Showing posts with label letter. Show all posts
Showing posts with label letter. Show all posts

ေလာ္ရာဘုရွ္ရဲ႕အိပ္မက္

Friday, December 19, 2008 0 comments



၂၀၀၈ဇန္နဝါရီ(၂၀)မွာအေမရိကန္သမၼတေဂ်ာ့ဘုရွ္ရဲ႕သက္တမ္းကုန္ဆံုးေတာ့မယ္။ေနာက္တက္လာမဲ့ဘားရက္အိုဘားမား
ရဲ႕မိသားစု၊အိမ္ၿဖဴေတာ္မွာအကြ်မ္းတဝင္ရိွဖို႔အေမရိကန္သမၼတကေတာ္ေလာ္ရာဘုရွ္ကရွင္းလင္းမိတ္ဖက္ေပးေနတယ္။
သမၼတသက္တမ္းကုန္ဆံုးသြားတဲ့ေနာက္သူတို႔လုပ္မဲ့အရာတခ်ိဳ႔ကိုေလာ္ရာဘုရွ္ကအခုလိုေၿပာခဲ့တယ္။

“က်မအမ်ိဳးသားတည္ေဆာက္ေနတဲ့လြတ္ေၿမာက္ေရးတကၠသိုလ္(Freedom Institute)မွာလက္တြဲအတူတူလုပ္ကိုင္မယ္။
အဓိကဦးစားေပးလုပ္မဲ့အရာေတြကေတာ့အာဖကန္နစၥတန္နဲ႔ဗမာၿပည္ကအမ်ိဳးသမီးေတြလြတ္ေၿမာက္ေရးတိုက္ပြဲမွာကူညီ
အားေပးသြားမယ္။လြတ္ေၿမာက္တဲ့ေဒၚေအာင္ဆန္းဆုႀကည္ကိုလည္းၿမင္ေတြ႔ခ်င္တာအမွန္ပါ”

အေမရိကန္သမၼတေလာ္ရာဘုရွ္ကေတာ့သူတို႔လင္မယားဟာတကၠဆတ္ၿပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းမွာေမြးဖြားခဲ့ႀကတဲ့သူေတြ၊
အဲ့ဒီနယ္ေၿမကလူေတြဟာဘယ္လိုမာေႀကာခိုင္မာတယ္ဆိုတာလူေတြသိႀကပါတယ္လို႔သူတို႔ရဲ႕ေခါင္းမာမႈ၊ေနာက္မဆုတ္တတ္
မႈေတြကိုထပ္ေလာင္းေၿပာသြားပါေသးတယ္။သူမကသူ႔ေယာကၤ်ားကိုအီရတ္မွာသတင္းေထာက္တေယာက္ကဖိနပ္နဲ႔ပစ္ေပါက္
ၿခင္းအေပၚေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ဆုိးေဒါသထြက္ေနသူပါ။သူမကသူမေယာကၤ်ားလိုရယ္ေမာမေနႏိုင္ပါဘူး။
ဒါဟာေစာ္ကားမႈၿဖစ္တယ္ဆိုၿပီးသူ႔ရဲ႕ခံစားမႈကိုလည္းေၿပာသြားရွာပါေသးတယ္။

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ဗမာၿပည္ကအမ်ိဳးသမီးေတြလြတ္ေၿမာက္မႈတကၠသိုလ္ကုိဆက္သြယ္ဖုိ႔ၿပင္ထားႀကေပေတာ့။


The rest of the post


အစိမ္းေရာင္မ်ားႏွင့္.....

