်ာက္လွမ္းရမဲ့ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္နဲ႔တၿခားတိုင္းရင္းသား<br />ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။<br /><br />စစ္တပ္ကေတာ့စစ္သားစရိုက္အတိုင္းပါပဲ။ပိုင္ၿပီလို႔ထင္ထားမွအရာအားလံုးကိုခ်ၿပေလ့ရိွတာပါ။<br />ဒါေႀကာင့္လည္းသူတို႔ရဲ႕လမ္းၿပေၿမပံုအတိုင္းဆက္သြားမယ္လို႔ေႀကြးေႀကာ္ေနတာၿဖစ္တယ္။<br />ဒီပဲရင္းလို၊ေသြးထြက္သံယိုၿဖစ္မဲ့ႏိုင္ငံေရးအႀကမ္းဖက္မႈကိုမလုပ္ခင္၊<br />ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ပါလီမန္အမတ္ရူးေနသူေတြကိုအသံုးခ်ၿပီးအန္အယ္ဒီအထီးက်န္ေရးကို၊ ပထမဦးစားေပးလုပ္ႀကံမႈအၿဖစ္၊<br />လုပ္ကိုင္သြားမဲ့ပံုရပါတယ္။ တၿခားသူေတြလည္းဒီအခ်က္ကိုၿမင္ေနႀကတယ္။ <br />ဒါေပမဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္သြားေလရာမွာႀကိဳဆိုေနႀကတဲ့လူထု နဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ေတြရဲ႕သေဘာထားေတြကိုႀကည့္ၿခင္းအားၿဖင့္ အန္အယ္ဒီကိုအၿပဳတ္ၿဖဳတ္ဖို႔မၿဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာကိုစစ္အုပ္စုနဲ႔ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ပါတီေတြေကာင္းေကာင္းသိဖို႔ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္။ က်ေနာ္တို႔ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့အေၿခအေနကေတာ့ (လက္ခံသည္ၿဖစ္ေစ၊လက္မခံသည္ၿဖစ္ေစ)<br />(၁)ေရြးေကာက္ပြဲႏွစ္ခုရလဒ္<br />(၂) စည္းဝိုင္းအတြင္းမွာ ရူးသြပ္ေနသူမ်ား ႏွင့္<br />(၃)ႏိုင္ငံေရးလုပ္ႀကံမႈပထမအဆင့္ၿဖစ္တယ္။ <br /> ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႕ေက်ာ္လႊားႀကည့္ႀကရေအာင္။<br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-8748396976375425484?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-39479514746280916852010-11-30T19:04:00.001-08:002010-11-30T19:04:46.847-08:00<a title="View 1956 Hungary. on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/44434545/1956-Hungary" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">1956 Hungary.</a> <object id="doc_111386278611024" name="doc_111386278611024" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=44434545&access_key=key-md2vkj9t1841ipdo1q4&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_111386278611024" name="doc_111386278611024" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=44434545&access_key=key-md2vkj9t1841ipdo1q4&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-3947951474628091685?