Tuesday, December 16, 2008 0 comments


ဘာရယ္လို႔မဟုတ္ပါဘူး။လက္တင္ကပြဲတခုကေနၿပန္လာၿပီးလမ္းတေလ်ာက္လံုးစဥ္းစားေနတာ။
အႏုပညာနဲ႔ရွင္သန္ေနသူေတြမွာအၿမဲတန္းအလွအပေတြကိုစဥ္းစားတတ္ႀကတယ္။စိတ္ကူးဖန္တီးႀကတယ္။
ဖလွယ္ႀကတယ္။တေယာက္ကိုတေယာက္ႀကိဳးစားလာခ်င္စိတ္ရိွေအာင္အားေပးႀကတယ္။
ဒါေႀကာင့္လည္းကဗ်ာရြတ္ပြဲေတြ၊ေတးဂီတေတြ၊ကပြဲေတြကိုလူေတြႏွစ္သက္ႀကတယ္ထင္ပါရဲ႕။
က်ေနာ္တို႔ေလာကမွာေတာ့...လူေတြအဆိပ္သင့္တာေတြမ်ားေနႀကတယ္။
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္မိတ္ေဆြတေယာက္လာလည္တံုးကမွတ္ခ်က္ခ်သြားတာကိုအမွတ္ရေနတယ္။
သူကိုအေမရိကန္ေက်ာင္းတေက်ာင္းကဖိတ္လို႔လာေဟာေၿပာရတာ။
တၿခားႏိုင္ငံကသူ႔လိုအဖိတ္ခံရတဲ့သူေတြနဲ႔တြဲရိုက္ထားတဲ့ဓါတ္ပံုတပံုကိုထုတ္ၿပၿပီး
“ႀကည့္စမ္းဗ်ာ...က်ေနာ္တို႔ရုပ္ေတြကိုႀကည့္ရတာသူမ်ားႏိုင္ငံကလာတဲ့သူေတြနဲ႔မတူဘူး၊ဒဏ္ေတြပိလြန္းတယ္”တဲ့
“အမွန္ပဲ”လို႔က်ေနာ္ကေထာက္ခံလိုက္တယ္။သူကသက္ၿပင္းခ်ၿပီးဘဝဆက္တိုင္းဖိႏွိပ္လြန္းတဲ့အစိုးရေတြလက္ေအာက္မွာ
မေနပါရေစနဲ႔၊ဖန္တီးခ်င္တာေတြလည္းတခုမွဖန္တီးလို႔မရ၊တန္ဘုိးရိွတဲ့အခ်ိန္ေတြအကုန္လံုးေထာင္ထဲမွာေရာက္လို႔ေရာက္ႀက။”လို႔
ဆက္ေၿပာေနတယ္။က်ေနာ္ကအေမရိကကိုေရာက္ခါစအဂၤလိပ္စာအတန္းထဲကအၿဖစ္အပ်က္ေလးတခုကိုၿပန္ေဝငွမိတယ္။
အဲ့ဒီတံုးကဆရာမကက်ေနာ္တို႔ကိုေခါင္းစဥ္တခုေပးၿပီးအုပ္စုလိုက္ေဆြးေႏြးခိုင္းတယ္။
“ကြ်န္းတကြ်န္းေပးမယ္။ေဒၚလာ(၁၀)သန္းေပးမယ္။အဲ့ဒီကြ်န္းမွာမင္းကပဲအုပ္စိုးသူၿဖစ္မယ္၊ေငြကိုဘယ္လိုသံုးမယ္”ဆိုတာရွင္းၿပပါတဲ့။

က်ေနာ္တို႔အုပ္စုကအာရွကလာတဲ့သူေတြ၊ေဘးနားကပ္လွ်က္ကလက္တင္အေမရိကကလာတဲ့သူေတြ၊
ေနာက္အေရွ႕အလယ္ပိုင္းကတအုပ္စု........
က်ေနာ္တို႔သရုပ္ေဆာင္ၿပႀကတယ္။ရွင္းၿပႀကတယ္။အားလံုးၿပီးတဲ့အခါက်မွဆရာမကက်ေနာ္တို႔ကိုသတ္သတ္ေဆြးေႏြးတယ္။
“ႏွစ္တိုင္းႏွစ္တိုင္းသတိထားမိတာေလးတခုကိုေမးခ်င္လို႔ပါ”တဲ့
အာရွကလာတဲ့သူေတြကတိုင္းၿပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ဘာလို႔စစ္အသံုးစရိတ္မွာတအားသံုးခ်င္ရတာလဲတဲ့
သူေၿပာမွအားလံုးသတိထားမိတယ္။အမွန္ပဲ။လက္တင္အေမရိကကေက်ာင္းသူေတြကအကေတြနဲ႔တြဲၿပီးသူတို႔ရဲ႕ေငြကိုလူမႈဖူလံုေရးေတြမွာ
ဘယ္လိုသံုးမယ္။ယဥ္ေက်းမႈကပြဲေတြကိုဘယ္လိုလုပ္မယ္...ေပ်ာ္စရာေတြခ်ည္းစဥ္းစားသြားတယ္။
တကယ္ေတာ့သူတို႔ကအၿမဲတန္းေမႊးႀကိဳင္ၿပီးစာသင္ခန္းကိုလာတာကအစကၿပီးဝင္လာတာ။
က်ေနာ္တို႔အာရွကလာတဲ့သူေတြကခပ္ကုပ္ကုပ္၊ဖိအားေတြနဲ႔ဝင္လာၿပီးစာအုပ္ကိုတန္းဖြင့္ေတာ့တာမို႔လား။
ဆိုေတာ့..စဥ္းစားခ်က္ေတြကလည္းကြာမယ္ထင္တယ္။
ပင္လယ္နဲ႔နီးသူေတြ၊မိုးကုပ္စက္ဝိုင္းကိုႀကည့္ၿပီးႏွစ္ေယာက္တြဲကေနသူေတြ
ဒုကၡေတြ၊စီးပြားေရးအက်ပ္အတည္းေတြ၊သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ၊ေနာက္ဆံငင္ေနရတာေတြ...အလိုမၿပည့္တာေတြ၊အိမ္ၿပန္ခ်င္စိတ္ေတြ
ေအးေလ.....ကြာႀကမွာပဲ။
ဒါေပမဲ့..အေၿခခံစဥ္းစားေတြးေခၚပံုေတြကကြာေနတယ္ထင္တယ္။
သူတို႔ကအဆင္မေၿပမႈေတြကိုေပါ့ေပါ့ပါးပါးေတြးၿပီးလက္တင္အကေတြထဲမွာေဖါ့ပစ္လိုက္တယ္။
က်ေနာ္တို႔ကအစည္းအဝးေတြ၊အင္တာနက္ေတြေပၚမွာမေက်နပ္တာေတြကိုေပါက္ကြဲႀကတယ္။
သူတို႔လည္းၿပည္တြင္းစစ္ေတြ၊နိုင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္တဲ့ႏိုင္ငံေတြကလာႀကတာပဲ။
ဘာလို႔သူတို႔ကအေကာင္းဘက္ကိုအၿမဲေတြးၿပီး၊က်ေနာ္တို႔ကအၿမဲတန္းထိတ္လန္႔(တခါတေလေတာ့စိတ္ပ်က္)
ၿပင္းထန္ေနႀကရတာလဲ။က်ေနာ္နဲ႔အတူတက္တဲ့အာရွကေက်ာင္းသားတေယာက္ဆိုဆရာမကနာမည္ေပးထားတယ္။
Mr.Serious တဲ့။
သူကရယ္စရာေၿပာလည္းမရယ္၊ေပါ့ေပါ့ပါးပါးစဥ္းစားရမဲ့ဟာလည္းဗံုးကြဲမဲ့ရထားတစင္းေပၚတက္လိုက္လာသလိုမ်ိဳး။
သူမ်ားေတြကေတးဂီတသံႀကားရင္ခႏၶာကိုယ္ကိုစီးခ်က္နဲ႔လိုက္လႈပ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနခ်ိန္၊သူကေလာကႀကီးတခုလံုးကပဲမွားေနသလိုလို
သက္ၿပင္းခ်၊ေခါင္းယမ္း၊စားပြဲကိုေဘာလ္ပင္နဲ႔တေတာက္ေတာက္ေခါက္....