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-6895636895307086392010-11-29T23:02:00.000-08:002010-11-30T11:25:15.147-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TPVO1nMC2WI/AAAAAAAAA6s/qIWoxTPj07Q/s1600/militaryhistory2%2Bcopy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 277px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TPVO1nMC2WI/AAAAAAAAA6s/qIWoxTPj07Q/s320/militaryhistory2%2Bcopy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545425199136168290" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br />ေပ်ာက္ႀကားစစ္ပြဲေတြအေႀကာင္းေၿပာေလ့ရိွတဲ့ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕နဲ႔ေတြ႕တိုင္း၊ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုမွာ လစဥ္ထုတ္ဂ်ာနယ္ေတြၿဖစ္တဲ့ စစ္သမိုင္း၊ စစ္မႈေရးရာဂ်ာနယ္-- စတဲ့စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ၿဖစ္လားလို႔ေမးႀကည့္မိတယ္။ အဲ့ဒီ ဂ်ာနယ္ေတြဟာ စစ္ပြဲေတြဘယ္လိုႏိုင္ခဲ့သလဲ၊ ဘယ္လို ရႈံးႏွိမ့္ခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကို ေဆြးေႏြးထားတဲ့အၿပင္ ေပ်ာက္ႀကားစံနစ္ရဲ႕ ပံုသ႑န္ေၿပာင္းသြားတဲ့ နည္းပရိယာဥ္ေတြကို တိတိက်က် မိတ္ဆက္ေပးထားတယ္။<br /><br />ဥပမာ- ဗင္နီဇြဲလားသမၼတ ဟူးဂိုးခ်ားဗက္စ္ ရဲ႕ ကိုလံဘီယာႏိုင္ငံသူပုန္ေတြအေပၚတို္က္တြန္းခ်က္ေဆာင္းပါးကို ေထာက္ၿပရင္း ဘာေႀကာင့္ ဟူးဂိုးခ်ားဗက္စ္ က အဲ့သလိုထင္ၿမင္ယူဆသလဲဆုိတဲ့အရာကို ၿပန္ေဆြးေႏြးထားတယ္။<br />ဟူးဂိုးခ်ားဗက္စ္က “ ဒါဟာ စစ္ေအးတိုက္ပြဲကာလတံုးကလို မဟုတ္ဘူး” လို႕သတိေပးခဲ့တယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br /><strong>ေအာက္တိုဘာေတာ္လွန္ေရးမွသည္ အာဖကန္နစၥတန္ဆီထိ</strong><br /><br />ေအာက္တိုဘာလထုတ္ဂ်ာနယ္မွာေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္တရာေလာက္က ရုရွားေတာ္လွန္ေရးရဲ႕စစ္ေရးအၿမင္ေတြကို ရုရွားရဲ႕ထိပ္တန္းစစ္အရာရိွေတြ၊ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡေတြက သံုးသပ္ထားႀကတယ္။ ေဆာင္းပါးမွာ အဓိက အာရံုစိုက္သံုးသပ္ၿခင္းခံရသူက ထေရာ့စကီး ၿဖစ္တယ္။ <br />ရုရွားေတာ္လွန္ေရးကို ေနာက္ကြယ္ကေန မဟာဗ်ဴဟာက်က် လမ္းစဥ္ခ်မွတ္သူ၊ တပ္မေတြအားလံုးရဲ႕စစ္ဆင္ေရးကိုအေသးစိတ္ကြပ္ကဲခဲ့သူၿဖစ္တယ္ လို႔ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာပညာတတ္ေတြက <br />သံုးသပ္ၿပေလ့ရိွတယ္။ ထေရာ့စကီးရဲ႕စစ္ေရးထက္ၿမက္မႈေတြအၿပင္ သူ႔ရဲ႕စရိုက္လကၡဏာကိုဆက္လက္ေဖၚၿပထားတယ္။ <br />ထေရာ့စကီး က ပညာဂုဏ္ေမာက္တယ္။ သူယံုႀကည္တဲ့အရာတခုကို ဇြတ္အတင္းဖိေၿပာေလ့ရိွတယ္။ <br />ဒါေႀကာင့္လည္း ႏိုင္ငံေရးစင္ၿမင့္ကို ေနာက္ကြယ္ကေန ေအးေအးေဆးေဆးကိုင္တြယ္ခ်င္တဲ့ စတာလင္ရဲ႕အမူအက်င့္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ၿဖစ္လာတယ္။ <br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပါဝါအားၿပိဳင္မႈမွာ ထေရာ့စကီး ရႈံးႏွိမ့္ခဲ့ရၿပီး၊ မကၠစီကိုမွာ လုပ္ႀကံသတ္ၿဖတ္ခံလိုက္ရတယ္။ <br /><br />ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စု ရဲ႕ စစ္ေရးအိပ္မက္ေတြကို သံုးသပ္ၿပအၿပီးမွာ <br />လက္ရိွ ရုရွားေခါင္းေဆာင္ပူတင္ရဲ႕စစ္ေရးအၿမင္ေတြ၊ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုကိုယွဥ္ၿပိဳင္မဲ့သူ႔ရဲ႕<br />စစ္ေရးမဟာဗ်ဴဟာေတြကိုဆက္လက္ေဆြးေႏြးထားတယ္။ၿပည္နယ္ခြဲထြက္ခြင့္ေတာင္းေနတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္း ေတြအေပၚစစ္ဆင္ခဲ့တဲ့စစ္ပြဲေတြအေႀကာင္း<br />ဆက္လက္ေဖၚၿပတယ္။လက္ေတြ႔ဘဝထဲမွာတိုက္ခဲ့ဘူးတဲ့သူေတြရဲ႕စစ္ေရးအယူအဆေတြကို<br />တင္ၿပထားတာမို႔စိတ္ဝင္စားစရာအၿပည့္ပါ။<br /><br />ေနာက္ေဆာင္းပါးတခုကေတာ့ အသြင္ေၿပာင္းသြားတဲ့ေပ်ာက္ႀကားစစ္ပြဲေတြအေႀကာင္းၿဖစ္တယ္။ <br />အာဖကန္နစၥတန္နဲ႔လက္တင္အေမရိကသူပုန္ေတြႀကားကကြာၿခားခ်က္ေတြကိုေထာက္ၿပထားတယ္။<br />ပထမပိုင္းမွာအာဖကန္နစၥတန္နဲ႔အီရတ္စစ္ပြဲေတြမွာလႈပ္ရွားေနႀကတဲ့သူပုန္ေတြရဲ႕<br />တိုက္ခိုက္ေရးနည္းပရိယာယ္ေတြအေႀကာင္းေဆြးေႏြးထားတယ္။<br />တိုက္ခိုက္ေရးသမားေတြဟာ စစ္ေအးတိုက္ပြဲကာလ(အထူးသၿဖင့္၁၉၇၀) ကာလတံုးကလိုမဟုတ္ေတာ့ဘူး။<br />အဆင့္ၿမင့္အတတ္ပညာေတြနဲ႔ၿမိဳ႕ၿပအတြင္းမွာကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ေၿခသံလံုမဲ့ပရိယာယ္ေတြကိုပိုမိုသံုးလာႀကတယ္။<br />အဆ(၁၀၀) နည္းပါးအင္အားၿပင္းထန္တဲ့ထိန္းခ်ဳပ္ေဖာက္ခြဲေရးလက္နက္ေတြကိုအသံုးၿပဳလာႀကတယ္။<br />ဒုတိယပိုင္းမွာေတာ့ <br />ေတာင္အေမရိကတိုက္တြင္းမွာရိွတဲ့လက္နက္ကိုင္ေပ်ာက္ႀကားစစ္အုပ္စုေတြရဲ႕အေၿခအေနေတြကိုသံုးသပ္ၿပတယ္။ အထူးသၿဖင့္စစ္ေအးတိုက္ပြဲအၿမင္အေပၚမွာ အရိုးစြဲေအာင္အေၿခခံထားတဲ့သူတို႔ရဲ႕အာရံုေတြကို<br />ေၿပာင္းလဲပစ္ၿခင္းမလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူးလို႔ေဝဖန္ထားတယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္းဟူးဂိုးခ်ားဗက္စ္က သူတို႔ရဲ႕လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြဟာ ေခတ္မမွီေတာ့ဘူးလို႔ေဝဖန္ခဲ့တယ္။<br /><br />စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ဂ်ာနယ္တေစာင္မို႔လက္တို႔လိုက္ပါရေစ။<br />လက္နက္ကိုင္တိုက္ခိုက္ေရးလုပ္မဲ့သူတေယာက္ဟာ မိမိရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ကိုလက္နက္တခုလို<br />ခြ်န္ၿမေနေအာင္ၿပင္ဆင္ထားရပါတယ္။ပရမ္းပတာေနလို႔မရပါဘူး။စစ္လက္နက္ေတြ၊<br />စစ္ေရးမဟာဗ်ဴဟာေတြနဲ႔စစ္သမိုင္းေတြကိုအာရံုစိုက္ေနတဲ့သူေတြအတြက္မၿဖစ္မေနဖတ္ရမဲ့ဂ်ာနယ္တခုမို႔………….<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7741659218159079957-689563689530708639?l=mandalayspring.blogspot.com' alt='' /></div>လမင္းလိုပဲ--------noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7741659218159079957.post-84709744629634275402010-11-26T17:52:00.000-08:002010-12-03T11:03:31.953-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TPBpNVi5aDI/AAAAAAAAA5k/ZcUeumQF1dA/s1600/khin2%2B.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 239px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_V9BrkWNyKR0/TPBpNVi5aDI/AAAAAAAAA5k/ZcUeumQF1dA/s320/khin2%2B.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544046819135809586" /></a><br /><div style="text-align:justify;"><br />စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ရဲ႕ပံုကိုႀကည့္ၿပီး၊လူေတြသံေဝဂရခဲ့ႀကတယ္။ <br />တခါတံုးက၊ဇာတ္မင္းသားေလးလိုေႀကာ့ေႀကာ့ေလးေနၿပီး <br />မီဒီယာေရွ႕မွာ၊ကေလးေတြကိုနမ္းနမ္းၿပေလ့ရိ