အင္း....စဥ္းစားခ်ဥ္းကပ္ပံုေတြကလြဲေနႀကတာေတာ့အမွန္ပဲ။
အဲ့ဒီေတာ့က်ေနာ့မိတ္ေဆြရဲ႕ဓါတ္ပံုထဲကမ်က္ႏွာဟာသိတ္ေတာ့မဆန္းပါဘူး။
................................................................................
...................................................................................................................
ကိုယ့္လူကေရာ.....ေငြ(၁၀)သန္း၊ကြ်န္းတကြ်န္းသာရခဲ့မယ္ဆိုရင္ဘာလုပ္ဖို႔အစီအစဥ္ရိွပါသလဲ။






Tuesday, June 3, 2008 0 comments

ေပးစာ (၁).... လူထုသည္ အခ်ဥ္မဟုတ္
ေပးစာ (၂ )....ေၿမေအာက္လႈပ္ရွားမႈ ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ.....
ေပးစာ (၃) ....ဘာလုပ္ႀကမွာလဲ
ေပးစာ (၄).... ဆိုင္ကလုန္းကေမႊေႏွာက္သြားေသာအေတြးမ်ား


ေပးစာ (၁)....... လူထုသည္အခ်ဥ္မဟုတ္

၁၉၈၈ စက္တင္ဘာလမွာ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းၿပီးတဲ့ေနာက္၊ က်ေနာ္တို႔မႏၱေလးအိမ္ေတာ္ရာသပိတ္စခန္းေတြကို အာဏာသိမ္း
ၿပီးတပတ္ေလာက္အထိဝင္သိမ္းလို႔မရခဲ့ဘူး။ သပိတ္စခန္းမွာလက္နက္ေတြရိွတယ္လို႔သတင္းရခဲ့ႀကသလို၊ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြက
ရရာလက္နက္နဲ႔ၿပန္ခ်မယ္ဆိုတာသိေနလို႔ပါ။ ေနာက္...မႀကာခင္စစ္တပ္ကဝင္လာၿပီးရက္ကြက္ထဲကလူေတြကို ေခ်ာဆြဲလိုက္တယ္။
တားဆီးထားတဲ့အုတ္ပံုေတြကိုရပ္ကြက္ကလူေတြကိုရွင္းခိုင္းတယ္။ အုတ္ပံုထဲမွာ တရုတ္ဘက္ကတင္သြင္းတဲ့လက္ပစ္ဗံုးေတြၿမွဳပ္
ထားတယ္ဆိုတာသူတို႔သိတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုဗံုးေပါက္လို႔ေသကုန္ႀကတယ္။ ဒါေပမဲ့လူထုကအားမေလ်ာ့ခဲ့ႀကပါဘူး။ လက္နက္ဘယ္လို
ရမလဲဆိုတာကိုႀကံခဲ့ႀကတယ္။ေက်ာင္းသားေတြကိုလက္နက္ရွာေပးဖို႔ေတာင္းဆိုခဲ့ႀကတယ္မို႔လား။ က်ေနာ္ေၿပာခ်င္တာက လူထုဟာ
သူပုန္ကိုေမွ်ာ္ခဲ့ႀကတာပါ။ ကုလသမဂၢတပ္ကိုမဟုတ္ပါဘူး။


အႏွစ္(၂၀) နီးပါးေလာက္ထိသူပုန္ကၿမိဳ႔ထဲဝင္ၿပီးေသနတ္ေဖာက္သံမႀကားမွ
ကုလသမဂၢကိုဟုတ္ႏိုးႏိုးေမွ်ာ္ခဲ့ႀကတယ္ထင္တာပဲ။ လူထုကိုေလ်ာ့မတြက္ပါနဲ႔။ လူထုကဘယ္သူဘာလဲဆိုတာသိပါတယ္။
သမိုင္းေတြကိုသိပါတယ္။ ဘေလာ့ေတြေပၚမွာပိုက္ဆံမေပးရတိုင္း လူထုကိုဘာလုပ္ႀက၊ညာလုပ္ႀကဆိုတဲ့မိန္႔ခြန္းေတြကို ဘာမွမသိတဲ့
ကေလးေတြကသာအဟုတ္မွတ္ႀကပါလိမ့္မယ္။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာေသခ်ာလုပ္ရတာပါ။ ေလစစ္တိုက္ေနလို႔မရပါ။

ေပးစာ (၂ ) ေၿမေအာက္လႈပ္ရွားမႈ ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ........

က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရးစလုပ္ခါစတံုးက၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ယူဂ်ီေခါင္းေဆာင္ေတြကသင္ႀကားခဲ့ဘူးတယ္။ ကိုယ္ဖတ္မဲ့စာအုပ္ကိုစာအုပ္ဆိုင္မွာ
ေတြ႔ရင္ေတာင္ကိုယ္တိုင္မဝယ္နဲ႔တဲ့။ ကိုယ္ဘာဖတ္ေနလဲဆိုတာမိဘေတာင္အသိမေပးရဘူး။ ကိုယ္ကယူဂ်ီလုပ္မဲ့သူ ဆိုေတာ့လွ်ိဳ႕ဝွက္
ႏိုင္သမွ်လွ်ိဳ႕ဝွက္ေနပါတဲ့။ စစ္ေႀကာေရးအတြက္လည္းသူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ ဇာတ္လမ္းေတြကိုဇာတ္တိုက္ထားရေသးတယ္။ ေၿမေအာက္
လုပ္ငန္းဆိုတာအခ်ိန္မေရြးဖမ္းခံရႏိုင္တယ္။ ေသလူၿဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာကိုသတိထားဖို႔ပါ။
မႀကာေသးခင္က ဗ်ာ.... ခင္ဗ်ား တို႔ထိုင္းနယ္စပ္ကဆိုၿပီး ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕ဝင္လာတယ္။ ပိုက္ဆံကူညီခ်င္တယ္္လို႔ေၿပာတယ္။
က်ေနာ္တို႔ကဘာလုပ္ေပးရမွာလဲလို႔ေမးေတာ့၊ ပံုမွန္သတင္းေတြကိုသာပို႔ေပးပါတဲ့။ က်ေနာ္တို႔သူ႔ဆီကပိုက္ဆံကိုမယူခဲ့ပါဘူး။
ေငြေရးေႀကးေရးကူညီတယ္ဆိုတာ ၈၈အေရးေတာ္ပံုကာထဲကရိွတာဗ်။ ခုမွမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ၈၈ တံုးကေၿမေအာက္လႈပ္ရွားမႈလာလုပ္
တဲ့သူေတြကခုလိုလူေတြလိုမဟုတ္ဘူး။ သံမဏိစည္းကမ္းနဲ႔ေနတာ။ ခုက်... သတင္းဝယ္ယူတာကို၊ သတင္းေရာင္းစားတာကိုေၿမေအာက္
လႈပ္ရွားမႈလုပ္တယ္ထင္ေနႀကတာ။ လူတိုင္းနဲ႔ေလွ်ာက္ေတြ႔တယ္။ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္အုပ္စုေတြအဖမ္းခံရတယ္။
ရင္ေမာစရာပဲဗ်ာ။ မခက္ဘူးလား။

ေပးစာ (၃) ဘာလုပ္ႀကမွာလဲ

အတိုက္အခံ ဆိုေသာ၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ဆိုေသာပုဂၢိဳလ္ေတြကိုတခုေမးခ်င္ပါတယ္။ ဂန္ဘာလီလာေတာ့ ဂန္ဘာလီေနာက္လိုက္
သံုးသပ္၊ ဘန္ကီမြန္းလာေတာ့ ဘန္ကီမြန္းေနာက္လိုက္ၿပီးသတင္းေပၚမွာလိုက္ေဆြးေႏြး။ ဆိုင္ကလံုးၿဖစ္ေတာ့ ဆိုင္ကလုန္းေပၚမွာေမ်ာ..
ခင္ဗ်ားတို႔ေၿပာေတာ့ ကုလသမဂၢ ဆိုတာ ဘာမွသံုးမရဘူးဆို...ခင္ဗ်ားတို႔ေၿပာေတာ့ လူထုအင္အားဆို...
ဘာလို႔လူထုအင္အားကိုအေၿခခံၿပီးမလုပ္ပဲ ေပၚပင္ေတြလုပ္ေနႀကတာလဲ။ ဆီမီနာေတြ၊ ညီလာခံေတြလုပ္ၿပီး လိမ္စားမေနႀကပါနဲ႔ေတာ့၊ တခ်ိဳ႔ အႏွစ္ (၂၀) စာစုေစာင္းမိထားတဲ့ ထိုင္းနယ္စပ္ကလူေတြကိုလည္းအၿပစ္မေၿပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ ဒီတခါေတာ့ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ပိုက္ဆံေတြလိမ္စားေနတာေတြရပ္ၿပီး ၿပည္သူအက်ိဳးကိုတခ်က္ေလာက္လုပ္ႀကပါအံုး။
လူေတြေၿပာေနတဲ့ “ ဗမာၿပည္နိုင္ငံေရးက ထိုင္းနယ္စပ္ကေကာင္ေတြ နဲ႔စစ္တပ္ပဲခ်မ္းသာၿပီးလူထုကငတ္ေနတယ္” ဆိုတဲ့
ေဝဖန္သံေတြကိုလည္းႀကားမိႀကလိမ့္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ စစ္တပ္လို အက်င့္ပ်က္ခ်စားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ
က်ဆံုးႀကပါေစလို႔ဆုေတာင္းေနတယ္ဗ်ာ။ ႀကာပန္းလည္းခူး၊ ဟိုဘက္ကမ္းလည္းေရာက္ေအာင္ပို႔ တဲ့ ဘုရားေဟာခဲ့ဘူးတယ္။

ေပးစာ(၄)..... ဆိုင္ကလုန္းကေမႊေႏွာက္သြားေသာအေတြးမ်ား.......

ဆိုင္ကလုန္းမက်ခင္တံုး က အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးသမားေတြႀကားမွာ လူထုအင္အားဆိုၿပီး ေအာ္ခဲ့ႀကတယ္ဗ်။ ဆိုင္ကလံုးလဲ က်၊ လူေတြလည္းဒုကၡေရာက္ေရာ.. လူသားခ်င္းစာနာမႈအကူအညီေတြ နဲ႔ၿပင္သစ္ကပဲဝင္မွာလိုလို၊ အေမရိကန္ကပဲလာမွာလိုလို..
ဟိုအားကိုး၊ ဒီအားကိုးၿဖစ္ကုန္ႀကေရာ။ က်ေနာ္ထင္တယ္။ အဲ့ဒီလူေတြ.. လူထုအင္အားကိုတကယ္မယံုဘူးလို႔..
မသိလို႔ေမးပါရေစအံုး
လူသားခ်င္းစာနာသနားမႈအကူအညီေတြဇြတ္ဝင္ေပးၿပီး အာဏာရွင္ေတြၿပဳတ္က်သြားတဲ့တိုင္းၿပည္တခုေလာက္ရိွရင္ေၿပာၿပစမ္းပါအံုး။
ေအာ္... ဆိုင္ကလံုးက ဧရာဝတီၿမစ္ဝကြ်န္းေပၚတင္မကဘူး။ အတိုက္အခံေတြကိုလည္းဝင္တိုက္သြားတာကိုး.... ကြ်တ္ကြ်တ္... ကြ်တ္ကြ်တ္......


ႏိုင္ငံေရးပဲလုပ္လုပ္၊ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာပဲေတြ႕ေတြ႕ --- ၿပန္သင့္တဲ့အခ်ိန္ တခ်ိန္ေတာ့ ရိွမွာပါ